Aflevering 3

In een column “Brave New World 2009”NJB 2009, 1, p. 1. maakte Ybo Buruma de juridische wereld wakker. Hij wees op de beroemde boeken van George Orwell (1984) en Aldous Huxley (Brave New World). Hij komt tot onthutsende stellingnamen.

Met de opkomst van huwelijksvoorwaarden die uitgaan van een algehele uitsluiting van iedere huwelijksgemeenschap tussen de echtgenoten, doch waarin een beding is opgenomen dat aan het einde of periodiek een verrekening van inkomsten of vermogen dient te geschieden, is in de rechtspraak en de literatuur steeds grotere verwarring ontstaan. Vooral periodieke verrekenbedingen zorgen voor schier onoverkomelijke verdeeldheid, met name doordat de overgrote meerderheid van de echtelieden juist niet periodiek verrekent en bij het einde van het huwelijk, met name bij echtscheiding, onenigheid ontstaat over het object van de verrekening. Ten langen leste heeft de wetgever aan de roep om een wettelijke regeling voldaan door de invoering van de (nieuwe) art. 1:132 e.v. BW op 1 september 2002. Daarna is de ellende alleen nog maar groter geworden. In deze bijdrage zal ik mij beperken tot de omschrijving van het inkomensbegrip bij deze periodieke verrekenbedingen, waarbij met name aandacht besteed zal worden aan de beschikking van het Hof Den Haag van 5 november 2008.

Aandeelhouders die niet langer door één deur kunnen, het is een bekend fenomeen. Door het besloten karakter van een bv (of nv met aandelen op naam) kan bij een dergelijk conflict snel een impasse op aandeelhoudersniveau ontstaan, zeker in het geval van 50-50 aandeelhouderschap. Dit kan komen, doordat beide aandeelhouders menen dat de ander de vennootschap maar moet verlaten. En als een aandeelhouder zijn aandelen wél aan de andere aandeelhouder aanbiedt, en deze gaat niet op het aanbod in, is het vaak niet eenvoudig om het aandelenbelang voor een goede prijs aan een derde te verkopen. Als een dergelijke patstelling ontstaat, rijst de vraag via welke procedure partijen van elkaar af kunnen komen.De geschillenregeling ex art. 2:336 en art. 2:343 BW had uitkomst moeten bieden. Sinds de invoering van de geschillenregeling in 1988 is van de zogenoemde uitstotings- en uittredingsprocedure voor de bv echter in totaal nog geen dertig keer gebruikgemaakt. Iedereen is het er dan ook wel over eens dat deze regeling niet voldoet. Als onderdeel van het wetsvoorstel Flexibilisering bv-recht is een nieuwe wettelijke regeling voor de geschillenregeling in voorbereiding. Naar verwachting zal deze nieuwe regeling op zijn vroegst in 2009 in werking treden.

In het besluit van 24 mei 2006, nr. CPP2006/76M heeft de staatssecretaris een aantal beleidsopvattingen weergegeven over het resultaat uit overige werkzaamheden. In het thans te bespreken besluit van 2 december 2008, nr. CPP2008/520M (verder het besluit) is genoemd besluit, zonder een inhoudelijke wijziging te beogen, geactualiseerd en aangevuld met de onderwerpen ‘zorgboeren’ en ‘kosten borgstelling’. In dit artikel zal dit nieuwe besluit worden besproken, waarbij de nadruk zal liggen op de onderdelen over de terbeschikkingstellingsregeling.

In FTV februari 2009, nr. 9 verscheen het eerste deel van dit artikel over de internationale strijd om de vermogende particulier, de ‘ultra high net worth individuals’. In paragraaf 1 gaf de auteur een inleiding op het onderwerp en in paragraaf 2 schetste hij het internationale kader. In dit deel gaat het artikel verder met paragraaf 3, het Nederlandse woonplaatsbegrip. Daarna volgt de situatie in België in paragraaf 4. Het volgende nummer van FTV zal het laatste deel van dit artikel bevatten met onder andere de situatie in Groot-Brittannië en Zwitserland.