Aflevering 2023

Beroep over een aanslag leges voor het (ver)bouwen van een bouwwerk en het gebruiken van gronden of bouwwerken in strijd met een bestemmingsplan.

Artikel 2, lid 3, Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb). De Heffingsambtenaar is bij de vaststelling van de proceskostenvergoeding in bezwaar afgeweken van de forfaitaire regeling van het Bpb en van de in de bijlage opgenomen lijst met punten per proceshandeling en heeft bij de berekening daarvan slechts 0,5 punt toegekend voor de hoorzitting. Het Hof oordeelt dat de Heffingsambtenaar niet voldoet aan de op hem rustende bewijslast dat sprake is van bijzondere omstandigheden als bedoeld in artikel 2, lid 3, Bpb die een afwijking van de forfaitaire regeling rechtvaardigen.

Er bestaat geen aanleiding tot een vergoeding van immateriële schade want standpunten worden gebezigd waarvan belanghebbende dan wel zijn gemachtigde weet dat zij overduidelijk ondeugdelijk zijn. Dit leidt tot een bijzondere omstandigheid die afwijking van het veronderstellen van spanning en frustratie rechtvaardigt.

Artt. 7:2 en 7:9 Awb. Geen schending hoorplicht. De Heffingsambtenaar hoeft geen tweede hoorzitting te houden. Van een belanghebbende mag worden verwacht dat hij al zijn vragen en standpunten tijdens de (eerste) hoorzitting te berde brengt.

Beroep met betrekking tot PKV; rb draagt verweerder op de kosten van de bezwaarfase te vergoeden; gemachtigde van eiser schendt gemaakte werkafspraken en start overbodig beroepsprocedure, om deze reden pkv voor beroepskosten afgewezen.

22/1327, verzet ongegrond.

Is de coronapandemie een bijzondere omstandigheid die een verlenging van de redelijke termijn rechtvaardigt?; HR 27 mei 2022, ECLI:NL:HR:2022:752

Douane. De rechtbank oordeelt dat aan eiseres geen terugbetaling van antidumpingrechten over Indonesische biodiesel toekomt, welke rechten verweerder al had terugbetaald nadat was gebleken dat de biodiesel niet van Indonesische maar van Amerikaanse oorsprong was. Gelet op de uitspraak van de rechtbank van heden in de zaak HAA 19/1003, gaat de rechtbank in de onderhavige zaak uit van de Amerikaanse oorsprong van de biodiesel. De vernietiging door het Hof van Justitie in het arrest C-268/22 (Vitol) van Uitvoeringsverordening (EU) 1194/2013 is daarom niet relevant.

In hoger beroep is in geschil of het dwangsombesluit rechtmatig is genomen en bekend is gemaakt aan belanghebbende.

Artikel 1:3 Awb; recht op dwangsom wegens niet tijdig beslissen op het verzoek om kostenvergoeding in bezwaarfase?

mondelinge uitspraak ter zitting. beroep n-o. Ondeugdelijke verzendadministratie van de heffingsambtenaar. verzending op/rond datum uitspraak op bezwaar niet aannemelijk. indienen beroep zes weken na ontvangst uitspraak op bezwaar is niet redelijk.

Artikelen 2:1, 6:6 en 6:24 Awb; bezwaar terecht niet-ontvankelijk verklaard wegens het ontbreken van een machtiging. Artikelen 24a en 25 AWR; de Heffingsambtenaar heeft ten onrechte op bezwaarschriften, die namens verschillende belastingplichtigen zijn ingediend, bij in één geschrift vervatte uitspraken op bezwaar beslist. De Heffingsambtenaar had niet tot een andere beslissing kunnen komen en daarom volgt geen terugwijzing.

8:54, 8:75a, proceskostenveroordeling.

Proceskostenveroordeling na intrekking hoger beroep.

Bezwaar en beroep (Algemeen)

Verzet gegrond en verzoek om proceskostenvergoeding gegrond. Onterecht geen punt toegekend voor de hoorzitting in de bezwaarfase.

Artikel 6:6 en 8:24, lid 2 Awb; ontbreken van een machtiging op naam van en ondertekend door belanghebbende. De echtgenoot van belanghebbende is geen medebelanghebbende. Toepassing van artikel 8:111, lid 1, letter c, Awb; zowel het principaal hoger beroep als het incidenteel hoger beroep zijn niet-ontvankelijk.

Het Hof acht aannemelijk dat het bezwaarschrift tijdig ter post is bezorgd. Het is van oordeel dat op grond van wat de Heffingsambtenaar heeft aangevoerd de ontvangst van het bezwaarschrift redelijkerwijs moet worden betwijfeld. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat het bezwaarschrift op het adres van de Heffingsambtenaar is ontvangen of aangeboden, dan wel dat het hem anderszins heeft bereikt. Het bezwaar is terecht niet-ontvankelijk verklaard.

Besluit proceskosten bestuursrecht. De rechtbank oordeelt dat de rechtsbijstand niet is verleend door een derde vanwege de verwevenheid tussen de maatschap als rechtsbijstandverlener en de Stichting. De kosten van het bezwaar en het beroep worden niet vergoed.

WOZ (Algemeen)

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Gemeentelijke aanslag. Beroep ongegrond. De heffingsambtenaar maakt aannemelijk dat de aanmaning, die is verzonden via “bulk runs” en een printservicebureau, eiser heeft bereikt. Gelet op het geautomatiseerde proces kan niet meer van de verzendadministratie worden verwacht dan wat de heffingsambtenaar heeft overgelegd en toegelicht.

Aanslag OZB. Tarief woning/niet-woning van toepassing. Anders dan eiseres stelt is met het plaatsen van de warmtepomp de bouw van de woning nog niet aangevangen aangezien van een bouwsel pas sprake is als een aanvang is gemaakt met de (feitelijke) bouwkundige werkzaamheden. Er zijn wel (voorbereidende) werkzaamheden verricht op de bouwgrond, maar van een bouwsel dat kan worden aangemerkt als woning in aanbouw is nog geen sprake.

De vraag naar de rechtsgeldigheid van de verordening is alleen principieel van aard. Omdat eiseres geen procesbelang heeft verklaart de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk.

Parkeerbelasting. Mislukte betaling voor parkeervergunning. Toekenning vergunning met terugwerkende kracht?

De heffingsambtenaar vindt dat naast eiseres ook een groot aantal andere partijen verplicht is om in de jaren 2016 en 2018 toeristenbelasting te betalen voor verblijf met overnachtingen door arbeidsmigranten op een vakantiepark in de gemeente Asten. In deze uitspraak oordeelt de rechtbank dat de heffingsambtenaar in strijd met de toepasselijke verordeningen geen keuze heeft gemaakt wie belastingplichtig is en hiernaar onvoldoende onderzoek heeft gedaan. De rechtbank oordeelt daarom dat de heffingsambtenaar dit onderzoek opnieuw moet doen en vervolgens moet beslissen welke partij volgens hem de toeristenbelasting moet betalen.

Toeristenbelasting. Dat verblijfhouders op het recreatiepark wonen kan niet afdoen aan de heffing van toeristenbelasting. De heffingsambtenaar mag bij de heffing uitgaan van de gegevens in de BRP. Of het college van burgemeester en wethouders eventueel verplicht was verblijfhouders in te schrijven, is niet relevant. Het beroep op het gelijkheidsbeginsel slaagt ook niet.

Heffingen lagere overheden. Belanghebbende is eigenaar van een kantoor dat naast zijn woning is gelegen. Naar het oordeel van het hof moet het kantoor als afzonderlijke onroerende zaak worden aangemerkt en belanghebbende als gebruiker daarvan. Daar doet niet aan af dat belanghebbende feitelijk geen gebruik heeft gemaakt van het kantoor en dat sprake is van wateroverlast in het kantoor.

Aanmaningskosten naheffingsaanslag parkeerbelasting. Belanghebbende heeft aangevoerd dat hij de naheffingsaanslag niet heeft ontvangen en dat daarom geen aanmaningskosten in rekening mogen worden gebracht. De heffingsambtenaar heeft erop gewezen dat de ontkenning van de ontvangst ongeloofwaardig is, gegeven de persoon van de gemachtigde. Dit is ook zo geoordeeld door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in een uitspraak inzake wahv-zaken (ECLI:NL:GHARL:202:10825). Volgens het hof ontkent deze gemachtigde stelselmatig de ontvangst van belangrijke stukken ontkend en dat dit ongeloofwaardig is. De rechtbank toetst of de heffingsambtenaar de verzending aannemelijk heeft gemaakt, waarbij naast de gegevens van de postkamer ook in het oordeel wordt betrokken dat van de bulkzendingen van 207 respectievelijk 373 naheffingsaanslagen uitsluitend de ontvangst van de twee naheffingsaanslagen van de twee belastingschuldigen die door deze gemachtigde worden vertegenwoordigd is ontkend. De rechtbank acht de verzending daarom aannemelijk en omdat de gemachtigde niets stelt, is de ontkenning van de ontvangst niet geloofwaardig. Beroep gegrond vanwege onjuiste berekening dwangsom.

Aanmaningskosten parkeerbelasting

Aanslag afvalstoffenheffing. Grofvuil in eerste instantie onjuist aangeboden. Aanslag terecht opgelegd. Art. 4:17 Awb. Art. 236, lid 2, Gemeentewet. Ingebrekestelling voldoende duidelijk door vermelding van het aanslagnummer en het referentienummer van belanghebbendes bezwaarschrift. De Heffingsambtenaar verbeurt de maximale dwangsom. Art. 6:119 BW. Wettelijke rente verschuldigd over proceskostenvergoeding en griffierecht.

Leges

Aanslagen rioolheffing zijn terecht aan belanghebbende opgelegd. In hoger beroep maakt de heffingsambtenaar wel aannemelijk dat vanuit de percelen van belanghebbende (51 garages) indirect water op de gemeentelijke riolering wordt afgevoerd. Belanghebbende weigert gegevens van huurders van de garages aan de heffingsambtenaar te verstrekken totdat rechter heeft geoordeeld of er een rechtmatige grondslag voor opleggen aanslagen rioolheffing aanwezig is.

Forensenbelasting

Forensenbelasting

Art. 229, lid 1, letter b, Gemeentewet. Art. 8:88 Awb. Aanslag legesheffing omgevingsvergunning voor tuinkelder. Strijd met hetgeen van een behoorlijk handelende overheid mag worden verwacht. Vergoeding kosten van bijstand voor de aanvraag en van constructieberekeningen. Causaal verband tussen onrechtmatige daad en schade.

Aanslag leges omgevingsvergunning; is de aanvraag in behandeling genomen. Gelijkheidsbeginsel.

Onroerendezaakbelasting (gebruik) terecht opgelegd aan bioscoop die was gesloten door coronamaatregelen. De omstandigheid dat de bioscoop niet voor beoogde commerciële activiteiten gebruikt kon worden, maakt niet dat geen sprake was van gebruik.

Art. 7:2, lid 1, Awb; 25 AWR. Aanslagen riool- en afvalstoffenheffing 2018. Opbrengstlimiet. Heeft Heffingsambtenaar voorafgaand aan hoorgesprek voldoende informatie verschaft? Belanghebbende verschijnt niet op de hoorzitting. Schending hoorplicht? Terugwijzing naar Rechtbank.

Aanslag rioolheffing; geen dubbele belastingheffing in verband met waterschapsbelasting; aansluiting op gemeentelijke rioleringsstelsel niet verplicht; beroep ongegrond.

Afkoop of prijsgeven van pensioen. Faillissement werkmaatschappij gevolgd door civielrechtelijke aansprakelijkstelling van belanghebbende en het eigenbeheer lichaam vanwege kennelijk onbehoorlijk bestuur. De rechtbank is van oordeel dat verweerder niet aannemelijk heeft gemaakt dat in het jaar van faillissement van de werkmaatschappij reeds een situatie is ontstaan waarin het eigenbeheer lichaam niet langer aan haar pensioenverplichting jegens belanghebbende kon voldoen. In de jaren na het jaar van faillissement van de werkmaatschappij zijn ook nog pensioenuitkeringen gedaan. Van het prijsgeven of illusoir worden van de pensioenaanspraken van belanghebbende is evenmin sprake. Beroep gegrond.

Afvalstoffenheffing en rioolheffing. Gebruik.

Afvalstoffenheffing en zuiveringsheffing. Proceskostenvergoeding.

Formeel procesrecht. Afvalstoffenheffing. Vast deel in 2020 geheven en variabel deel in 2021, tegelijk met overige heffingen over 2021. Bezwaar en beroep richten zich tegen het variabele deel over 2020 van € 8,10. Vasthoudende gemachtigde die de procedurele regels goed kent en alles uit de kast haalt. Niet tijdig beslist op het bezwaar. Maximale dwangsom verbeurd van € 1.442. Pas hangende beroep is op het bezwaar beslist. Inhoudelijk krijgt eiseres geen gelijk. Verweerder mag in de aanslag over 2021 ook het variabele deel over 2020 heffen. Ook is de heffingsambtenaar (van samenwerkingsverband De Connectie) wel degelijk bevoegd om aanslagen op te leggen en uitspraken op bezwaar te doen; er is geen sprake van mandaat. Het beroep is gegrond, omdat te laat is beslist en omdat de hoorplicht is geschonden. Dit levert een proceskostenvergoeding op van € 2.388,50 en terugbetaling van griffierecht van € 50. Ook moet verweerder € 500 immateriële schadevergoeding betalen wegens overschrijding van de redelijke termijn. De rechtbank ziet gelet op een uitspraak van Hof Arnhem-Leeuwarden geen aanleiding om de schadevergoeding achterwege te laten wegens een zeer gering financieel belang, omdat het belang ook ligt in de nevenvorderingen. Deze procedure over een te betalen bedrag van € 8,10 kost de gemeente dus totaal € 4.380,50.

Belanghebbende heeft op Koningsdag een naheffingsaanslag parkeerbelasting gekregen. Hij stelt dat ter plaatsen geen parkeerbelasting is verschuldigd in het weekend en dat Koningsdag aan een zondag gelijk moet worden gesteld. De rechtbank merkt op dat Koningsdag 2022 viel op een woensdag. De Algemene Termijnenwet dient ertoe, zoals zowel gemachtigde als belanghebbende (een kantoorgenoot van gemachtigde) wel zullen weten, om het einde van in de wet geregelde termijnen nader te bepalen.

Appellant is geen belanghebbende bij een naheffingsaanslag parkeerbelasting. Daarom heeft hij geen recht op een dwangsom. De rechtbank heeft 8:69 Awb niet geschonden en het beroep terecht ongegrond verklaard (appellant kon tegen de uitspraak op bezwaar beroep instellen op grond van 26a, lid 1, onder c, AWR).

Belastingrecht – parkeerbelasting – applicatie bezoekersparkeren – gegrond

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

IB/PVV. Belastbaar inkomen uit sparen en beleggen. Waarde woning.

Leges

De heffingsambtenaar heeft de naheffingsaanslag opgelegd aan de stichting en niet aan eiseres. Het is daarom de vraag of eiseres daartegen bezwaar kan maken en beroep kan instellen en – zo niet – of de ingestelde rechtsmiddelen kunnen worden toegerekend aan de stichting. Gelet op wat hierna wordt overwogen zal de rechtbank die vraag (of vragen) onbeantwoord laten. Het is niet mogelijk om, zoals de gemachtigde heeft gedaan, nadat uitspraak op bezwaar is gedaan een nieuwe ingebrekestelling in te dienen en vervolgens beroep wegens niet tijdig beslissen in te stellen (vgl. ECLI:NL:CRVB:2019:924). Gelet hierop is het ingestelde beroep wegens niet tijdig beslissen niet-ontvankelijk. Omdat uitspraak op bezwaar was gedaan voordat beroep is ingesteld, is artikel 6:20 Awb niet van toepassing, zodat het beroep wegens niet tijdig beslissen niet van rechtswege mede is gericht tegen de uitspraak op bezwaar (vgl. ECLI:NL:CRVB:2022:877). Voor conversie van het ingestelde beroep wegens niet tijdig beslissen naar een reëel beroep is geen aanleiding, onder meer niet omdat de gemachtigde na afloop van de beroepstermijn, het onderhavige beroep heeft ingesteld.

Parkeerbelasting. Verwijzingszaak naar aanleiding van het arrest van 11 maart 2022 (ECLI:NL:HR:2022:346). Het hof stelt vast dat belanghebbende voor het eerste uur parkeerbelasting heeft voldaan en dat daarom de naheffingsaanslag parkeerbelasting dient te worden vernietigd.

Wettelijke rente over proceskosten en griffierecht. Procesbelang ontbreekt. De Heffingsambtenaar heeft de vergoedingen binnen vier weken na de uitspraak van de Rechtbank betaald. Het hoger beroep is niet-ontvankelijk.

Belastingrecht – verkeerde zone ingevoerd in applicatie – belasting reeds betaald & fout in applicatie - ongegrond

Naheffingsaanslagen parkeerbelasting. In verband met een storing bij het aanmelden parkeerbelasting betaald voor een andere zone dan de parkeerzone waarin de auto stond geparkeerd. Gerechtvaardigd beroep op het vertrouwensbeginsel.

Artikel 229 Gemeentewet. Binnenhavengeld gemeente Leiden 2018 t/m 2020. De gemeente Leiden heeft belanghebbende door middel van een vergunning een vaste ligplaats in de Oude Rijn toegewezen. De Heffingsambtenaar heeft voor de vaste ligplaats terecht aanslagen binnenhavengeld opgelegd naar het basistarief. De woonboot is deels gelegen op (de ondergrond van het) water in eigendom van de gemeente.

Diverse aanslagen gemeentelijke- en waterschapsbelastingen.

Parkeerbelasting. 14 naheffingsaanslagen binnen bepaald tijdsbestek opgelegd. Toetsing evenredigheidsbeginsel. De rechtbank vernietigt zeven naheffingsaanslagen.

Dubbel hoger beroep. Hoger beroep belanghebbende ongegrond. WOZ 2021 wordt niet verder verminderd dan rechtbank heeft gedaan. Hoger beroep heffingsambtenaar gegrond. Aanslag afvalstoffenheffing o.b.v. meerpersoonshuishouden blijft in stand. Rechtbank heeft deel Verordening afvalstoffenheffing 2021 van gemeente Haarlem ten onrechte buiten toepassing verklaard. Exceptieve toetsing. Rechter past terughoudendheid bij beoordeling gemeentelijke verordening.

Legesaanslag. Leges voor vier extra welstandstoetsen ten onrechte geheven. De gemeente heeft veelvuldig en tot in de details suggesties gedaan zonder dat kan worden vastgesteld of het niet volgen van deze suggesties tot een (rechtmatig) negatief welstandsadvies had kunnen leiden. Er is slechts sprake van één doorlopende welstandstoets. Beroep gegrond.

Forensenbelasting. Begrip gemeubileerde woning.

Forse verhoging van de forensenbelasting in 2020. Gelet op de beperkte toets die het hof kan en mag aanleggen, mag het hof zich niet in deze politieke keuze mengen. Aangezien de gemeentelijke wetgever bij de wijziging van de tarieven uitdrukkelijk ook heeft meegenomen dat forensen gebruik maken van de gemeentelijke voorzieningen, is geen sprake van belastingheffing die alleen is ingevoerd om de plaatselijke woningmarkt reguleren. De gemeente heeft daarmee zijn (ruime) bevoegdheid om forensenbelasting te heffen niet gebruikt voor een ander doel dan waarvoor die is gegeven. Wel is voor belanghebbende sprake van een individuele en buitensporige last. Belanghebbende mag de woning namelijk op grond van het bestemmingsplan niet verhuren en heeft dus geen mogelijkheid om de forse verhoging af te wentelen. Ook is verhuizen naar de woning niet mogelijk. De Verordening moet buiten toepassing blijven en het hof moet rechtsherstel bieden. Het hof doet dit door de aanslag te verminderen naar het tarief dat in 2019 gold.

