Rechtbank Midden-Nederland, 03-04-2013, ECLI:NL:RBMNE:2013:1776, 799112

Dexia is de rechtsopvolgster onder algemene titel van Dexia Bank Nederland N.V., op haar beurt rechtsopvolgster van Bank Labouchere N.V., tevens handelende onder de naam Legio, en van Legio Lease B.V. Waar hierna sprake is van Dexia worden haar rechtsvoorgangsters daaronder mede begrepen.

[gedaagde] heeft de volgende effectenleaseovereenkomsten (hierna: de overeenkomsten) met Dexia gesloten:

-

op of omstreeks 15 mei 1996 overeenkomst [nummer 1];

-

op of omstreeks 24 april 1997 overeenkomst [nummer 2], verlengd op 26 april 2002;

-

op of omstreeks 17 februari 1998 overeenkomst [nummer 3];

-

op of omstreeks 4 mei 1999 overeenkomst [nummer 4], verlengd op 2 mei 2002;

-

op of omstreeks 16 mei 2001 overeenkomst [nummer 5];

-

op of omstreeks 21 maart 2002 overeenkomst [nummer 6].

De echtgenote van [gedaagde] heeft overeenkomst [nummer 4] meeondertekend.

Overeenkomsten [nummer 1] en [nummer 3] zijn in 2001 met een batig saldo van totaal € 14.880,56 geëindigd.

Bij vonnis van 25 augustus 2004 heeft de kantonrechter te Amsterdam vordering 1 toegewezen en vordering 2 afgewezen.

Dexia heeft tegen voornoemd vonnis hoger beroep ingesteld. Hangende het hoger beroep zijn tussen de Stichting Eegalease, de Consumentenbond en andere belangen-organisaties enerzijds en Dexia anderzijds schikkingsonderhandelingen gevoerd die hebben geresulteerd in een vaststellingsovereenkomst van 23 juni 2005, de zogenaamde Duisenbergregeling. Deze regeling bestaat onder meer uit een Hoofdovereenkomst en een WCAM-overeenkomst.

In de Hoofdovereenkomst is opgenomen, voor zover thans van belang:

De Belangenorganisaties verklaren dat zij met betrekking tot of in verband met de Effectenlease-overeenkomsten geen gerechtelijke of buitengerechtelijke procedures tegen een Dexia-partij zullen aanvangen.

De verklaring van artikel 21.2 heeft geen betrekking op enig geschil dat uit deze Hoofdovereenkomst, de WCAM-Overeenkomst of de niet-nakoming van Dexia van een Regeling mocht voortvloeien of daarmee samenhangt en de Belangenorganisaties behouden nadrukkelijk het recht om alle rechtsvorderingen in te stellen die strekken tot en verband houden met de nakoming van de Hoofdovereenkomst, de WCAM Overeenkomst en/of met Contractant(en) totstandgekomen Regeling(en) door Dexia.”

De Eegalease-procedure is vervolgens geroyeerd.

Overeenkomsten [nummer 2] en [nummer 4] zijn op respectievelijk 25 april 2005 en 29 april 2005 geëindigd met een restschuld van respectievelijk € 920,10 en € 8.407,79.

Op 18 november 2005 hebben de partijen bij de Duisenbergregeling een verzoek tot algemeenverbindendverklaring van die regeling ingediend bij het Hof te Amsterdam. Het hof heeft dit verzoek bij beschikking van 25 januari 2007 toegewezen.

[gedaagde] heeft een zogeheten opt-out verklaring afgelegd, waardoor de algemeen verbindend verklaarde Duisenbergregeling op hem niet van toepassing is.

Bij brief van 15 februari 2006 heeft de echtgenote van [gedaagde] buitengerechtelijk de vernietiging van overeenkomsten [nummer 2], [nummer 4], [nummer 5] en [nummer 6] ingeroepen op grond van artikelen 1:88 en 1:89 BW.

Overeenkomsten [nummer 5] en [nummer 6] zijn op respectievelijk 15 mei 2006 en 18 september 2006 geëindigd met een restschuld van respectievelijk € 2.732,48 en € 1.698,68. [gedaagde] heeft de ter zake door Dexia verzonden eindafrekeningen niet voldaan.