Aflevering 1

Hier treft u een overzicht aan van de voor de notariële praktijk relevante fiscale cijfers en wetswijzigingen die onlangs in werking zijn getreden. Voor zover de wijzigingen reeds zijn besproken in FBN wordt daarnaar verwezen.

Op 1 januari 2011 is een ingrijpende wijziging in de loonbelasting in werking getreden, namelijk de werkkostenregeling die gedurende de jaren 2011 tot en met 2013 naar keuze kan worden toegepast. De werkkostenregeling houdt in dat werkgevers maximaal 1,4% van het totale fiscale loon (de vrije ruimte) kunnen besteden aan onbelaste vergoedingen en verstrekkingen voor hun werknemers. Voor zover meer dan 1,4% van de fiscale loonsom aan vergoedingen en verstrekkingen aan werknemers wordt gegeven is de werkgever 80% belasting (eindheffing) verschuldigd. Daarnaast kunnen (gelukkig) nog bepaalde zaken onbelast worden vergoed of verstrekt door gebruik te maken van de gerichte vrijstellingen. De werkkostenregeling verandert in beginsel de behandeling van alle vergoedingen en verstrekkingen aan werknemers. Een gedegen voorbereiding is dan ook van belang.

In het oktobernummer (FBN 2010, nr. 58) hebben wij aan de hand van zes casusposities in beeld gebracht wat de toerekeningsproblematiek van inkomsten uit terbeschikkingstelling (‘tbs-inkomen') op grond van artikel 3.92 Wet IB 2001 inhoudt als een dga in gemeenschap van goederen is gehuwd. Daarin is in het bijzonder ingegaan op de gevolgen van de voorgestelde nieuwe wetgeving, die inmiddels per 1 januari 2011 in werking is getreden. Wij constateerden dat deze nieuwe wetgeving voor de aangiften IB 2010 en de nog niet onherroepelijk vaststaande belastingaanslagen IB 2009 (en eerder) de mogelijkheid biedt tot nog heel wat fiscaal gefacilieerd gejojo. Ook kwam in dat artikel naar voren dat deze nieuwe wetgeving scherp werd bekritiseerd door de Commissie Wetsvoorstellen van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs (‘NOB'). De staatssecretaris van Financiën heeft op deze kritiek van de NOB geantwoord. Naar aanlei-ding van dit antwoord bespreken wij in deze bijdrage de relevante wijzigingen met betrekking tot drie (van de zes) eerder behandelde casusposities.