Gerechtshof Amsterdam, 09-11-2021, ECLI:NL:GHAMS:2021:3415, 200.264.394/01
Gerechtshof Amsterdam, 09-11-2021, ECLI:NL:GHAMS:2021:3415, 200.264.394/01
Gegevens
- Instantie
- Gerechtshof Amsterdam
- Datum uitspraak
- 9 november 2021
- Datum publicatie
- 23 november 2021
- ECLI
- ECLI:NL:GHAMS:2021:3415
- Zaaknummer
- 200.264.394/01
Inhoudsindicatie
Redelijkheid en billijkheid. Misbruik van recht. Bancaire zorgplicht. In 2005 heeft de bank een krediet in rekening-courant verstrekt ter financiering van een vastgoedportefeuille. De rente was gekoppeld aan het Euribor-tarief. In 2010, 2013 en 2016 heeft de bank de renteopslag verhoogd. Moeten die verhogingen ongedaan worden gemaakt?
Uitspraak
afdeling civiel recht en belastingrecht, team I
zaaknummer : 200.264.394/01
zaak- en rolnummer rechtbank Amsterdam : C/13/652890 / HA ZA 18-848
arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 9 november 2021
inzake
RATIO BEHEER WEST B.V.,
gevestigd te Katwijk,
appellante,
advocaat: mr. E.C.G. van Loon te Etten-Leur,
tegen
VAN LANSCHOT KEMPEN WEALTH MANAGEMENT N.V.,
gevestigd te ’s-Hertogenbosch,
geïntimeerde,
advocaat: mr. F.R.H. van der Leeuw te Amsterdam.
Partijen worden hierna Ratio Beheer en Van Lanschot genoemd.
1 De zaak in het kort
In 2005 heeft Van Lanschot een krediet in rekening-courant van aanvankelijk € 33 miljoen aan Ratio Beheer verstrekt ter financiering van een vastgoedportefeuille. De rente was gekoppeld aan het Euribor-tarief. In 2010, 2013 en 2016 heeft Van Lanschot de renteopslag verhoogd. In dit geding vordert Ratio Beheer ongedaanmaking van die verhogingen en terugbetaling. De rechtbank heeft de vorderingen afgewezen. In hoger beroep is de toewijsbaarheid van de vorderingen opnieuw aan de orde.
2 Het geding in hoger beroep
Ratio Beheer is bij dagvaarding van 5 augustus 2019 in hoger beroep gekomen tegen een vonnis van de rechtbank Amsterdam van 15 mei 2019, onder bovenvermeld zaak- en rolnummer gewezen tussen Ratio Beheer als eiseres en Van Lanschot als gedaagde.
Partijen hebben daarna de volgende stukken ingediend:
- memorie van grieven, met een productie;
- memorie van antwoord, met producties;
- akte zijdens Ratio Beheer, met producties;
- antwoordakte zijdens Van Lanschot.
Ten slotte is arrest gevraagd.
Ratio Beheer heeft geconcludeerd dat het hof het bestreden vonnis zal vernietigen en – uitvoerbaar bij voorraad – haar vorderingen alsnog zal toewijzen, met veroordeling van Van Lanschot in de kosten van het geding in beide instanties.
Van Lanschot heeft geconcludeerd dat het hof het bestreden vonnis zal bekrachtigen, met veroordeling – uitvoerbaar bij voorraad – van Ratio Beheer in de kosten van het geding in hoger beroep, met nakosten en rente.
Beide partijen hebben in hoger beroep bewijs van hun stellingen aangeboden.
3 Feiten
De rechtbank heeft onder 2.1 tot en met 2.15 van het bestreden vonnis de feiten vastgesteld die zij tot uitgangspunt heeft genomen. Deze feiten zijn in hoger beroep niet in geschil en dienen ook het hof tot uitgangspunt. Samengevat en aangevuld met andere vaststaande feiten komen de feiten op het volgende neer.
Ratio Beheer exploiteert – via dochtermaatschappijen – vastgoed. Drs. [X] (hierna: [X] ) is directeur-grootaandeelhouder van Ratio Beheer.
