Rechtbank Amsterdam, 22-03-2018, ECLI:NL:RBAMS:2018:3356, 634125 HA RK 17-236

verzoeker] legt aan zijn verzoek het volgende ten grondslag. De activiteit van een zoekmachine om zoekresultaten automatisch te indexeren en in een bepaalde volgorde ter beschikking te stellen aan internetgebruikers moet worden gekwalificeerd als verwerking van persoonsgegevens wanneer deze informatie persoonsgegevens bevat. De exploitant van de zoekmachine is verantwoordelijk voor de juiste wijze van verwerking hiervan.

Op grond van artikel 16 van de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) is het verboden bijzondere persoonsgegevens te verwerken, behoudens de limitatief opgesomde uitzonderingen van artikel 22 en 23 Wbp. In de URL’s I en II wordt gesteld dat [verzoeker] zou handelen in het softwaresysteem [naam programma I] dat eigendom is van de gemeente Rotterdam. Hiermee wordt dus gesteld dat [verzoeker] handelt in strijd me het recht op intellectueel eigendom hetgeen strafbaar is volgens de Auteurswet. Dit betekent dat de in de artikelen beschreven activiteiten opgevat moeten worden als een ‘meer dan redelijk vermoeden van schuld’ en daarmee bijzondere persoonsgegevens zijn. Het beroep van Google op de journalistieke exceptie als bedoeld in artikel 3 van de Wbp gaat niet op omdat hetgeen Google presenteert niet door haarzelf geschreven is. Gepresenteerd worden gegevens van de bronpagina verkregen door de geautomatiseerde verwerking van de zoekmachine. Eveneens is de uitzondering op grond van artikel 36 of 40 van de Wbp van toepassing nu de privacybelangen van [verzoeker] zwaarder wegen dan de belangen van Google tot weergave van de URL’s. [verzoeker] lijdt zowel persoonlijk als zakelijk reputatieschade als gevolg van de inhoud van de getoonde URL’s. [verzoeker] is geen publieke figuur en zijn rol in het openbare leven is beperkt. [verzoeker] heeft nooit gemeentelijke software verkocht, noch heeft hij software verkocht die hij in dienst van de gemeente Rotterdam heeft laten ontwikkelen. Hetgeen uit de URL’s naar voren komt over de verkoop van het programma [naam programma I] betreft een miscommunicatie tussen [verzoeker] en de gemeente Diemen. [verzoeker] is met de gemeente Diemen in onderhandeling geweest over de aankoop van het programma [naam programma II] en niet het programma [naam programma I]. Gezien de overduidelijke onjuistheden in de URL’s moet gesteld worden dat er geen publiek belang is bij de verwerking van deze incorrecte persoonsgegevens. Dit betekent dat zowel het beroep op artikel 36 als mede het beroep op artikel 40 van de Wbp voor Google aanleiding moet zijn de gevraagde koppelingen te verwijderen.

Google verzet zich tegen het verzoek. Google is van mening dat zij het verwijderingsverzoek van [verzoeker] aanvankelijk terecht heeft afgewezen. In het kader van de voorbereiding van de onderhavige procedure en in verband daarmee de bestudering van de door [verzoeker] ter beschikking gestelde informatie heeft Google haar beslissing ten aanzien van URL III heroverwogen en alsnog besloten URL III als zoekresultaat te verwijderen. Voor zover [verzoeker] een beroep wil doen op de bijzondere omstandigheden als bedoeld in artikel 36 en 40 Wbp voert Google aan dat er geen sprake is van zwaarwegende en gerechtvaardigde omstandigheden die verband houden met een bijzondere situatie van [verzoeker] en die onderdrukking van het gewraakte zoekresultaat rechtvaardigen. De zoekresultaten zijn niet onjuist, irrelevant of bovenmatig. De koppelingen verwijzen naar bronartikelen die betrekking hebben op het zakelijk leven van [verzoeker] en zijn handelen als een integer ambtenaar. De artikelen zien op het handelen van [verzoeker] zelf, namelijk zijn arbeidsgeschil met de gemeente Rotterdam en de hieruit voortvloeiende vertrekregeling, waarbij gedurende zijn vertrek sprake zou zijn van een ernstig vergrijp. Het publiek heeft belang bij de toegang tot die informatie en de artikelen zijn van een recente datum. Bovendien zijn naast de gewraakte URL’s nog meer artikelen beschikbaar die zien op hetzelfde onderwerp.

De toelichting van [verzoeker] op de door hem geëiste verwijderingen zijn summier. [verzoeker] stelt dat de artikelen waar de URL’s naar verwijzen gebaseerd zijn op een onjuiste voorstelling van zaken, maar een onderbouwing hiervan ontbreekt. [verzoeker] voert enkel aan dat hij reputatieschade lijdt, maar licht dit niet verder toe. Ten aanzien van URL’s I en II stelt [verzoeker] slechts dat de informatie “incorrect en verouderd” omdat sprake is geweest van miscommunicatie tussen hem en de gemeente Diemen. Uit het bewijsstuk die [verzoeker] overlegt blijkt niet dat hetgeen de journalisten in de gewraakte publicaties aanhalen geen steun vindt in de feiten, althans onjuist is. Ook kan [verzoeker] geen geslaagd beroep doen op artikel 16 van de Wbp omdat in de gewraakte URL’s geen strafrechtelijke gegevens als bedoeld in dit artikel worden verwerkt. Er is immers noch in de zoekresultaten, noch in de bronpagina’s waarnaar wordt verwezen, sprake van in voldoende mate vaststaande, zodanige concrete feiten en omstandigheden dat zij als een strafbaar feit te kwalificeren zijn. In de artikelen wordt anders dan [verzoeker] stelt niet gezinspeeld op de schending van het Auteursrecht. De artikelen gaan veeleer over belangenverstrengeling hetgeen geen strafbaar feit is. Bovendien zou een categorisch verbod op het verwerken van (bijzondere) persoonsgegevens door Google leiden tot ongewenste gevolgen. Google doet in dit verband een beroep op de journalistieke exceptie als bedoeld in artikel 3 van de Wbp, in samenhang met artikel 11 Handvest, artikel 10 EVRM en artikel 7 van de Grondwet. Een beroep op de journalistieke exceptie dient ruim te worden uitgelegd en dient te worden toegepast voor zover nodig om het recht op persoonlijke levenssfeer te verzoenen met de regels betreffende vrijheid van meningsuiting. Dit betekent dat het grondrecht van vrije meningsuiting niet bij voorbaat is afgesloten wanneer Google strafrechtelijke gegevens verwerkt. Er dient hier een belangenafweging plaats te vinden. Nu in het geval van [verzoeker] uitsluitend gegevens zijn gedeeld over zijn zakelijke leven en niet over zijn privéleven dient weging in het voordeel van Google te zijn. Bovendien zal een al te rigide toepassing van artikel 16 Wbp er toe leiden dat zoekmachines in het geheel niet mogen verwijzen naar webpagina’s waarop gegevens staan die in relatie staan tot één of meer individuen en gelden als bijzondere persoonsgegevens.