Rechtbank Midden-Nederland, 17-01-2020, ECLI:NL:RBMNE:2020:247, UTR 19/2359

1. Eiseres heeft haar auto op 25 april 2019 geparkeerd aan de [straatnaam] in Utrecht. Er geldt daar betaald parkeren. Eiseres heeft geen parkeerkaartje gekocht of haar kenteken via een parkeerapp geregistreerd. Daarom is aan eiseres een naheffingsaanslag parkeerbelasting opgelegd. Dit bedrag bestaat uit € 4,13 parkeerbelasting en € 62,70 naheffing.

2. Eiseres voert aan dat zij op 25 april 2019 rond 13.00 uur met een parkeercontroleur heeft gesproken die in de buurt rondliep. Zij heeft aan hem uitgelegd waarom haar auto tijdelijk aan de [straatnaam] geparkeerd staat. Volgens de parkeercontroleur zou dit orde zijn. Op de zitting heeft verweerder bevestigd dat als een dergelijke mededeling door de parkeercontroleur zou zijn gedaan, dat er dan geen naheffingsaanslag zou zijn opgelegd. Naar aanleiding hiervan heeft verweerder navraag gedaan. De parkeercontroleur heeft in een op ambtseed opgemaakt proces-verbaal aangegeven dat hij zich niet kan herinneren een dergelijke toezegging te hebben gedaan. Volgens verweerder is er dan ook geen reden om van de naheffingsaanslag af te zien.

3. De rechtbank stelt vast dat de parkeercontroleur in het proces-verbaal heeft verklaard: ‘Het kan zijn dat ze mijn collega gesproken heeft waar ik op het moment van controleren niet van op de hoogte was...’. Dit komt overeen met het verhaal van eiseres dat er die dag twee parkeercontroleurs bij haar in de buurt rondliepen, maar dat ze er maar met een heeft gesproken. De rechtbank heeft hierin aanleiding gezien om verweerder nog na te laten vragen wat de tweede controleur zich hiervan kan herinneren. Verweerder heeft vervolgens in zijn reactie van 19 november 2019 laten weten dat hij niet heeft kunnen nagaan welke controleur er op 25 april 2019 aan het werk was en dus ook niet heeft kunnen navragen wat die controleur zich hiervan herinnert.

4. De rechtbank overweegt het volgende. Eiseres heeft een consistent verhaal verteld. Verweerder spreekt het verhaal van eiseres niet tegen en houdt de mogelijkheid open dat het verhaal van eiseres zou kunnen kloppen. Deze mogelijkheid wordt bevestigd door de verklaring van de eerste parkeercontroleur. De enige manier om het verhaal van eiseres te kunnen onderbouwen of te kunnen ontkrachten ligt in dit geval bij verweerder. Verweerder heeft, hoewel in de gelegenheid gesteld, hierover geen nadere informatie kunnen verschaffen. Naar het oordeel van de rechtbank moet het achterwege blijven van deze informatie onder deze omstandigheden voor rekening en risico van verweerder komen. Eiseres kan in dit kader geen verwijt worden gemaakt. Dat betekent dat verweerder de naheffingsaanslag niet had mogen handhaven. De beroepsgrond slaagt.

5. Verweerder heeft de naheffingsaanslag parkeerbelasting onterecht gehandhaafd. Het beroep is gegrond en de rechtbank vernietigt de uitspraak op bezwaar. De rechtbank ziet aanleiding om zelf in de zaak te voorzien door de naheffingsaanslag van 25 april 2019 te herroepen en te bepalen dat deze uitspraak in de plaats treedt van de vernietigde uitspraak op bezwaar. Dit betekent dat verweerder de betaalde naheffingsaanslag moet terugbetalen.

6. Omdat het beroep gegrond is, bepaalt de rechtbank dat verweerder aan eiseres het door haar betaalde griffierecht van € 47,-- vergoedt.