Aflevering 38

Genietingsmoment, Loon uit vroegere dienstbetrekking, Renseignering

Aan de erven van erflater is een aangifte IB/PVV 2017 verzonden (F-biljet). Het premie-inkomen is bij de opgelegde aanslag vastgesteld op het geldende maximum premie-inkomen van € 33.791. De premieplicht voor de volksverzekeringen is beperkt tot de periode van 1 januari 2017 tot en met 18 juni 2017. Belanghebbenden hebben in een verzoek om ambtshalve vermindering verzocht om een aftrek elders belast. Dit houdt verband met de werkzaamheden van erflater gedurende 2017 met als gevolg een tijdsevenredige herleiding van het premie-inkomen in het kader van het overlijden. Erflater was in dat kader op grond van een zogeheten A1-verklaring onderworpen aan de Nederlandse socialeverzekeringswetgeving. In (hoger) beroep is de hoogte van het in aanmerking te nemen maximum premie-inkomen in geschil. Belanghebbenden concluderen tot een tijdsevenredige herleiding van het maximum premie-inkomen met als gevolg een verlaging van het maximum premie-inkomen. De inspecteur stelt daarentegen dat geen rekening is gehouden met een tijdsevenredige herleiding van het maximum premie-inkomen, omdat overlijden expliciet is uitgesloten. Volgens hof Amsterdam (29 augustus 2023, ECLI:NL:GHAMS:2023:2405, NTFR 2023/1894) heeft de rechtbank terecht overwogen dat de Nederlandse regelgeving in tijdsevenredige verlaging van het maximum premie-inkomen voorziet in bepaalde gevallen waarin de premieplichtige gedurende een deel van het jaar niet premieplichtig is (hierna: de tijdsevenredige verlaging). Echter, expliciet is bepaald dat het geval van overlijden daar niet onder valt. De tijdsevenredige verlaging vloeit direct voort uit een ministeriële regeling (de Regeling). Uit de toelichting bij de oude ministeriële regeling blijkt dat in de tijdsevenredige verlaging is voorzien naar aanleiding van een arrest van de Hoge Raad (14 maart 2001, ECLI:NL:HR:2001:AB0516, NTFR 2001/504). De tijdsevenredige verlaging is beperkt tot gevallen van migratie in de loop van het kalenderjaar en ziet niet op het geval van overlijden, omdat bij migratie ook in het buitenland premie wordt afgedragen en het daardoor waarschijnlijk is dat de totale premie het maximum premie-inkomen zou overschrijden. Voorts acht het hof hetgeen de rechtbank heeft overwogen omtrent eventuele strijdigheid met internationale verdragsbepalingen eveneens juist. De omstandigheid dat erflater een A1-verklaring had ontvangen maakt de conclusie niet anders. Erflater moet, zoals de rechtbank terecht overweegt, eenzelfde behandeling krijgen als een werknemer die in Nederland werkzaam is en overigens in dezelfde situatie als belanghebbende verkeert. De vergelijking met het geval van een migrerende werknemer die voor zijn werkzaamheden wel in het buitenland verzekerd is gaat niet op, omdat deze werknemer niet in dezelfde omstandigheden verkeert als belanghebbende. De vergelijking met een migrerende werknemer gaat daarom alleen dan op indien deze werknemer ook een A1-verklaring had ontvangen waardoor hij onderworpen was aan de Nederlandse socialezekerheidswetgeving en eveneens overleed in 2017. Voor deze werknemer heeft hetzelfde te gelden als voor erflater, zodat niet kan worden gezegd dat deze laatste een slechtere behandeling ten deel valt.

Belanghebbende is werkzaam bij de vestiging van het Europees Octrooi Bureau (EOB) in Rijswijk. Bij de aanvang van de werkzaamheden heeft het ministerie van Buitenlandse Zaken aan belanghebbende de status BO/NL toegekend. Belanghebbende heeft de Nederlandse nationaliteit en is in Nederland woonachtig. Belanghebbende oefent zijn werkzaamheden uit in rang A4.

De Kennisgroep inkomstenbelasting heeft vragen beantwoord over de behandeling van groene beleggingen en negatief rendement bij toepassing van de tegenbewijsregeling in box 3. Daarbij is specifiek ingegaan op de vraag in hoeverre een negatief werkelijk rendement op groene beleggingen in aanmerking mag worden genomen als de waarde van deze beleggingen de vrijstelling overschrijdt.

Bewijslast, Genees- en heelkundige hulp, Arts, Paramedici, Interne compensatie

De Kennisgroep inkomstenbelasting heeft de vraag beantwoord of contributie aan een anbi kan kwalificeren als gift.

De Kennisgroep inkomstenbelasting niet-winst heeft een standpunt gepubliceerd over de vraag of een pleegouder-pleegkindrelatie (hierna: pleegrelatie) kan ontstaan bij meerderjarigheid van een persoon die de leeftijd van 27 jaar nog niet heeft bereikt, zodat na een verzoek daartoe geen sprake (meer) is van fiscaal partnerschap.

