Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 26-02-2021, ECLI:NL:RBZWB:2021:887, AWB- 20_5500

Feiten

Bij brief van 25 juli 2019 is het voornemen tot intrekking van die toestemming aan eiser kenbaar gemaakt. Eiser is in de gelegenheid gesteld om zijn zienswijze kenbaar te maken. Van deze gelegenheid heeft hij bij brief van 9 augustus 2019 gebruik gemaakt.

Bij het primaire besluit is de verleende toestemming ingetrokken.

Eiser heeft op 19 november 2019 bezwaar gemaakt tegen dit besluit.

Op 24 januari 2020 heeft een hoorzitting plaatsgevonden.

Bij het bestreden besluit is het bezwaar van eiser ongegrond verklaard.

Tegen dit besluit heeft eiser op 22 maart 2020 pro forma beroep ingesteld. De beroepsgronden zijn door hem op 29 april 2020 ingediend.

Standpunten partijen

Eiser wijst voorts op de Werkinstructie vereenvoudiging uitvoering aanvraag toestemming van 24 juli 2019, waarin onder meer staat dat beveiligers die toestemming hebben verkregen, worden geregistreerd en 24/7 gemonitord. Eventuele meldingen komen in voorkomende gevallen vanzelf naar boven en die kunnen aanleiding zijn om de betrouwbaarheid nader te onderzoeken. Uit het feit dat de korpschef toestemming heeft verleend, leidt eiser af dat er van hem geen melding is geregistreerd. Pas na het voornemen tot weigering van de eenheid Zeeland-West-Brabant is de verleende toestemming ingetrokken. Eiser stelt dat de eenheid Zeeland-West-Brabant de eenheid Den Haag had moeten volgen, in plaats van andersom.

Tijdens de incidenten van 9 juni 2019 en 10 augustus 2019 was aan [naam B.V.] toestemming verleend voor het verrichten van beveiligingswerkzaamheden door eiser. Eiser was door [naam bedrijf] ingehuurd van [naam B.V.] . Het is de taak van de inlenende beveiligingsorganisatie om daarvan melding te maken bij de politie. Dat deze melding niet is gedaan, kan eiser niet worden aangerekend. Verder ontkent eiser dat hij bij het incident van 9 juni 2019 onvoldoende hulp heeft geboden aan een onwel geworden persoon.

Ten slotte beklaagt eiser zich over een individuele medewerker van de eenheid Zeeland-West-Brabant die zou hebben gezegd er persoonlijk voor te zorgen dat eiser nooit meer een beveiligingspas zou krijgen.

Ook op 9 juni 2019 en 10 augustus 2019 heeft eiser beveiligingswerkzaamheden voor [naam bedrijf] verricht zonder de daarvoor benodigde toestemming. Daaraan doet niet af dat eiser over een geldige beveiligingspas van [naam B.V.] beschikte.

Volgens de korpschef gingen de werkzaamheden die eiser in 2019, maar ook daarvoor verrichtte de werkzaamheden van een sfeerbeheerder te boven.

Wettelijk kader

Oordeel rechtbank

Evidente fout

Het incident van 20 januari 2019 is, in combinatie met de in het verleden geconstateerde incidenten, naar het oordeel van de rechtbank voldoende om te kunnen concluderen dat op 6 mei 2019 geen toestemming zou zijn verleend, indien het besluit zorgvuldig tot stand was gekomen. De korpschef heeft er daarbij vanuit kunnen gaan dat eiser in de periode van 2014 tot 2018 meermalen beveiligingswerkzaamheden heeft verricht en niet heeft gewerkt als sfeerbeheerder, zoals eiser stelt. De rechtbank acht voldoende aannemelijk dat de werkzaamheden de uiterlijke verschijningsvorm van beveiligingswerkzaamheden hadden. Dat ze desondanks de taken van een sfeerbeheerder niet te boven gingen, heeft eiser niet aannemelijk gemaakt.

Ook op 20 januari 2019 heeft eiser naar het oordeel van de rechtbank beveiligings-werkzaamheden verricht. Uit het mutatierapport van die datum blijkt namelijk dat het eiser was die een bezoeker bij binnenkomst bij café [naam cafe] heeft gefouilleerd en samenwerkte met een (andere) beveiliger die hij instrueerde om naar binnen te gaan om bij een uitzetting te helpen. De rechtbank heeft geen reden om te twijfelen aan de juistheid van dit, door een politieambtenaar opgemaakte, mutatierapport. De stelling van eiser dat hij op dat moment geen beveiligingswerkzaamheden verrichtte, omdat hij op dat moment niet in dienst was van een beveiligingsbedrijf, faalt dus.

