Aflevering 11

De eenmalig verhoogde vrijstelling schenkbelasting bij schenking door ouders aan een kind tussen 18 en 35 jaar, kan sinds 1 januari 2010 op verzoek verder worden verhoogd tot € 50.000, mits de extra verhoging door het kind wordt aangewend ter zake van de verwerving van een eigen woning in de zin van artikel 3.111, lid 1 Wet IB 2001 (artikel 33, sub 5 en 6 SW). De letterlijke tekst van de wet biedt op dit moment geen ruimte om de verhoging ook toe te passen op een schenking bestemd voor bijvoorbeeld verbetering of onderhoud van de eigen woning van het kind, afkoop van rechten van erfpacht, opstal of beklemming die rusten op de woning of aflossing van (een deel van) de eigenwoningschuld. Vooruitlopend op een wetswijziging waarbij de vrijstelling wordt uitgebreid (Fiscale verzamelwet 2010) is bij beleidsbesluit een aantal goedkeuringen gepubliceerd. De goedkeuringen hebben terugwerkende kracht tot 1 januari 2010.

Het ministerie van Financiën heeft een tweetal voor de notariële praktijk van belang zijnde wijzigingen met betrekking tot de toepassing van artikel 13 WBR aangekondigd:1. per 1 juli 2011 vervalt de in de Toelichting Overdrachtsbelasting opgenomen tegemoetkoming bij doorverkoop ‘kosten koper' (k.k.) binnen de termijn van artikel 13. Niet langer wordt het artikel 13-voordeel voor de bepaling van de heffingsgrondslag buiten beschouwing gelaten, indien is overeengekomen dat de koper dit voordeel zal vergoeden aan de verkoper (Besluit van 14 september 2010, nr. DGB2010/3544M), en2. voor verkrijgingen van woningen in het kalenderjaar 2011 wordt de zesmaandentermijn verlengd naar een jaar (Belastingplan 2011, Kamerstukken II, 32 505).

In deze bijdrage zal ik ingaan op enkele ontwikkelingen met betrekking tot de fiscale bestuurlijke boeten voor zover van belang voor de notariële praktijk. Notarissen kunnen in bepaalde gevallen als medepleger van een beboetbaar feit worden beschouwd en zelf ook een fiscale boete krijgen als bij de cliënt belasting wordt nageheven/nagevorderd (met boete). In deze bijdrage wordt uiteengezet in welke gevallen de notaris wat dit betreft in de gevarenzone belandt. Ik ga eerst in op het wettelijke systeem, waarna ik aan de hand van enkele voorbeelden de vraag aan de orde stel wat dit zou kunnen betekenen voor het notariaat.

Met ingang van 2010 is de Successiewet 1956 (SW 1956) ingrijpend gewijzigd. Tegen die achtergrond zijn de veranderingen in artikel 13 SW 1956 beperkt. Deze moeten echter wel worden bezien in samenhang met andere aanpassingen, zoals in de zogenoemde imputatieregeling. Ook via deze regeling is er immers sprake van een (verkapte) heffing over overlijdensuitkeringen. Voor een goed begrip moet daarbij ook kort aandacht worden besteed aan de veranderingen in het partnerbegrip, de tarieven en de vrijstellingen.