Aflevering 10

In de op 22 juni 2012 gepubliceerde Uitvoeringsregeling Geefwet krijgen anbi’s meer mogelijkheden voor commerciële activiteiten en is het winststrevenverbod beperkt. Bovendien zijn de eisen aan de liquidatiesaldobepaling gewijzigd. De regels voor aanwijzing met terugwerkende kracht veranderen niet. Ook wordt nagedacht over een alternatief voor de verplichte notariële akte bij periodieke giften. In dit artikel worden deze belangrijke ontwikkelingen besproken.

In FBN 2012, nr. 43 vraagt Stubbé (onder andere) aandacht voor het standpunt dat inspecteurs schijnen in te nemen met betrekking tot een niet uitgevoerd verrekenbeding. Omdat de verrekeningschuldige niet jaarlijks 6% rente betaalt aan de verrekeningsgerechtigde, zou hij het genot hebben behouden van de schuldigerkende bedragen en bij zijn overlijden zou dit leiden tot toepassing van artikel 10 SW 1956. In het hiernavolgende ga ik in op de vraag of dit rechtens juist is. Voor ik hier aan toekom, zal ik eerst ingaan op de schuldigerkenning niet uit vrijgevigheid.

Sinds 1 januari 2010 schrijft artikel 21, lid 5, SW voor dat onroerende zaken die in gebruik zijn als woning voor de heffing van schenk- en erfbelasting in aanmerking worden genomen voor de WOZ-waarde. De betekenis van dit waarderingsvoorschrift voor de praktijk kristalliseert zich steeds verder uit. De auteurs behandelen hierna enkele bijzonderheden op het gebied van de waardering van woningen die worden verkregen krachtens erfrecht. Onder meer de mogelijkheid voor verkrijgers om te kiezen voor een WOZ-waarde vastgesteld naar peildatum 1 januari van het jaar waarin de verkrijging plaatsvindt, beleid op het gebied van waardering van serviceflats en recente uitspraken van Hof Den Haag en Rechtbanken Haarlem en Den Haag.

In deze bijdrage bespreken de auteurs een zaak die zij onlangs in behandeling hebben gehad over de superdividenduitkering van artikel 4.12 a Wet Inkomstenbelasting 2001.

Het huidige artikel 13 WBR bevat een tegemoetkoming in de overdrachtsbelasting indien een onroerende zaak binnen zes maanden na een eerdere verkrijging wordt verkregen door een ander. Op grond van artikel XXII dat is opgenomen in het Belastingplan 2011 geldt voor woningen een termijn van twaalf maanden indien de vorige verkrijging heeft plaatsgevonden in 2011. Thans heeft het kabinet besloten de termijn van zes maanden voor alle (!) onroerende zaken tijdelijk te verruimen naar 36 maanden indien de vorige verkrijging plaatsvindt op of na 1 september 2012. De hiervoor benodigde wetswijziging zal worden opgenomen in het Belastingplan 2013. Als het wetsvoorstel wordt aangenomen, treedt de wetswijziging in werking op 1 januari 2013 en zal deze terugwerken tot en met 1 september 2012. Vooruitlopend hierop heeft de staatssecretaris van Financiën bij beleidsbesluit goedgekeurd dat de termijn van artikel 13 WBR wordt verruimd naar 36 maanden indien de vorige verkrijging op of na 1 september 2012 plaatsvindt.

X is erfgename van haar moeder die in 2012 is overleden. In het testament dat in 2000 is opgesteld, is onder meer het volgende bepaald: “Ik leg aan mijn dochters de last op om een gedeelte van hun erfdeel toe te kennen aan ieder van hun kinderen, uit te betalen na het overlijden van de langstlevende van mijn dochters en hun echtgenoot, van welk gedeelte voor elk van mijn vorenbedoelde kleinkinderen de contante waarde niet hoger mag zijn dan de vrijstelling als bedoeld in artikel 32 lid 1 sub 6 van de Successiewet 1956 [...]”.

Onlangs heeft de staatssecretaris van Financiën het beleidsbesluit van 23 november 2006 (FBN 2007, nr. 32) inzake de aanmerkelijkbelangregeling geactualiseerd. Ten opzichte van het oude besluit constateerden wij onder meer de volgende nieuwe beleidsstandpunten.

X heeft in 2001 krachtens een OBV het vermogen van zijn vrouw geërfd. Zijn zoon verkreeg een vordering wegens onderbedeling. De inspecteur is bij het opleggen van de aanslagen in het successierecht ervan uitgegaan dat de contante waarde van de onderbedelingsvordering gelijk is aan de nominale waarde. Naar aanleiding hiervan heeft de zoon bezwaar gemaakt tegen de opgelegde aanslag, omdat hij van mening is dat het vruchtgebruiklegaat dat ten gunste van X in het testament was opgenomen tevens ziet op de onderbedelingsvordering. Nadat met de inspecteur overeenstemming was bereikt over de uitleg van het testament is de aanslag van de zoon in 2009 verminderd door de vordering van het kind af te waarderen. Vervolgens heeft de inspecteur aan X een navorderingsaanslag opgelegd. X is echter van mening dat de navorderingsaanslag niet binnen de termijn van artikel 16 AWR is opgelegd.

X heeft op 7 juni 2011 een woning verkregen. X is van mening dat hij op grond van het gelijkheidsbeginsel in aanmerking komt voor het verlaagde overdrachtsbelastingtarief van 2% die geldt voor woningen die zijn verkregen op of na 15 juni 2011.