Forensenbelasting. Forse verhoging in 2020. Verwijzing naar eerdere uitspraak van het hof: ECLI:NL:GHSHE:2023:247. Gelet op de beperkte toets die het hof kan en mag aanleggen, mag het hof zich niet in deze politieke keuze mengen. Aangezien de gemeentelijke wetgever bij de wijziging van de tarieven uitdrukkelijk ook heeft meegenomen dat forensen gebruik maken van de gemeentelijke voorzieningen, is geen sprake van belastingheffing die alleen is ingevoerd om de plaatselijke woningmarkt reguleren. De gemeente heeft daarmee zijn (ruime) bevoegdheid om forensenbelasting te heffen niet gebruikt voor een ander doel dan waarvoor die is gegeven. Geen sprake van een individuele en buitensporige last. Ten slotte stelt het hof vast dat voor het belastbaar feit voor de onderhavige forensenbelasting wordt geheven naar verschillende grondslagen, te weten enerzijds een vast bedrag per gemeubileerde woning en anderzijds naar de waarde die aan de gemeubileerde woning wordt toegekend. In dit geval mochten voor de heffing van de forensenbelasting dan ook twee aanslagen worden opgelegd die als twee regels op het aanslagbiljet zijn vermeld.

De rechtbank is van oordeel dat eiser met onvoldoende feiten en omstandigheden aannemelijk heeft gemaakt dat hij zijn hoofdverblijf in de gemeente had. Verweerder heeft hem daarom terecht in de forensenbelasting betrokken. Het beroep is ongegrond.

aanslagen forensenbelasting 2018, 2019, 2020. woning beschikbaar houden voor eigen gebruik. beroepen ongegrond

Forensenbelasting

forensenbelasting. beroep ingetrokken. uitspraak betreft enkel ISV. overschrijding toegerekend aan heffingsambtenaar.

Forensenbelasting, corona.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Forensenbelasting, geen hoofdverblijf.

MRB. Gebruik openbare weg tijdens schorsing kenteken. Verzuimboete.

Onroerende-zaakbelastingen (gebruikersbelasting). De omstandigheid dat een sportschool als gevolg van de coronabeperkingen niet kon worden gebruikt voor de beoogde commerciële activiteiten, maakt niet dat geen sprake is van gebruik in de zin van artikel 220, aanhef en letter a, van de Gemeentewet. Geen tijdsevenredige vermindering van de aanslag.

De coronacrisis, en de gevolgen daarvan voor het zorgpersoneel in het algemeen, kunnen in casu niet tot het oordeel leiden dat sprake was van overmacht, op grond waarvan belanghebbende verhinderd was of niet in staat was om tijdig de parkeerbelasting te voldoen.

Beroep ongegrond. Naheffingsaanslagen zijn terecht opgelegd. Geen sprake van laden en lossen. Parkeerbelasting is objectieve belasting waarbij geen rekening wordt gehouden met persoonlijke omstandigheden.

Uitspraak op verzet. Griffierecht niet (geheel) voldaan. Hoger beroep niet-ontvankelijk. Verzet ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. De heffingsambtenaar is niet geslaagd in zijn bewijslast dat de aanslag terecht is opgelegd. Niet aannemelijk is geworden dat eiseres een redelijke termijn is gegund om de parkeerapparatuur in werking te stellen. Tegenover de door eiseres geschetste gang van zaken heeft de heffingsambtenaar slechts een idee gezet hoe het anders zou kunnen zijn gegaan. Het dossier biedt geen aanknopingspunt voor de veronderstelling van de heffingsambtenaar dat eiseres op de komst van parkeerhandhavers heeft geanticipeerd en daardoor te laat parkeergeld zou hebben betaald. Beroep gegrond

Leges omgevingsvergunning. Verweerder mag leges heffen op basis van bouwkosten die zijn gebaseerd op normbedragen. Verweerder maakt de hoogte van de bouwkosten die hij in beroep voorstaat aannemelijk. Geen vergoeding aan belanghebbende van de wettelijke rente over het door verweerder terug te betalen bedrag.

Leges. Omgevingsvergunning. Is sprake van een aanvraag? Hoogte leges.

Artt. 7:2 en 6:22 Awb. Naheffingsaanslag parkeerbelastingen. Hoorplicht. Belanghebbende is niet benadeeld door het achterwege blijven van een hoorzitting. Het ter plaatse geldende parkeerregime is voldoende kenbaar.

Parkeerbelasting. Rechtmatigheid.

Invorderingskosten gemeentelijke heffingen. Verweerder maakt niet aannemelijk dat de aanmaning aan eiser is verzonden en dat deze dus op de in artikel 3:41, lid 1, Awb bedoelde wijze aan eiser is bekendgemaakt. Verweerder mocht dan ook geen dwangbevel uitvaardigen en heeft dus ter zake van het betekenen van het dwangbevel ook geen kosten in rekening mogen brengen. (Beroep gegrond.)

AVG, zoekslag te beperkt, omdat niet kon worden volstaan met het zoeken in alleen de digitale applicaties van de gemeente. Beroep gegrond.

Wet BIZ. Gegrond. Schending van het gelijkheidsbeginsel.

Kennelijk ongegrond, juist bedrag pkv in bezwaar.

Parkeerbelasting: beroep ongegrond. Voldoende kenbaar dat sprake is van betaald parkeren. De algemene vraag of verweerder in strijd met de AVG handelt, kan in deze procedure niet aan de orde komen.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Redelijkerwijs geen misverstand over de verplichting om parkeerbelasting te betalen. Parkeerplaats was (in de parkeerzone) op steenworp afstand van de woning van eiseres in een straat waarin drie parkeerautomaten staan. Beroep ongegrond.

Mondelinge uitspraak. Naheffingsaanslag parkeerbelasting, Laden en lossen. Voldoende aannemelijk dat sprake was van losactiviteiten. Gegrond.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Leges. Hoogte grondslag als deel van fundering hergebruikt kan worden. Geen sprake van willekeurige of onredelijke heffing. Geen schending van het legaliteitsbeginsel omdat de Bouwkostenlijst niet innerlijk tegenstrijdig is. Beroep ongegrond.

Leges, beroep ongegrond

Leges

Legesheffing (Wabo). Zijn alle op het geding betrekking hebbende stukken overgelegd? Is de opbrengstlimiet geschonden? Omslagrente en overheadkosten. Beoordeling op niveau van de gehele verordening, zodat kruissubsidiering is toegestaan? Bewijslastverdeling. Betrouwbaarheid overgelegde cijfers. Behoorlijk bestuur. Beroepen ongegrond. Toekenning van IMSV en PKV.

Leges voor het in behandeling nemen van een aanvraag voor een omgevingsvergunning met daarbij een binnenplanse afwijking. Eiser vindt de leges voor de binnenplanse afwijking niet terecht, omdat het in zijn geval om een minimale overschrijding van de bestemmingsplanregels gaat en als de gemeente hem daarop had gewezen hij zijn bouwplan zou hebben aangepast. Eiser dan wel zijn architect heeft echter voor of bij het indienen van de aanvraag nooit aangegeven dat dit voor hem een belangrijk punt was en ook had hij zelf de overschrijding van de planregels kunnen vaststellen door het bestemmingsplan online te raadplegen. De opgelopen invorderingskosten i.v.m. het gedeeltelijk niet betalen van de aanslag kunnen in deze procedure niet aan bod komen. Beroep ongegrond.

Beroep tegen legesaanslag ongegrond. Zolang de Afdeling op het hoger beroep tegen de geweigerde omgevingsvergunning niet anders oordeelt gaat belastingrechter uit van vergunningplicht. Als blijkt geen vergunningplicht dan wordt aanslag ingetrokken

Leges. Artikel 229b, eerste lid, van Gemeentewet. Onredelijke en willekeurige heffing. Terugwerkende kracht. Ambtshalve vermindering. De heffingsambtenaar heeft in voldoende mate inzicht verschaft in de ramingen van de baten en lasten in de gemeentebegroting. Eiseres heeft onvoldoende gemotiveerd dat de begroting betwijfeld dient te worden. Wijziging van de verordening met terugwerkende kracht nadat de aanslag was opgelegd in casu mogelijk. De oorspronkelijke verordening bevatte reeds een tarief voor planologisch strijdig gebruik en de belastingschuld is ten gunste van eiseres aanzienlijk beperkt. De gewijzigde verordening biedt een afdoende wettelijke grondslag voor de ambtshalve verminderde aanslag. Er is geen aanleiding te oordelen dat de tariefstelling van de gewijzigde verordening in strijd is met enige wetsbepaling of enig algemeen rechtsbeginsel.

Leges omgevingsvergunning. Verweerder mag leges heffen op basis van bouwkosten die zijn gebaseerd op normbedragen. Verweerder maakt de in aanmerking te nemen bouwkosten echter niet aannemelijk. Eiseres slaagt daar evenmin in. De rechtbank schat vervolgens zelf de hoogte van bouwkosten.

Belastingrecht, 8:54 Awb, ,matiging o.g.v. evenredigheid, ongegrond

Parkeerbelasting: Besluit gemeentelijke parkeerbelastingen. Maximale bedrag aan naheffingskosten te laat bekend gemaakt. Verordening niet onverbindend. Passeren schending hoorplicht met toepassing van art. 6:22 Awb. Geen proceskostenveroordeling.

Art. 225, lid 2, van de Gemeentewet. Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Het voorschrift dat in het geval van meerdere kentekens op één parkeervergunning het juiste kenteken voorafgaand aan het parkeren moet worden geactiveerd, naast het plaatsen van een pas achter de voorruit, is niet in strijd met enig algemeen beginsel van behoorlijk bestuur.

Misbruik van procesrecht. Belanghebbende heeft bewust naheffingsaanslagen parkeerbelasting uitgelokt en daartegen stelselmatig rechtsmiddelen ingezet met geen ander doel dan het genereren van inkomsten in de vorm van proceskostenvergoedingen, dwangsommen en immateriële schadevergoedingen. De omstandigheid dat in dit geval niet is gebleken van een no-cure-no-pay afspraak staat daaraan niet in de weg. In dit geval is geen sprake van een in het maatschappelijk verkeer gebruikelijke relatie tussen belanghebbende en gemachtigde, waarbij gemachtigde ongeacht de uitkomst van de procedure rechtsmiddelen voor belanghebbende aanwendt, maar van een samenwerkingsverband tussen beiden gericht op het genereren van genoemde inkomsten.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting gemaakt.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting, aanmaningskosten en dwangbevelkosten; vergoeding van proceskosten in de bezwaarfase; art. 7:15 lid 2 Awb; art. 7 lid 2 Kostenwet; betwisting ontvangst aanmaning maakt niet dat de kosten ten onrechte zijn opgelegd; ongegrond.

Naheffing parkeerbelasting, geschil over locatie waar geparkeerd is, ongegrond.

Bpm. Herleidingsmethode, schade.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting

Parkeerbelasting. Hoogte naheffing.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Het beroep op overmacht slaagt niet, omdat belanghebbende niet aan de op hem rustende bewijslast heeft voldaan.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Aanwijzingsbesluit niet op voorgeschreven wijze bekendgemaakt. Reparatie formeel gebrek, geen benadeling belanghebbende. De bezwaarbehandelaar is bevoegd. De Heffingsambtenaar is ter zitting vertegenwoordigd door een daartoe bevoegd persoon. Vrije bewijsleer. Ook als geen parkeerbelasting is voldaan, kan een naheffingsaanslag worden opgelegd.

parkeerbelasting. De rechtbank oordeelt dat de naheffingsaanslag parkeerbelasting terecht is opgelegd omdat de auto pas na 19 minuten is aangemeld. In de medische situatie van de ex-partner van eiser ziet de rechtbank geen aanleiding de naheffingsaanslag te vernietigen.

Parkeerbelasting. Verweerder heeft het bezwaar tegen de naheffingsaanslag parkeerbelasting terecht kennelijk ongegrond verklaard. Het subsidiaire beroep op artikel 104 van de Grondwet slaagt niet. Beroep ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting; beroep gegrond vanwege onbevoegd genomen besluit; rechtsgevolgen blijven in stand.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Parkeerautomaat werkte ongestoord en geeft dan altijd een bonnetje. Dat is een parkeerkaartje als de transactie is geslaagd en een bonnetje met een foutmelding als dat niet het geval is. Eiseres had dus op het bonnetje moeten kijken en had dan gezien dat de transactie niet was geslaagd. Ook is in haar auto geen parkeerkaartje aangetroffen. Verschuldigde parkeerbelasting is dus niet voldaan. Te late bekendmaking tarief in Besluit gemeentelijke parkeerbelastingen tast de verbindendheid van de gemeentelijke Verordening parkeerbelasting niet aan. Kostendekkendheid kosten naheffing voldoende onderbouwd. Beroep ongegrond.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Op eiser rust de verplichting om te onderzoeken op welke wijze de parkeerbelasting kan worden voldaan en eiser had kunnen weten dat de papieren bezoekersregeling was vervangen door een digitale bezoekersregeling. De gemeente heeft voldaan aan haar informatieplicht. Dat eiser al heeft betaald voor een papieren bezoekerskaartje, leidt er niet toe dat het reeds betaalde bedrag moet worden verrekend met de naheffingsaanslag of dat geen naheffingsaanslag kan worden opgelegd. Beroep ongegrond.

Parkeerbelasting ¬– invordering – digitale verzendadministratie – bevoegdheid

8:54, beroep kennelijk gegrond; bezwaar is ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard wegens het niet indienen van nadere gronden. De rechtbank vernietigt de uitspraak op bezwaar en draagt de heffingsambtenaar op een nieuwe beslissing op bezwaar te nemen.

Naheffingsaanslag parkeerbelastingen terecht opgelegd. Beroep ongegrond.

Mondelinge uitspraak. Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Beslissing op bezwaar opgevat als ongegrondverklaring (en niet als niet-ontvankelijkverklaring). Ongeloofwaardige betwisting. Beroep ongegrond.

Uitspraak op verzet en op beroep. Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Niet-ontvankelijkverklaring bezwaar vanwege te late indiening. Beroep gegrond. De naheffingsaanslag is bekend gemaakt door het aanbrengen daarvan op het voertuig (bon achter de ruitenwisser). De rechtbank acht voldoende aannemelijk dat de bon daadwerkelijk is aangebracht, nu voldoende vaststaat dat de bon is uitgeschreven en het uitschrijven en het aanbrengen aan het voertuig elkaar direct opvolgen. De rechtbank vertrouwt in dit verband op een adequate taakuitoefening van de parkeercontroleur. Het bezwaarschrift is, uitgaande van deze bekendmaking, te laat ingediend. Eiser betwist dat hij de bon heeft aangetroffen en is uitgegaan van de verzenddatum van het duplicaat als datum van bekendmaking. Hij heeft vervolgens de door hem veronderstelde bezwaartermijn van zes weken volledig benut. De rechtbank acht, met verwijzing naar de conclusie van Widdershoven over bezwaar- en beroepstermijnen en verschoonbaarheid van termijnoverschrijding, deze termijnoverschrijding van zes weken verschoonbaar en wijkt daarmee af van de jurisprudentie waarin in dit verband een termijn van circa twee weken wordt gehanteerd.

Aanslag OZB terecht naar het tarief voor niet-woningen opgelegd. Wel (voorbereidende) werkzaamheden verricht op bouwgrond, maar nog geen sprake van een woning in aanbouw.

OZB. Bosperceel. Kan belanghebbende worden aangemerkt als gebruiker?

OZB-gebruiker en rioolheffing-gebruiker

leges

IB/PVV 2015 tot en met 2018, contante stortingen en opnamen, omkering en verzwaring bewijslast, vergrijpboete

Parkeerbelasting, gegrond beroep omdat eiser het betaalbewijs heeft overgelegd. Geen proceskosten wel griffierecht.

Leges. Ontvankelijkheid bezwaar. Vraag of Legesverordening 2016 onverbindend is. Verweerder heeft bezwaar inhoudelijk behandeld en ongegrond verklaard. De Rechtbank oordeelt onder verwijzing naar uitspraken en arrest van CRvB, Hoge Raad en ABRvS dat de tijdigheid van het bezwaar niet ambtshalve of op initiatief van het bestuursorgaan wordt beoordeeld. Het bezwaar is ontvankelijk. Het normblad NEN 2631 was ten tijde van de publicatie van de Legesverordening met bijbehorende tarieventabel ingetrokken en is niet bij de Legesverordening gepubliceerd. Dat maakt de Legesverordening in dit geval niet onverbindend. Verweerder is uitgegaan van de door eiseres opgegeven bouwkosten. Verweerder mocht ervan uitgaan dat deze opgave een redelijke schatting van de werkelijke aanneemsom was en daarmee van de bouwkosten. Toekenning schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Beroep niet-ontvankelijk vanwege het niet overleggen van de bestreden uitspraak op bezwaar en het niet appellabel zijn van de overgelegde brief. Gelet op de gegeven omstandigheden acht de rechtbank de niet-ontvankelijkverklaring van het beroep vanwege het niet overleggen van de bestreden uitspraak op bezwaar in overeenstemming met de strekking van artikel 6:5, tweede lid, van de Awb. Dit voorschrift strekt ertoe een goed verloop van de procedure te bevorderen. Omdat gemachtigde de uitspraak op bezwaar, ondanks het verzoek daartoe van de rechtbank, niet heeft overgelegd terwijl dat wel mogelijk was komt naar het oordeel van de rechtbank het goede verloop van de procedure in het gedrang. Voor zover het beroep betrekking heeft op de overgelegde brief is het beroep ook niet-ontvankelijk. Deze brief is vanwege het gesloten stelsel van rechtsbescherming niet aan te merken als een besluit waartegen beroep bij de belastingrechter ingesteld kan worden.

Eiser maakt niet aannemelijk dat zijn parkeeractie is afgemeld door een systeemfout in de parkeerapp. De naheffingsaanslag parkeerbelasting is terecht opgelegd. Beroep ongegrond.

Parkeerbelasting. De gemeente mag in haar Parkeerverordening onderscheid maken tussen een bromfiets en de subcategorie brommobiel. Het voertuig van belanghebbende is terecht aangemerkt als brommobiel.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting na bezwaar vernietigd. Het Hof oordeelt dat belanghebbende geen recht heeft op een kostenvergoeding voor de behandeling van het bezwaar (de naheffingsaanslag is uit coulance vernietigd; niet aannemelijk is geworden dat sprake was van laden en lossen) en de heffingsambtenaar van het horen heeft kunnen afzien, omdat volledig aan het bezwaar is tegemoetgekomen.

Parkeerbelasting. Onmiddellijk laden en lossen?

Parkeerbelasting. Proceskostenvergoeding bezwaarfase. Wegingsfactor.

Artikel 20 AWR, 231 en 234, lid 5, Gemeentewet. Parkeerbelasting. Naheffingsaanslag van € 0 parkeerbelasting en € 61 kosten in strijd met artikel 20 AWR, 231 en 234, lid 5, Gemeentewet.

Parkeerbelasting; de Heffingsambtenaar voldoet met de overgelegde HAS-gegevens van de scanauto aan bewijslast; geen foto dat het voertuig van belanghebbende stond geparkeerd.

Belanghebbende heeft op zijn auto in een parkeerhaven neergezet waar betaald parkeren geldt. In hoger beroep is in geschil of de heffingsambtenaar het bezwaar terecht niet-ontvankelijk heeft verklaard. Zo dat niet het geval is, is in geschil of de naheffingsaanslag terecht is opgelegd. Naar het oordeel van het hof heeft belanghebbende de ontvangst van het bezwaarschrift aannemelijk gemaakt. Het bezwaar is dus ten onrechte niet ontvankelijk verklaard. De naheffingsaanslag is terecht opgelegd omdat de heffingsambtenaar aannemelijk maakt dat sprake is parkeren. Belanghebbendes beroep op de werkwijze van de scanauto en het zorgvuldigheidsbeginsel kunnen hem niet baten.

De naheffingsaanslag parkeerbelasting is terecht opgelegd, omdat met de rittenadministratie onvoldoende aannemelijk is gemaakt dat er sprake was van laden en lossen. Het beroep is ongegrond.

Parkeerbelasting. Geen recht op een proceskostenvergoeding in bezwaar, geen sprake van het verlenen van beroepsmatige rechtsbijstand. Geen recht op een dwangsom. Geen sprake van schending hoorplicht. Het beroep is ongegrond.

Parkeerbelasting. Beroep ongegrond. Proces-verbaal mondeling uitspraak. Onderzoekplicht.

