Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 14-05-2025, ECLI:NL:RBZWB:2025:5504, C/02/421471 / HA ZA 24-189 (E)

De curator vordert -samengevat en na wijziging van zijn eis- dat de rechtbank bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:

Aan de vorderingen legt de curator de stellingen ten grondslag dat de koop-verkoop van voorraad en halffabricaten in december 2023 op grond van artikel 42 Fw dient te worden vernietigd. Crediteuren van [eiser] zijn door deze transactie benadeeld, terwijl zowel [eiser] als [gedaagde] wist, althans behoorde te weten, dat hiervan benadeling van de schuldeisers het gevolg zou zijn. Ingevolge de vernietiging dient [gedaagde] de voorraad en halffabricaten aan de curator te retourneren. Op [gedaagde] rust als gevolg van de rechtsgeldige vernietiging immers een verbintenis tot ongedaanmaking. Omdat [gedaagde] hiertoe niet in staat is en als gevolg hiervan in de nakoming van deze verbintenis tekortschiet, is [gedaagde] jegens de curator verplicht de dientengevolge geleden schade te vergoeden. Deze aan de tekortkoming toerekenbare schade bedraagt € 2.800.625,53 inclusief BTW. Verder dient [gedaagde] voor door de curator uitgevoerd werk de som van € 48.400,00 inclusief BTW te betalen. Het werk en dit bedrag zijn [gedaagde] en de curator met elkaar overeengekomen, terwijl [gedaagde] ondanks sommatie nalatig blijft dit bedrag aan de boedel van [eiser] te voldoen. Op grond van artikel 3:296 BW dient [gedaagde] tot betaling van het bedrag van € 48.400,00 inclusief BTW te worden veroordeeld. Aan de veroordeling van [gedaagde] om het bedrag van € 2.800.625,53 aan de boedel van [eiser] te betalen, legt de curator ook andere rechtsgronden (ex artikel 47 Fw, 54 Fw en 6:162 BW) ten grondslag. De rechtbank komt aan een beoordeling van deze andere door de curator opgevoerde rechtsgronden en de daartegen gerichte verweren van [gedaagde] niet toe, zodat deze verder onbesproken blijven.

[gedaagde] voert verweer. Aan dit verweer legt [gedaagde] onder meer de navolgende stellingen ten grondslag. Allereerst voert [gedaagde] een procedureel verweer. Volgens [gedaagde] is de pleitnota van de curator een verkapte conclusie van repliek. Op grond van de goede procesorde en het rechtsbeginsel van hoor en wederhoor dient aan [gedaagde] nog een termijn voor een schriftelijke reactie te worden gegund. In 48 uur kan niet van [gedaagde] worden verlangd om deugdelijk op deze pleitnota te reageren. Ook voert [gedaagde] inhoudelijk verweer. De bepaling van artikel 42 Fw mist toepassing, aldus [gedaagde] . [eiser] heeft namelijk geen rechtshandeling verricht die voor vernietiging in aanmerking komt. De verrekening van de koopsom is geen rechtshandeling van [eiser] , maar van [gedaagde] . Ook het in vuistpand nemen van deze goederen is geen rechtshandeling van [eiser] . Van onverplichtheid is ook geen sprake. Aan alle leveringen aan [gedaagde] liggen schriftelijke overeenkomsten ten grondslag. De verrekening in rekening-courant vindt zijn grondslag in een schriftelijke overeenkomst. De gezamenlijke crediteuren van [eiser] zijn door de aangevallen transactie niet benadeeld. De koopsom van de voorraad en halffabricaten had [gedaagde] immers al aan [eiser] vooruitbetaald. Er is verder niets aan de boedel van [eiser] onttrokken: de goederen waren immers al vooruitbetaald, waren specifiek en op maat voor [gedaagde] geproduceerd en hadden daarom voor derden slechts schrootwaarde. De facturen uit december 2023 had [gedaagde] al betaald. Zonder vooruitbetalingen door [gedaagde] kon [eiser] de voorraad en halffabricaten niet produceren. Daarnaast geldt dat de gezamenlijke crediteuren zonder de transactie met [gedaagde] uit december 2023 evenmin een uitkering zouden hebben ontvangen. Crediteuren lijden dus geen nadeel. Ook dient een vermogensvergelijking te worden uitgevoerd. [gedaagde] had de voorraad en de halffabricaten op grond van de verpanding ook in vuistpand kunnen nemen en heeft dat ook feitelijk gedaan. De crediteuren van [eiser] zouden in dat geval ook niets hebben ontvangen. Van wetenschap van benadeling van [gedaagde] en [eiser] is ook geen sprake. Het faillissement kwam als een volslagen verrassing en was zeker niet voorzienbaar. Partijen mochten hopen op een goede afloop. Er waren schulden maar de schuldenlast van [eiser] gaf geen aanleiding om te veronderstellen dat deze last zou leiden tot haar faillissement. De vordering van € 48.400,00 inclusief BTW dient te worden afgewezen: hiervoor heeft [gedaagde] immers zekerheid gesteld en een verklaring van het UWV dat bevrijdend aan de curator kan worden betaald, is niet aan [gedaagde] ter beschikking gesteld. Subsidiair beroept [gedaagde] zich op dwaling. Zou zij hebben geweten dat zij het risico loopt twee keer te moeten betalen, dan zou [gedaagde] deze overeenkomst niet met curator hebben gesloten. Gelet op het aanzienlijke restitutierisico dient een eventueel veroordelend vonnis niet uitvoerbaar bij voorraad te worden verklaard, althans onder de voorwaarde van zekerheidstelling.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.