Rechtbank Limburg, 27-11-2018, ECLI:NL:RBLIM:2018:12041, C/03/251118 / FA RK 18-2155

De moeder heeft verzocht, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de man niet-ontvankelijk te verklaren in zijn verzoeken, dan wel deze af te wijzen, kosten rechtens.

De moeder heeft gesteld dat de vriendschap tussen partijen pas de laatste drie jaren hecht te noemen is en zij betwist met klem dat er sprake is geweest van een amoureuze relatie. De moeder heeft nooit affectieve gevoelens voor de man gehad omdat zij lesbisch is.

Op enig moment heeft de moeder de man gevraagd of hij als zaaddonor wilde fungeren. De man heeft daarmee ingestemd. De man heeft zijn zaad in een speciaal daarvoor bestemd doosje bij de moeder aangeleverd, zodat de moeder zichzelf hiermee door middel van een spuit kon insemineren. De moeder bleek twee weken na de inseminatie al zwanger te zijn. De man heeft niet als verwekker te gelden, maar als zaaddonor. Er is geen geslachtsgemeenschap geweest. Voorafgaand aan de inseminatie hebben partijen mondelinge afspraken gemaakt. De man zou het kind mogen erkennen, het kind zou de achternaam van de man krijgen, de man mocht het kind bezoeken bij de moeder thuis, doch het ouderlijk gezag zou eenhoofdig bij de moeder berusten. Dat laatste was een harde eis omdat de man nauwelijks voor zichzelf kan zorgen. Hij is verslaafd aan verdovende middelen, zit in de schuldsanering en zijn woning is een puinhoop. Er zou ook geen sprake zijn van een onbegeleide omgangsregeling, evenmin is overeengekomen dat de vakantie en feestdagen in onderling overleg gedeeld zouden worden.

De man is zaaddonor en daarmee de biologisch vader van het kind. De rechtbank kan dan enkel vervangende toestemming voor erkenning verlenen als vast komt te staan dat de man in een nauwe persoonlijke betrekking tot het kind staat. Voor de zwangerschap heeft de man meermaals zijn twijfels uitgesproken over het afleveren van het zaad, direct na de bevruchting leek de man ongeïnteresseerd. De man is niet bij de bevalling aanwezig geweest en op geen enkele afspraak bij de verloskundige, ziekenhuis en consultatiebureau. De man is niet betrokken geweest bij de voornaam keuze. De man heeft gedurende de zwangerschap niet geïnformeerd naar het kind en heeft [minderjarige] nog nooit ontmoet. Hieruit volgt dat de man niet in nauwe persoonlijke betrekking tot het kind staat. Het contact tussen partijen is verbroken omdat de man onbetrouwbaar bleek in het nakomen van de gemaakte afspraken door opeens gezamenlijk gezag te eisen. Het staat de moeder vrij op haar afspraken terug te komen. De moeder is altijd stellig geweest tegenover de man dat zij een alleenstaande moeder met een bekende spermadonor wilde zijn. De man is niet-ontvankelijk in zijn verzoek tot verlenen van vervangende toestemming tot erkenning.

Voor het geval dat de rechtbank het verzoek vervangende toestemming tot erkenning zou toewijzen, verzoekt de moeder de man niet-ontvankelijk te verklaren in zijn verzoek om het kind zijn achternaam te geven, want het is niet in het belang van kind de achternaam nu nog te gaan wijzigen zonder enige deugdelijke onderbouwing. In dat geval geeft de moeder wat betreft het verzoek van de man tot omgang nog aan dat de moeder de man niet in staat acht om onbegeleide omgang met een klein kind te hebben. De moeder meent dat de ontzeggingsgronden van artikel 1:377a lid 3 sub a en b van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) van toepassing zijn. Deze ontzeggingsgronden leiden tot afwijzing van het verzoek tot omgang. Indien de rechtbank inhoudelijk zou toekomen aan het omgangsverzoek dan ligt het voor de hand dat de raad eerst onderzoek gaat doen naar de wenselijkheid en mogelijkheden. De man is niet-ontvankelijk in zijn verzoek ter zake het gezag indien zijn verzoek tot vervangende toestemming voor erkenning wordt afgewezen. Indien de rechtbank dat verzoek inhoudelijk zou gaan behandelen dan ligt ook hier een onderzoek van de raad voor de hand.

4. Het standpunt van de bijzondere curator ter zake het verzoek tot verlenen van vervangende toestemming tot erkenning

De bijzondere curator heeft het standpunt ingenomen dat er geen bezwaar bestaat tegen toewijzing van het verzoek tot verlening van vervangende toestemming tot erkenning. De bijzondere curator heeft aangegeven dat de man niet de verwekker maar de biologische vader van het kind is en dat er geen sprake is van ‘family life’. Partijen hebben wel langdurig en veel gesproken over de toekomst van het kind en daarover afspraken gemaakt. Het was de wens van beide ouders dat de man betrokken was bij het kind. Op de afspraak van partijen dat de man de juridische ouder van het kind zou worden, kan en mag niet lichtvaardig worden teruggekomen.