Rechtbank Oost-Brabant, 12-06-2018, ECLI:NL:RBOBR:2018:2901, 17_2888

1. In geschil is enkel de hoogte van de door verweerder bij de bestreden uitspraak toegekende vergoeding van de kosten van het taxatierapport. Meer in het bijzonder is in geschil het aantal uren dat verweerder heeft gehanteerd voor de taxatie van de onroerende zaak en het opstellen van het taxatierapport.

2. Eiser heeft in bezwaar een taxatierapport van taxateur M. Emons (hierna: Emons) overgelegd. Emons heeft de onroerende zaak, een melkveehouderij, inpandig opgenomen. Eiser heeft in bezwaar verzocht om vergoeding van de kosten van het taxatierapport. Daarbij heeft hij aangegeven dat de kosten van het taxatierapport € 774,40 (8 uur x € 80,- per uur + 21% BTW) bedragen.

3. Verweerder heeft in de bestreden uitspraak voor de vergoeding van de kosten van het taxatierapport een bedrag van € 314,60 toegekend. Verweerder heeft het aantal uren van de taxatie vastgesteld op 4.

4. Eiser is van mening dat een tijdsbesteding van 8 uur reëel is, omdat het object is aan te merken als een courante niet-woning en taxateur Emons een inpandige opname heeft verricht. Eiser wijst erop dat uit de Richtlijn inzake vergoeding van proceskosten bij WOZ-taxaties (Stcrt. 2012, 26039, hierna: de Richtlijn) volgt dat een tijdsbesteding van 4 uur reëel is voor een taxatie van een woning (met inpandige opname). Omdat taxaties van woningen niet vergelijkbaar zijn met taxaties van agrarisch objecten, zoals hier aan de orde, acht hij een tijdsbesteding van 8 uur voor het onderhavige object reëel.

5. Voor de hoogte van de voor vergoeding in aanmerking komende taxatiekosten hanteert de rechtbank de Richtlijn. In de Richtlijn is geen norm gesteld voor het aantal uren van een taxatie van courante niet-woningen.

6. De rechtbank stelt vast dat tussen partijen niet (langer) in geschil is dat het te vergoeden uurtarief kan worden gehanteerd exclusief BTW. De rechtbank gaat er, conform hetgeen ter zitting door de gemachtigde van eiser is aangegeven, daarbij vanuit dat eiser de omzetbelasting in aftrek kan brengen.

7. Verweerder is bij de vergoeding van het taxatierapport uitgegaan van een tijdsbesteding van 4 uur. Verweerder heeft toegelicht dat hij op 6 juni 2017 telefonisch contact heeft opgenomen met eiser over de duur van de inpandige opname. Op de vraag hoe lang de inpandige opname heeft geduurd, heeft eiser geantwoord dat het object “vlug bekeken” is. Om die reden heeft verweerder het redelijk geacht om het aantal uren op 4 vast te stellen.

8. Uit het taxatierapport van Emons blijkt echter dat de inpandige opname heeft plaatsgevonden op 12 juli 2017. Het taxatierapport is opgemaakt en ondertekend op 2 augustus 2017. Op de zitting heeft de gemachtigde van eiser onbetwist bevestigd dat de datum van de opname, zoals die in het taxatierapport is vermeld, juist is. De rechtbank constateert dat de inpandige opname heeft plaatsgevonden ná de dag (6 juni 2017) waarop verweerder met eiser heeft gesproken over de duur van de inpandige opname. Dit betekent dat de door eiser gegeven verklaring over de duur van de opname geen betrekking kan hebben op de inpandige opname van 12 juli 2017. Verweerder kan daarom niet worden gevolgd in zijn opvatting dat een tijdsbesteding van 4 uur reëel is omdat het object slechts “vlug bekeken” is.

9. De rechtbank is echter wel van oordeel dat een tijdsbeslag van 4 uur voor het uitgebrachte taxatierapport redelijk is. De taxatiekaart die is opgesteld door Emons, en die deel uitmaakt van het taxatierapport van 2 augustus 2017, wijkt slechts op twee onderdelen af van de taxatiekaart van verweerder van 28 maart 2017: de mestsilo heeft betonnen wanden (in plaats van stenen wanden) en de werktuigenberging uit 2014 is van metaal (niet van steen). Tijdens de hoorzitting van 9 juni 2017 – die vooraf is gegaan aan de inpandige opname – heeft eiser deze twee punten al naar voren gebracht. Ook de door Emons getaxeerde waarde van € 501.000 heeft eiser al eerder bepleit, namelijk in zijn bezwaarschrift van 1 juni 2017. Kennelijk diende de inpandige opname ter onderbouwing van deze standpunten. Ter zitting heeft de gemachtigde van eiser desgevraagd ook bevestigd dat de inpandige opname is uitgevoerd ter bevestiging van de eerder ingenomen standpunten. Uit het taxatierapport blijkt verder niet dat Emons, behoudens de materialen van de mestsilo en de werktuigenberging, is uitgegaan van andere feiten dan waar verweerder in zijn taxatiekaart vanuit is gegaan. Dat Emons 8 uur aan de inpandige opname en het opstellen van zijn rapport heeft besteed is naar het oordeel van de rechtbank niet aannemelijk gemaakt. Daarbij acht de rechtbank mede van belang dat eiser geen factuur van Emons heeft overgelegd. Dat Emons 8 uur heeft gedeclareerd voor het opstellen van het taxatierapport blijkt (slechts) uit het bezwaarschrift van eiser.

10. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.