Rechtbank Den Haag, 05-02-2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:1138, C/09/652193/HA RK 23-326

In 2022 hebben het Presidium en de Griffier van de Tweede Kamer twee anonieme brieven ontvangen. In de tweede brief werden negentien situaties beschreven waarin verzoekster als Voorzitter van de Tweede Kamer ongewenst gedrag zou hebben vertoond tegenover ambtenaren in dienst van de Tweede Kamer. Het Presidium en de Griffier hebben toen samen opdracht gegeven aan Hoffmann, om te onderzoeken of de in de brieven beschreven situaties echt waren gebeurd en zo ja, hoe daarop vanuit de top van de organisatie was gereageerd. Deze opdracht en de reden daarvoor zijn echter uitgelekt naar de pers, nog vóór verzoekster op de hoogte was gesteld. De kwestie trok veel aandacht in de media en leidde tot politieke onrust. Het Presidium en de Griffier hebben de begeleiding van het onderzoek vervolgens uitbesteed aan de gedelegeerd opdrachtgevers. Verzoekster heeft niet meegewerkt aan het onderzoek; zij heeft zich ook verzet tegen de publicatie van een samenvatting van de onderzoeksresultaten. Het onderzoek is inmiddels afgerond en de Staat heeft lopende deze procedure in een Kamerbrief een samenvatting gedeeld met de Tweede Kamer.

In deze procedure verzoekt verzoekster dat de rechtbank verweerders beveelt om de verwerking van haar persoonsgegevens te staken en te wissen, en om de verwerking van haar persoonsgegevens te beperken zodat die gegevens niet worden verwerkt in een rapportage, samenvatting of andere publicatie. Daarnaast verzoekt verzoekster om inzage in de over haar verwerkte persoonsgegevens. Daarbij stelt verzoekster dat verweerders gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor de verwerking van haar persoonsgegevens.

Het Presidium en de Griffier van de Tweede Kamer en de gedelegeerd opdrachtgevers en Hoffmann vinden dat de verzoeken niet kunnen worden toegewezen, deels omdat die verzoeken niet eerst bij hen zijn ingediend en deels omdat die verzoeken – voor zover ze konden worden toegewezen – al zijn toegewezen.

De rechtbank stelt voorop dat het Presidium en de Griffier van de Tweede Kamer – en dus niet [voorzitter] en [griffier] als privépersonen – de formele opdrachtgever tot het in deze zaak centraal staande feitenonderzoek zijn. De rechtbank verstaat het verzoek daarom zo dat het gericht is tegen deze instituten en niet tegen de privépersonen (anders zou de rechtbank de tegen het Presidium en de Griffier gerichte verzoeken niet kunnen behandelen). Daarbij geldt dat op verweerders inderdaad een gezamenlijke verantwoordelijkheid rust ten aanzien van de verwerking van de persoonsgegevens van verzoekster in het kader van het ter discussie staande feitenonderzoek.

De rechtbank komt tot het oordeel dat verweerders dwingende gerechtvaardigde gronden hadden voor de verwerking van verzoeksters persoonsgegevens, als bedoeld in artikel 6 lid 1 onder f AVG. Het gaat daarbij om de belangen van de bij de Tweede Kamer werkzame ambtenaren bij het waarborgen van een sociaal veilige werkomgeving, de eigen gerechtvaardigde belangen van de Tweede Kamer en van andere belanghebbenden, waaronder die van het algemene publiek. Aan de belangen, rechten en vrijheden van verzoekster komen in dit geval niet meer gewicht toe. Verweerders hebben rekening gehouden met de privacybelangen van verzoekster en hebben voldaan aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. Verzoekster heeft in deze procedure onvoldoende bijzondere of specifieke persoonlijke belangen aangevoerd die de balans anders doen uitvallen. De rechtbank wijst de verzoeken tot staking en beperking van de verwerking van verzoeksters persoonsgegevens daarom af.

Het verzoek tot wissing moet eerst bij verweerders zelf worden ingediend, temeer omdat verzoekster verweerders eerder juist heeft voorgehouden dat zij niet tot wissing mochten overgaan.

Aan de tegen Hoffmann gerichte verzoeken komt de rechtbank niet toe, omdat niet gebleken is dat verzoekster een verzoek in de zin van artikel 15 t/m 22 AVG aan Hoffmann heeft gedaan.

De verzoeken tot inzage wijst de rechtbank af, omdat verweerders verzoekster (de mogelijkheid tot) inzage al hebben geboden voor zover dit gelet op de belangen van derden mogelijk was. De meeste informatie waarom zij heeft verzocht, heeft verzoekster inmiddels geheel ontvangen of op locatie kunnen inzien; ten aanzien van enkele concrete gegevens hebben verweerders gemotiveerd een beperkte vorm van inzage aangeboden. Verzoekster heeft ten aanzien van die concrete uitzonderingen niet aangegeven waarom die niet voldoen aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit.

Verzoekster heeft ook een dagvaarding ingediend waarin zij de Staat, de gedelegeerd opdrachtgevers en Hoffmann gezamenlijk aansprakelijk stelt voor de schade die zij heeft geleden door – kort gezegd – het feitenonderzoek en de uitingen daarover (hierna: de dagvaardingsprocedure). Ook in die zaak (met nummer C/09/652703 / HA ZA 23-741) doet de rechtbank vandaag uitspraak.