Rechtbank Midden-Nederland, 23-05-2022, ECLI:NL:RBMNE:2022:3088, UTR 21/5271

1. Eiser heeft een klacht ingediend bij verweerder over de verwerking van zijn persoonsgegevens door [stichting] . Hij had bij [stichting] een klacht ingediend over zijn zorgverzekeraar [zorgverzekeraar] . Eiser heeft van [stichting] een toestemmingsformulier ontvangen, waarop zijn naam, adres en woonplaats al waren ingevuld. Verder stonden in het formulier 3 vragen, waarbij eiser toestemming kon geven voor verwerking van zijn persoonsgegevens in het kader van de klacht die hij tegen [zorgverzekeraar] heeft ingediend. Het gaat om de volgende vragen.

-

Het verwerken van de persoonsgegevens van de betrokkene die noodzakelijk zijn voor het behandelen van zijn/haar klacht. ja/nee

-

Het delen van noodzakelijke persoonsgegevens van de betrokkene met de ziektekostenverzekeraar. ja/nee

-

Het benaderen van de betrokkene voor een klanttevredenheidsonderzoek. ja/nee”

2. Verweerder heeft de klacht niet in behandeling genomen. Zij heeft aan dit besluit het volgende ten grondslag gelegd. Het enkele feit dat [stichting] om de toestemming van eiser verzoekt voor de behandeling van zijn klacht, kwalificeert niet als een normovertreding. De klacht van eiser tegen zijn zorgverzekeraar brengt mee dat [stichting] ook zijn (bijzondere) persoonsgegevens moet verwerken en deze zijn te kwalificeren als bijzondere persoonsgegevens in de zin van artikel 9, eerste lid, van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG).¹ Uitdrukkelijke toestemming is een van de gronden voor het verwerken van (bijzondere) persoonsgegevens in de zin van artikel 6 en 9 AVG. Om het dossier in behandeling te kunnen nemen door [stichting] is het noodzakelijk om persoonsgegevens te verwerken. Een nadere toelichting op de doeleinden waarvoor de toestemming noodzakelijk is, kan gevonden worden in de privacyverklaring. Verweerder heeft besloten de klacht vanwege haar prioriteringsbeleid niet nader te onderzoeken.

3. Artikel 6 van de AVG bepaalt dat de verwerking van persoonsgegevens alleen rechtmatig is indien en voor zover aan ten minste een van de onderstaande voorwaarden is voldaan: a) de betrokkene heeft toestemming gegeven voor de verwerking van zijn persoonsgegevens voor meer specifieke doeleinden.

4. Artikel 9 van de AVG bepaalt dat de verwerking van bepaalde bijzondere persoonsgegevens, waaronder gegevens over gezondheid, verboden zijn, tenzij de betrokkene uitdrukkelijke toestemming heeft gegeven voor de verwerking van die persoonsgegevens voor een of meer welbepaalde doeleinden.

5. Op de zitting heeft eiser zijn gronden toegelicht. Hij vindt het formulier van [stichting] te ruim geformuleerd. Hij wil niet a priori toestemming geven voor het verwerken van niet-gespecificeerde gegevens; hij vindt dat verweerder onderzoek moet doen naar de manier waarop de toestemmingsverklaring is geformuleerd.

6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de klacht terecht heeft afgewezen, onder verwijzing naar de artikelen 6 en 9 van de AVG. Verweerder kan zich op het standpunt stellen dat zij geen verder onderzoek hoeft te doen naar het toestemmingsformulier. Verweerder ziet terecht geen aanleiding om te concluderen dat [stichting] in overtreding is wanneer zij vraagt om toestemming voor verwerking van eisers persoonsgegevens. Zoals verweerder terecht heeft overwogen moet [stichting] voor de behandeling van de klacht van eiser tegen zijn ziektekostenverzekeraar persoonsgegevens verwerken. [stichting] heeft toestemming nodig om deze (bijzondere) persoonsgegevens te mogen verwerken. Toestemming vragen voor de verwerking van deze persoonsgegevens voor een specifiek doeleinde, in dit geval klachtafhandeling, is een geldige werkwijze. Verweerder heeft dit in het bestreden besluit onder verwijzing naar de artikelen 6 en 9 AVG goed toegelicht. [stichting] heeft in dit geval geen verplichting om specifieker aan te geven waar zij de gegevens voor nodig heeft dan wel om voor elke gegevensverwerking opnieuw om toestemming te vragen.

7. Eiser heeft verder aangevoerd dat de zorgverzekeraar er volgens artikel 114 van de Zorgverzekeringswet voor dient zorg te dragen dat verzekerden geschillen kunnen voorleggen aan een onafhankelijke instantie. Hij vraagt zich af welke instantie dit is omdat [zorgverzekeraar] dit niet aan hem laat weten. Op de zitting is deze vraag met eiser besproken. Deze vraag maakt echter geen onderdeel uit van het handhavingsverzoek en het bestreden besluit en valt daarom buiten de reikwijdte van deze procedure. Verweerder hoefde hierover ook geen standpunt in te nemen. De rechtbank doet daarover dan ook geen uitspraak.

8. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.