In 2005 heeft Ratio Beheer met Van Lanschot een wederzijds te allen tijde opzegbare kredietovereenkomst (hierna: de kredietovereenkomst) afgesloten met betrekking tot (onder meer) een voor vastgoedfinanciering bedoeld krediet in rekening-courant (hierna: het krediet) van bij aanvang € 33 miljoen. In de kredietovereenkomst staat onder meer vermeld:
“Rentecondities
Voor uw rekening-courant krediet gelden tot herroep de volgende condities:
Debetrente
1,00% boven het één maands EURIBOR tarief (...).”
Op de kredietovereenkomst zijn de Algemene Voorwaarden F. van Lanschot Bankiers N.V. van toepassing, waarin onder meer is bepaald:
“Artikel 2. Zorgplicht van de bank
De bank dient bij haar dienstverlening de nodige zorgvuldigheid in acht te nemen.
Zij zal daarbij naar beste vermogen met de belangen van de cliënt rekening houden, met dien verstande dat zij niet gehouden is gebruik te maken van haar bekende niet openbare informatie, waaronder koersgevoelige informatie.”
Verder zijn de Algemene Bankvoorwaarden 2009 van toepassing, waarin onder meer is bepaald:
“Artikel 2 Zorgplicht bank en cliënt
1. De bank neemt bij haar dienstverlening de nodige zorgvuldigheid in acht en houdt daarbij naar beste vermogen rekening met de belangen van de cliënt. Geen van de bepalingen van deze algemene bankvoorwaarden of van de door de bank gebruikte bijzondere voorwaarden kan aan dit beginsel afbreuk doen.
2. (...).”
Van Lanschot heeft de renteopslag van 1,0% eenzijdig verhoogd per 1 januari 2010, 1 juli 2013 en 1 juli 2016 tot respectievelijk 2,5%, 3,5% en 4,2% (hierna: de opslagverhogingen).
In een intern verslag van Van Lanschot van een gesprek met Ratio Beheer op 16 november 2009 staat vermeld:
“[Van Lanschot ontvangt [X] ]. Onderwerpen zijn:
- effectendienstverlening
- financieringen
- estate planning
Op dit moment worden alle transacties bij ABN Amro en ING gedaan. (...) Wij willen graag die transacties voor hem uitvoeren. (...) [X] zal nagaan welke omvang en frequentie hij in de afgelopen jaren heeft gehanteerd en op basis van die input zullen wij een voorstel doen voor de effectendienstverlening in 2010 via [Van Lanschot].
[X] heeft twee soorten obligo bij [Van Lanschot] lopen. (...) Het rc-krediet aan Ratio West Beheer BV van oorspronkelijk € 33 mln kent nu een opslag van 100 basispunten boven euribor. Deze opslag zullen wij wijzigen naar 250 basispunten. De motivatie hiervoor zijn de veranderde marktomstandigheden. Hij vraagt zich af of wij dat zomaar kunnen. Dit is het geval. Hij is hier uiteraard niet blij mee en wil zelf nog eens goed naar de kredietvoorwaarden kijken. Het alternatief is dat wij het krediet opzeggen.”
Bij brief van 20 november 2009 heeft Ratio Beheer onder meer het volgende geschreven aan de Autoriteit Financiële Markten:
“Mijn vraag; mag de bank zomaar besluiten om het tarief met 150% te verhogen op grond van het feit dat de bank van mening is dat haar inkoop duurder is geworden? Voor de consument schept dit wel heel erg veel onzekerheden.”
Ratio Beheer heeft geen antwoord op deze brief ontvangen.
Van Lanschot heeft Ratio Beheer bij e-mail van 27 november 2009 een aanbod gedaan inzake het doen van optie- en effectentransacties via Van Lanschot en haar met betrekking tot de gewijzigde voorwaarden van de financiering het volgende meegedeeld:
“Het afgelopen jaar heeft Van Lanschot noodgedwongen de opslagen moeten verhogen van veel bedrijfsmatige financieringen en onroerend goed financieringen. Deze verhogingen zijn door alle relaties geaccepteerd, maar natuurlijk niet met enthousiasme ontvangen. De meeste ondernemers begrijpen dat je aan de afnemer de gestegen inkoopkosten moet doorbelasten. Het staat je uiteraard vrij deze tariefsverhoging te toetsen bij de AFM.
