Rechtbank Den Haag, 15-01-2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:414, 648097

[eiser] was (economisch) eigenaar van 34 onroerende zaken in Den Haag (hierna: ‘de onroerende zaken’). De Ontvanger van de Belastingdienst (hierna: de Ontvanger) heeft namens de Staat in de jaren ’90 op de onroerende zaken executoriaal beslag gelegd om deze uit te winnen tot verhaal van verschillende belastingschulden van [eiser] . Voor de Ontvanger bleek het niet eenvoudig om de belastingschulden van [eiser] te innen, omdat [eiser] gebruik maakte van strolieden die de onroerende zaken op hun namen hadden staan. De Ontvanger heeft de inzet van strolieden met succes in rechte bestreden; zij zijn bij diverse rechterlijke uitspraken (onherroepelijk) veroordeeld te dulden dat de onroerende zaken executoriaal of onderhands worden verkocht ter afboeking op de belastingschulden van [eiser] .

Vervolgens heeft de Ontvanger de verkoop van de onroerende zaken ter hand genomen. Op 5 november 2002 zijn de onroerende zaken onderhands verkocht aan de gemeente Den Haag voor een koopprijs van in totaal € 882.956. De levering heeft plaatsgevonden bij notariële akte van 28 april 2003. De koopsom is gestort op de kwaliteitsrekening van de notaris ten overstaan van wie het transport heeft plaatsgevonden.

Bij verzoekschrift van 1 augustus 2003 heeft de Ontvanger de voorzieningenrechter van deze rechtbank verzocht een rechter-commissaris te benoemen ten overstaan van wie de verdeling van de verkoopopbrengst zal plaatsvinden. Bij de rechter-commissaris zijn vorderingen ingediend door de Ontvanger en drie andere schuldeisers. [eiser] heeft ook gereageerd. Hij heeft een overzicht van een aantal schuldeisers en hun vorderingen verstrekt. Bij beschikking van 29 maart 2004 is de verkoopopbrengst (minus de kosten van de rangregeling) door de rechter-commissaris verdeeld op de wijze zoals vermeld in het aan de beschikking gehechte overzicht (hierna ook: ‘de rangregeling’). Tegenspraak tegen de rangregeling was mogelijk tot 1 mei 2004.

De notaris die de verkoopopbrengst onder zich had heeft naar aanleiding van de staat van verdeling al (hij had het onder 2.7. genoemde bevelschrift van de rechter-commissaris moet afwachten) een bedrag van € 768.568,79 aan de Ontvanger betaald. Bij brief van 23 april 2004 heeft de Ontvanger [eiser] geïnformeerd over de ontvangst van het aandeel van de verkoopopbrengst en de afboeking daarvan op vijf belastingaanslagen van [eiser] .

Bij brief van 29 mei 2004, ondertekend met [eiser] , is op voornoemde brief van de Ontvanger gereageerd. Daarbij is het standpunt ingenomen - kortgezegd - dat de verkoop van de onroerende zaken aan de gemeente Den Haag onrechtmatig was.

Bij brief van 2 juni 2004 aan de rechtbank, ondertekend door [eiser] , is geklaagd over het feit dat de notaris de Ontvanger al heeft betaald. Verder staat daarin vermeldt: “In een eerder schrijven heb ik u al te kennen gegeven dat de gehele aankoop/overdracht van de desbetreffende woningen onwettig is en derhalve ook een rangregeling grondslag mist.” 2.7. Op 14 oktober 2004 vond ten overstaan van de rechter-commissaris de mondelinge behandeling plaats van de op verzoek van de Ontvanger opgestelde en door [eiser] tegengesproken rangregeling. Het bevelschrift met het proces-verbaal van de behandeling is op 2 november 2004 door de rechter-commissaris gegeven. Het bevelschrift sloot aan op de eerdere staat van verdeling. Uit het proces-verbaal blijkt dat [eiser] aanwezig was bij de mondelinge behandeling. Vermeld is dat hij bezwaar heeft tegen de opgestelde staat van verdeling en dat zijn bezwaar erop neerkomt (samengevat) dat er geen toestemming is verleend voor onderhandse verkoop zodat de verkoop en daarmee ook de verdeling van de verkoopopbrengst onrechtmatig is. De rechter-commissaris heeft geoordeeld dat het bezwaar van [eiser] niet valt aan te merken als tegenspraak in de zin van artikel 486 Rv en [eiser] daarom niet verwezen naar een rolzitting van de rechtbank (renvooi).

Bij dagvaarding van 26 april 2023 heeft [eiser] de Staat aansprakelijk gesteld en in rechte betrokken.