Rechtbank Amsterdam, 21-07-2023, ECLI:NL:RBAMS:2023:5918, AMS 22/2115

1. De rechtbank geeft hiervoor de volgende motivering.

2. Eiser is eigenaar en gebruiker van de percelen [perceel A] en [perceel B] . Perceel [perceel A] bestaat uit terreinverharding, een stal en een mestput. Perceel [perceel B] betreft een stuk grasland.

3. Eiser voert aan dat de heffingsambtenaar dubbel belasting heft, omdat ook waterschapsbelasting wordt geheven. Tevens stelt eiser dat zijn percelen niet zijn aangesloten op het gemeentelijke rioleringsstelsel. De gemeente Amstelveen kende tot 2016 een rioolheffing waarbij het belastbare feit was gekoppeld aan het direct of indirect aangesloten zijn op de gemeentelijke riolering. Volgens eiser is deze voorwaarde vanaf 2017 weliswaar niet meer vermeld in de gemeentelijke verordening voor rioolheffing, maar moet van die voorwaarde nog steeds worden uitgegaan. In dit verband stelt eiser dat er geen sprake is van een verbrede rioolheffing. Bovendien stelt eiser geen belang te hebben bij het begaanbaar blijven van de [straat] . Hij heeft dus geen profijt van de rioolheffing. Daarom is hij onterecht aangeslagen voor de rioolheffing.

4. In geschil is de vraag of aan eiser de aanslag rioolheffing terecht is opgelegd.

5. De heffingsambtenaar heeft toegelicht dat in de Verordening rioolheffing Amstelveen 2021 (Verordening), anders dan voorheen, meer watertaken voor de gemeente zijn opgenomen. Zo wordt naast het inzamelen van afvalwater bijvoorbeeld ook hemelwater ingezameld en de grondwaterstand gemonitord. Dit betekent dat de gemeente meer kosten moet maken. Met de zogeheten verbrede rioolheffing worden die kosten betaald. Daarbij is een directe of indirecte aansluiting van percelen op het gemeentelijke rioleringsstelsel niet meer vereist. Er is geen profijtrelatie nodig tussen voorzieningen en het betalen van belasting.

6. Volgens de heffingsambtenaar hoeven de percelen van eiser dus niet aangesloten te zijn op het rioleringsstelsel om rioolheffing aan eiser op te leggen. De rechtbank volgt dit standpunt van de heffingsambtenaar. Voor de vraag of eiser rioolheffing moet betalen, is bepalend wat er in artikel 3, lid 1, onder a, van de Verordening is vermeld. Uit deze bepaling volgt dat rioolheffing wordt geheven van de eigenaar van een eigendom, zoals een perceel. In deze bepaling wordt voor rioolheffing niet als vereiste gesteld dat het perceel aangesloten moet zijn op het rioleringsstelsel. Voor zover eiser stelt dat er geen voorzieningen nodig zijn om de [straat] begaanbaar te houden, overweegt de rechtbank dat rioolheffing, zoals de heffingsambtenaar stelt, onder meer betrekking heeft op het begaanbaar houden van het wegennet van de gemeente en niet alleen van de [straat] .

7. Volgens de heffingsambtenaar is sprake van een dubbele belastingheffing als er over hetzelfde belastbare feit meerdere aanslagen worden opgelegd op basis van dezelfde wet. Op grond van artikel 228 van de Gemeentewet kan de heffingsambtenaar de aanslag rioolheffing opleggen. Het waterschap kan op grond van de Waterschapswet belasting heffen. Volgens de heffingsambtenaar liggen er andere doelen ten grondslag aan de aanslag rioolheffing dan aan de waterschapsbelasting. De rechtbank overweegt dat dit standpunt van de heffingsambtenaar juist is en dat rioolheffing en waterschapsbelasting dus naast elkaar kunnen worden opgelegd.