Dit betekent dat het Tijdelijk besluit eenduidigheid besluitvorming korpscheftaken (Tijdelijk besluit) en de Werkinstructie Aanvraag toestemming Wpbr en vereenvoudiging uitvoering screening (Werkinstructie) niet aan intrekking van de verleende toestemming in de weg staan. In artikel 1 van het Tijdelijk besluit eenduidigheid besluitvorming korpscheftaken (Tijdelijk besluit) staat weliswaar dat een besluit wordt gevolgd als sprake is van dezelfde aanvrager en/of dezelfde omstandigheden en er geen sprake is van nieuwe relevante feiten of omstandigheden, maar in artikel 2 is echter een uitzondering gemaakt voor evident foute besluitvorming. En ook in de Werkinstructie wordt een voorbehoud gemaakt voor het geval dat er aanleiding is om de toestemming in te trekken.

Incidenten

Uit het op ambtseed opgemaakte proces-verbaal van bevindingen van 12 juni 2019 blijkt dat verbalisanten op 9 juni 2019 hebben geconstateerd dat eiser bij de toegangsdeur van een horecagelegenheid de identiteitsbewijzen van bezoekers controleerde. Hij heeft twee identiteitsbewijzen ingenomen en aan de politie overhandigd. Daarnaast heeft hij op die datum geen water aangeboden aan een onwel geworden persoon omdat ze volgens eiser buiten geen drank verstrekken. Uit het op ambtseed opgemaakte proces-verbaal van bevindingen van 15 augustus 2019 blijkt dat eiser op 10 augustus 2019 als beveiliger optrad bij een horecagelegenheid. Eiser was in kleding met het logo van de firma [naam bedrijf] en het herkenningsteken van een particuliere beveiligingsorganisatie gekleed terwijl hij persoons- en/of leeftijdscontrole verrichtte. De rechtbank heeft geen reden om te twijfelen aan de juistheid van deze op ambtseed opgemaakte processen-verbaal. Dat eiser een andere lezing heeft van de gebeurtenissen, is daartoe onvoldoende.

De stelling van eiser dat hij wel in het bezit was van de vereiste beveiligingspas, kan ook niet tot het door hem gewenste resultaat leiden. Eiser beschikte op 9 juni 2019 en 10 augustus 2019 weliswaar over een beveiligingspas voor het verrichten van beveiligingswerkzaam-heden voor [naam B.V.] , maar niet is gebleken dat hij op die data ook voor [naam B.V.] werkzaam was. Evenmin is aannemelijk geworden dat eiser door [naam B.V.] was uitgeleend aan [naam bedrijf] , maar [naam bedrijf] dit niet had gemeld aan de politie, zoals eiser stelt. Eiser heeft dit standpunt niet onderbouwd, bijvoorbeeld door een verklaring van [naam bedrijf] . Op het moment dat eiser als beveiliger voor [naam bedrijf] werkt, dient hij over toestemming te beschikken om voor dit bedrijf te werken. Niet is gebleken van de situatie als bedoeld in paragraaf 7 van de Beleidsregels particuliere beveiligings-organisaties en recherchebureaus 2019 waarin vanwege grote spoed een uitzondering op dit vereiste kan worden gemaakt. De stelling van eiser dat het niet zijn verantwoordelijkheid is om alles goed te regelen, faalt. Eiser is er ook zelf verantwoordelijk voor dat hij beschikt over de juiste papieren. Dit is in lijn met de grote mate van betrouwbaarheid en integriteit die de wetgever van beveiligingsmedewerkers eist.

Dit betekent dat de korpschef aan de intrekking van de verleende toestemming de incidenten van 9 juni 2019 en 10 augustus 2019 (mede) ten grondslag heeft kunnen leggen en op grond daarvan heeft kunnen concluderen dat eiser meermalen beveiligingswerkzaamheden heeft verricht zonder toestemming en dat dit maakt dat eiser niet beschikt over de betrouwbaarheid die nodig is voor het te verrichten werk.

Vooringenomenheid

Conclusie