Gerechtshof Arnhem, 29-04-2003, AH9916, 02/01531

Proces-verbaal mondelinge uitspraak

gronden:

1. De beschikking heeft betrekking op de vrijstaande woning (bouwjaar 1954) [a-weg 1 te Z] die deel uitmaakt van het op de voet van de Natuurschoonwet 1928 aangewezen landgoed [b] dat voldoet aan de in artikel 1, derde lid, onderdeel b, van die Wet bedoelde voorwaarden.

2. De Ambtenaar heeft ter ondersteuning van zijn standpunt een taxatierapport overgelegd.

3. De taxateur heeft, met toepassing van artikel 18, derde lid, Wet WOZ (hierna: de Wet) in verbinding met artikel 2, aanhef en onderdeel b, van de Uitvoeringsregeling uitgezonderde objecten Wet waardering onroerende zaken, de waarde van het landgoed, behoudens het huisperceel van 350 m2, bij de waardebepaling buiten aanmerking gelaten. Het rapport vermeldt als de in artikel 17, vierde lid, van de Wet bedoelde bestemmingswaarde van de woning € 227.797 (ƒ 502.000).

4. Het rapport geeft onder punt 7 de volgende waardeopbouw van het getaxeerde object:

6. Het Hof is van oordeel dat de Ambtenaar met het door hem overgelegde rapport de door hem verdedigde waarde aannemelijk maakt. Het Hof tekent hierbij aan dat de taxateur zich blijkens punt 4 (Ligging) van het rapport rekenschap heeft gegeven van de aard van het landgoed en het landgoed, naar hij ter zitting heeft medegedeeld, ook heeft bezocht.

7. De taxateur heeft naar aanleiding van belanghebbendes beroep op het gelijkheids-beginsel ter zitting inzicht gegeven in het beleid dat bij de waardering van aangewezen landgoederen door hem, ook ten behoeve van de gemeente Rheden, wordt gevolgd. Dit beleid komt er, kort samengevat, op neer dat de instandhoudings-factor voor cultuurgronden op 1, voor productiebos op 0,90 á 0,95, voor normaal bos op 0,80, voor bijzondere (bijvoorbeeld barok of renaissance) tuinen op 60% wordt gesteld.

8. Volgens de taxateur valt belanghebbendes landgoed in de categorie "normaal bos" en zijn de opstanden bij de aanwijzing ook niet als opstanden met natuurhistorische waarde aangemerkt.

9. De Ambtenaar heeft voorts gesteld (daarbij gesteund door de taxateur) dat ten aanzien van het naburige landgoed [c] per waardepeildatum 1 januari 1999 eveneens de instandhoudingsfactor 0,80 is gehanteerd. Het Hof acht deze stelling aannemelijk. Het tekent hierbij aan dat het Hof in zijn uitspraak van 4 februari 1997, nr. 96/0944 inzake "[c]", voor het belastingjaar 1994, slechts heeft beslist dat er geen reden was in plaats van de destijds door de gemeente Rheden gehanteerde instandhoudingsfactor van 0,70 een lagere factor te hanteren.

10. Belanghebbende maakt met hetgeen hij aanvoert, waaronder zijn verwijzing naar de lasten die zijn verbonden aan de instandhouding van de in 1916 aangelegde tuin, van de dassenburcht, van de vijver en van de oude eikenlaan, naar het oordeel van het Hof niet aannemelijk dat bij de onderhavige waardebepaling in zijn nadeel is afgeweken van het door de gemeente Rheden bij de waardering van aangewezen landgoederen gevoerde beleid.

11. Het beroep van belanghebbende is ongegrond.

proceskosten:

Het Hof acht geen termen aanwezig voor een kostenveroordeling als bedoeld in artikel 8:75 van de Algemene wet bestuursrecht.

beslissing:

Het Gerechtshof bevestigt de uitspraak waarvan beroep.

Aldus gedaan en in het openbaar uitgesproken op 29 april 2003 door mr. Matthijssen, raadsheer, lid van de vierde enkelvoudige belastingkamer, in tegenwoordigheid van mr. Nuboer als griffier.

Waarvan opgemaakt dit proces-verbaal.

De griffier, Het lid van de voormelde kamer,

(M.M. Nuboer) (T.J. Matthijssen)

Afschriften zijn aangetekend per post verzonden op 29 april 2003