Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 16-02-2024, ECLI:NL:OGHACMB:2024:21, AUA2023H00063

In gevallen waarin het bestuursorgaan het advies van de BAC niet binnen de daarvoor in artikel 19 van de Lar gestelde termijn heeft ontvangen, moet het bestuursorgaan in de eerste plaats beoordelen of zich een situatie voordoet als bedoeld in artikel 17, vierde lid, onder a en b, van de Lar. Dat is het geval als het bezwaarschrift naar het oordeel van het bestuursorgaan kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond is, of als de indiener of het bestuursorgaan er redelijkerwijs geen belang bij heeft te worden gehoord. Van dat laatste is onder andere sprake als de bezwaarde te kennen heeft gegeven geen prijs te stellen op een hoorzitting. Het bestuursorgaan kan in die gevallen op grond van artikel 20, eerste lid, van de Lar op het bezwaarschrift beschikken zonder advies van de BAC. Is van geen van de in artikel 17, vierde lid, onder a en b, van de Lar genoemde situaties sprake, dan geldt dat het bestuursorgaan er in het licht van het zorgvuldigheidsbeginsel zorg voor moet dragen dat het over alle voor het nemen van de beslissing op bezwaar benodigde informatie beschikt. Het bestuursorgaan kan er om die reden voor kiezen het bezwaarschrift terug te sturen naar de BAC met het verzoek alsnog een hoorzitting te houden en advies uit te brengen. Het bestuursorgaan kan er echter ook voor kiezen zelf vragen te stellen aan de bezwaarde of op andere wijze inlichtingen in te winnen bij de bezwaarde. Als het bestuursorgaan op bezwaar heeft beslist na overschrijding van de adviestermijn en zonder het advies van de BAC en de beroepsgronden daartoe aanleiding geven, zal de bestuursrechter gelet op het vorenstaande beoordelen of het bestuursorgaan op grond van artikel 17, vierde lid, aanhef en onder a en b, van de Lar de beslissing op het bezwaarschrift kon nemen zonder het advies van de BAC af te wachten. Is dat niet het geval dan zal de bestuursrechter aan de hand van hetgeen is aangevoerd onderzoeken of er sprake is van een voldoende zorgvuldige voorbereiding van de beschikking op bezwaar. Mocht dat niet het geval zijn dan kan de bestuursrechter in het kader van finale geschillenbeslechting in de beroepsfase het bestuursorgaan alsnog in de gelegenheid stellen gebreken aan de beschikking te herstellen. Het voorgaande leidt in deze zaak tot het volgende. [verzoeker] klaagde in beroep dat hij ten onrechte niet is gehoord in de bezwaarfase. Zoals het Gerecht terecht heeft overwogen doet zich geen situatie voor als bedoeld in artikel 17, vierde lid, onder a en b, van de Lar. DBSB mocht dus niet op grond van artikel 20, eerste lid, van de Lar op het bezwaarschrift van [verzoeker] beschikken zonder advies van de BAC. Niet gebleken is dat DBSB alvorens op het bezwaarschrift te beschikken er zorg voor heeft gedragen dat [verzoeker] alsnog door de BAC werd gehoord, terwijl evenmin is gebleken dat DBSB zich op andere wijze heeft ingespannen om zich van de voor het nemen van de beschikking op bezwaar benodigde informatie te voorzien. Het aanbod daartoe was immers in de primaire beschikking van 23 december 2021 opgenomen en het aanbod van 30 september 2022 was gedaan ten tijde van het beroep tegen de beschikking op bezwaar. Gelet hierop heeft het Gerecht de bestreden beschikking terecht vernietigd. Het betoog slaagt niet.

Is de Landsverordening persoonsregistraties van toepassing op de persoonsgegevens in het bevolkingsregister?

5. DBSB betoogt primair dat het bevolkingsregister gelet op artikel 2, aanhef en onder e, van de Lvp niet onder de reikwijdte van de Lvp valt omdat het bevolkingsregister onder meer wordt gehouden ter uitvoering van de Kiesverordening.