Parkeerbelasting. Redelijke termijn. Standaard.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Vanwege de zeer nadelige consequenties voor de rechtsbescherming van de rechtszoekende is bij de rechtbank de vraag opgekomen of nog langer moet worden aanvaard dat de rechter in een concreet geval geen maatwerk kan toepassen. Daarbij slaat de rechtbank acht op recente ontwikkelingen in het bestuursrecht ten aanzien van de toetsing van overheidsbesluiten door de bestuursrechter. In de literatuur is bepleit dat die ontwikkelingen niet aan het belastingrecht voorbij zouden moeten gaan. De rechtbank zoekt dan ook een bij deze ontwikkelingen passende en rechtvaardige balans tussen enerzijds het belang van individuele rechtsbescherming en anderzijds het belang van de overheid bij een (kosten)efficiënt en praktisch uitvoerbaar handhavingssysteem. Dit heeft geleid tot het stellen van vier prejudiciële vragen, waaronder de vraag of de kosten naheffing (als onderdeel van de naheffingsaanslag) nog altijd niet kunnen worden gezien als een strafvervolging i.d.z.v. art. 6 EVRM (vgl. ECLI:NL:HR:1995:AA3127).

-

Parkeerbelasting. Verweerder heeft terecht geen punt aan proceskosten voor de hoorzitting toegekend.

In geschil is of de naheffingsaanslag parkeerbelasting terecht is opgelegd.

Parkeerbelasting Belanghebbende is door haar handicap en rolstoel afhankelijk van een aangepast vervoermiddel (de bus). Aan de rechterkant van de bus kan zij met de rolstoel in en uit de bus rijden, maar dan moet er aan die kant van de bus niemand te dichtbij parkeren. Bovendien kunnen trottoirbanden een belemmering zijn bij het sluiten van de deur van de bus. Er waren voldoende invalidenparkeerplaatsen beschikbaar, maar om er zeker van te zijn dat belanghebbende in en uit de bus kon rijden en de deur kon sluiten, is zij op een andere parkeerplaats gaan staan. De rechtbank stelt voorop dat de parkeerbelasting een objectieve belasting is, waarbij opzet en schuld of intentie geen rol spelen. Naar het oordeel van de rechtbank wordt in het onderhavige geval het evenredigheidsbeginsel echter geschonden indien de naheffingsaanslag wordt gehandhaafd. De rechtbank benadrukt wel dat deze uitspraak geen vrijbrief is voor de toekomst.

Parkeerbelasting

parkeerbelasting

parkeerbelasting; verkeerde zonecode

Parkeerbelasting, parkeervergunning, verkeerde zone, compromis ter zitting

Parkeerbelasting

Parkeerbelasting

Art. 225 van de Gemeentewet; naheffing parkeerbelasting; dagtarief; evenredigheidsbeginsel.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Parkeerbelasting, hoorplicht en inzagerecht.

Parkeerbelasting

Parkeerbelasting. Geen sprake van onmiddellijk in- en uitstappen. Beroep ongegrond.

Procesrecht; kostenvergoeding bezwaar; procespunt verschijnen ter zitting rechtbank. Het Hof ziet aanleiding de proceskostenvergoeding voor hoger beroep te beperken tot één proceshandeling (indienen hogerberoepschrift).

Belastingrecht – parkeerbelasting verschuldigd bij aanvang van het parkeren

Parkeervergunning, beroep ongegrond omdat i.v.m. verhuizing niet (meer) wordt voldaan aan de toekenningsvoorwaarden. Geen PKV.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Belanghebbende is geen precariobelasting verschuldigd. Zij heeft recht op vrijstelling, omdat het hebben van het elektriciteitsnetwerk ingevolge twee overeenkomsten uit 1928 en 1929 moet worden gedoogd.

Precariobelasting. De heffingsambtenaar heeft de bevoegdheid precariobelasting te heffen, maar de hoogte van de aanslag is onjuist vastgesteld.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen)

Wet WOZ. Proceskostenvergoeding. Besluit proceskosten bestuursrecht. Wegingsfactor.

Belanghebbende, een drinkwaterbedrijf, betoogt dat een aan haar verleende concessie uit de jaren ’20 van de vorige eeuw het heffen van precariobelasting in de gemeente Geertruidenberg in de weg staat. Het hof oordeelt dat de concessievoorwaarden geen verbod op het heffen van precariobelasting inhouden en dat de gemeente Geertruidenberg heeft gehandeld op grond van haar publiekrechtelijke bevoegdheden bij het toestaan van de waterleidingen in de gemeentegrond. Hierdoor is geen sprake van een contractuele gedoogplicht die aan het opleggen van de in geschil zijnde aanslag precariobelasting in de weg staat.

De heffingsambtenaar vergoedde terecht niet de proceskosten van een vrouw die haar bezwaar te laat indiende. Nergens bleek namelijk uit dat zij in haar belangen is geschaad doordat haar niet is gevraagd of zij met een goede reden te laat bezwaar maakte.

Aanslagen afvalstoffenheffing, onroerendezaakbelasting en rioolheffing. Geen noodzaak om belanghebbende te horen nu aan de bezwaren volledig tegemoet was gekomen. Vergoeding proceskosten in bezwaar is niet te laag. Voor een eenvoudige en overzichtelijke zaak als de onderhavige (waarbij alleen de tenaamstelling van de aanslagen in het geding was, en dit in de door belanghebbende zelf opgestelde bezwaarschriften ook al helder uiteen is gezet) is de voor de (resterende) werkzaamheden van gemachtigde toegekende factor van 0,5 eerder te hoog dan te laag.

Parkeerbelasting. Herstelverzuim geen fatale termijn genoemd. Proceskosten beperkt vanwege geringe bewerkelijkheid en complexiteit van de zaak in combinatie met het geringe financiële belang.

Parkeerbelasting; art. 7:4, leden 2 en 4, Awb; op de zaak betrekking hebbende stukken; recht op toezending in bezwaarfase?

reclamebelasting en OZB gebruiker tijdens corona-lockdown.

Verordening rioolheffing; heeft de heffingsambtenaar de opbrengstlimiet overschreden? WOZ-waarde woning. Aanslag rioolheffing en verbruik. Is belanghebbende ontvankelijk in zijn bezwaar tegen de aanslag afvalstoffenheffing?

Rioolheffing en OZB. Dwangsombeschikkingen. Proceskostenvergoeding. Samenhang?

Rioolheffing, opbrengstlimiet, heffingsambtenaar verstrekt niet de vereiste inlichtingen met betrekking tot de posten reserve (2015) resp. voorziening (2016) rioolheffing. Verordeningen daarom geheel onverbindend.

LO; hoorplicht; rioolheffing

Garagebox.

De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar terecht over het hele jaar 2022 aan belanghebbende een aanslag rioolheffing voor de stacaravan heeft opgelegd, ondanks dat belanghebbende maar tot 13 april 2022 eigenaar van de stacaravan was. Beroep ongegrond.

Rioolheffing en afvalstoffenheffing. Opbrengstlimiet.

Schending hoorplicht? Bijkomende omstandigheden. De Heffingsambtenaar heeft voldoende inspanningen verricht om een hoorgesprek met de (gemachtigde van) belanghebbende te laten plaatsvinden.

Belanghebbende is aangeslagen voor de ‘watersysteemheffing gebouwd’ en de ‘watersysteemheffing ingezetenen’. In geschil is of de aanslagen terecht aan belanghebbende zijn opgelegd. Belanghebbende heeft onder meer aangevoerd dat de Verordening op de watersysteemheffing in strijd is met artikel 9 van de Kaderrichtlijn Water, dat hij moet worden vrijgesteld van watersysteemheffing door zijn lage waterbezwaar en dat hij onevenredig wordt belast doordat het waterschap de bescherming tegen zeewater schaart onder de zorg voor het watersysteem. Naar het oordeel van het hof treffen de grieven van belanghebbende geen doel. Het hoger beroep is ongegrond.

Tariefdifferentiatie marktgelden in Amsterdam is toegestaan. Dienstenrichtlijn is niet van toepassing, want marktgelden zijn geen kosten voor een vergunning. Gelijkheidsbeginsel is niet geschonden. Bij toetsing van een gemeentelijke belastingverordening aan algemene rechtsbeginselen past de rechter terughoudendheid. Geen gelijke gevallen. Geen strijd met artikel 219 Gemeentewet; geen heffing naar draagkracht.

Het tarief van havengelden voor de kleine boten kan door de beugel van artikel 229b van de Gemeentewet, aangezien de gemeente Haarlem met de havengelden slechts 30% van de kosten dekt. Er is geen rechtstreeks verband vereist tussen geheven leges en de verstrekte diensten en tariefverschillen hoeven niet gemotiveerd te worden. Het tarief is wel gestegen, maar niet onredelijk hoog geworden. Eiser heeft mogelijk eerder relatief weinig betaald.

Precariobelasting. Tarief in verordening.

Geen schending rechtspositie eiser door moment van indienen verweerschrift/nader stuk. Grondslag onroerendezaakbelasting. Onroerende zaak dient niet in hoofdzaak tot wonen. Terecht OZB-gebruiker geheven en terecht het tarief voor niet-wonen gehanteerd.

Forensenbelasting. Heffingsmaatstaf.

Omdat de gemeentelijke wetgever bij het verhogen van het tarief van de forensenbelasting uitdrukkelijk heeft meegenomen dat forensen gebruik maken van de gemeentelijke voorzieningen, is er geen sprake van belastingheffing die, zoals eisers stellen, alleen is ingevoerd om de lokale woningmarkt te reguleren. De gemeente heeft zijn (ruime) bevoegdheid om forensenbelasting te heffen niet gebruikt voor een ander doel dan waarvoor die is gegeven. Voor het onverbindend achten van de Verordening bestaat geen aanleiding. De rechtbank acht ook geen sprake van strijd met andere algemene rechtsbeginselen, zoals het zorgvuldigheids- en het motiveringsbeginsel, en ziet geen grond om de verhoging buiten toepassing te laten. De rechtbank volgt eiser tot slot niet in zijn standpunt dat sprake is van een ongeoorloofde samenloop van de forensenbelasting met de afvalstoffenheffing. Het beroep is ongegrond.

Parkeerboete. Beroep ongegrond. Dat de bezoekersapplicatie laat is gestart omdat de inloggegevens weg waren gevallen, waardoor in de tussentijd een boete is opgelegd, dient voor rekening en risico van eiser te komen.

De heffingsambtenaar vindt dat naast eiseres ook een groot aantal andere partijen verplicht is om in de jaren 2015 tot en met 2020 toeristenbelasting te betalen voor verblijf met overnachtingen door arbeidsmigranten op een vakantiepark in de gemeente Asten. De heffingsambtenaar vindt ook dat eiseres die verplichting heeft in het jaar 2014. In deze uitspraak oordeelt de rechtbank dat de heffingsambtenaar in strijd met de toepasselijke verordeningen geen keuze heeft gemaakt wie belastingplichtig is en hiernaar onvoldoende onderzoek heeft gedaan. De rechtbank oordeelt daarom dat de heffingsambtenaar dit onderzoek opnieuw moet doen en vervolgens moet beslissen welke partij volgens hem de toeristenbelasting moet betalen. Wel staat vast dat eiseres gelegenheid heeft geboden tot verblijf met overnachtingen op het vakantiepark aan recreanten. Daarvoor moet zij in totaal minder belasting betalen, omdat een deel van de toepasselijke belastingverordeningen voor de jaren 2014 tot en met 2017 onverbindend is. Tot slot ontvangt eiseres een schadevergoeding voor de te lange duur van deze procedure.

Eiseres is eigenaar van een pand in Markelo. In dit pand verblijven arbeidsmigranten. Eiseres is aangeslagen in de toeristenbelasting. Eiseres stelt zich primair op het standpunt dat niet zij de belastingplichtige is, omdat in de periode waarover de aanslag is opgelegd het pand volledig verhuurd is geweest aan een uitzendbureau. Naar haar mening moet het uitzendbureau aangeslagen worden. Daarnaast is eiseres van mening dat de huurder erop is gewezen dat mogelijke bewoners zich kunnen inschrijven in de Basisregistratie personen van de gemeente Hof van Twente.

Twee naheffingsaanslagen parkeerbelasting voor dezelfde locatie op verschillende data. Redelijkerwijs geen misverstand over de verplichting om parkeerbelasting te betalen. In de straat staat een verkeersbord dat wijst op genoemde verplichting en ook een parkeerautomaat. Verder woont eiseres al zo’n twintig jaar in de pleegplaats en komt zij regelmatig op de betreffende locatie Een zekere bekendheid met het parkeerregime mag daarom worden verondersteld. Beroepen ongegrond.

Deze uitspraak is op verzoek gepubliceerd en niet door het gerechtshof geselecteerd om te worden gepubliceerd. Derhalve is er geen samenvatting beschikbaar.

Rioolheffing. Ongegrond. Verbrede rioolheffing. Dubbele belastingheffing. Geen profijtrelatie nodig tussen voorzieningen en betalen van belasting. Niet aangesloten op het rioleringsstelsel.

Ongegrond beroep; verzoek om ISV gedurende beroep; titel 8.4 Awb op het verzoek van toepassing; recht op vergoeding griffierecht? Het Hof volgt de beslissingen van de Centrale Raad van Beroep en de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State dat toekenning van ISV in dit geval niet leidt tot vergoeding van het griffierecht.

Wet WOZ. Rechtbank oordeelt dat eiseres geen recht heeft op vergoeding van immateriële schade omdat in beroep niet wordt opgekomen tegen de WOZ-waarde, die bij de uitspraak op bezwaar niet was verlaagd. In beroep was nog slechts de toekenning van een dwangsom in geschil. Gelet op HR 2 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1128, eindigt de redelijke termijn in dit geval met de uitspraak op bezwaar.

In hoger beroep heeft belanghebbende aangevoerd dat de rechtbank in haar uitspraak de wegingsfactor voor de berekening van de forfaitaire proceskostenvergoeding niet bij wijze van herstel of rectificatie had mogen wijzigen, omdat de toegepaste wegingsfactor van 1 niet op een kennelijke fout berust die de rechtbank zelf kan herstellen. De vergoeding voor kosten voor door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand in de bezwaarfase en in de beroepsfase moet alsnog worden berekend uitgaande van vier punten en wegingsfactor 1. De heffingsambtenaar heeft als verweer gevoerd dat de vergoeding voor kosten voor door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand moet worden berekend uitgaande van vier punten, maar met een wegingsfactor van 0,5.

Eisers zijn alle eigenaar en/of gebruiker van een WOZ-object in gemeente X. De gemeente heeft besloten om via een verhoging van de OZB (OZB-opslag) de realisatie van een ondernemersfonds mogelijk te maken. Met LTO is afgesproken dat de agrariërs de OZB-opslag terugkrijgen. Ook andere (groepen van) ondernemers kunnen deze OZB-opslag terugkrijgen als de meerderheid binnen die groep daartoe besluit. Eisers stellen zich op het standpunt dat de gemeente op die manier verder differentieert in de OZB-tarieven dan dat zij op grond van de gemeentewet mag. De rechtbank geeft eisers daarin gelijk. De gemeente moet de betaalde OZB-opslag aan eisers terugbetalen.

Verordening gebaseerd op Wet op de bedrijveninvesteringszones: belanghebbenden zijn de mening toegedaan dat de draagvlakmeting niet op correcte wijze is uitgevoerd en dat de Verordening onverbindend moet worden verklaard. De rechtbank komt tot een oordeel dat de Verordening op voldoende zorgvuldige wijze tot stand is gekomen en per 1 januari 2020 in werking is getreden. Niet is gebleken dat de opbrengsten van de BIZ-heffingen onjuist worden besteed of dat de opbrengstlimit wordt overschreden. Beroepen ongegrond.

Art. 73 en 111 Waterschapswet. Verordening inzake zuiveringsheffing. Kenbaarheidseis ten aanzien van NEN-normen waarnaar de Verordening verwijst.

Verordening rioolheffing en verordening afvalstoffenheffing; heeft de heffingsambtenaar de opbrengstlimiet overschreden?

Het bezwaarschrift voldoet niet aan artikel 6:5 van de Algemene wet bestuursrecht en de geconstateerde verzuimen zijn niet hersteld. De heffingsambtenaar heeft het bezwaarschrift gericht tegen de naheffingsaanslag kennelijk niet-ontvankelijk mogen verklaren en heeft eiser niet hoeven te horen.

Watersysteemheffing. Kostentoedelingsverordening.

Watersysteemheffing gebouwd. Rechtbank constateert ambtshalve dat er te vroeg uitspraak op bezwaar is gedaan, omdat de WOZ-waarde nog niet onherroepelijk vaststaat. Beroep gegrond. Proceskostenvergoeding gematigd, omdat eiseres (die beroep instelde tegen de WOZ-waarde) dit zelf en eerder naar voren had kunnen brengen waardoor de zaak (als kennelijk gegrond) buiten zitting had kunnen worden afgedaan. Verzoek om immateriële schadevergoeding afgewezen. De rechtbank geeft verder de Hoge Raad in overweging om zijn rechtspraak m.b.t. het niet kunnen intrekken van een eenmaal gedane uitspraak op bezwaar (vgl. ECLI:NL:HR:2012:BT1516) nog eens tegen het licht te houden.

Watersysteemheffing gebouwd. Anders dan in ECLI:NL:HR:2009:BI1968 en ECLI:NL:HR:2014:777 is aangenomen was eiser in dit geval niet van informatievoorziening vanuit de heffingsambtenaar afhankelijk om zijn beroep op de limietoverschrijding feitelijk te onderbouwen. Gezien de inhoud van het bezwaarschrift heeft de heffingsambtenaar terecht van horen afgezien, omdat het bezwaar kennelijk ongegrond was. Op de zaak betrekking hebbende stukken. Wat eiser aanvoert slaagt niet niet gelet op ECLI:NL:GHSHE:2022:43. Tot slot is pas bij het laatste woord ter discussie stellen van de juistheid van een dwangsombeschikking evident in strijd met de goede procesorde. Beroepen ongegrond. Verzoek om schadevergoeding afgewezen.

HR: 81.1 RO.

Aanslag watersysteemheffing 2020 en aanslag zuiveringsheffing 2020. Vrijstelling van waterschapsbelastingen voor een werknemer van het Europees Octrooibureau (EOB). Gevolg van toekenning status duurzaam verblijf in Nederland. Art. 10 van de Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Europese Octrooiorganisatie betreffende het onderdeel van het Europees Octrooibureau in 's-Gravenhage, inclusief Afzonderlijke overeenkomst (Zetelovereenkomst). Art. 45 van het VWEU.

Eiseres exploiteert een jachthaven. Zij is het niet eens met de aan haar opgelegde aanslag watertoeristenbelasting. Eiseres vindt dat de Verordening vanwege strijd met het gelijkheidsbeginsel onverbindend moet worden verklaard. Volgens eiseres zijn er namelijk geen steekhoudende redenen om haar niet gelijk te behandelen met watersportverenigingen die op grond van de Verordening zijn vrijgesteld van de belasting. De rechtbank overweegt dat uit de motivering van het collegevoorstel blijkt dat de raad bij de invoering van het onderscheid tussen watersportverenigingen en jachthavens uit is gegaan van de ervaringsregels dat leden van watersportverenigingen, anders dan gebruikers van een jachthaven, geen toeristen zijn (maar afkomstig zijn uit de regio) en zij als oogmerk het uitoefenen van watersport hebben. De rechtbank acht exceptief toetsend door eiseres weerlegd dat in de aard van het gebruik een onderscheid kan worden aangenomen. De rechtbank acht echter aannemelijk dat leden van watersportverenigingen, anders dan gebruikers van een jachthaven, over het algemeen uit de regio afkomstig zijn en zij niet vanwege toeristische redenen van de ligplaats gebruik maken. Gelet hierop en met inachtneming van de beperkte toets die zij kan en mag aanleggen, is de rechtbank van oordeel dat watersportverenigingen en jachthavens niet gelijk aan elkaar zijn en daarom van strijd met het gelijkheidsbeginsel geen sprake is. De rechtbank ziet daarom geen grond om de Verordening vanwege strijd met een algemeen rechtsbeginsel onverbindend te verklaren. Het beroep is ongegrond.

Parkeerbelasting; zichtbare bebording.

