Rechtbank Amsterdam, 09-10-2020, ECLI:NL:RBAMS:2020:5801, AWB 19/4286

1. Op 5 juli 2019 heeft [eiser] door middel van een parkeerapp op zijn mobiele telefoon aangifte parkeerbelasting gedaan. Op 7 juli 2019 heeft [eiser] om restitutie verzocht van te veel betaald parkeergeld. Volgens [eiser] was er een storing in de parkeerapp waar hij pas de volgende dag achter is gekomen. Met een brief van 31 juli 2019 heeft de heffingsambtenaar het verzoek van [eiser] afgewezen. Volgens de heffingsambtenaar dient [eiser] zich te richten tot de provider van de parkeerapp.

2. De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is of de brief van 31 juli 2019 is aan te merken als een besluit waartegen bezwaar of beroep openstaat.

3. De rechtbank stelt vast dat [eiser] aangifte parkeerbelasting heeft gedaan door de parkeerapp op zijn mobiele telefoon aan te zetten. Met het aanzetten van deze app heeft [eiser] tegelijkertijd de voldoening van de parkeerbelasting geregeld. Naar het oordeel van de rechtbank is met het gebruik van de parkeerapp voor verschuldigde parkeerbelasting sprake van voldoening op aangifte, zoals bedoeld in artikel 234, tweede lid, onder a, van de Gemeentewet. Het aanzetten van een parkeerapp valt onder het bij de aanvang van het parkeren in werking stellen van een parkeermeter of een parkeerautomaat. Voornoemd artikel van de Gemeentewet staat op de zogenaamde ‘zwarte lijst’ bij de Algemene wet bestuursrecht.¹ Dit betekent dat tegen de beslissing om geen restitutie van parkeergeld te verlenen geen bezwaar of beroep openstaat.

4. Weliswaar staat in de brief van 31 juli 2019 de passage: “Op 7 juli 2019 ontvingen wij uw bezwaarschrift tegen een parkeerbon (naheffingsaanslag parkeerbelasting). In deze brief vindt u de beslissing op uw bezwaarschrift en hoe wij dit hebben besloten.”, maar dit maakt naar het oordeel van de rechtbank nog niet dat sprake is van een voor bezwaar of beroep vatbaar besluit.

5. Het beroep is niet-ontvankelijk. De rechtbank komt daarom niet toe aan een inhoudelijke beoordeling van de zaak.

6. Omdat [eiser] door de formulering van de brief van 31 juli 2019 op het verkeerde been is gezet, ziet de rechtbank aanleiding de heffingsambtenaar op te dragen het door [eiser] betaalde griffierecht te vergoeden. Er zijn geen voor vergoeding in aanmerking komende proceskosten.