Aflevering 2

Werkelijk op het laatste moment realiseerde de staatssecretaris van Financiën zich dat in het wetsvoorstel uitfasering pensioen in eigen beheer een element school dat hem niet beviel. Het betrof de aftrek in de vennootschapsbelasting van de lasten van de toekomstige indexatie van de opgebouwde pensioenaanspraken op het moment van afkoop van het pensioen of de omzetting daarvan in een oudedagsverplichting. In deze bijdrage wordt verslag gedaan van de stand van zaken en wordt aandacht besteed aan de vastlegging van de afspraak tussen de pensioengerechtigde en diens partner.Eerder werd in dit tijdschrift over het wetsvoorstel Wet uitfasering pensioen in eigen beheer bericht in FBN 2016, nrs. 44, 54 en 67.

In mijn vorige bijdrage (‘De domme legataris’, FBN 2016, nr. 66) ben ik ingegaan op de verstorende werking van de schenkbelasting bij het doorschuiven van de ab-claim in het kader van een bedrijfsopvolging. De afgelopen tijd is het risico op heffing van schenkbelasting ook ter sprake gekomen bij de mogelijkheid om een pensioenaanspraak in eigen beheer af te stempelen. Als de pensioengerechtigde DGA een partner heeft, rijst de vraag of de afwikkeling van de pensioenvoorziening voor de heffing van schenkbelasting ongestraft kan blijven.

Sinds 1 januari 2016 is een nieuwe regeling van toepassing voor de vennootschapsbelastingplicht van overheidsondernemingen. Deze regeling heeft verschillende vragen en knelpunten opgeroepen waar de praktijk een antwoord op moet zien te vinden. In deze bijdrage wordt de vennootschapsbelasting voor overheidsondernemingen kort uiteengezet. Daarbij zal ook worden stilgestaan bij een aantal voor de praktijk relevante knelpunten.

De vader van X c.s. is op 7 juni 2009 overleden. Tot de nalatenschap behoort onder meer een onderneming die X c.s. toegedeeld wensen te krijgen met toepassing van de bedrijfsopvolgingsregeling als bedoeld in artikel 35b e.v. SW. In verband hiermee hebben X c.s. in 2010 aan notaris N opdracht gegeven om de verdelingsakte op te stellen en te passeren. Thans is N door X c.s. aansprakelijk gesteld omdat zij de bedrijfsopvolgingsregeling niet (geheel) hebben kunnen toepassen omdat de akte niet binnen twee jaar na het overlijden van vader is gepasseerd (artikel 35f, lid 3, SW). In zijn verweer voert N onder meer aan dat hij niet ervan op de hoogte was dat X c.s. gebruik wilden maken van de bedrijfsopvolgingsfaciliteit. Verder stelt N dat X c.s. zich tot hun accountant hadden gewend voor de fiscale advisering.

X heeft een onroerende zaak overgedragen aan een koper. Volgens de leveringsakte komt de overdrachtsbelasting voor rekening van X. In verband hiermee heeft X deze belasting naar het tarief van 6% betaald aan de Ontvanger. Omdat X van mening is dat het verlaagde overdrachtsbelastingtarief van 2% van toepassing is, heeft X bezwaar en beroep ingesteld.