Aanslag zuiveringsheffing. Eiser heeft enkel WOZ-gerelateerde beroepsgronden ingediend. Beroep ongegrond.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

zuiveringsheffing, enkel woz-gerelateerde beroepsgronden, strijd met de goede procesorde, ongegrond, geen pkv voor de heffingsambtenaar, verlenging redelijke termijn

In geschil is de aanslag zuiveringsheffing 2019 en meer in het bijzonder of er sprake is van een juiste objectafbakening en van een overschrijding van de opbrengstlimiet. Voorts is in geschil of er sprake is van een motiveringsgebrek in de uitspraak op het bezwaar. Het hof oordeelt dat de heffingsambtenaar het heffingsobject juist heeft vastgesteld, dat er geen sprake is van een overschrijding van de opbrengstlimiet en dat de uitspraak op het bezwaar voldoende is gemotiveerd.

Parkeerbelasting

. De rechtbank volgt eiseres en verweerder in het standpunt dat de biodiesel gezamenlijk in één tank kon worden opgeslagen in de zin van artikel 534, tweede lid, TCDW, ongeacht de grondstof waaruit de biodiesel was vervaardigd. Toekenning van de douanestatus met toepassing van artikel 534, derde lid, TCDW, bij uitslag uit het entrepot, moet per opslagtank worden verantwoord en kan niet over het hele entrepot worden omgeslagen (plasadministratie is niet toegestaan). Niet-communautaire biodiesel die op basis van een plasadministratie wordt uitgeslagen uit het entrepot als ware het communautaire biodiesel wordt daardoor onttrokken aan het douanetoezicht. De zusteronderneming van de eigenaar van de biodiesel, wiens werknemers namens de eigenaar opdracht hebben gegeven tot de uitslag, is douaneschuldenaar vanwege deelname aan de onttrekking. Verweerder heeft bij haar niet het vertrouwen gewekt dat voor de biodiesel een plasadministratie mocht worden gevoerd. De rechtbank ziet geen aanleiding prejudiciële vragen te stellen over de geldigheid van de antidumpingverordening en antisubsidieverordening voor biodiesel van oorsprong uit de Verenigde Staten.

Leges. Het hof oordeelt dat de opbrengstlimiet niet is overschreden en de aanslagen leges derhalve in stand blijven.

Naheffingsaanslag parkeerbelasting. Eisers betoog dat zijn intentie erop was gericht aangifte van parkeerbelasting te doen, slaagt niet. Hij is namelijk niet steeds bezig geweest om het parkeergeld te voldoen. De heffingsambtenaar heeft daarom terecht de naheffingsaanslag opgelegd. Toch is het beroep gegrond, omdat het door de heffingsambtenaar toegepaste parkeertarief onjuist is. Dit heeft de heffingsambtenaar op de zitting ook erkend. Hoewel eiser het toegepaste parkeertarief niet expliciet heeft bestreden, heeft de rechtbank toch aanleiding gezien de juistheid van het toegepaste tarief te beoordelen. Uit het beroepschrift blijkt immers dat het beroep is gericht tegen de gehele naheffingsaanslag

Overdrachtsbelasting. In geschil is of ter zake van de verkrijging van een woning het tarief van 2% of de vrijstelling van artikel 15, lid 1, aanhef en letter p, Wet op belastingen van rechtsverkeer van toepassing is. Het hof is met de rechtbank van oordeel dat de in die vrijstelling opgenomen leeftijdsgrens niet leidt tot discriminatie in de zin van het EVRM of het IVBPR. Ook het evenredigheidsbeginsel is niet geschonden; de leeftijdsgrens is opgenomen in een dwingendrechtelijke bepaling en de door belanghebbende gestelde onevenredigheid zit in een door de wetgever verdisconteerde omstandigheid. Bovendien is van een individuele en buitensporige last geen sprake. De heffing van overdrachtsbelasting wordt namelijk in beginsel van iedereen geheven die een onroerende zaak verkrijgt, en de last laat zich voor belanghebbende niet sterker voelen dan in het algemeen. Het hoger beroep is ongegrond.

Het beroep ziet op de aan eiser opgelegde naheffingsaanslag parkeerbelasting. Naar het oordeel van de rechtbank is de onjuiste locatieaanduiding op de naheffingsaanslag geen aanleiding om de naheffingsaanslag te vernietigen. Het was eiser voldoende duidelijk op welk parkeren de naheffingsaanslag betrekking had. Op deze locatie was eisers parkeervergunning niet geldt, zodat de naheffingsaanslag terecht is opgelegd. Beroep ongegrond.

Artikel 6:15 Awb; doorzendplicht; aannemelijk dat belanghebbende bij het indienen van het bezwaarschrift bewust is afgeweken van de correct weergegeven rechtsmiddelverwijzing; kennelijk onredelijk gebruik van procesrecht; geen bewijs van verzending naar het juiste adres; ingebrekestelling is prematuur; verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Toeristenbelasting. Het hof oordeelt dat het beroep van belanghebbende op het vertrouwensbeginsel slaagt en vernietigt de aanslagen toeristenbelasting 2016.

WOZ-waarde hotel. Huurwaardekapitalisatiemethode. Taxatiewijzer Hotels. De Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld.

WOZ woning standaard. Waarde in beroep verlaagd. Beroep daarom gegrond.

Aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Beroep ongegrond. Vergoeding ISV.

Aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te laag is vastgesteld. Beroep ongegrond. Vergoeding ISV.

Aanslagen afvalstoffenheffing, rioolheffing, zuiveringsheffing en watersysteemheffing zijn terecht opgelegd in verband met bewoning van belanghebbende in het tot mantelzorg verbouwde verblijf in de tuin van de woning van haar dochter en schoonzoon.

WOZ; asbest; aanwezigheid bekend ten tijde van de verkoop; eiser is de meestbiedende koper geweest; beroep ongegrond.

Wet WOZ; gegrond; de aanwezigheid van asbest is een waardedrukkende factor, ook als niet direct gesaneerd hoeft te worden; de heffingsambtenaar heeft niet aannemelijk gemaakt dat in een van de vergelijkingsobjecten ook asbest aanwezig is; de vergelijkingsobjecten hebben betere energielabels; zonder nadere toelichting worden deze omstandigheden niet geacht verdisconteerd te zijn in de beoordeling van het onderhoud en de kwaliteit; onvoldoende toegelicht dat rekening is gehouden met verschillen.

WOZ 2021. Zeer achterstallig onderhoud woning overleden vader maakt niet dat woning op waardepeildatum onbewoonbaar was.

Wet WOZ. Eiseres heeft voor de woning in aanbouw recht op een WOZ-waardebeschikking voor 2015 in het kader van de overstapregeling erfpacht. Anders dan eiseres stelt, bestaat er echter geen grond voor een waardeschikking alsof de woning al was afgebouwd

WOZ. Ongegrond.

Het beroep is gegrond. Bij het vaststellen van de proceskostenvergoeding wijkt de rechtbank af van het tarief in de bijlage bij het Besluit proceskosten bestuursrecht, omdat er sprake is van bijzondere omstandigheden. Die komen er kortweg op neer dat de gemachtigde van eiseres in veel soortgelijke zaken rechtsbijstand verleent en dat er sprake is van een groot aantal zaken die op veel punten een sterke inhoudelijke samenhang vertonen, waardoor de proceshandelingen van de gemachtigde van eiseres voor een zeer groot deel een uniform karakter hebben, en dus niet zijn afgestemd op de bijzonderheden van de individuele zaak.

WOZ. Objectafbakening. Ambtshalve vermindering. Artikel 11 lid 3 AWR. Artikel 29 Wet WOWZ. Ongegrond.

WOZ 2019 woningen. Balkon of dakterras is een onderdeel van een woning en heeft geen afzonderlijke marktwaarde. Overeenkomstig HR 10 november 2023, ECLI:NL:HR:2023:1526, was de imsv en pkv in beroep niet te laag.

WOZ. Verweerschrift en beroepenmatrix worden buiten beschouwing gelaten. Beginsel van gelijkwaardigheid van partijen. Goede procesorde.

WOZ woning; bekrachtiging compromis; kostenvergoeding bezwaarfase.

WOZ-waarde woning. Wijze van berekening correctie vanwege staat.

Eiseres is huurder. Beroep n-o wegens het ontbreken van procesbelang.

WOZ woning - vergelijkingsmethode - beroep ongegrond.

Wet WOZ. Geen verlaging van de waarde i.v.m. de waardeverlaging van een volgens eiser identieke woning, omdat daar sprake was van een fout. De taxateur van zowel eiser als de heffingsambtenaar hanteren dezelfde vergelijkingsobjecten en gaan van dezelfde toestand uit. Verschil in taxaties berust op grondprijs en indexatie. Beide aspecten zijn wel door de heffingsambtenaar en niet door eiser onderbouwd. Daarom heeft de taxatie van de heffingsambtenaar meer bewijskracht. Beroep ongegrond. Verzoek om immateriële schadevergoeding afgewezen.

Een vrouw die het niet eens is met de waardering van haar woning is veroordeeld in de proceskosten van de heffingsambtenaar die de zaak in beroep vertegenwoordigde, omdat er sprake is van kennelijk onredelijk gebruik van procesrecht.

Belanghebbende verzoekt om volledige vergoeding van de kosten van de conclusie van repliek bij de rechtbank en stelt daartoe dat de heffingsambtenaar in vergaande mate onzorgvuldig heeft gehandeld. Het hof is van oordeel dat belanghebbende geen recht heeft op een integrale proceskostenvergoeding. Het hoger beroep is ongegrond.

WOZ woning. Correctie vve-reserve.

WOZ (bedrijfsobject). Huurwaardekapitalisatiemethode. Recht op een eerlijk proces, schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn. Differentiatie schadevergoeding en afwijking Besluit proceskosten bestuursrecht.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

Het beroep is ongegrond, maar het verzoek om schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn wordt toegewezen. Er bestaat geen recht op vergoeding van het griffierecht, omdat er geen griffierecht is verschuldigd bij het indienen van een verzoek om schadevergoeding. Eiseres krijgt wel een vergoeding voor haar proceskosten die verband houden met het verzoek om schadevergoeding. Er is geen aanleiding om een afzonderlijk punt toe te kennen voor de behandeling ter zitting.

WOZ woning, eigen koopcijfer

Beroep inzake WOZ woning. Waardebepaling a.d.h.v. de vergelijkingsmethode. Beroep ongegrond.

WOZ, eigen verkoopcijfer te ver na waardepeildatum, studentewoning gerealiseerd na waardepeildatum, ongegrond.

Art. 17 Wet WOZ. De waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld. De Heffingsambtenaar heeft op een juiste wijze het aandeel in de VvE-reserve geëlimineerd. Het Hof verwerpt het standpunt dat alleen verkoopcijfers van vergelijkingsobjecten uit het jaar voorafgaand aan de waardepeildatum mogen worden gebruikt. Toelichting op de toepassing van de meetinstructie ten aanzien van het onderscheid tussen het bepalen van de inhoud van een appartement en de waarde van een appartement. Appartementen zijn niet gelijk aan grondgebonden woningen.

WOZ. Formeel belastingrecht. Het taxatieverslag in de bezwaarfase voldoet aan het bepaalde bij of krachtens artikel 40, tweede lid, van de Wet WOZ. Verweerder heeft middels toezending van het taxatieverslag, inclusief de gehanteerde huurwaarden en kapitalisatiefactor, voldaan aan het bepaalde in artikel 7:4 van de Awb en aan de eisen van kenbaarheid en inzichtelijkheid uit het Black-Box-arrest. De onderbouwing van de huurwaarden en kapitalisatiefactor behoeft daarvoor niet te worden verstrekt. In beroep is, gelet op de individuele (in plaats van modelmatige) waardebepaling, geen sprake van schending van artikel 8:42 van de Awb. Inhoudelijk is de waarde van de onroerende zaak niet te hoog vastgesteld. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Woz - woning. Beroep ongegrond. €100,-- schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn. Geen proceskostenvergoeding.

Artikel 17, lid 3, Wet WOZ. Gecorrigeerde vervangingswaarde woonzorgcentrum. Bewijslastverdeling bij afwijking van de kengetallen opgenomen in de archetypen van de Taxatiewijzer Verzorging. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat de restwaarden voor ruwbouw, afbouw en installaties in afwijking van de in de Taxatiewijzer opgenomen gemiddelde restwaarden op 5% dienen te worden gesteld.

8:54; beroep gegrond. Omdat geen deugdelijke verzendadministratie is overgeled, is niet aannemelijk gemaakt dat de beschikking is verzonden en daarmee op de juiste wijze bekend is gemaakt.

Artikel 17 Wet WOZ. De Heffingsambtenaar heeft de vastgestelde WOZ-waarde aannemelijk gemaakt. Geen schending van effectieve rechtsbescherming, grondrechten of algemene beginselen van behoorlijk bestuur. Geen recht op schadevergoeding.

WOZ. Heffingsambtenaar heeft vastgestelde waarde niet aannemelijk gemaakt. goede jusititie. Geen schadevergoeding.

Wet WOZ; ongegrond; geen schending van de verplichting tot het toezenden van stukken; de ligging van twee vergelijkingsobjecten is vergelijkbaar met die van de woning; eventuele negatieve aspecten van de ligging zijn daarmee in de WOZ-waarde verdisconteerd; voldoende rekening gehouden met verschillen.

De inhoud van de machtiging vormt een bijzondere omstandigheid die maakt dat kan worden getwijfeld aan de aanwezigheid van spanning en frustratie bij belanghebbende. Geen vergoeding van immateriële schade. Belanghebbende heeft in de bezwaarfase niet kennelijk onredelijk gebruik gemaakt van haar procesrecht.

woz woning. huurwoning. geen vergoeding wegens overschrijding redelijke termijn want zeer gering financieel belang.

Gemeentelijke heffingen (Algemeen), WOZ (Algemeen)

WOZ. Ongegrond. Artikel 40 WOZ. Proceskostenveroordeling.

WOZ. Beroep niet ontvankelijk wegens niet rechtsgeldige volmacht

Vaststaat dat bij compromis op 26 oktober 2022 zoals vastgelegd in e- mailberichten tussen partijen niet slechts het bodemgeschil betreffende de waarde van de onroerende zaak op beide waardepeildata tot een einde is gekomen maar dat partijen ook overeenstemming hebben bereikt over de vergoeding van proceskosten en griffierechten. Uitsluitend het punt van de eventuele verschuldigdheid van bedragen ter zake van immateriële schadevergoeding is niet opgelost. De rechtbank kan tot geen andere conclusie komen dan dat onder de hiervoor vermelde omstandigheden het de gemachtigde duidelijk moet zijn geweest dat na 26 oktober 2022 het handhaven van beide beroepen volstrekt zinledig is. Immers het bodemgeschil is binnen twee jaar na ontvangst van de bezwaarschriften opgelost.

WOZ. Gegrond.

WOZ / niet-ontvankelijk wegens gebrek aan deugdelijke machtiging

WOZ. Verweerschrift en beroepenmatrix worden buiten beschouwing gelaten. Beginsel van gelijkwaardigheid van partijen. Goede procesorde

Wet WOZ. Waardering woning. Niet gebleken van overlast van in de buurt gelegen parkeerterrein/winkelcentrum. Heffingsambtenaar kan niet worden verplicht een door eiser aangedragen verkoopcijfer aan diens taxatie ten grondslag te leggen. Verder mag de heffingsambtenaar in beroep zijn waardestandpunt anders onderbouwen dan in bezwaar. Beroep ongegrond. Het verzoek van eiseres om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn is toegewezen. Geen matiging naar € 50 en niet afzien van toekennen pkv, hoewel de rechtbank daartoe voldoende aanleiding ziet. Zoals eerder overwogen (ECLI:NL:RBOBR:2023:1485) ervaart de rechtbank voor een dergelijke lijn onvoldoende steun in de rechtspraak van de appelcolleges in belastingzaken. Geen vergoeding griffierecht.

Wet Woz. De heffingsambtenaar verschijnt bewust niet op zitting en kan daardoor geen vragen beantwoorden van eiser en van de rechtbank. Mede hierdoor acht de rechtbank de bewijskracht van de taxatie van de heffingsambtenaar onvoldoende om het benodigde bewijs te leveren.

Artikel 6:17 en 7:4 Awb. Artikel 17 en 40 Wet WOZ. Hoorplicht. Toezendplicht. Heroverweging primair besluit. Algemene beginselen van behoorlijk bestuur. De Heffingsambtenaar heeft aan de hand van het eigen verkoopcijfer van de woning aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Hetgeen belanghebbende daartegenover heeft aangevoerd, doet daaraan niet af.

Hoorplicht niet geschonden, omdat het hoorgesprek zag op beide in geschil zijnde belastingjaren. Uitleg van een afspraak tussen partijen om hoorzittingen te bundelen.

WOZ van een horecaruimte. De heffingsambtenaar heeft de kapitalisatiefactor voor het object onvoldoende inzichtelijk en dus onvoldoende aannemelijk gemaakt. Uit het taxatierapport volgt weliswaar inzichtelijk dat bij de vergelijkingsobjecten er rekening mee is gehouden dat de verkoop heeft plaatsgevonden in verhuurde staat, maar wordt verder niet duidelijk waar de kapitalisatiefactor op gebaseerd is. De enkele verwijzing naar de modelmatige waardering maakt dit ook niet inzichtelijk.

Art. 16 en 17 Wet WOZ. Houten constructie op damwand is gebouwd eigendom in de zin van art. 16 Wet WOZ en is terecht in de waardebepaling en heffing betrokken. Rechtbank heeft waarde in het economische verkeer van geschakelde bungalow in goede justitie geschat. Het Hof oordeelt dat de bewijslast dat die waarde te hoog is op belanghebbende rust omdat de Heffingsambtenaar geen (incidenteel) hoger beroep heeft ingesteld. Belanghebbende heeft een lagere waarde niet aannemelijk gemaakt.

WOZ (woning). Huurder. Geen procesbelang. Niet-ontvankelijk.

Wet Woz. Relativiteitsvereiste.

WOZ (Algemeen)

WOZ-waarde; huurwaardekapitalisatie; beroep ongegrond.

WOZ-waarde hotel. Huurwaardekapitalisatiemethode. Gelet op de werkelijk betaalde huur is de heffingsambtenaar eerder van een (veel) te lage dan van een te hoge huur uitgegaan. De heffingsambtenaar maakt de waarde aannemelijk.

Verweerder heeft met de overgelegde waardematrix en de toelichting daarop aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld en dat bij de waardebepaling voldoende rekening is gehouden met de aanwezigheid van asbest. De rechtbank wijst het verzoek om immateriëleschadevergoeding af, omdat er naar haar oordeel, gelet op het geheel van omstandigheden, geen sprake is van immateriële schade aan de zijde van eiser.

Wet WOZ. Beroep ongegrond, verweerder maakt aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Overschrijding redelijke termijn. De rechtbank wijst het verzoek om vergoeding van immateriële schade af omdat niet is gebleken van spanning en frustratie bij eiser. Eiser is huurder van de onroerende zaak waarvan de WOZ-waarde wordt betwist. De gemeentelijke belastingen die afhankelijk zijn van de WOZ-waarde worden van de eigenaar geheven en niet van de huurder. Ook anderszins is niet gebleken van een financieel belang van eiser. Spanning en frustratie wordt bij afwezigheid van een financieel belang niet verondersteld.

Woz-waarde woning; belastingjaar 2022; pas op zitting aangevoerde gronden in strijd met een goede procesorde; in beroep gewijzigde grondstaffel; motiveringsbeginsel; beroep ongegrond.

WOZ-zaak. Indexering van het eigen koopcijfer, terug naar de waardepeildatum. Welk percentage moet worden gehanteerd? Heffingsambtenaar neemt de cijfers van de Waarderingskamer tot uitgangspunt. Hij kiest echter het verkeerde getal uit de tabel, zoals belanghebbende terecht betoogt. De stijging is veel hoger dan de heffingsambtenaar meent, zodat de waarde lager moet worden. Opvallend is dat de stijgingspercentages in de tabel die zijn vermeld bij het jaartal 2023 de waardeontwikkeling betreffen in het jaar 2021.

Deze uitspraak is op verzoek gepubliceerd en niet door het gerechtshof geselecteerd om te worden gepubliceerd. Derhalve is er geen samenvatting beschikbaar.

WOZ woning standaard.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Deze uitspraak is niet samengevat voor publicatie.

