Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 06-06-2017, ECLI:NL:GHARL:2017:4815, 200.152.494/01

De kantonrechter heeft onder de randnummers 2.2 t/m 2.10 van het bestreden eindvonnis van 8 april 2014 de feiten vastgesteld. In grief I klaagt [appellant] erover dat de kantonrechter de overwegingen in de procedure tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst en herroeping van de in die procedure gegeven beschikking in zijn oordeel heeft betrokken. Tussen partijen zijn beide procedures gevoerd en de kantonrechter heeft in die procedures een (onherroepelijk) oordeel gegeven, zodat de kantonrechter in het eindvonnis terecht deze feiten heeft gemeld. Voor zover grief I is gericht tegen de waardering van deze feiten en de daaraan gegeven juridische gevolgen zal het hof daarop bij de behandeling van de andere grieven ingaan. Verdere bezwaren tegen die feitenvaststelling is niet gebleken. Samen met wat in hoger beroep, mede gelet op de overgelegde en niet weersproken stukken, tussen partijen is komen vast te staan, zijn de feiten als volgt.

[appellant] , geboren op [geboortedatum] , is op 2 augustus 1971 in dienst getreden bij een rechtsvoorganger van Hochwald. Laatstelijk werkte [appellant] in dienst van Hochwald in de functie van productiechef melkfabriek kleinverpakkingen.

Hochwald heeft sedert 1 januari 1990 een Reglement bescherming persoonsgegevens Hochwald Nederland B.V. (hierna: Reglement Persoonsgegevens). Op grond van artikel 6 van het Reglement Persoonsgegevens kan een werknemer aanvulling, verbetering of vernietiging van gegevens vragen “indien hij van mening is dat die gegevens onjuist of onvolledig zijn, ten onrechte zijn opgenomen of ontbreken.” Ingevolge artikel 9 van het Reglement Persoonsgegevens worden gegevens tot uiterlijk 5 jaar nadat de rechtsverhouding met Hochwald is beëindigd uit het register verwijderd.

-

aansturing van uw afdeling;

-

controle op uitvoering van de werkzaamheden binnen uw afdeling;

-

het naleven van op schrift gestelde procedures, cq het organiseren van juiste naleving van op schrift gestelde procedures binnen uw afdeling.

In een intern memo d.d. 16 oktober 2012 heeft [X] een resumé gegeven van de volgens hem met [appellant] besproken onderwerpen in het verantwoordelijkheidsgebied van [appellant] en de aan hem gegeven kritiek. Het gaat hierbij – samengevat – om:

-

het beheersen van de artikelen rework (hergebruik van oudere producten),

-

het aansturen en motiveren van de medewerker opensteek,

-

het niet tijdig melden van incidenten volgens voorschrift aan het Wetterskip (op 18 mei 2012 en 10 september 2012),

-

het onvoldoende verantwoordelijkheid tonen bij afwijkingen van de concentratienormen reinigingsvloeistoffen en chloorniveaus,

-

geen actiegerichtheid bij herinvoeren machine-efficiencylijsten en storingslijsten,

-

diverse malen aangesproken op voorbeeldfunctie,

-

diverse malen aangesproken op slechte eindcontroles,

-

onvoldoende betrokkenheid en medeverantwoordelijkheid getoond, hetgeen o.a. geleid heeft tot een falende effectieve controle van en aansturing op interne regels, waardoor een besmetting van product met een directe waarde van circa € 370.000,- is ontstaan.

1. Er hebben zes mediation gesprekken plaatsgevonden, waarin betrokkenen open en duidelijk met elkaar gecommuniceerd hebben. Standpunten, meningsverschillen en pijnpunten zijn uit- en doorgesproken. Er is voldoende wederzijds begrip tot stand gekomen en de arbeidsverhouding is voldoende hersteld om de blik constructief op de toekomst te kunnen richten.

2. Betrokkenen zijn beiden gericht op re-integratie van [appellant] [hof: [appellant] ] op de oude werkplek en voortzetting van het dienstverband van [appellant] . Bij eventuele meningsverschillen tijden de re-integratie en/of over de wijze van re-integratie zullen betrokkenen zich volledig conformeren aan het advies van de bedrijfsarts. Het re-integratieplan is geen onderdeel van deze overeenkomst.

3. Het is de intentie van [Y] [hof: [Y] ] om [appellant] op een correcte wijze te begeleiden naar zijn pensioen.

4. Betrokkenen verklaren zich bereid en in staat tot het onderhouden van een professionele werkrelatie, waarin:

1. men het niet altijd met elkaar eens hoeft te zijn;

2. men op een professionele wijze met elkaar weet om te gaan;

3. men met elkaar op correcte wijze informatie uitwisselt, die professioneel uit hoofde van ieders functie uitgewisseld dient te worden;

4. op basis van de in deze overeenkomst vastgelegde afspraken en een professionele samenwerking, het vertrouwen tussen betrokkenen weer zal kunnen toenemen.

5. Betrokkenen zullen zich in de toekomst naar derden op een respectvolle wijze en zonder negatieve uitlatingen over elkaar uitspreken, zullen zich respectvol uiten over en jegens elkaar en derden over Hochwald Nederland, haar medewerkers, klanten en opdrachtgevers.

