Rechtbank Rotterdam, 20-09-2021, ECLI:NL:RBROT:2021:12907, 620007 / HA RK 21-671

Door afwijzing van het aanhoudingsverzoek van 4 september 2021 is de voorwaarde, die verzoeker aan zijn verzoek tot wraking van de wrakingskamer heeft verbonden, vervuld en zijn de rechters van de wrakingskamer door verzoeker gewraakt.

Ingevolge artikel 39, lid 1, Rv wordt het verzoek om wraking zo spoedig mogelijk ter zitting behandeld door een meervoudige kamer waarin andere rechters zitting hebben dan de rechter(s) wiens wraking is verzocht.

Onder bepaalde omstandigheden kan desondanks een verzoek tot wraking van een of meer van haar leden door dezelfde wrakingskamer wegens evident misbruik van recht buiten behandeling worden gelaten zonder dat de zaak in handen van een andere wrakingskamer wordt gesteld. In dit verband wijst de wrakingskamer op het arrest van de Hoge Raad van 25 september 2018 (ECLI:NL:HR:2018:1770). Van evident misbruik van recht is sprake indien het wrakingsverzoek in redelijkheid niet anders kan worden verstaan dan als de aanwending van de bevoegdheid tot wraking voor een ander doel dan waarvoor deze is gegeven.

De wrakingskamer is van oordeel dat hiervan sprake is. Het wrakingsverzoek is niet gegrond op mogelijk gedrag van een of meer leden van de wrakingskamer, maar op een door de wrakingskamer, ten tijde van het indienen van het verzoek, nog te nemen procesbeslissing. Een rechterlijke beslissing kan als zodanig geen grond vormen voor wraking. Dat geldt zowel voor beslissingen in de hoofdzaak als voor daarmee verband houdende beslissingen van andere aard. Een wrakingsverzoek kan daarom niet met succes worden gedaan op de grond dat een door die rechter nog te nemen beslissing een bepaalde inhoud heeft. Hieruit volgt dat de afwijzing van het aanhoudingsverzoek van verzoeker niet, ook niet voorwaardelijk, een grond voor wraking kan zijn.

Uit de correspondentie die verzoeker voerde met de griffier van de wrakingskamer blijkt verder dat verzoeker eerder al heeft aangekondigd dat hij zijn wrakingsverzoek zal intrekken als behandeling daarvan niet via Skype zal plaatsvinden, en vervolgens dat hij de wrakingskamer zal wraken als de behandeling van zijn verzoek niet digitaal zal plaatsvinden, en ten slotte dat hij vanwege de tijd en kosten die zijn gemoeid met wrakingsverzoeken, en met het oog op zijn persoonlijke veiligheid in de rechtbank wrakingszittingen alleen nog digitaal kan doen, bij gebreke waarvan de wrakingskamer wordt gewraakt.

Daarom is het verzoek aan te merken als aanwending van de bevoegdheid tot wraking voor een ander doel dan waarvoor deze is gegeven, te weten het alsnog bewerkstelligen van behandeling via Skype of een soortgelijk medium van het verzoek tot wraking van de rechter. Daar komt nog bij dat zich inmiddels een opeenstapeling van wrakingsverzoeken heeft voorgedaan, die een ongerechtvaardigd oponthoud opleveren in de hoofdzaak.

Nu onder de hierboven genoemde omstandigheden moet worden vastgesteld dat er sprake is van evident misbruik van het wrakingsinstrument, kan de wrakingskamer in deze samenstelling het verzoek zelf afdoen. Het verzoek zal wegens evident misbruik van recht buiten behandeling worden gesteld.