WOZ. WOZ. Goede procesorde. Nader stuk van de heffingsambtenaar wordt niet tot de processtukken toegelaten. Stuk is twaalf dagen voor de zitting binnengekomen en dat is wel binnen de tiendagentermijn van art. 8:58, maar deze termijn is geen harde grens. In dit geval verzet de goede procesorde zich tegen het meenemen van het nader stuk. Doordat het nader stuk met bijlagen zo kort voor de zitting is ingediend, is eiser in zijn procespositie geschaad. Het heeft hem immers de mogelijkheid ontnomen schriftelijk te reageren en het is hem moeilijk gemaakt voldoende adequaat te reageren en er het debat over te voeren.

WOZ woning

WOZ-woning

WOZ-waarde woning.

WOZ-waarde woning. Artikel 2, lid 1, aanhef en onderdeel f, URUOW. Waterverdedigingswerk. De vastgestelde waarde is niet aannemelijk gemaakt. Belanghebbende heeft de bepleite waarde evenmin aannemelijk gemaakt. Derhalve wordt de WOZ-waarde in goede justitie vastgesteld.

WOZ (woning). Ongegrond.

WOZ-waarde woning; het Hof acht de heffingsambtenaar niet in zijn bewijslast geslaagd; waardevaststelling in goede justitie.

WOZ woning. Waarde niet aannemelijk ivm geen onderbouwing KOUD-V factoren van referenties. Gegrond. In goede justitie.

WOZ (Algemeen)

WOZ woning standaard.

beroep ingetrokken met verzoek om proceskostenveroordeling.

Artikel 17, lid 2, Wet WOZ. Kosten van herstelwerkzaamheden zijn van invloed op de waarde van de woning, ook indien deze voor rekening van de Vereniging van Eigenaren komen. Beide partijen hebben de door hen verdedigde waarden van de woning niet aannemelijk gemaakt. Het Hof stelt deze waarde daarom in goede justitie vast.

Vergoeding kosten taxatierapport; beroep gegrond.

Koptekst: Wet WOZ; ongegrond; verweerder heeft zich op het standpunt mogen stellen dat de ligging van de onroerende zaak beter is dan die van de vergelijkingsobjecten; verweerder maakt aannemelijk dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld; afwijzing immateriële schadevergoeding vanwege overschrijding redelijke termijn omdat eiser deze vordering bij voorbaat heeft overgedragen.

WOZ, matiging immateriële schadevergoeding.

Artikel 28, lid 1, Wet WOZ. Op naam van de erven zijn voor de verzochte jaren reguliere beschikkingen toegezonden. Belanghebbende heeft in zijn hoedanigheid van erfgenaam geen recht op een medebelanghebbendebeschikking. Geen sprake van schending van het fairplaybeginsel.

WOZ, waardering woning. Ortax, waardevergelijkingsrapport ligt niet ten grondslag aan de WOZ-waarde. De heffingsambtenaar hoeft geen gebruik te maken van de modelwaarde uit Ortax om de WOZ-waarde te onderbouwen.

WOZ. Woonwagen. De eigendom van de woonwagen, nu deze is geplaatst op van een woningcoöperatie gehuurde grond (natreking) en de gevolgen daarvan voor de waarde.

WOZ-pilot; rechtbank Noord-Holland, Gieben/Cocensus.

Wet WOZ. Objectafbakening woning. Artikel 16 aanhef, letter c en d, Wet WOZ. Geen schending artikel 1 van het EP bij het EVRM of artikel 14 EVRM, artikel 3:4, lid 2, Awb, art. 40 Wet WOZ en art. 7:4 Awb. Algemene verordening gegevensbescherming. Afwijzing vergoeding van immateriële schade waarom voor het eerst in hoger beroep is verzocht.

Beroep op bezwaar. WOZ woning. Ongegrond.

Voor deze uitspraak is geen samenvatting beschikbaar.

Artikel 24, lid 5, aanhef en letter c Wet WOZ. WOZ-waarde sportcomplex. Sportvereniging aangemerkt als gebruiker van een sportcomplex. Geen sprake van volgtijdig gebruik.

Art. 16, aanhef en letters a en d, Wet WOZ. Objectafbakening. Drie tuinbouwbedrijven die een kilometer of meer uit elkaar liggen, ieder afzonderlijk voor het productieproces zijn uitgerust en operationeel zijn alsmede afzonderlijk verkoopbaar zijn, vormen geen samenstel in de zin van de Wet WOZ. Ook de twee tuinbouwbedrijven die op een afstand van 600 meter door een fietspad met elkaar zijn verbonden, vormen geen samenstel. De keuze om voorraden en kleine machines te verplaatsen en personeel op alle locaties in te zetten berust op een subjectieve keuze van de ondernemer om zijn bedrijfsproces bedrijfseconomisch op een bepaalde wijze in te richten.

Art. 16, aanhef en letter a en d, Wet WOZ. Objectafbakening. Twee tuinbouwbedrijven, die meer dan 2 kilometer uit elkaar zijn gelegen, afzonderlijk voor het productieproces zijn uitgerust en operationeel zijn alsmede afzonderlijk verkoopbaar zijn, vormen geen samenstel in de zin van de Wet WOZ.

WOZ-waarde van een woning. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering woning. De heffingsambtenaar is in zijn bewijslast geslaagd en heeft met de door hem overgelegde taxatie aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. De bewijslast ten aanzien van de onderhoudstoestand van de woning wordt omgekeerd, omdat eiser in strijd met artikel 50 AWR een inpandige taxatie heeft geweigerd. Eiser is in zoverre niet in zijn bewijslast geslaagd. Beroep ongegrond. Het verzoek van eiseres om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn is afgewezen, omdat eiser heeft verklaard dat hij geen schade heeft geleden.

Artikel 17 Wet WOZ. Artikel 8:15 tot en met 8:18 Awb. WOZ-waarde woning. Onpartijdigheid van de rechter.

Wet Woz. Ontvankelijkheid beroep.

Wet Woz. Ontvankelijkheid bezwaar. Geen toereikende machtiging. Immateriële schadevergoeding.

Wet Woz. Ontvankelijkheid bezwaar.

Het hof verklaart het incidentele hoger beroep ontvankelijk. Niet is gebleken dat zich een omstandigheid heeft voorgedaan waardoor de vertegenwoordigingsbevoegdheid van de gemachtigde zou zijn geëindigd. Tevens heeft belanghebbende een belang bij de procedure, omdat de proceskostenvergoeding haar in een betere positie kan brengen. De onderlinge afspraken tussen belanghebbende en de gemachtigde over de proceskostenvergoeding doen hier niet aan af. Het hof oordeelt dat de rechtbank terecht een proceskostenvergoeding heeft toegekend. De heffingsambtenaar had de door belanghebbende gevraagde stukken op grond van artikel 40, lid 2, Wet WOZ moeten verstrekken. De rechtbank heeft bij het vaststellen van de proceskostenvergoeding het onjuiste tarief gehanteerd. Het hof stelt de proceskostenvergoeding opnieuw vast. Het hof ziet aanleiding om een lagere proceskostenvergoeding toe te kennen, omdat belanghebbende slechts gedeeltelijk gelijk heeft gekregen.

Wet WOZ, ongegrond. De eerdere oppervlakteberekening was geen bewuste standpuntbepaling van de heffingsambtenaar; niet is gebleken dat eiser de oppervlakte eerder uitdrukkelijk aan de orde heeft gesteld. Eiser mocht er daarom niet op vertrouwen dat de heffingsambtenaar zou blijven uitgaan van de onjuiste oppervlakte. Bij een samengesteld WOZ-object hoeft de heffingsambtenaar geen rekening te houden met omstandigheden die eventueel spelen bij afzonderlijke verkoop. Er bestaat geen rechtsregel waaruit volgt dat voor de berekening van het indexeringspercentage en voor het indexeren zelf van dezelfde datum uit moet worden gegaan. Het buiten toepassing laten van de vrijstelling voor cultuurgrond is niet in strijd met het verbod op discriminatie.

Wet WOZ. Ongegrond. Oppervlakte woning. Beroep op de meerderheidsregel slaagt niet. WOZ-waarde is aannemelijk

Wet WOZ, overschrijding redelijke termijn, afwijzing schadevergoeding. Omdat de rechtbank niet kan vaststellen dat eiseres een beroepsprocedure wilde starten, kan ook niet worden vastgesteld dat zij door de duur van die procedure schade heeft geleden in de vorm van spanning en frustratie.

Overschrijding van de redelijke termijn met één dag. In overeenstemming met het eensluidende standpunt van partijen, kent het Hof een vergoeding van immateriële schade toe van € 500.

De PV-installatie die eiser middels een huurovereenkomst en een recht van opstal heeft gevestigd op een distributiecentrum, valt niet in zijn geheel onder de werktuigenvrijstelling. De uiterlijke herkenbaarheid van de PV-installatie is namelijk in het geding bij verwijdering van de zonnepanelen.

Heffingsambtenaar heeft de waarde voldoende onderbouwd. Parkeerplaatsen. Wortelformule. Waardes liggen niet zo ver uit elkaar dat gesproken kan worden van een evident te hoog vastgestelde waarde.

HR verklaart het beroep in cassatie n-o met toepassing van art. 80a RO.

beroep niet-ontvankelijk. Huurder heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij procesbelang heeft bij een lagere WOZ-waarde. Het instellen van beroep kan eiser niet in een gunstigere positie brengen.

WOZ (woning). Huurder/gebruiker. Geen procesbelang. Niet-ontvankelijk.

Wet WOZ. Waardering woning. Beroep ongegrond. Overschrijding redelijke termijn. Verzoek om immateriële schadevergoeding afgewezen i.v.m. procesgedrag van eiser(s gemachtigde) in bezwaar en beroep. Eisers gemachtigde brengt met zijn procesgedrag aan zijn eigen cliënt (eiser) immateriële schade toe door de procedure te vertragen. Het schadevergoedingsrecht is er niet voor bedoeld om dergelijke schades vervolgens op een andere partij af te wentelen.

WOZ, optreden gemachtigde ter zitting

Geschil over de proceskostenvergoeding in een procedure over een WOZ-beschikking van een geldautomaat en een aanslag OZB van € 10,28.

Wet Woz. Proceskostenvergoeding.

Proceskostenvergoeding; de Rechtbank is ten onrechte uitgegaan van een wegingsfactor 0,5 (licht). Het Hof ziet geen aanleiding om het bedrag van de proceskostenvergoeding op grond van artikel 2, lid 2, Bbp te verminderen. Het hoger beroep is gegrond.

WOZ

Art. 17, lid 2, Wet WOZ. Waarde woning. Woning met uitzicht op een zijmuur. De Heffingsambtenaar heeft in voldoende mate rekening gehouden met verschillen in objectkenmerken tussen de woning en de vergelijkingsobjecten. Dienen de door belanghebbende aangedragen objecten in de vergelijking te worden betrokken?

WOZ-waarde woning; reikwijdte art. 7:4 (4) Awb en art. 40 (2) Wet WOZ; methode erfpachtcorrectie.

Artikel 6:17 en 7:4 Awb. Artikel 17 en 40 Wet WOZ. Toezendplicht op de zaak betrekking hebbende stukken. Hoorplicht. Heroverweging primair besluit. Algemene beginselen van behoorlijk bestuur. De Heffingsambtenaar heeft aan de hand van vergelijkingsobjecten aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Hetgeen belanghebbende daartegenover heeft aangevoerd, doet daaraan niet af.

WOZ

Wet WOZ. Waarde woning. Proceskostenvergoeding. Geheel nieuwe onderbouwing van de waarde in beroep is in dit geval niet in strijd met het zorgvuldigheids- of motiveringsbeginsel. Uitspraak op bezwaar is voldoende gemotiveerd. De heffingsambtenaar maakt de waarde echter niet aannemelijk. Belanghebbende ook niet, ondanks het overleggen van een taxatierapport. De rechtbank stelt de waarde in goede justitie lager vast. De rechtbank kent een halve punt extra proceskostenvergoeding toe voor de reactie op het verweerschrift, die op verzoek van de rechtbank was toegestuurd door de gemachtigde van een vaak bij de rechtbank optredend WOZ-kantoor.

Art. 17, lid 2, Wet WOZ. Waarde woning. In voldoende mate rekening gehouden met de slechte staat en ligging van de woning. De sloopwaardige staat van de woning leidt er niet toe dat de waarde enkel op de grondwaarde moet worden bepaald.

WOZ. Beroep ongegrond. Objectafbakening hoeft niet te worden gecorrigeerd, waarde is in verband hiermee lager vastgesteld. Grondstaffel al bekend bij eiser. Voldoende rekening gehouden met onderhoud, kwaliteit en voorzieningen.

WOZ beroep ongegrond

Uitspraak in klare taal. Voor de beoordeling van de aanslagen onroerendezaakbelasting is van belang of de onroerende zaak een woning of niet-woning is en of de WOZ-waarde van de onroerende zaak niet te hoog is vastgesteld. De discussie die tussen partijen speelt over de vraag of de onroerende zaak een garage is of een opslag/distributie, is daarvoor niet van belang.

WOZ (Algemeen)

Art. 30 Wet WOZ. Telefonische toezegging lagere WOZ-waardering gevolgd door ambtshalve verminderingsbeschikking. Verhouding tot art. 2 Uitvoeringsbesluit Wet WOZ. Object bezwaar na ambtshalve vermindering. Art. 7:15 Awb.

Artikel 40 Wet WOZ en artikel 7:4 Awb. In geschil is of de heffingsambtenaar de door belanghebbende gevraagde stukken had moeten toezenden en of het inzagerecht is geschonden. Het hof beantwoordt beide vragen ontkennend.

Artikel 40, lid 2 Wet WOZ; toezendplicht; de Heffingsambtenaar heeft ten onrechte de gegevens over de onderhoudsreserves van de Vereniging van Eigenaren (VvE) in bezwaar niet verstrekt. Proceskostenvergoeding. Artikel 17, lid 2, Wet WOZ; het Hof oordeelt, met inachtneming van de door belanghebbende aangedragen vergelijkingsobjecten, dat de Heffingsambtenaar heeft voldaan aan de op hem rustende bewijslast dat de waarde van de woning niet te hoog is vastgesteld.

Wet WOZ. Proceskostenvergoeding. Besluit proceskosten bestuursrecht. Wegingsfactor.

WOZ. Verweerder heeft niet voldaan aan artikel 8:42 van de Awb, verweerder heeft daarmee de regels van een goede procesorde geschonden. De rechtbank kan hieruit de gevolgtrekkingen maken die haar geraden voorkomen en uitspraak doen op basis van de door eiser overgelegde stukken. Verweerder heeft de waarde niet aannemelijk gemaakt. Eiser is geslaagd in het aannemelijk maken van de door hem bepleite waarde. Geen recht op een immateriële schadevergoeding.

Wet Woz. Proceskostenvergoeding in verband met schending toezendverplichting art. 40 Wet Woz.

Artikel 40, lid 2, Wet WOZ; artikel 7:4, lid 3, Awb; gegevens die niet in het taxatieverslag zijn opgenomen.

WOZ. Na een oordeel over de verdeling van de bewijslast, naar aanleiding van recente jurisprudentie van de Hoge Raad, oordeelt de rechtbank dat verweerder de door hem bepleite waarde niet aannemelijk heeft gemaakt. Omdat ook eiser er niet in slaagt de door hem bepleite waarde aannemelijk te maken, stelt de rechtbank die in goede justitie vast. . Aan de overigens terechte opmerking van eiser dat verweerder erg laat met zijn verweerschrift was gekomen, geeft de rechtbank geen speciaal gevolg.

WOZ (Algemeen)

WOZ / Beroep niet-ontvankelijk wegens ontbreken volmacht

WOZ woning. Beroep ongegrond. Proces-verbaal mondeling uitspraak. Vergelijkingsmethode beter geschikt dan eigen verkoopcijfer.

Artikel 17 Wet WOZ; de waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld. Geen vergoeding van immateriële schade. De hoeveelheid zaken en de (geringe) beschikbaarheid van de gemachtigde vormen een bijzondere omstandigheid die leidt tot verlenging van de redelijke termijn. Aangezien belanghebbende de mogelijke vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn bij voorbaat heeft gecedeerd aan de gemachtigde, ontbreekt bovendien spanning en frustratie.

WOZ

WOZ. Waarde woning. Vergoeding van immateriële schade.

Wet WOZ. Woning. Beroep ongegrond. Artikel 40 Wet WOZ.

WOZ. Winkel in Boxmeer. Het eigen verkoopcijfer van de winkel is niet bruikbaar voor de onderbouwing van de waarde, omdat de winkel in verhuurde staat is verkocht en de heffingsambtenaar de verkoopprijs niet heeft gecorrigeerd voor de verhuurde staat, noch inzicht heeft geboden hoe het bestaande huurcontract van invloed is geweest op de prijsvorming bij de verkoop van de winkel. Huurwaardekapitalisatiemethode. Partijen maken ook niet de huurwaarde en de gehanteerde kapitalisatiefactor aannemelijk, zodat de rechtbank de waarde in goede justitie bepaalt. Toekenning van verzoek immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

WOZ. Beroep ongegrond. Geen recht op immateriële schadevergoeding door verlenging van de redelijke termijn. Herhaaldelijk onjuist handelen van de gemachtigde van eiser. Kosten van externe deskundigen (taxateurs) noodzakelijk ingeschakeld door verweerder leiden tot veroordeling van eiser tot vergoeden van de integrale kosten van deze derden.

WOZ. De rechtbank acht het verschil tussen de getaxeerde waarde en de beschikte voldoende compensatie voor het geval er nog waardedrukkende factoren aanwezig zouden zijn. Daarbij overweegt de rechtbank dat taxeren geen exacte wetenschap is en het er uiteindelijk om gaat of verweerder aannemelijk maakt dat de totale eindwaarde van de woning niet te hoog is vastgesteld. Daaruit volgt dat een taxatie zich binnen een bepaalde bandbreedte mag bevinden. Niet de door de heffingsambtenaar gehanteerde waarderingsmethode, maar het resultaat van de toepassing daarvan ligt ter toetsing voor. Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde van de woning niet op een te hoog bedrag is vastgesteld.

WOZ-waarde; modelmatige waardebepaling; derde belanghebbende; overleggen stukken

WOZ 2021 woning. KOUDV vergelijkingspanden zijn te laat verstrekt. Schending 40, lid 2, Wet WOZ leidt hier niet tot kostenvergoeding (HR 18 augustus 2023, ECLI:NL:HR:2023:1052). Indexeringscijfer al bekend vóór de uitspraak op bezwaar. Verdere onderbouwing kon vanwege de puur mathematische exercitie niet worden gegeven.

WOZ (Algemeen)

(Proces)kostenvergoeding. In geschil is of aan belanghebbende terecht geen kostenveroordeling voor de bezwaarfase is uitgesproken en of bij een gegrond hoger beroep aan belanghebbende een proceskostenvergoeding moet worden toegekend. De heffingsambtenaar is van mening dat, omdat belanghebbende voorafgaand aan de proceskostenvergoeding geen betalingsverplichting voor de kosten van rechtsbijstand had aan zijn gemachtigde (zoals volgt uit de algemene voorwaarden van gemachtigde), in het geheel geen recht bestaat op een (proces)kostenvergoeding. Het hof is van oordeel dat aan belanghebbende een kostenvergoeding voor de bewaarfase had moeten worden toegekend. Het standpunt van de heffingsambtenaar slaagt niet. De rechter moet er namelijk vanuit gaan dat aan rechtsbijstand kosten verbonden zijn, behalve als de heffingsambtenaar het tegendeel stelt en bij betwisting aannemelijk maakt. Het komt er dan op aan of op belanghebbende een verplichting rust of zal komen te rusten om kosten ter zake van rechtsbijstand te voldoen. Daarvan is ook sprake als rechtsbijstand wordt verleend op basis van no cure no pay. Aan toekenning van de proceskostenvergoeding staat bovendien niet in de weg dat belanghebbende ermee heeft ingestemd dat die vergoeding aan de rechtsbijstandverlener toekomt. Hieruit vloeit voort dat niet vereist is dat door belanghebbende kosten zouden moeten worden gemaakt als aan belanghebbende geen proceskostenvergoeding zou worden toegekend. Evenmin is vereist dat ten tijde van de uitspraak van de rechtbank ook al kosten waren gemaakt voor de verleende rechtsbijstand. Tenslotte is niet vereist dat de gemaakte kosten hoger zouden moeten zijn dan de door een rechtbank uitgesproken proceskostenvergoeding. Het hoger beroep is gegrond.

