Rechtbank Den Haag, 02-03-2022, ECLI:NL:RBDHA:2022:8279, C/09/588989 / HA ZA 20-219

Kort gezegd gaat deze zaak over de vraag of de Politie de leidinggevende(n) van [eiseres] mocht informeren dat zij op weg naar haar werk was aangehouden op verdenking van rijden onder invloed.

[eiseres] stelt dat de Politie haar gegevens niet mocht delen. Zij had zich al ziek gemeld en zou die avond niet meer zijn gaan werken. Er was volgens haar niet voldaan aan de wettelijke eisen voor het delen van politiegegevens met derden. [eiseres] denkt dat zij zonder deze inmenging van de Politie geen onvoorwaardelijk strafontslag zou hebben gekregen. Zij vordert vergoeding van de schade die zij door de inmenging van de Politie stelt te hebben geleden.

De Politie vindt dat zij de leidinggevende(n) van [eiseres] mocht informeren zoals zij heeft gedaan, om te voorkomen dat [eiseres] die nacht aan het werk zou gaan.. Volgens de Politie was [eiseres] daartoe die nacht niet in staat, en was het een gevaar voor de openbare orde geweest als zij wel was gaan werken. Verder voert de Politie aan dat [eiseres] als ambtenaar verplicht was om haar werkgever zelf over haar aanhouding en veroordeling te informeren. Dat zou volgens de Politie ook tot een onvoorwaardelijk strafontslag hebben geleid. De Politie ziet daarom geen verband tussen de schade die [eiseres] opvoert.

De rechtbank komt tot het oordeel dat de Politie de leidinggevende(n) niet heeft mogen informeren zoals zij heeft gedaan, omdat zij was voldaan aan meerdere eisen die de wet stelt aan het delen van politiegegevens met derden. Het delen van de politiegegevens was daarom onrechtmatig jegens [eiseres], en de Politie is aansprakelijk voor de daaruit voortvloeiende schade. De schade die aan de Politie is toe te rekenen, is naar het oordeel van de rechtbank echter geringer dan [eiseres] heeft gevorderd.