We zullen je ter formalisering een brief sturen. De tariefsverhoging had al veel eerder ingevoerd moeten worden, maar deze zal door ons op korte termijn worden ingevoerd.”
Bij brief van 21 december 2009 heeft Van Lanschot het volgende bericht aan Ratio Beheer:
“Al enige tijd vertonen de financiële markten een ongebruikelijke spanning. In verband met deze uitzonderlijke omstandigheden zien wij ons genoodzaakt om met ingang van 1 januari 2010 de debetrente op uw rekening-courant te verhogen.
Banken hebben te maken met een hogere kostprijs voor het aantrekken van geld. Daarnaast dienen wij grotere kapitaalsbuffers aan te houden voor onze kredieten. Ook de risico’s op de vastgoedmarkt zijn fors toegenomen. Wij verwachten niet dat deze situatie op korte termijn normaliseert. In de huidige marktomstandigheden staan de hoge kosten van kredietverlening niet meer in een juiste verhouding tot het lage Euribor-tarief. In de kredietovereenkomst die met u gesloten is, is de debetrente op uw rekening-courant gebaseerd op het Euribor-tarief, verhoogd met een opslag van 1%. Met ingang van 1 januari 2010 wordt deze debetrente met 1,5% verhoogd tot het Euribor-tarief, met een opslag van 2,5%.
Wij zijn ons ervan bewust dat een maatregel als deze zeer ongelegen komt, in het bijzonder onder de huidige economische omstandigheden. Dat was voor ons tot nu toe ook de reden om ons zeer terughoudend op te stellen. Tot onze spijt hebben wij uiteindelijk toch moeten besluiten deze renteverhoging toe te passen.”
In een interne e-mail met daarin een gespreksverslag van Van Lanschot met Ratio Beheer van 30 november 2010 staat vermeld, samengevat weergegeven, dat Ratio Beheer geen behoefte heeft aan de door Van Lanschot aangeboden aanvullende diensten op het terrein van executie, advies/beheer en structurering.
In een intern gespreksverslag van Van Lanschot van 21 mei 2013 met Ratio Beheer staat vermeld:
“ [X] gebeld n.a.v. nieuwe tariefverhoging (...) Uitgelegd wat de nieuwe koers van de bank wordt. Hij begrijpt het wel, maar vindt de timing ongelukkig. Hij ziet nog geen licht aan het eind van de tunnel. Zij schrijven wel zwarte cijfers. Ik heb aangegeven dat de tariefverhoging (van 250 basispunten opslag naar 350 basispunten opslag) niet specifiek voor hem is, maar dat alle relaties weer een nieuwe ronden herpricing aan hun broek krijgen.
Ook uitgelegd dat de kans groot is, dat wanneer hij alleen debetklant blijft, hij naar een andere afdeling zal worden overgeheveld. Ik wil graag private banking toegevoegde waarde leveren, maar hij zegt zijn cash nodig te hebben op andere plekken. (...) Ik bied aan een gesprek te organiseren (...), misschien kunnen [de gesprekspartners] hem helpen bij het vinden van een koper of kopers voor (een deel van) zijn ondernemingen. Dat vindt hij een goed idee. Op die manier kan ik op termijn wellicht toch iets voor hem betekenen ondanks de nieuwe koers van Van Lanschot. Overigens heb ik aangegeven wel volledig achter die nieuwe koers te staan. We kunnen als gevolg van een kleinere balans nu eenmaal niet met de grootbanken concurreren op tarief en debetboek, maar wel onze expertise op het gebied van vermogensbeheer en structurering inzetten.
Hij begrijpt dat en bedankt me dat ik hem eerst heb gebeld voordat de brief op de mat valt.”
In een intern gespreksverslag van Van Lanschot van 12 februari 2014 met Ratio Beheer staat vermeld:
“Wij leggen nog eens uit dat we met de nieuwe strategie een andere weg zijn ingeslagen en dat we ons volledig richten op private banking. Daarbij zullen we langjarige relaties niet zomaar buiten zetten. [X] verwijst hierbij naar Deutsche Bank waar hij zeer slechte ervaringen mee heeft.