Artikel 17 Wet WOZ De waarden van de onroerende zaken zijn niet te hoog vastgesteld. De inhoud van de machtiging vormt een bijzondere omstandigheid die maakt dat kan worden getwijfeld aan de aanwezigheid van spanning en frustratie bij belanghebbende. Geen vergoeding van immateriële schade.

Deze uitspraak is op verzoek gepubliceerd en niet door het gerechtshof geselecteerd om te worden gepubliceerd. Derhalve is er geen samenvatting beschikbaar.

Art. 17 Wet WOZ. WOZ-waarde woning. Eigen aankoopcijfer niet WOZ-conform. In voldoende mate rekening gehouden met de verschillen tussen de woning en de vergelijkingsobjecten.

WOZ. Beroep ongegrond.

WOZ. Toezendplicht van artikel 40, tweede lid, van de Wet WOZ. Beroep ongegrond.

Eiser betoogt dat de heffingsambtenaar bij het vaststellen van de WOZ-waarde van zijn appartement ten onrechte geen rekening heeft gehouden met de gerechtigdheid tot de algemene delen van het totale appartementencomplex. Deze beroepsgrond slaagt niet. Het appartement is een zelfstandige woning. Het is een afzonderlijk te waarderen object. Bij de waarderingsmethode die eiser voor ogen heeft, wordt de objectafbakening van artikel 16 van de Wet WOZ niet tot uitgangspunt genomen. Daarnaast wordt met deze methode niet de waarde van de onroerende zaak verkregen zoals die in artikel 17, tweede lid, van de Wet WOZ is bepaald.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ. huurwaardekapitalisatiemethode, vervangingswaarde. Heffingsambtenaar heeft waarde onvoldoende aannemelijk gemaakt. Goede justitie. ISV € 50.

WOZ-waarde bankgebouw is niet te hoog vastgesteld.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ niet-woning, ongegrond

PKV, kosten opstellen taxatierapport, wegingsfactor

Wet WOZ. Waarde van een woning. Eigenaar procedeert zelf en beroept zich voor een lagere waarde op de waardebepaling die hij op internet heeft gekregen op de website van EerlijkeWoz.nl. Verweerder komt met een deugdelijk taxatierapport en goede uitleg, waardoor hij aannemelijk maakt dat de beschikte waarde niet te hoog is. De rechtbank kent geen gewicht toe aan de waardebepaling van EerlijkeWoz.nl, omdat deze niet onderbouwd is en dus ook niet controleerbaar. Eiser zegt dat als hij alle informatie die hij in beroep heeft gekregen eerder had geweten, hij niet in beroep zou zijn gegaan. Verweerder adviseert eiser om voortaan eerst te bellen voor uitleg, die hij dan zeker krijgt. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond en kent geen griffierecht toe, omdat eiser had kunnen bellen voor meer informatie, zowel na ontvangst van de aanslag als tijdens het bezwaar.

WOZ-waarde crèche/peuterspeelzaal. Omdat geen van beide partijen erin is geslaagd om de door hen voorgestane waarde aannemelijk te maken, stelt de rechtbank de waarde schattenderwijs vast. Beroep gegrond.

woz, ongegrond

Eiser is eigenaar van een drietal onroerende zaken: twee vrijstaande woningen en een winkelpand met onzelfstandige bovenwoning. Eiser is het niet eens met de vastgestelde WOZ-waarden. De beroepen zijn ongegrond. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de WOZ-waarden, in het licht van wat eiser heeft gesteld, voldoende aannemelijk heeft gemaakt. Wel ziet de rechtbank aanleiding voor vergoeding van het griffierecht en de proceskosten, omdat verweerder voor twee objecten niet bij de uitspraak op bezwaar al inzichtelijk heeft gemaakt hoe rekening is gehouden met de verschillen ten opzichte van de referenties.

WOZ woning

Artikel 17, lid 4, Wet WOZ. De grond waarop een woning in aanbouw staat dient te worden betrokken in de waardebepaling, ook wanneer er een erfpachtrecht op rust.

Het beroep tegen de WOZ-waarde van een garage wordt ongegrond verklaard. Het verzoek om schadevergoeding wordt ook afgewezen. De rechtbank acht het namelijk aannemelijk dat de som van de te veel betaalde belastingen die eiser terug zou hebben kunnen krijgen als de waarde van de garage was verlaagd, niet boven de € 15 zou komen. Omdat het financiële belang in dit geval minder dan € 15 bedraagt, is er geen aanleiding om uit te gaan van de veronderstelling dat de lange duur van de procedure spanning en frustratie bij eiser heeft veroorzaakt.

Het geschil betreft de woz-waarde van een garage annex autoshowroom met buitenterrein en de aanslag rioolheffing. Het hof is van oordeel dat de heffingsambtenaar de inzageplicht (art. 7:4, lid 2 Awb) heeft geschonden maar dat belanghebbende daardoor niet in zijn belangen is geschaad. Het hof oordeelt voorts dat de opbrengstlimiet niet is overschreden, dat de heffingsambtenaar de woz-waarde niet te hoog heeft vastgesteld en dat de uitspraak op bezwaar afdoende is gemotiveerd.

Verweerder heeft aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. De WOZ-waarde van een onroerende zaak wordt vastgesteld op basis van de prijs die de meest biedende koper hiervoor betaalt na de meest geschikte voorbereiding. De prijs die de gemeente voor een stuk snippergrond vraagt, is hierbij niet van belang.

Artikel 17, lid 2, Wet WOZ. Geldautomaat. De Heffingsambtenaar heeft de waarde niet te hoog vastgesteld. Artikel 131 Waterschapswet. Het stond de Heffingsambtenaar in dit geval vrij uitspraak op bezwaar tegen de aanslag watersysteemheffing te doen. Aanslag watersysteemheffing terecht opgelegd. Geen vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding redelijke termijn.

WOZ (Algemeen)

WOZ-waarde hotel. Taxatiewijzer Hotels 2020. Huurwaardekapitalisatiemethode. De Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld.

WOZ-waarde hotel. Huurwaardekapitalisatiemethode. Beroep ongegrond. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Geen overschrijding redelijke termijn.

WOZ. Hotel in Rosmalen. De heffingsambtenaar maakt met de gecorrigeerde aankoopprijs én de huurwaardekapitalisatiemethode voor de belastingjaren 2019 en 2020, en een controleberekening op grond van de Taxatiewijzer Hotels voor het belastingjaar 2020, de WOZ-waarden van het hotel aannemelijk. Beroep ongegrond. Toekenning van verzoek immateriële schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn met vermelding van relevante jurisprudentie van de HR

WOZ

Wet WOZ. Beroep ongegrond, verweerder maakt aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Overschrijding redelijke termijn. De rechtbank wijst het verzoek om vergoeding van immateriële schade af omdat niet is gebleken van spanning en frustratie bij eiser. Eiser is huurder van de onroerende zaak waarvan de WOZ-waarde wordt betwist. De gemeentelijke belastingen die afhankelijk zijn van de WOZ-waarde worden van de eigenaar geheven en niet van de huurder. Ook anderszins is niet gebleken van een financieel belang van eiser. Spanning en frustratie wordt bij afwezigheid van een financieel belang niet verondersteld.

Wet WOZ. Waarde in beroep niet langer in geschil. De heffingsambtenaar mocht de waarde ambtshalve verminderen en het nadien gemaakte bezwaar richtte zich tegen die waarde (vgl. ECLI:NL:GHARL:2022:1284). Geen vergoeding van de proceskosten in bezwaar. Beroep ongegrond. Verzoek om immateriële schadevergoeding afgewezen.

Wet Woz. Instelling voor gesloten jeugdzorg. Woondelenvrijstelling.

Wet Woz. Objectafbakening. Proceskostenvergoeding.

WOZ, de gecorrigeerde vervangingswaarde. Waarde van pand waarin kinderdagverblijf wordt geëxploiteerd.

WOZ. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde van het kinderdagverblijf en de polikliniek niet te hoog is vastgesteld. De beroepsgrond van eiseres inzake de transactieprijs, dan wel de bedrijfswaarde, slaagt niet. Het beroep is ongegrond. Wel heeft eiseres recht op ISV.

Meerdere woningen en niet-woningen. Beroep ongegrond, verzoek om IMSV + PKV

WOZ 2020. Het hof verwerpt het beroep op artikel 10:3, lid 3, Awb en het beroep op een vormgebrek in de uitspraak van de rechtbank. Het hof oordeelt dat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. De heffingsambtenaar heeft de WOZ-waarde onderbouwd met de huurwaardekapitalisatiemethode, de vergelijkingsmethode en het transactiecijfer van de onroerende zaak zelf. Uit deze drie methoden blijkt dat de waarde van de onroerende zaak niet te hoog is vastgesteld. De heffingsambtenaar heeft voldoende inzicht gegeven in de wijze waarop de huurwaarde en kapitalisatiefactor van de onroerende zaak tot stand zijn gekomen.

WOZ niet-woning

WOZ woning. Artikel 17, lid 2, Wet WOZ. Uit het door belanghebbende ingebrachte, voldoende vergelijkbare vergelijkingsobject volgt niet dat de waarde van de woning te hoog is.

In geschil is of de heffingsambtenaar de waarde in de zin van artikel 17 van de Wet waardering onroerende zaken (de Wet WOZ) van de onroerende zaak voor het kalenderjaar 2020 te hoog heeft vastgesteld. Belanghebbende klaagt over het oordeel van de rechtbank dat dit niet zo is. Daarnaast heeft belanghebbende klachten van formeelrechtelijke aard. De heffingsambtenaar onderschrijft de uitspraak van de rechtbank.

Artikel 17, lid 2, Wet WOZ. Waarde parkeerplaatsen in parkeergarage is niet te hoog. Partijen zijn vrij in de keuze van de gebruikte waarderingsmethode. Geen schending van het gelijkheidsbeginsel. Vergoeding van immateriële schade. Coronapandemie vormt geen bijzondere omstandigheid.

WOZ. Invloed VvE-reserve. Niet verstrekken gevraagde gegevens. WOZ-waarde penthouse

WOZ. Verweerder maakt aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Geen schending artikel 40, tweede lid, van de Wet WOZ. Waarderen is geen exacte wetenschap en het beoordelen van de juistheid van de waarde gaat niet om het vaststellen van de juiste bedragen van verschillen in KOUDV- of liggingsfactoren-factoren of over de vraag of de samenstellende onderdelen van het object op de juiste bedragen zijn vastgesteld, maar om de beoordeling van de WOZ-waarde als geheel. De gemachtigde kon met de verstrekte KOUDV- en liggingsfactoren en de grondstaffels de waarde van de woning en de waardering door verweerder voldoende beoordelen. Verzoek om proceskostenvergoeding afgewezen.

Wet WOZ. Beroep ongegrond, verweerder maakt aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Overschrijding redelijke termijn. De rechtbank wijst het verzoek om vergoeding van immateriële schade af omdat niet is gebleken van spanning en frustratie bij eiser. Eiser is huurder van de onroerende zaak waarvan de WOZ-waarde wordt betwist. De gemeentelijke belastingen die afhankelijk zijn van de WOZ-waarde worden van de eigenaar geheven en niet van de huurder. Ook anderszins is niet gebleken van een financieel belang van eiser. Spanning en frustratie wordt bij afwezigheid van een financieel belang niet verondersteld.

WOZ-waarde restaurant niet te hoog. Partijen nemen ter zitting eensluidend het standpunt in dat de bij het restaurant behorende parkeerlaag 80 parkeerplaatsen omvat. De Rechtbank heeft de waarde in zoverre ten onrechte verminderd door 20 parkeerplaatsen in aanmerking te nemen.

Meervoudige kamer. WOZ-waarde van een restaurant middels de huurwaardekapitalisatiefactor. De heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Beroep ongegrond. Schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn. In navolging van de uitspraak van deze rechtbank van 21 december 2022 (ECLI:NL:RBMNE:2022:5547) gaat de rechtbank over tot differentiatie van de schadevergoeding binnen de ruimte die de rechtspraak van het EHRM biedt. De rechtbank sluit zich aan bij de overwegingen uit die uitspraak en neemt deze over. In deze zaak is een schadevergoeding van € 50,- per half jaar termijnoverschrijding billijk, gelet op het betrekkelijk geringe financiële belang en het feit dat het gaat om eenmalige beschikkingen die niet doorwerken naar de toekomst. De rechtbank besluit verder geen proceskostenvergoeding toe te kennen. Daarbij volgt de rechtbank ook het oordeel in de uitspraak van 21 december 2022 dat bij een beslissing over proceskosten kan worden afgeweken van het systeem van forfaitaire vergoeding uit het Besluit proceskosten bestuursrecht, in gevallen waarin het alleen nog gaat over de kosten die zijn gemaakt vanwege het verzoek om schadevergoeding wegens het overschrijden van de redelijke termijn.

WOZ-waarde restaurant met woning. Op 1 januari 2020 nog geen invloed van COVID-19. Eigen aankoopcijfer is bovendien afkomstig uit coronaperiode. Waarde dus niet te hoog vastgesteld. No cure no pay is geen reden voor lagere vergoeding van immateriële schade.

Wet WOZ en rioolbelasting. Waardering autowasstraat en parkeerkelder o.b.v. de HKW-methode. Huurwaardes en kap-factoren onderbouwd met gegevens van nabijgelegen autoshowrooms. De heffingsambtenaar heeft voldoende inzicht gegeven in waarom, ondanks de verschillen, deze referenties bruikbaar zijn. Eiseres heeft daartegen slechts algemeenheden ingebracht. Ten aanzien van de rioolbelasting heeft eiseres te weinig aangevoerd om tot het oordeel te komen dat de opbrengstlimiet is overschreden. De heffingsambtenaar heeft zijn verplichting om de op de zaak betrekking hebbende stukken te overleggen niet geschonden. Beroep ongegrond. Verzoek om immateriële schadevergoeding wegens schending van de redelijke termijn afgewezen, omdat de bedoelde termijn niet is geschonden

WOZ niet-woning. Artikel 17, lid 3, Wet WOZ. Waardering van een commercieel geëxploiteerde courante onroerende zaak. De waarde in het economische verkeer van de onroerende zaak wijkt niet af van de gecorrigeerde vervangingswaarde. Dat de maatschappelijke bestemming van de onroerende zaak een subjectieve omstandigheid vormt die ertoe leidt dat de gecorrigeerde vervangingswaarde hoger is dan de waarde in het economische verkeer heeft de Heffingsambtenaar niet aannemelijk gemaakt.

Wet WOZ. Waardering van twee fitnesscentra. Voor een in de commerciële sfeer gebezigde courante niet-woning wijkt de gecorrigeerde vervangingswaarde in beginsel niet af van de marktwaarde. Tegen de waardering van de marktwaarde (o.b.v. de HWK-methode) heeft eiseres geen beroepsgronden gericht. Slotsom is dat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de vastgestelde waarden niet te hoog zijn. Uitspraak op bezwaar is voldoende gemotiveerd, omdat daarin (anders dan eiseres stelt) is ingegaan op de door eiseres met name genoemde bezwaargrond. Beroep ongegrond.

Wet WOZ, waardering van een hotel-restaurant. Eiseres doet aan cherry picking: zij wil slechts de gunstige elementen uit de taxatie van verweerder overnemen, maar zo werkt het niet. De rechtbank verlengt de redelijke termijn, omdat het gedeeltelijk betalen van het griffierecht een oneigenlijke manier om een langere betalingstermijn te verkrijgen.

woz niet-woning

Artikel 17, lid 2, Wet WOZ. De Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarden van de woningen niet te hoog zijn vastgesteld. Geen vergoeding van immateriële schade. Uit de machtiging volgt dat het belang van belanghebbende niet rechtstreeks is betrokken bij het verzoek om vergoeding van immateriële schade. Belanghebbende kan de in de machtiging vervatte cessie van de vordering van het recht op vergoeding van proceskosten en immateriële schade niet eenzijdig ongedaan maken. Art. 3:94, lid 1, BW.

Wet WOZ. Waardering woning. Voldoende en inzichtelijk rekening gehouden met de verschillen met de vergelijkingsobjecten. De heffingsambtenaar heeft in het verweerschrift uitvoerig gemotiveerd waarom de door hem gehanteerde vergelijkingsobjecten bruikbaar zijn; eiser heeft hier enkel algemeenheden tegenover gesteld. Eiser heeft met zijn taxatie geen twijfel gezaaid over de aannemelijkheid van de vastgestelde waarde. De heffingsambtenaar heeft gemotiveerd gesteld waarom eisers taxateur van onjuiste secundaire objectkenmerken is uitgegaan en eiser heeft dat onvoldoende weersproken. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering woning. Met de toestand en ligging van de woning is voldoende en inzichtelijk rekening gehouden, wat ook geldt ten aanzien van de verschillen met de vergelijkingsobjecten. Zelfs als de heffingsambtenaar van een matige ligging van de woning was uitgegaan, zou hij met zijn taxatie nog aannemelijk kunnen maken dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Door het apart waarderen van een inpandige berging is eiser niet benadeeld, omdat daaraan een lagere waarde is toegekend dan aan de woning. Eiser heeft geen twijfel gezaaid over de aannemelijkheid van de vastgestelde waarde. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering woning. Bezwaar tegen aanslag niet-ontvankelijk verklaard omdat het bezwaarschrift te laat is ingediend. Eiser erkent dat hij te laat bezwaar heeft gemaakt en dat hij de aanslag via MijnOverheid heeft ontvangen, maar zegt niet regelmatig zijn daaraan gekoppelde berichtenbox te raadplegen. Ook had hij de aanslag niet later in het jaar verwacht en wil hij in de toekomst de aanslag niet meer via MijnOverheid ontvangen. Geen omstandigheden op grond waarvan kan worden geoordeeld dat eiser niet in verzuim was. Beroep ongegrond. Voor zover eiser ook in beroep komt tegen de beslissing van de heffingsambtenaar om de waarde niet ambtshalve te verminderen, is de rechtbank onbevoegd om van dat beroep kennis te nemen.

Wet WOZ. Waardering woning. Vergelijkingsobjecten zijn voldoende verglijkbaar waarbij inzichtelijk rekening is gehouden met de verschillen. De heffingsambtenaar heeft voldoende rekening gehouden met het voorzieningenniveau van de woning. Aannemelijk dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering woonzorgcentrum. Gecorrigeerde vervangingswaarde. Aannemelijk is dat de door de heffingsambtenaar gehanteerde grondprijs een voldoende relatie met de markt heeft. De heffingsambtenaar heeft voldoende rekening gehouden met de objectsoort en bouwaard. Verlenging van de levensduur is voldoende inzichtelijk en controleerbaar. Vastgestelde waarde niet te hoog. Beroep ongegrond. Verzoek om immateriële schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn is afgewezen, omdat de (enig) bestuurder van eiseres heeft verklaard dat eiseres niet heeft geleden onder de (te) lange duur van de procedure.

Wet WOZ. Verweerder slaagt in zijn bewijslast. Afwijzing verzoek om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn.

WOZ (Algemeen)

WOZ (woning); gegrond + proceskostenveroordeling; de heffingsambtenaar heeft onvoldoende onderbouwd waarom de waarde van de woning gelet op de staat van het dak niet te hoog is vastgesteld; de rechtbank stelt de waarde schattenderwijs vast.

WOZ-waarde van woning in aanbouw.

