Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 23-11-2022, ECLI:NL:RBZWB:2022:6997, 21/5937

De rechtbank beoordeelt (ambtshalve) de ontvankelijkheid van het bezwaar. Daarnaast beoordeelt de rechtbank of de heffingsambtenaar terecht aan belanghebbende een naheffingsaanslag parkeerbelasting heeft opgelegd. Zij doet dat aan de hand van de argumenten die belanghebbende heeft aangevoerd, de beroepsgronden.

De rechtbank overweegt dat belanghebbende uit eigen hoofde bezwaar heeft gemaakt tegen de opgelegde naheffingsaanslag. Nu het duplicaat van de naheffingsaanslag aan de kentekenhouder van de auto is gezonden, is de naheffingsaanslag niet aan belanghebbende maar aan de leasemaatschappij opgelegd.

De Hoge Raad heeft in een arrest van 14 juli 2000 (ECLI:NL:HR:2000:AA6508) beslist dat ook de feitelijke parkeerder, die niet de eigenaar is van de auto, alsmede de gebruiker van de auto aan wie de naheffingsaanslag in rekening zal worden gebracht – door bijvoorbeeld de leasemaatschappij – gerechtigd is tot het maken van bezwaar.

De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar belanghebbende terecht heeft ontvangen in zijn bezwaar.

Belanghebbende stelt dat hij ten onrechte niet is gehoord.

De rechtbank overweegt dat een belanghebbende alleen gehoord wordt op zijn verzoek.² Dit brengt mee dat het initiatief voor het horen bij belanghebbende ligt. Belanghebbende heeft in het onderhavige geval niet om een hoorgesprek verzocht. De rechtbank is dan ook van oordeel dat van een schending van de hoorplicht geen sprake is.

Ter zitting heeft de heffingsambtenaar zich op het standpunt gesteld dat in de uitspraak op bezwaar onvoldoende is ingegaan op de door belanghebbende aangevoerde gronden en dat er sprake is van een motiveringsgebrek.

De rechtbank ziet aanleiding om het door de heffingsambtenaar geconstateerde motiveringsgebrek te passeren met artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), nu niet aannemelijk is dat belanghebbende hierdoor is benadeeld. In het verweerschrift heeft de heffingsambtenaar namelijk alsnog voldoende gereageerd op de bezwaargronden en belanghebbende heeft hierop gereageerd.

Belanghebbende heeft de heffingsambtenaar verzocht om stukken te overleggen, waaruit de bevoegdheid van de parkeercontroleurs volgt.

De heffingsambtenaar heeft een besluit van 10 juni 2021 overgelegd, waarin hij medewerkers heeft aangewezen die namens hem belast zijn met het opleggen van naheffingsaanslagen in de zin van de Verordening parkeerbelastingen Veere. De rechtbank ziet geen aanleiding te twijfelen aan de bevoegdheid van de parkeercontroleurs. Van een bevoegdheidsgebrek is naar het oordeel van de rechtbank dan ook geen sprake.

Belanghebbende stelt verder dat de heffingsambtenaar niet kan volstaan met het deponeren van een blanco document (aanslagbiljet) op de auto.

De rechtbank overweegt dat na het aanbrengen van het aanslagbiljet op de auto aan de leasemaatschappij een duplicaat van de naheffingsaanslag is verstuurd. Hierop staat vermeld aan wie, wanneer en terzake waarvan de naheffingsaanslag is opgelegd en welk bedrag binnen welke termijn en aan wie betaald dient te worden. De rechtbank is van oordeel dat de onderhavige naheffingsaanslag in elk geval met het versturen van het duplicaat op de juiste wijze bekend is gemaakt. Voor zover de stelling van belanghebbende zo moet worden begrepen dat het aanslagbiljet zoals dat is aangebracht op de auto onvoldoende gegevens bevat, overweegt de rechtbank dat dit mogelijk wel van belang had kunnen zijn bij een buiten de termijn ingediend bezwaar. Belanghebbende heeft echter in het onderhavige geval tijdig bezwaar gemaakt, zodat deze stelling naar het oordeel van de rechtbank geen nadere behandeling behoeft.

Van een schending een schending van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur is naar het oordeel van de rechtbank geen sprake.

Belanghebbende heeft niet betwist dat hij op voornoemde locatie heeft geparkeerd zonder parkeerbelasting te voldoen. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat de naheffingsaanslag terecht is opgelegd. Dat belanghebbende navraag heeft gedaan bij een bewoonster en op basis hiervan in de veronderstelling was dat hij geparkeerd stond op een plaats waar buiten het seizoen gratis parkeren gold, leidt niet tot een ander oordeel. De heffingsambtenaar heeft immers onweersproken gesteld dat uit de bebording en parkeerapparatuur ter plaatse duidelijk bleek dat op het tijdstip waarop belanghebbende de auto aan de Gedempte Haven te Veere had geparkeerd parkeerbelasting verschuldigd was. De rechtbank is verder van oordeel dat als een derde belanghebbende al verkeerd zou hebben voorgelicht over het ter plaatse geldende parkeerregime, dit een omstandigheid is die voor rekening en risico van belanghebbende komt.

De rechtbank is van oordeel dat al hetgeen belanghebbende overigens heeft aangevoerd niet kan leiden tot het oordeel dat de naheffingsaanslag ten onrechte aan hem is opgelegd.