6. Betrokkenen hebben en houden de ‘blik vooruit’ en hebben oog voor wat goed is voor de organisatie Hochwald Nederland.

7. Betrokkenen hebben aangegeven tevreden te zijn met deze uitkomst en gemaakte afspraken en hiermee zal na ondertekening van deze vaststellingsovereenkomst de mediation worden beëindigd.”

[appellant] heeft vervolgens op 15 mei 2013 de dagvaarding in de onderhavige procedure uitgebracht.

Bij brief van 30 mei 2013 heeft Hochwald aan de advocaat van [appellant] bericht dat zij een verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst zal indienen, tenzij [appellant] voor 10 juni 2013 de door hem gestarte dagvaardingsprocedure heeft beëindigd. [appellant] trekt de uitgebrachte dagvaarding niet in, waarna Hochwald op 20 juni 2013 het ontbindingsverzoek heeft ingediend.

Partijen verschillen van mening over de vraag of er gronden aanwezig zijn om aan [appellant] een ontbindingsvergoeding toe te kennen en meer in het bijzonder over de vraag aan wie de vertrouwensbreuk tussen hen te wijten is. De kantonrechter volgt [appellant] niet in zijn betoog dat de vertrouwensbreuk die ten grondslag ligt aan het ontbindingsverzoek is ontstaan door de omstandigheid dat Hochwald bij brieven van 21 september, 16 oktober en 19 november 2012 in toenemende mate kritiek op zijn functioneren heeft geuit. (...) partijen hebben nadien – op 24 april 2013 – een vaststellingsovereenkomst met elkaar gesloten, waarin wordt vermeld dat de arbeidsverhouding voldoende is hersteld om de blik constructief op de toekomst te kunnen richten. (...)

Van belang is wat zich na de datum van de vaststellingsovereenkomst tussen partijen heeft afgespeeld, waardoor het eerder aanwezige vertrouwen in een vruchtbare samenwerking over en weer is geschaad. Hochwald heeft in dit kader aangevoerd dat zij het vertrouwen in een vruchtbare samenwerking is verloren doordat [appellant] – kort nadat partijen hun geschillen hadden beslecht door middel van de vaststellingsovereenkomst – onverwachts een bodemprocedure is begonnen over de verwijten die zij hem in 2012 heeft gemaakt. [appellant] heeft hiertegenover gesteld dat hij reeds voor het sluiten van de vaststellingsovereenkomst aan Hochwald duidelijk heeft gemaakt dat een bodemprocedure zou volgen. Alhoewel de brieven van [appellant] d.d. 23 en 30 januari 2013 bevestigen dat [appellant] een bodemprocedure heeft aangekondigd en dat [appellant] heeft aangegeven deze bodemprocedure op te zullen schorten gedurende het mediationtraject, doet de tekst van de nadien gesloten vaststellingsovereenkomst vermoeden dat partijen al hun geschillen en derhalve ook het geschil over de verwijten die Hochwald [appellant] in 2012 heeft gemaakt hebben afgekaart in deze overeenkomst. In artikel 1 lid 1 van de vaststellingsovereenkomst wordt immers in algemene bewoordingen bepaald dat standpunten, meningsverschillen en pijnpunten zijn uit- en doorgesproken en dat de arbeidsovereenkomst voldoende is hersteld om de blik constructief op de toekomst te kunnen richten. In dat licht, acht de kantonrechter het voorstelbaar dat de dagvaarding in de bodemprocedure, die volgens [appellant] is gericht op eerherstel, onverwachts kwam voor Hochwald. Dit geldt temeer nu partijen vele gesprekken met elkaar hebben gevoerd en Hochwald [appellant] een kans heeft gegeven op terugkeer in zijn eigen functie en zij daarmee tegemoet is gekomen aan de wens van [appellant] . [appellant] is ondanks de vele gesprekken met Hochwald en ondanks de geboden kans op terugkeer in zijn eigen functie kennelijk niet in staat gebleken om op een nuchtere manier met de situatie om te gaan. Door het starten van de bodemprocedure heeft hij de verhoudingen tussen partijen naar het oordeel van de kantonrechter onnodig op scherp gesteld. Gelet op het vorenstaande is de kantonrechter dan ook van oordeel dat de vertrouwensbreuk tussen partijen in overwegende mate is te wijten aan [appellant] .

Gezien voornoemde vertrouwensbreuk kon van Hochwald – anders dan [appellant] heeft aangevoerd – niet verwacht worden dat zij onverkort zou meewerken aan de re-integratie van [appellant] in zijn eigen functie. Door meteen een ontbindingsverzoek aan te kondigen in reactie op de bodemprocedure is de handelwijze van Hochwald echter ook niet bevorderlijk geweest voor het onderlinge vertrouwen. Gelet op het mediationtraject dat partijen achter de rug hadden en de vaststellingsovereenkomst die naar aanleiding daarvan was gesloten, had het in de rede gelegen dat Hochwald eerst een gesprek met [appellant] was aangegaan over de bodemprocedure en de hierdoor ervaren beschadiging van haar vertrouwen alvorens een ontbindingsverzoek aan te kondigen.

Op grond van het vorenstaande, alsmede gelet op de belangen van [appellant] en de overige omstandigheden van het geval, komt het de kantonrechter billijk voor dat [appellant] ten laste van Hochwald een ontbindingsvergoeding wordt toegekend van € 125.000,- bruto. (...)”

[appellant] heeft een verzoek tot herroeping van de ontbindingsbeschikking ingediend. Dit verzoek is bij beschikking van 17 december 2013 afgewezen.