Wet WOZ. Waardering woning. Het op de valreep van de “tien dagen voor de zitting”-termijn indienen van bijna 350 pagina’s aanvullend beroepschrift is in principe in strijd met de goede procesorde, maar wordt toch toegelaten omdat sprake is van een herhaling van eerder ingenomen standpunten en de heffingsambtenaar er zich daarom niet tegen verzet. Wet WOZ niet in strijd met artikel 1 EP EVRM (recht op eigendom). EU-hypothekenrichtlijn hoeft niet in de Wet WOZ te worden geïmplementeerd. De heffingsambtenaar is in zijn bewijslast geslaagd en heeft met de door hem overgelegde taxatie aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Eiser is het niet eens met de door de heffingsambtenaar gehanteerde maatvoering van de woning. De rechtbank ziet geen reden die maatvoering voor onjuist te houden, wat eiser al in eerdere procedures is uitgelegd. Overigens zou ook met de door eiser voorgestane maatvoering de getaxeerde waarde nog boven de vastgestelde waarde uitkomen. Aan de berekening van de m³-prijs van de woning o.b.v. marktgegevens van de taxateur van de heffingsambtenaar komt meer bewijskracht toe dan aan de door eiser voorgestane wiskundige methode, omdat van die laatste niet is gebleken dat die relatie met de markt heeft. Verder vindt eiser het waardebegrip in de Wet WOZ onjuist en bepleit eiser een lagere waarde op basis van de door hem gehanteerde wiskundige methode die volgens hem meer bewijskracht toekomt dat de taxatie van de heffingsambtenaar. In eerdere zaken, ook van eiser, is al geoordeeld dat dit standpunt niet kan worden gevolgd. Beroep ongegrond.

Wet Woz. Waardevaststelling appartementen. Proceskostenvergoeding.

BRE 20/8999 Wet WOZ Belanghebbende is de eigenaar van een aula in een uitvaartcentrum. In geschil is of de waarde van de aula niet te hoog is vastgesteld. Partijen zijn het erover eens dat de waardebepaling moet plaatsvinden aan de hand van de Taxatiewijzer ‘Crematoria’. De last om de gecorrigeerde vervangingswaarde (GVW) aannemelijk te maken rust primair op de heffingsambtenaar. Belanghebbende draagt de bewijslast ten aanzien van die gronden waarop zij haar betoog stoelt dat de waarde te hoog is vastgesteld. Omdat de waarde die de heffingsambtenaar in beroep verdedigt lager is dan de waarde in de uitspraak op bezwaar, is het beroep reeds om die reden gegrond. Het geschil spitst zich toe op de volgende elementen uit de waardebepaling: de restwaarde van de ruwbouw en de levensduur en eventuele verlenging daarvan van de afbouw en de installaties. De beroepsgronden van belanghebbende slagen niet. De heffingsambtenaar slaagt dan ook in zijn bewijslast om aannemelijk te maken dat de door hem in beroep verdedigde waarde niet te hoog is. Steun voor dit oordeel vindt de rechtbank in door de heffingsambtenaar aangedragen marktgegevens. Belanghebbende heeft recht op een proceskostenvergoeding en op ISV.

Woz, verlenging redelijke termijn

WOZ, niet concreet uitgewerkte beroepsgronden maken dat de uitspraak op bezwaar niet gemotiveerd is betwist, omdat niet is uitgewerkt waarom deze beroepsgronden enige relatie hebben met het gewaardeerde object. Ongegrond.

Tussen partijen is in geschil of de door de heffingsambtenaar vastgestelde waarde van een dagverblijf te hoog is. Het geschil spitst zich erop toe of de heffingsambtenaar in de onderbouwing van de correctie wegens technische veroudering van het tot het dagverblijf behorende bedrijfsgebouw ten onrechte is uitgegaan van: a. de gemiddelden van de in het archetype opgenomen (bandbreedten van) restwaarden van de ruwbouw, de afbouw en de installaties; b. een op de peildatum resterende technische levensduur van de installaties van 5 jaar. Niet in geschil is dat de heffingsambtenaar de richtsnoeren van de taxatiewijzer tot uitgangspunt mocht nemen. Belanghebbende heeft vervolgens niet aannemelijk gemaakt dat van de taxatiewijzer moest worden afgeweken. De heffingsambtenaar heeft de technische levensduur van de installaties verlengd met 5 jaar. Belanghebbende heeft de juistheid van deze verlenging betwist, maar dat leidt niet tot een waardeverlaging. Het hof oordeelt dat de waarde van het dagverblijf niet op een te hoog bedrag is vastgesteld. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Aan belanghebbende wordt een immateriële schadevergoeding toegekend.

Wet Woz. Waardevaststelling diverse onroerende zaken.

WOZ en hoogte onroerendzaakbelasting. Waarde als woning of als niet-woning na bestemmingsplanwijziging. Artikel 18, derde lid, aanhef en onderdeel c, van de Wet WOZ. Tarief voor niet-woning ozb wegens feitelijk gebruik op de waardepeildatum.

- dat het aannemelijk dat bij de waardering geen grondstaffel is gebruikt, zodat die ook niet behoefde te worden overgelegd; - dat een onjuiste objectafbakening die inmiddels is hersteld niet leidt tot vernietiging van de beschikking; - dat verweerder goede vergelijkingsobjecten heeft gebruikt; - dat beide partijen waarderapporten hebben ingediend en de rechtbank hecht meer waarde aan de rapporten van verweerder; - de huurwaarde van het object is bepaald aan de hand van de exploitatiecijfers van het object zelf, en daarom niet te hoog is; - het kettingbeding in de erfpachtakte ook bestaat bij de vergelijkingsobjecten en daarom is verdisconteerd in de transactieprijzen van de vergelijkingsobjecten; - een waardevermindering van 20% in verband met de coronapandemie voldoende is, aangezien de VNG in haar rapport tot een lager percentage komt; - eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van lokale verpaupering; - de oorlog in Europa geen effect kan hebben gehad op de waarde omdat de oorlog in de onderhavige jaren nog niet was uitgebroken. De rechtbank verklaart de beroepen gegrond en vermindert de waarde voor de onderscheiden jaren conform de door verweerder in beroep ingenomen standpunten.

LO; WOZ; HWK

WOZ-waarde hotelvastgoed.

WOZ-waarde hotel. Taxatiewijzer Hotels 2019. Huurwaardekapitalisatiemethode. De Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Geen vergoeding van immateriële schade.

WOZ. Het hof is van oordeel dat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. De rechtbank heeft de forfaitaire proceskostenvergoeding te laag vastgesteld, omdat het hogere tarief geldt en omdat er bij de rechtbank twee zittingen zijn geweest waar de gemachtigde van belanghebbende aanwezig was. De vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn in beroep is ook te laag vastgesteld, omdat het coronavirus niet in algemene zin mag worden aangemerkt als bijzondere omstandigheid. Het hof stelt de vergoeding voor de hoger beroepsprocedure zelf vast op een bedrag van € 150 voor zowel deze procedure als een andere gelijktijdig behandelde procedure aangezien het samenhangende zaken betreft. Naar het oordeel van het hof is namelijk sprake van bijzondere omstandigheden in de zin van artikel 2, lid 3, Bpb die aanleiding geven tot een lagere vergoeding. Indien met die bijzondere omstandigheden geen rekening wordt gehouden en vast zou worden gehouden aan het puntensysteem zoals opgenomen in het bpb, leidt dit namelijk zonder twijfel tot een vergoeding die de in redelijkheid gemaakte kosten ver overtreft. Het hof wijkt daarom af van het puntensysteem.

WOZ. MK. Beroep ongegrond. Bestuursorgaan heeft correctie van vanwege de gevolgen van coronamaatregelen toegepast. Noodzaak grotere correctie niet onderbouwd. Verlenging redelijke termijn omdat eiseres vertraging van de procedure heeft veroorzaakt.

Wet Woz. Waardevaststelling hotel/restaurant.

Art. 17, lid 3 en lid 4, Wet WOZ. Waardebepaling van een hotel in aanbouw. Het Hof is van oordeel dat de aan belanghebbende voor de bouw van het hotel in rekening gebrachte omzetbelasting, die hij als ondernemer in aftrek kan brengen, niet tot de (gecorrigeerde) vervangingswaarde van het hotel in aanbouw behoort. De waarde van de onroerende zaak – een courante niet-woning in aanbouw – wordt daarom bepaald op de waarde exclusief omzetbelasting.

In hoger beroep is in geschil of de uitspraak van de rechtbank juist is.

Art. 17, lid 3, WOZ. De gecorrigeerde vervangingswaarde van een kinderdagverblijf in een voormalig kerkgebouw. De Heffingsambtenaar, die afwijkt van de taxatiewijzer, heeft de verlenging van de technische levensduur van de ruwbouw, de afbouw en de installaties van het gebouw aannemelijk gemaakt. Belanghebbende, die afwijkt van de taxatiewijzer, heeft de restwaarde van de ruwbouw, de afbouw en de installaties van het gebouw niet aannemelijk gemaakt. De stelling dat belanghebbende hoger beroep heeft moeten instellen om inzicht in de bouwtekeningen te krijgen, mist feitelijke grondslag. Geen proceskostenvergoeding in hoger beroep.

In geschil is de woz-waarde van een kinderdagverblijf, meer specifiek of de heffingsambtenaar bij de onderbouwing van de correctie wegens technische veroudering is uitgegaan van een te hoge restwaarde. Belanghebbende bestrijdt de restwaarden uit de taxatiewijzer, stelt dat de hierin opgenomen percentages niet zijn onderbouwd door middel van marktcijfers en wijst op het door haar ingebrachte rapport. Het hof stelt vast dat beide partijen zijn uitgaan van de taxatiewijzer. Belanghebbende heeft niet aannemelijk gemaakt dat van de in de taxatiewijzer opgenomen percentages moet worden afgeweken.

WOZ-waarde (melkbedrijf met woning) ligboxenstal; oppervlakte cultuurgrond; mestsilo en mestkelder; beroep gegrond. De waarde van de mestkelder en de waarde van de grond bij de woning zijn te hoog bepaald, waardoor ook de eindwaarde te hoog is.

Wet Woz. Waardevaststelling niet-woning.

WOZ-waardes; 3 niet-woningen; huurwaardekapitalisatie; immateriële schadevergoeding toegewezen; beroep ongegrond.

Belanghebbende ondertekent in december 2018 de koop-/aannemingsovereenkomst voor een nieuwbouwwoning die wordt opgeleverd in 2020. Bij het bepalen van de waarde van de woning voor het kalenderjaar 2021, naar waardepeildatum 1 januari 2020 en toestandsdatum 1 januari 2021, dient te worden uitgegaan van de marktwaarde van de woning, welke moet worden bepaald in overeenstemming met de door belanghebbende betaalde koopsom, inclusief meerwerk. De Heffingsambtenaar heeft deze marktwaarde vervolgens onterecht geïndexeerd.

Wet Woz. Waardevaststelling opvanghuis en woon-zorgcomplex. Proceskostenvergoeding.

Wet Woz. Waardevaststelling perceel grond.

WOZ - stuk perceel.

Wet Woz. Waardevaststelling recreatiechalet.

Art. 16, letter e, Wet WOZ. Art. 17, lid 2, Wet WOZ. Recreatieterrein met chalets vormt een recreatiesamenstel. Belanghebbende heeft eigendom chalets door natrekking. Waardering inclusief chalets. Hof bepaalt in goede justitie de waarde in het economische verkeer van het recreatiesamenstel in zijn geheel.

Wet Woz. Waardevaststelling restaurant.

WOZ-waarde; niet-woning; standaard beroepsgronden; beroep ongegrond.

WOZ (niet-woning); schending artikel 40 Wet WOZ omdat de heffingsambtenaar in de bezwaarfase niet de huurgegevens heeft verstrekt aan eiseres; gebrek gepasseerd; ongegrond + pkv. Zie rectificatie: ECLI:NL:RBMNE:2023:2364

WOZ-waarde schietbaan.

Wet WOZ, gecorrigeerde vervangingswaarde schoolgebouw voor voortgezet speciaal beroepsonderwijs, waardepeildatum, ESBL-memo coronamaatregelen. Heffingsambtenaar is terecht uitgegaan van waardepeildatum 1 januari 2020 en heeft terecht geen aanleiding gezien een correctie toe te passen. De coronamaatregelen waren niet structureel en zouden niet langer duren dan strikt noodzakelijk, waardoor de onroerende zaak als gevolg daarvan geen verandering in de vervangingswaarde heeft ondergaan. Gehanteerde archetype gemotiveerd.

Wet WOZ. Waardering schoolgebouw. Objectafbakening. Het schoolgebouw en een naastgelegen object hadden op de waardepeildatum dezelfde eigenaar en gebruiker. Naar de omstandigheden beoordeeld behoorden deze objecten bij elkaar. Het object is dus te klein afgebakend. Beroep gegrond en de aanslag OZB voor het schoolgebouw wordt vernietigd. Het verzoek om immateriële schadevergoeding vanwege de overschrijding van de redelijke termijn in de bezwaar- en beroepsfase wordt toegewezen.

Wet Woz. Waardevaststelling sportcomplex.

WOZ-waarde tennishal/sportcomplex. Op waardepeildata 1 januari 2019 en 1 januari 2020 was nog geen sprake van beperkingen door corona-maatregelen. De invloed van maatregelen was toen nog niet zichtbaar op de vastgoedmarkt. Van een bijzondere omstandigheid zoals bedoeld in artikel 18, derde lid, van de Wet WOZ, die maakt dat 1 januari 2021 als toestands-/situatiedatum zou moeten worden genomen als uitgangspunt voor de waardebepaling, is geen sprake. Beroep ongegrond. Veroordeling eiser in de proceskosten.

Wet Woz. Waardevaststelling verzorgingshuis.

WOZ. Waardering winkelpand volgens de HWK. Volgens eiseres heeft verweerder niet alle op de zaak betrekking hebbende stukken verstrekt. Eiseres betwist niet dat de waarde van de onroerende zaak via de HWK kan worden bepaald, maar zij betwist wel de daarbij door verweerder gehanteerde huurwaarde en kapitalisatiefactor. Eiseres stelt daarbij dat verweerder zowel de huurwaarde als de kapitalisatiefactor niet heeft onderbouwd. Ten aanzien van de kapitalisatiefactor voert eiseres aan dat verweerder onvoldoende rekening heeft gehouden met het leegstandsrisico, omdat dit risico voor grootschalige winkelpanden met meerdere verdiepingen hoger ligt dan het percentage waarmee verweerder rekening heeft gehouden. Ook de verminderde doelmatigheid vanwege de wanverhouding tussen de oppervlakte van de winkelruimten en de opslagruimten leidt volgens eiseres tot een hoger leegstandsrisico. Daarnaast zijn volgens eiseres niet alle verkooptransacties voldoende vergelijkbaar. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder aan het verzoek van eiseres om de op de zaak betrekking hebbende stukken te verstrekken voldaan en heeft verweerder met het taxatierapport en zijn toelichting ter zitting aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde van het winkelpand niet te hoog is vastgesteld. Het beroep is ongegrond. De rechtbank wijst het verzoek van eiseres om ISV wel toe.

Wet WOZ. Beroep ontvankelijk, ondanks dat het rechtsgeldig is ingetrokken. De rechtbank kan namelijk niet vaststellen of de intrekking dan wel het bericht dat eiseres van intrekking wilde afzien de rechtbank eerder heeft bereikt. Vergelijkingsobjecten voldoende vergelijkbaar en voldoende en inzichtelijk rekening gehouden met de verschillen. De door eiseres aangevoerde beroepsgronden berusten deels op een onjuiste lezing van de taxatie (die niet uitgaat van de HKW-methode maar de vergelijkingsmethode) en zijn deels in strijd met de goede procesorde pas op de zitting aangevoerd en bestaan voor het overige slechts uit algemeenheden. Beroep ongegrond. Verzoek om immateriële schadevergoeding afgewezen.

Wet Woz. Waardevaststelling winkelpand. Immateriële schadevergoeding.

WOZ. Verweerder maakt waarde winkelpand aannemelijk. Beroep ongegrond, verzoek om vergoeding van immateriele schade afgewezen.

In geschil is de waarde van de onroerende zaak op de waardepeildatum. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond en wijst het verzoek om immateriële schadevergoeding af.

Wet Woz. Waardevaststelling winkelruimte.

WOZ. Belanghebbende vindt dat de heffingsambtenaar de WOZ-waarde van de woning te hoog heeft vastgesteld. Het Hof oordeelt dat de vergelijkingsobjecten alle (voldoende dicht) rond de waardepeildatum zijn verkocht en voldoende vergelijkbaar zijn met de woning. Het beroep van belanghebbende op het gelijkheidsbeginsel faalt.

WOZ 2017. Na afloop zitting alsnog inpandige opname. Geen compromis. Hoger beroep ongegrond. Hof verwijst naar HR 8 april 2022, ECLI:NL:HR:2022:550 inzake WOZ 2018. Zaak is gelijktijdig behandeld met zaaknummers 21/01633 (WOZ 2019) en 22/00640 (WOZ 2020).

WOZ. Eigen aankoopcijfer van de woning. De door de heffingsambtenaar getaxeerde waarde is niet te hoog. Belanghebbende maakt niet aannemelijk dat en hoe de door haar genoemde omstandigheden van invloed zijn op de waarde van de woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning. Proceskostenvergoeding.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning. Tarief OZB.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet WOZ. De vastgestelde waarde is niet aannemelijk gemaakt. De Heffingsambtenaar mocht niet zonder nadere motivering voorbijgaan aan de stelling van belanghebbende over het eigen verkoopcijfer. Belanghebbende heeft de door hem bepleite waarde aannemelijk gemaakt.

Wet WOZ. Waarde woning. Eigen verkoopcijfer. Uniek object. Verkoop 36 maanden na waardepeildatum kan, na correctie voor specifieke of generieke waardeveranderingen, gebruikt worden voor de vaststelling van de WOZ-waarde.

Art. 17 Wet WOZ. Eigen verkoopcijfer van ruim twee jaar voor de waardepeildatum geïndexeerd met algemene indexeringscijfers. Waarde woning niet aannemelijk gemaakt. Waardebepaling in goede justitie.

Art. 17 Wet WOZ. De waarde van de woning is niet te hoog vastgesteld. Geen toekenning van een vergoeding van immateriële schade, omdat de vertraging aan de handelwijze en het procesgedrag van de gemachtigde wordt toegerekend.

Beroep ongegrond. WOZ. Waarde is door de heffingsambtenaar niet te hoog vastgesteld

Wet WOZ. Eiser wordt vertegenwoordigd door no cure no pay kantoor. Prachtige vrijstaande woning op veel grond met vrije ligging in het bos, maar toch centraal, is in 2015 gekocht voor € 800.000. Beschikte waarde voor belastingjaar 2021, waardepeildatum 1 januari 2020, komt uit op € 820.000. Taxateur in beroep komt op een waarde van € 910.000. Eisers gemachtigde bepleit een waarde van € 702.000. De taxateur van eiser vergelijkt de woning van eiser daartoe met woningen in een woonwijk die in dezelfde plaats is gelegen, maar dan aan de kant van de snelweg. Verder wordt gewezen op wateroverlast op het perceel, terwijl verweerders taxateur opmerkt dat die al is verholpen door het aanleggen van een afwatering. Gemachtigde van eiser heeft diverse formele beroepsgronden aangevoerd, waaronder de inzichtelijkheid van de indexeringscijfers en de wijziging van de onderbouwing van de waarde in beroep, waardoor de inschatting om beroep in te stellen niet juist kon zijn. De rechtbank oordeelt dat de beschikte waarde zeker niet te hoog is en wijst de formele gronden af. De gevraagde proceskostenvergoeding wijst de rechtbank ook af. De werkwijze in WOZ-zaken in bezwaar wijkt gelet op de massaliteit en de jurisprudentie van de Hoge Raad af (en mag ook afwijken) van wat vereist is in overige bestuursrechtelijke zaken op grond van de vereisten van de Algemene Wet bestuursrecht. De beslissing om beroep in te stellen is daardoor gebaseerd op informatie die in beroep mag wijzigen en vaak ook wijzigt. Dit is vooralsnog echter geen reden om proceskostenvergoeding toe te kennen, omdat de kosten van de uitvoering van de Wet WOZ dan nog verder zouden stijgen, hetgeen ten koste zou gaan van andere belangrijke(re) taken van de gemeenten.

