Rechtbank Amsterdam, 28-12-2021, ECLI:NL:RBAMS:2021:7649, C/13/710207 / KG ZA 21-954

Partijen hebben een affectieve relatie gehad van 1993 tot april 2011. Zij hebben gezamenlijk drie kinderen, waarvan de jongste nog minderjarig is.

De vrouw is op 13 september 2014 getrouwd met [naam] ; zij wonen samen.

Partijen hebben twee woningen gezamenlijk in eigendom (gehad):

- [adres 1] en

- [adres 2] .

De vrouw en de kinderen van partijen hebben vanaf 2004 in de woning aan de [adres 1] gewoond. Deze woning is op 19 juni 2018 notarieel geleverd aan een derde. Omdat partijen het niet eens waren over de verdeling van de overwaarde van € 19.945,67 is dat bedrag blijven staan op de derdenrekening van de notaris, die het nadien heeft overgemaakt naar de derdenrekening van mr. M. Bosman (voormalig advocaat van de vrouw). Daar staat het nog altijd.

De woning aan de [adres 2] is vanaf de aanschaf tot eind april 2018 verhuurd geweest aan verschillende derden. In mei 2018 zijn de vrouw en de kinderen van partijen in deze woning gaan wonen.

De man heeft in 2015 in kort geding gevorderd – samengevat - de vrouw te veroordelen tot medewerking aan de verkoop van beide woningen en te bepalen dat uitsluitend de vrouw draagplichtig is voor de (achterstallige) betalingen aan de hypotheekverstrekkers. Bij vonnis van 1 oktober 2015 heeft de Rechtbank Midden-Nederland alle vorderingen van de man afgewezen.

De vrouw heeft in 2020 in een bodemprocedure bij deze rechtbank gevorderd de man te veroordelen om mee te werken aan de uitbetaling aan haar van de geparkeerde overwaarde van de [adres 1] van € 19.945,67, omdat zij een vordering van € 28.363,14 op hem stelde te hebben vanwege – kort gezegd – kosten in verband met de woningen. Bij vonnis van 23 juni 2021 zijn haar vorderingen afgewezen, onder compensatie van de proceskosten. Daarbij heeft de rechtbank ten overvloede overwogen:“3.8. (...) Uit de stukken komt duidelijk naar voren dat hoofdzakelijk de vrouw het beheer en onderhoud van de woningen op zich heeft genomen en zorg heeft gedragen voor voldoening van de lasten van de woningen en de man zich niet bijzonder heeft ingespannen om hieraan bij te dragen. Het is denkbaar dat de vrouw hieraan meer heeft uitgegeven dan zij op grond van de onderlinge verhouding van haar en de man had hoeven doen. Gezien echter het lange tijdsverloop en de afwezigheid van een volledig overzicht van de inkomsten en lasten van de woningen zijn deze uitgaven thans niet voldoende concreet vast te stellen.”

Tegen dit vonnis is geen hoger beroep ingesteld.

In de afgelopen jaren heeft (de advocaat van) de man de vrouw herhaaldelijk gemaand tot betaling van achterstallige hypotheeklasten, waarop hij werd aangesproken door de bank.

Bij brief van 30 augustus 2021 heeft de (toenmalige advocaat van) de vrouw voorgesteld om, teneinde het geschil over de verdeling van de overwaarde van de [adres 1] op te lossen en verder oplopen van de kosten te voorkomen, het bedrag van € 19.945,67 bij helfte te verdelen. Daarnaast staat in de brief het volgende. Het verzoek aan de man is om akkoord te gaan met het spoedig in de verkoop brengen van de [adres 2] via Alex van Keulen Makelaars – die volgens de vrouw gunstige voorwaarden hanteert. De vrouw verlaat namelijk 1 september 2021 de [adres 2] omdat zij een andere woning heeft gevonden. Indien de man akkoord gaat met 50/50 verdeling van de overwaarde van de [adres 1] , stelt de vrouw voor de door de man verschuldigde bijdrage in de eigenaarslasten van de [adres 2] te laten zitten en na verkoop de overwaarde van de [adres 2] bij helfte te verdelen.

Na rappel op 20 september 2021 heeft mr. Lieuw On bij e-mail van 6 oktober 2021 namens de man het voorstel van de hand gewezen. Hij heeft voorgesteld grote prioriteit te geven aan de gezamenlijke aanwijzing van een (andere) makelaar om de [adres 2] te verkopen en vervolgens te trachten om tot een oplossing te komen met betrekking tot de verdeling van de overwaarde van beide woningen.