Rechtbank Rotterdam, 06-07-2021, ECLI:NL:RBROT:2021:6394, ROT 20/2254

1. Partijen hebben ter zitting overeenstemming bereikt over wat hen aanvankelijk verdeeld hield, in die zin dat de hoogte van de waarde van de onroerende zaak per waardepeildatum 1 januari 2019 voor het belastingjaar 2020 nader moet worden vastgesteld op € 450.000,- met overeenkomstige verlaging van de aanslag onroerende-zaakbelastingen.

2. De rechtbank zal het beroep gegrond verklaren, het bestreden besluit vernietigen en de door verweerder vastgestelde waarde aanpassen.

3. Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, bepaalt zij dat verweerder aan eiser het door hem betaalde griffierecht vergoedt.

4. Verder veroordeelt de rechtbank verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten in de beroepsfase. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.068,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 534,- en een wegingsfactor 1). Voor bezwaar kent de rechtbank geen vergoeding toe omdat gemachtigde toen nog niet bij de zaak was betrokken.

In het feit dat verweerder het verweerschrift (te) laat voor de zitting indiende (en verzuimde het verweerschrift meteen ook rechtstreeks aan gemachtigde te versturen) en dat de verzending van het verweerschrift aan gemachtigde door de rechtbank is vertraagd – hoe ergerlijk en stressverhogend ook – ziet de rechtbank onvoldoende grond voor een hogere proceskostenveroordeling. Wel moeten zowel verweerder als de rechtbank hieruit lering trekken en daarnaar handelen zodat gemachtigde op een normale manier en op normale werktijden de zitting kan voorbereiden.