WOZ woning beroep ongegrond

WOZ. Gegrond. Geen verkoopinformatie overlegd. Proceskostenvergoeding met wegingsfactor 0,5.

woz, woning, eigen verkoopcijfer, ongegrond

woz, mondelinge uitspraak, verweerder is volledig aan bezwaar van eiser tegemoet gekomen, wel beroep ingediend, misbruik van recht, verzoek om immateriele schadevergoeding afgewezen, niet-ontvankelijk

WOZ-waarde woning. De vraag wat precies onder de te verstrekken gegevens moet worden verstaan, ligt thans voor aan de Hoge Raad. De rechtbank laat het antwoord op deze vraag in het midden. De rechtbank wijst het verzoek van eiser om het beroep gegrond te verklaren vanwege het niet verstrekken van alle gegevens in de bezwaarfaste niettemin af. Beide partijekn kan wel iets in hun proceshoudeng verweten worden. De rechtbank komt tot de slotsom dat, veronderstellenderwijs ervan uitgaande dat verweerder meer gegevens had moeten versterekken of toezenden dan in de bezwaarfase is gedaan, dit tegenover de handelingen en het nalaten van eiser en diens gemachtigde, niet een dermate grote schending van het zorgvuldigheidsbeginsel zou opleveren dat hieraan het gevolg van een gegrondverklaring van het beroep, of een daar normaliter mee samenhangende proceskostenveroordeling, verbonden moet worden. Verweerder heeft waarde van de woning hangende beroep verlaagd en eiser heeft een lagere waarde niet aannemelijk gemaakt. Beroep gegrond. Het pas in beroep overleggen van cruciale gegevens maakt naar het oordeel van de rechtbank wel dat de uitspraak op bezwaar achteraf bezien onjuist was, maar dat niet sprake was van een aan het bestuursorgaan te wijten onrechtmatigheid. De rechtbank kent eiseres dus geen vergoeding voor de kosten van bezwaar toe.

WOZ; woning; in het belastingprocesrecht geen algemene regel van ex tunc-toetsing in beroep; waardedrukkend effect van eerstelijnsbebouwing verdisconteerd in de verkoopcijfers; beroep ongegrond.

Wet WOZ; gegrond; verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat de WOZ-waarde op grond van het gelijkheidsbeginsel lager moet worden vastgesteld; geen gronden tot verdere matiging.

Wet WOZ. Beroep ongegrond, verweerder maakt aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Overschrijding redelijke termijn. De rechtbank ziet aanleiding om af te wijken van het forfaitaire bedrag van € 500,- per half jaar aan immateriële schadevergoeding. Gelet op de aard en omvang van de procedure en de daarbij te verwachten spanning en frustratie bij eiser, kent de rechtbank een immateriële schadevergoeding toe van € 50,- per half jaar.

Wet WOZ. Beroep ongegrond, verweerder maakt aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Overschrijding redelijke termijn. De rechtbank wijst het verzoek om vergoeding van immateriële schade af omdat sprake is van een zeer gering financieel belang. De rechtbank acht een correctie op het bedrag van € 15,- dat de Hoge Raad in 2017 aanhield als zeer gering financieel belang op zijn plaats. De rechtbank zal hiervoor voortaan een bedrag van € 25,- aanhouden. Het financiële belang van eiser wordt ingeschat tussen de € 20,- en € 25,-. De rechtbank acht dit een zeer gering financieel belang, waardoor spanning en frustratie bij eiser niet wordt verondersteld. Ook anderszins is niet gebleken van spanning en frustratie bij eiser.

Wegens overschrijding van de redelijke termijn heeft eiser recht op een immateriële schadevergoeding. De rechtbank is van oordeel dat nu verweerder binnen de termijn van artikel 30, lid 9 van de Wet WOZ uitspraak op bezwaar heeft gedaan, de schending van de redelijke termijn toegerekend dient te worden aan de rechtbank, aangezien de rechtbank onder normale omstandigheden binnen twee jaar uitspraak op het beroep zou moeten kunnen doen.

WOZ woning, Compromis

WOZ. eigen taxatie van blh is niet voldoende om waarde heffingsambtenaar te weerleggen. ISV beperkt tot € 50.

WOZ woning.

WOZ woning, waardepeildatum 2020, gelijkheidsbeginsel. Beroep ongegrond.

Wet WOZ. Drie woningen. Beroep gegrond t.a.v. één object i.v.m. compromis. Beroep voor het overige ongegrond. Overschrijding redelijke termijn. Termijn bekort i.v.m. procesgedrag van eiser(s gemachtigde). Geen matiging van schadevergoeding naar € 50 (zoals in ECLI:NL:RBMNE:2023:451 en ECLI:NL:RBDHA:2023:3552). Die matiging is op zijn plaats, maar in de rechtspraak van de appelcolleges wordt voor die matiging onvoldoende steun ervaren.

Wet WOZ, overschrijding redelijke termijn, afwijking van vaste rechtspraak met € 500-tarief, bestuursorgaan wil vergoeding proceskosten. Wat is een billijke schadevergoeding voor spanning en frustratie die een professionele verhuurder van onroerend goed ervaart? Moet de rechtbank Rotterdam gevolgd worden en moet er een proceskostenveroordeling ten laste van eiseres worden uitgesproken?

WOZ (woning in aanbouw). Gecorrigeerde vervangingswaarde. De heffingsambtenaar maakt het gereedheidspercentage en de sloopkosten niet aannemelijk. Gegrond. Waarde schattenderwijs vastgesteld.

Wet Woz. Waardevaststelling woonzorgcentrum.

WOZ, toepasselijkheid cultuurgronduitzondering op grond zonnepark waarop periodiek begrazing plaatsvindt.

2 keer WOZ van panden in de zorg.

WOZ-waarde van een zwembad. Gecorrigeerde vervangingswaarde. De heffingsambtenaar heeft de verlenging van de levensduur onvoldoende onderbouwd en de restwaarde onvoldoende aannemelijk gemaakt. Het beroep is gegrond en het verzoek om schadevergoeding wordt toegewezen. Bij de berekening van de proceskosten die eiseres heeft gemaakt in verband met het verzoek om schadevergoeding hanteert de rechtbank de wegingsfactor 0,25 (zeer licht).

Kennelijke fout uitspraak Rechtbank; (her)beoordeling in volle omvang door het Hof. Artikel 17, lid 2, Wet WOZ; waarde vrijstaande woning. Het Hof is, anders dan de Rechtbank, van oordeel dat alle door de Heffingsambtenaar aangedragen vergelijkingsobjecten in voldoende mate vergelijkbaar zijn met de woning. De Heffingsambtenaar heeft de waarde van de woning niet te hoog vastgesteld. Belanghebbendes – niet onderbouwde – stellingen leiden niet tot een ander oordeel.

WOZ (Algemeen)

In geschil is de woz-waarde van een winkel/kantoor/horecapand en of sprake is van schending van artikel 8:42 Awb. Het hof constateert vooraf dat gemachtigde in hoger beroep misbruik heeft gemaakt van de mogelijkheid van het beroep op betalingsonmacht. Vervolgens oordeelt het hof dat de heffingsambtenaar artikel 8:42 Awb niet heeft geschonden omdat de door gemachtigde ter zitting bij het hof verlangde stukken geen stukken zijn die van belang kunnen zijn voor de beslechting van de geschilpunten die gemachtigde voorafgaand aan de zitting voldoende duidelijk kenbaar heeft gemaakt. Ook oordeelt het hof dat de heffingsambtenaar aannemelijk heeft gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog is. Het hoger beroep is desondanks gegrond omdat de rechtbank – gelet op Hoge Raad 27 mei 2022, ECLI:NL:HR:2022:752 – bij de proceskostenveroordeling van een te lage waarde per punt is uitgegaan.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ-waarde woning; de heffingsambtenaar maakt aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld.

WOZ-waarde woning.

WOZ-waarde woning.

WOZ-waarde woning. De heffingsambtenaar maakt met de matrix met vergelijkingsobjecten en toelichting aannemelijk dat de waarde niet te hoog is vastgesteld. Hij heeft voldoende onderbouwd dat na sloop van de woning er geen (juridische) beletselen zijn voor herbouw van een woning.

Verordening rioolheffing en verordening afvalstoffenheffing. WOZ-waarde woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

Wet Woz. Waardevaststelling woning.

In geschil is de woz-waarde van een woning. Belanghebbende stelt onder verwijzing naar de uitspraak van hof ’s-Hertogenbosch van 1 juni 2022 (ECLI:NL:GHSHE:2022:1739) dat het door de heffingsambtenaar in hoger beroep ingediend nader stuk - door de heffingsambtenaar aangeduid als verweerschrift - als tardief moet worden aangemerkt. Het hof is van oordeel dat onduidelijk is gebleven waarom het nader stuk zo laat is ingediend maar dat - anders dan in de uitspraak van het hof van 1 juni 2022 - het nader stuk ruim 2 maanden voorafgaand aan de zitting is ingediend. Hierdoor is het voor belanghebbende niet onmogelijk gebleken om inhoudelijk hierop te reageren en heeft belanghebbende van de te late inzending geen nadeel ondervonden. Dat neemt niet weg dat het zo laat indienen van een dergelijk stuk, zonder in verband daarmee contact op te nemen met het hof, onwenselijk is. Het zo laat indienen van een verweerschrift doet ook afbreuk aan het beginsel van gelijkwaardigheid van partijen.

WOZ, beroep ongegrond

Verweerder heeft de waarde van de woning op waardepeildatum 1 januari 2020 vastgesteld op € 91.000. Eiser was ten tijde van het opleggen van de beschikking huurder van de woning, maar is inmiddels verhuisd. De rechtbank is van oordeel dat eiser geen direct financieel belang heeft bij de vastgestelde WOZ-waarde van de woning. Gesteld, noch gebleken is dat eiser een procedure tot wijziging van de huurprijs van de woning aanhangig heeft gemaakt. De bepleite verlaging van de waarde kan niet tot een lagere huurprijs leiden, zodat artikel 17 van de Wet WOZ niet strekt tot bescherming van het belang van eiser. Ook wijst de rechtbank het verzoek om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn af, omdat op grond van de machtiging van de gemachtigde deze vergoeding toekomt aan de gemachtigde en niet aan eiser, zodat het toekennen van de vergoeding voor eiser geen compensatie vormt. Beroep ongegrond.

Verweerder heeft de waarde van de woning op waardepeildatum 1 januari 2020 vastgesteld op € 230.000. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de waarde van de woning niet te hoog heeft vastgesteld. Hetgeen eiser heeft aangevoerd, doet hier niet aan af. Ook rust op verweerder volgens de rechtbank niet de plicht de door eiser gevraagde stukken toe te zenden. Het door de gemachtigde ingediende verzoek om vergoeding van de immateriële schade wegens de overschrijding van de redelijke termijn heeft de rechtbank afgewezen, omdat deze vergoeding aan de gemachtigde toekomst. Het toekennen van de vergoeding kan voor eiser dan ook geen compensatie vormen. Beroep ongegrond.

WOZ. Huurder.

WOZ

WOZ-waarde beroep ongegrond

uitspraak op bezwaar van de heffingsambtenaar, op grond van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ)

Wet WOZ. Woning, Standaard, Ongegrond. Beroepsgronden te laat.

WOZ (woning). Ongegrond.

WOZ-waarde van een woning. De op de zaak betrekking hebbende stukken. Indexering. Beroep ongegrond.

WOZ. Woning. Ongegrond.

WOZ (Algemeen)

Wet WOZ (woning). Gegrond. Dat de kwaliteit van een van de referentiewoningen beneden gemiddeld is volgens de heffingsambtenaar, wordt niet gevolgd. De waarde wordt schattenderwijs vastgesteld.

Wet WOZ. Woning. Beroep ongegrond.

WOZ. Woning. Beroep ongegrond. Artikel 40 Wet WOZ. Brandgang.

Beroep op gelijkheidsbeginsel faalt. Een foutief gewaardeerde woning levert geen geslaagd beroep op het gelijkheidsbeginsel op. Derhalve geen sprake van meerderheid van gevallen van identieke woningen waarin verkeerd is gewaardeerd. Ten aanzien van andere door eiser genoemde woningen is sprake van ten opzichte van de woning waardebepalende verschillen waardoor deze woningen niet als gelijke met de woning kunnen worden beschouwd.

WOZ. Ongegrond. Vervuilde grond rondom en onder de woning.

Wet WOZ. Waardering woning. De heffingsambtenaar slaag niet in zijn bewijslast en ook eiseres weet de door haar bepleite waarde niet aannemelijk te maken. Beroep gegrond. Rechtbank stelt de waarde schattenderwijs vast op de in beroep door de heffingsambtenaar getaxeerde waarde.

WOZ (Algemeen)

Wet WOZ. Waardering woning. In bezwaar verzochte indexeringsgegevens waren geen op de zaak betrekking hebbende stukken, omdat de indexering zelf niet werd bestreden. Het feit dat de heffingsambtenaar in beroep andere vergelijkingsobjecten hanteert, betekent niet dat de eerdere waardering onjuist was en eiser dus beroep moest instellen om een deugdelijke onderbouwing van de waarde. Vergelijkingsobjecten (in beroep) zijn voldoende vergelijkbaar. Voldoende rekening gehouden met de toestand van de woning. Niet relevant hoe dat in de waardematrix is verwerkt, omdat alleen de eindwaarde ter toetsing voorligt. Op de zitting is in strijd met de goede procesorde geklaagd over het niet rekening houden met het afnemend grensnut; dat laat de rechtbank buiten beschouwing. Eiser heeft zijn waardestandpunt onvoldoende onderbouwd. Beroep ongegrond. Het verzoek van eiseres om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn is toegewezen. Wel vergoeding proceskosten, maar geen vergoeding griffierecht.

Wet WOZ. Waardering woning. Geen twijfel over de juistheid van de gehanteerde inhoudsmaten van de woning, de gemiddelde m³-prijs en de gehanteerde maatvoering van de vergelijkingsobjecten. Uitspraak op bezwaar voldoende gemotiveerd. Beroep ongegrond. Het verzoek van eiser om schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn is toegewezen. Wel vergoeding proceskosten, maar geen vergoeding griffierecht.

Verweerder heeft niet aannemelijk gemaakt dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld. Er is onvoldoende rekening gehouden met het feit dat één van de vergelijkingsobjecten een penthouse is. De rechtbank stelt de waarde in goede justitie vast op € 570.000,-.

WOZ woning

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

WOZ woning

WOZ woning

WOZ woning, mede belanghebbende beschikking

LO; WOZ; woning

WOZ woning

WOZ

WOZ-woning

WOZ-woning

WOZ-woning

WOZ woning

WOZ-woning

WOZ woning. Vergelijkingsmethode. Beroep ongegrond.

Artikel 8:56 Awb; de Rechtbank heeft ten onrechte niet beslist op het verzoek om uitstel van belanghebbende. Artikel 17, lid 2, Wet WOZ; waarde woning wordt bepaald op basis van recente verkoopprijzen. De Heffingsambtenaar heeft de waarde, op basis van de vergelijkingsmethode, aannemelijk gemaakt. Het door belanghebbende aangedragen object acht het Hof niet geschikt.

WOZ; woning; standaard; beroep ongegrond.

Wet WOZ. Waardering van twee woningen. De heffingsambtenaar is in zijn bewijslast geslaagd en heeft met de door hem overgelegde taxaties aannemelijk gemaakt dat de vastgestelde waarden niet te hoog zijn. Beroep ongegrond. Toewijzing verzoek om immateriële schadevergoeding vanwege overschrijding van de redelijke termijn. Er bestaat geen recht op vergoeding van het griffierecht, omdat er geen griffierecht is verschuldigd bij het indienen van een verzoek om schadevergoeding. Eiser krijgt wel een vergoeding voor zijn proceskosten die verband houden met het verzoek om schadevergoeding. Er is geen aanleiding om een afzonderlijk punt toe te kennen voor de behandeling ter zitting, aangezien het verzoek niet of nauwelijks op de zitting aan de orde is geweest

Het beroep tegen de WOZ-waarden van de woning en het bedrijfsobject is ongegrond. Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen, omdat er sprake is van bijzondere omstandigheden waardoor de termijn waarbinnen de zaak moet zijn afgedaan, wordt verlengd. Die bijzondere omstandigheden zijn gelegen in de handelwijze van de gemachtigde van eiseres. In vele zaken dient hij een beroep op betalingsonmacht in, is het beroepschrift onvolledig en is hij onvoldoende beschikbaar voor zittingen. Daardoor loopt de afdoening van die zaken vertraging op. Dat is ook in deze zaak het geval. De termijn wordt verlengd met 6 maanden.

WOZ-woning en formele geschilpunten

Wet WOZ. Waardering woning. Objectafbakening juist. Indexering voldoende en inzichtelijk onderbouwd. Door eiser gesteld waardedrukkend effect van Rijksmonumentstatus niet gebleken. Onderhoudstoestand voldoende en inzichtelijk beoordeeld. Eiser heeft met zijn taxatie geen twijfel gezaaid over de aannemelijkheid van de vastgestelde waarde. Beroep ongegrond. Schending redelijke termijn in bezwaar en beroep leidt tot toekenning van schadevergoeding en een proceskostenveroordeling.

Deze uitspraak is niet voorzien van een samenvatting.

OZB. Woonzorgcentrum. Woning of niet-woning?

WOZ (Algemeen)

Artikel 17 Wet WOZ. De Heffingsambtenaar heeft aannemelijk gemaakt dat de door hem vastgestelde WOZ-waarde van de recreatiewoning niet te hoog is.

Woz-waarde woning; belastingjaar 2021; loslaten grondstaffel niet toereikend gemotiveerd; waarde niet aannemelijk gemaakt; beroep gegrond; proceskostenveroordeling; ‘no cure no pay’ overeenkomst doet daar niet aan af.

WOZ 2019. Woning in aanbouw. Vervangingswaarde.

Artikel 17 Wet WOZ; waarde (voormalig) winkelpand. Bepaling van de waarde op basis van de huurwaardekapitalisatiemethode. De Heffingsambtenaar heeft onvoldoende inzicht gegeven in de toegepaste kapitalisatiefactor en daarom is de vastgestelde waarde onvoldoende onderbouwd. Het hoger beroep van de Heffingsambtenaar is ongegrond. Het Hof bevestigt de door de Rechtbank vastgestelde waarde.

De heffingsambtenaar heeft de waarde van de bedrijfswoning onderbouwd met een zogenoemde modelmatige waardebepaling, De WOZ-waarde is niet gebaseerd op drie verkopen, maar op statistiek. De rechtbank vat de stellingen van eiseres aldus op dat zij een beroep doet op het Black Box-arrest. De rechtbank is het eens met eiseres dat zij niet kan controleren of de door de heffingsambtenaar in beroep verdedigde waarde klopt. De WOZ-waarde die de heffingsambtenaar in beroep verdedigt, is gebaseerd op de waarde die in OrtaX is gegenereerd in het marktsegment waarin de woning is ingedeeld. Niet inzichtelijk is om wat voor soort objecten het gaat en of de betreffende transacties de WOZ-waarde aannemelijk maken. Dit wordt ook niet controleerbaar en inzichtelijk gemaakt met de overgelegde ratio-controles. Daar komt bij dat de heffingsambtenaar zelf naar voren heeft gebracht dat het gebrek aan vergelijkbare referentieverkopen aanleiding is geweest voor het hanteren van deze alternatieve waarderingsmethode om tot een waardebepaling te komen, omdat hij de waarde niet kan onderbouwen met drie vergelijkbare verkopen, nu zeer sporadisch een bedrijfswoning wordt verkocht. De rechtbank kan deze stelling niet rijmen met de 128 transacties die kennelijk de basis hebben gevormd voor de modelmatige waardebepaling. Van een voor eiseres en de rechtbank inzichtelijke en op praktische wijze controleerbare onderbouwing van de waarde van de woning, is in deze zaak geen sprake. Daarmee is de heffingsambtenaar dus niet geslaagd in de op hem rustende bewijslast dat de waarde niet te hoog is. De beroepsgrond van eiseres slaagt. Volgt schatting van de WOZ-waarde door de rechtbank.

Voorlopige aanslag zuiveringsheffing. De uitspraak op bezwaar is voldoende gemotiveerd. Belanghebbende maakt niet aannemelijk dat een aanvulling op het oorspronkelijke bezwaarschrift is verzonden. De heffingsambtenaar hoefde belanghebbende niet in de gelegenheid te stellen om het bezwaar nader te motiveren. Er is sprake van een summier gemotiveerde aanslag en de heffingsambtenaar heeft het bezwaar ontvankelijk geacht. De heffingsambtenaar heeft voldoende inzicht verschaft in de ramingen van de baten en lasten van de zuiveringsheffing.