[X] geeft aan dat hij wel degelijk vermogen wil onderbrengen, maar dat daar de markt nu niet rijp voor is.
(...)
[Van Lanschot] geeft aan dat wij ondanks deze positieve geluiden toch zullen moeten kijken naar een manier om de loan to value (nu 80%) omlaag te kunnen brengen. [X] begrijpt dit, maar wil niet zijn speelruimte/slagkracht kwijtraken. Hij heeft, ondanks de crisis, nog geen mensen hoeven te ontslaan bij zijn aannemerij en vastgoedbedrijf. Bij de makelaardij is het lastiger.
(...)
Zakelijk wordt de relatie overgeboekt naar de corporate bank. Privé wordt de relatie overgeboekt naar personal banking.
(...).”
In een intern gespreksverslag van Van Lanschot van 9 juli 2014 met Ratio Beheer staat vermeld:
“Herhaling van zetten uit eerder contactmoment. Voornaamste gespreksonderwerp betrof de aankondiging van een renteverhoging naar 3,5% opslag (was 2,5%) van de
r/c-financiering ad 22 mio. [X] was vanzelfsprekend niet happy, maar had enig begrip hiervoor. Bij de aankondiging aangegeven dat feitelijk een opslag van 4,5% zou moeten gelden. Nu de opslag van 3,5% voor 1 jaar is gekozen weet [X] welke richting wij uit denken met de marge.
Overigens geeft [X] aan dat hij nu door het optuigen van een eigen bank in Duitsland veel meer begrip heeft voor de druk die banken ervaren van toezichthoudende instanties alsmede voor de kosten die banken maken en het doorrekenen van deze kosten aan haar relaties.
(...)
Wij hebben aan [X] duidelijk uitgesproken wat de richting is die wij voorstaan, i.e. afbouw van vastgoedfinancieringen, zeker als er geen PB-belang in lijn met de uitzetting wordt aangehouden bij [Van Lanschot]. [X] geeft aan in het verleden veel met [Van Lanschot] (...) [te hebben] gehandeld, waar de bank toch ook de nodige provisie aan heeft verdiend. Was niet fortuinlijk, thans geen effectenprotefeuille meer, houdt zich alleen nog zakelijk bezig met vastgoedbeleggingen, bouw en projectontwikkeling.
(...)
Herfinanciering nog aan de orde gebracht. [X] geeft aan dat bestendiging bij huidige banken nog wel gaat, maar bijfinancieiring een no-go-area is.
Aan einde gesprek benadrukt [X] dat wij als [Van Lanschot] richting relatie netjes en met respect acteren, wat door hem als plezierig wordt ervaren (...).”
In een intern gespreksverslag van Van Lanschot van 16 februari 2016 met Ratio Beheer staat vermeld:
“Renteverhoging van 3maands+3,5% naar 3maands+4,2% aangekondigd (...). E.e.a. uit zorgplicht per 1 juli 2016, zodat relatie de ruimte heeft om te herfinancieren. Na aflossing ad 1,3 mio per 1 januari j.l. staat het krediet in betere verhoudingen om herfinanciering elders te vinden. [X] is ontstemd en geeft aan dat hem de richting van de bank met [Ratio Beheer] ondertussen wel duidelijk is. Hij zal z.s.m. herfinanciering trachten te regelen. Heeft goede ingangen bij zowel ING als Berlin Hyp. (...)”
Ratio Beheer heeft na de opslagverhogingen het gebruik van het krediet telkens ongewijzigd voortgezet. Per 1 oktober 2016 heeft Ratio Beheer het krediet beëindigd en afgelost.
Ratio Beheer heeft Van Lanschot bij brief van 25 april 2018 verzocht om terugbetaling van de opslagverhogingen. Van Lanschot heeft dit verzoek afgewezen bij brief van 30 mei 2018.
Bij brief van 1 juni 2018 heeft Ratio Beheer aan Van Lanschot bericht iedere uit de opslagverhogingen voortvloeiende rechtsvordering te stuiten.