In artikel 2, aanhef en onder e, van de Lvp staat dat de Lvp niet van toepassing is op persoonsregistraties die worden gehouden ter uitvoering van de Kiesverordening. Het Hof overweegt dat het bevolkingsregister niet een zodanige persoonsregistratie is omdat dat register ter uitvoering is van de Lvb en Lbb, en niet ter uitvoering van de Kiesverordening als bedoeld in artikel 2, aanhef en onder e, van de Lvp. Een register ter uitvoering van de Kiesverordening is bijvoorbeeld het kiezersregister als bedoeld in artikel 7 van de Kiesverordening. Dat het kiezersregister blijkens het tweede lid van artikel 7 gebaseerd is op het geautomatiseerde bevolkingsregister maakt het bevolkingsregister nog niet een persoonsregistratie dat wordt gehouden ter uitvoering van de Kiesverordening. Het betoog slaagt niet.

Heeft DBSB voldaan aan het verzoek?

6. DBSB voert subsidiair aan dat is voldaan aan de vereisten van artikel 12 in samenhang gelezen met de artikelen 4 en 5 van de Lvp. Er is namelijk aangegeven dat over [verzoeker] gegevens zijn opgenomen. Ook is een volledig overzicht verstrekt van welke gegevens zijn opgenomen, namelijk alle gegevens zoals genoemd in het Lbb. Ten slotte is ook de herkomst daarvan aangegeven, namelijk gegevens van de burger zelf en/of informatie uit de registers van de burgerlijke stand. De uitleg van DBSB sluit aan bij de memorie van toelichting bij de Lvp en bij artikel 12, tweede lid, van de Lvp. Indien [verzoeker] een volledig overzicht van de over hem opgenomen gegevens wil ontvangen, moet hij tegen betaling een uittreksel uit de basisadministratie aanvragen.

Het Hof stelt vast dat tussen partijen niet in geschil is dat [verzoeker] DBSB op grond van artikel 12, tweede lid, van de Lvp heeft verzocht aan hem een overzicht te verstrekken van de hem betreffende persoonsgegevens in het register van DBSB. Met het Gerecht is het Hof van oordeel dat DBSB niet aan dit verzoek heeft voldaan. Uit de tekst van artikel 12, tweede lid, van de Lvp volgt ondubbelzinnig dat de houder van de persoonsgegevens de verzoeker die daar om vraagt schriftelijk een volledig overzicht verstrekt van de persoonsgegevens die de houder van de verzoeker houdt. Het slechts in globale zin vermelden welke typen persoonsgegevens worden gehouden zonder die persoonsgegevens daadwerkelijk te verstrekken, is daarmee in strijd. Dat deze werkwijze de bedoeling is geweest van de wetgever volgt niet uit de memorie van toelichting bij de Lvp. Integendeel, daarin staat dat de houder desverlangd opgave moet doen van alle gegevens die over de betrokkene in de registratie voorkomen. Ook moet de houder inlichtingen verstrekken over de herkomst van de gegevens. Weliswaar staat er over die inlichtingen dat de houder kan volstaan met het verstrekken van globale informatie indien daardoor het belang van de geregistreerde niet onevenredig wordt geschaad, maar anders dan waarvan DBSB is uitgegaan, geldt dit slechts voor de inlichtingen over de herkomst van de gegevens en niet voor de gegevens zelf. Ook blijkt geenszins uit artikel 12, tweede lid, van de Lvp en de bijbehorende toelichting dat de verzoeker die een volledig overzicht wil, tegen betaling een uittreksel uit de basisadministratie moet aanvragen. Bovendien strekt het verzoek van [verzoeker] niet tot het verkrijgen van een uittreksel, maar tot het verkrijgen van een schriftelijk overzicht van hem betreffende persoonsgegevens in het register van DBSB. Nu vaststaat dat die persoonsgegevens in het register van DBSB voorkomen, dient DBSB [verzoeker] daarvan schriftelijk een volledig overzicht te verstrekken met inlichtingen over de herkomst van die gegevens. Het betoog slaagt niet.

Slotsom

Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba:

I. bevestigt de aangevallen uitspraak;

II. veroordeelt het Hoofd van de Dienst Burgerlijke Stand en Bevolkingsregister tot vergoeding van bij [verzoeker] in verband met het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van Afl. 1.400,-, geheel toe te rekenen aan door een derde verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. W.H. Bel, voorzitter, en mr. J.Th. Drop en mr. M. Soffers, leden, in tegenwoordigheid van mr. R.M.C.S. van der Heide, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 16 februari 2024.

BIJLAGE