De activiteiten van belanghebbende bestaan uit de exploitatie van onroerende zaken, waaronder kamerverhuur. Bij belanghebbende is een boekenonderzoek ingesteld naar de aanvaardbaarheid van de aangiften Vpb en OB. In hoger beroep is evenals in beroep, in geschil of belanghebbende voor het jaar 2015 recht heeft op de verrekening van verlies van voorgaande jaren voor een bedrag van € 418.420 in plaats van het voor dat jaar met de belastbare winst verrekende bedrag van € 356.397. Belanghebbende stelt dat de verrekenbare verliezen in het controlerapport zijn berekend op € 418.420 en dat zij daaraan vertrouwen mag ontlenen. De in het controlerapport gemaakte fout was volgens belanghebbende aanvankelijk niet duidelijk en kenbaar. Volgens haar is bij de vaststelling van het belastbaar bedrag ten onrechte € 356.397 verrekend, in plaats van € 418.420. Volgens belanghebbende zou voor het standpunt van de inspecteur een nieuw feit vereist zijn, en dat ontbreekt. Belanghebbende stelt voorts dat voor verrekening van een verlies uit een eerder jaar niet vereist is dat het te verrekenen verlies bij beschikking is vastgesteld. Althans, de in het controlerapport opgenomen mededeling over de omvang van het te verrekenen verlies van eerdere jaren, dient volgens belanghebbende als een verliesbeschikking te worden gekwalificeerd.

Goed koopmansgebruik, Foutenleer, Balansfout, Emigratie, Afrekenbepaling, Onttrekking

De Kennisgroep successiewet heeft een vraag beantwoord over de goedkeuring in onderdeel 6.7 van het BOR-besluit over herstructureringen in de voortzettingsperiode van de bedrijfsopvolgingsregeling van de SW. Naar het standpunt A en B zijn elk voor 50% aandeelhouder in Holding bv, die op haar beurt 60% van de aandelen in Werk bv bezit. Daarnaast bezitten A en B ieder rechtstreeks 20% van de aandelen in Werk bv, welke zij twee jaar geleden geschonken hebben gekregen, waarop het voortzettingsvereiste van art. 35e SW van toepassing is. Door een aandelenfusie als bedoeld in art 3.55 Wet IB 2001 brengen A en B hun aandelen in Werk bv in tegen uitgifte van aandelen in Holding bv, waardoor Holding bv uiteindelijk 100% aandeelhouder van Werk bv wordt.

De Kennisgroep overdrachtsbelasting geeft antwoord op de vraag welk tarief overdrachtsbelasting van toepassing is als twee natuurlijke personen ieder 50% van de onverdeelde eigendom van een woning bestaande uit twee fysiek zelfstandige woongedeelten verkrijgen, een gebruiksovereenkomst sluiten met daarin exclusieve gebruiksrechten en anders dan tijdelijk in de woning gaan wonen.

Vergoeding, Maatstaf van heffing, objectivering maatstaf van heffing

intercompany charges, OESO, onzekere vergoeding

Belanghebbende exploiteert een uitgaansgelegenheid. Op bepaalde avonden wordt een door dj’s verzorgd programma van optredens aangeboden. Daarvoor betalen bezoekers entreegeld. Voor het gebruik van de garderobe moet apart worden betaald. Belanghebbende is van mening dat het verlaagde omzetbelastingtarief van toepassing is omdat sprake is van het verlenen van toegang tot muziekuitvoeringen. Hof Arnhem-Leeuwarden (20 juni 2023, ECLI:NL:GHARL:2023:5291, NTFR 2023/1234) is van oordeel dat belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat de optredens voor de bezoekers niet van ondergeschikt belang zijn en dat de bezoekers betalen om toegang te krijgen tot de optredens. Het hof ziet in de omstandigheid dat van promotie van de artiesten slechts mondjesmaat sprake was een aanwijzing dat de optredens voor de bezoekers van ondergeschikt belang zijn. Bovendien konden de optredens plaatsvinden in maximaal drie van de vier zalen en op de avonden dat er minder dan drie dj’s aanwezig waren in één of twee zalen. Dit betekent dat niet alle bezoekers het (gehele) optreden van de artiest(en) konden bijwonen. Het beeld dat de bezoekers niet primair voor de artiesten en de optredens komen, vindt volgens het hof bevestiging in de door belanghebbende zelf geposte filmpjes. Deze filmpjes laten zien dat personen in groepjes met drankjes in hun hand staan te praten en niet gericht zijn op de artiest. Daarnaast is volgens het hof op foto’s in het dossier geen (dansende) menigte primair gericht op de optredens te zien. Het verlaagde tarief is niet van toepassing.

instellingen voor collectieve belegging, beleggingsresultaten, omzetbelasting, rekenrente, DC-fonds, pensioengevend inkomen, dienstjaren, fiscale neutraliteit, pensioenrechten, pensioenuitkeringen, "in de eerste plaats", pensioenovereenkomst, collectieve pensioenregeling, ter collectieve belegging bijeengebracht vermogen, uitkeringsregeling, dekkingsgraad, aanspraken, CDC-regeling, premieregeling

uitvoer, nultarief, plaats van levering, Unierechtelijk verdedigingsbeginsel, rechtvaardigingsgrond, temporeel en materieel verband

belaste prestaties, zakelijke kosten, voorbelasting, onmiddellijk verband

Grensoverschrijdende bedrijventerreinen zoals Avantis krijgen te maken met een dubbele btw-administratie, waardoor ondernemerschap wordt ontmoedigd. De Kamer roept het kabinet op samen met Duitsland een btw-uitzondering aan te vragen bij de Europese Commissie, zodat ondernemers worden ontlast.

legesheffing, omgevingsvergunning, bouwactiviteit, buitenplanse, tarieventabel, leges, dubbele heffing, opbrengstlimiet, onredelijk, willekeurig, beleidsvrijheid

discriminatieverbod, exceptieve toetsing, belangenafweging, evenredigheidsbeginsel, gehandicaptenparkeerkaart, gehandicaptenparkeerplaats, parkeerbelasting

Belanghebbende is eigenaar en gebruiker van twee onroerende zaken, zijnde glastuinbouwlocaties. De afstand hiertussen bedraagt meer dan twee kilometer. Het productieproces van de planten vindt plaats op beide onroerende zaken. De heffingsambtenaar is uitgegaan van twee afzonderlijke onroerende zaken. Volgens belanghebbende is sprake van een samenstel van eigendommen ex art. 16 onderdeel d Wet WOZ. Hof Den Haag (ECLI:NL:GHDHA:2023:41) heeft dat standpunt verworpen.

Belanghebbende exploiteert een coffeeshop. Naar aanleiding van een boekenonderzoek heeft de inspecteur de aangiften inkomstenbelasting gecorrigeerd en vergrijpboetes (art. 67d AWR) opgelegd. Hof Amsterdam (NTFR 2024/1047) heeft de boetes in stand gelaten. De Hoge Raad onderschrijft dit oordeel. In fiscale boetezaken geldt de verzwaarde bewijslast (‘doen blijken’) voor de inspecteur voor de bestanddelen van het beboetbare feit. De bewezenverklaring van deze bestanddelen – in dit geval de opzet – kan steunen op een bewijsvermoeden. Een bewijsvermoeden van opzet op het doen van een onjuiste aangifte kan worden ontleend aan gedragingen van de belanghebbende die naar hun uiterlijke verschijningsvorm zozeer zijn gericht op het doen van een onjuiste aangifte, dat het – behoudens contra-indicaties – niet anders kan zijn dan dat belanghebbende dit heeft gewild, of althans de aanmerkelijke kans hierop bewust heeft aanvaard.

Dit arrest wordt besproken in HR 18 juli 2025, nr. 24/00735, ECLI:NL:HR:2025:1063, NTFR 2025/1434.

Belanghebbende exploiteert onroerende zaken. Aan belanghebbende zijn een naheffingsaanslag en vergrijpboete (art. 67f AWR) opgelegd omdat belanghebbende ten onrechte omzetbelasting in aftrek heeft gebracht. Daarnaast heeft de inspecteur op grond van art. 10a lid 3 AWR een vergrijpboete opgelegd omdat geen suppleties zijn gedaan. Hof Den Haag heeft de boetes in stand gelaten omdat belanghebbende grove schuld valt te verwijten. Als ervaren exploitant moet belanghebbende hebben geweten dat aan vrijgestelde verhuur toe te rekenen voorbelasting niet in aftrek kan worden gebracht.

Belanghebbende heeft in zijn aangiften IB/PVV 2005 t/m 2014 zijn bankrekeningen bij de Zwitserse UBS Bank niet aangegeven. In 2015 heeft de Belastingdienst een groepsverzoek gedaan aan de Zwitserse autoriteiten om bankgegevens te verstrekken van Nederlandse rekeninghouders bij UBS Bank. Bij brief van 16 september 2015 heeft UBS Bank de rekeninghouders die voldoen aan de in het groepsverzoek omschreven criteria ingelicht over het groepsverzoek. Op 28 oktober 2015 heeft belanghebbende de inspecteur bericht dat hij openheid van zaken wil geven over zijn rekeningen bij UBS Bank. Hij beroept zich daarbij op de inkeerregeling van art. 67n AWR. Op basis van de door belanghebbende en de Zwitserse autoriteiten ontvangen informatie heeft de inspecteur navorderingsaanslagen en vergrijpboetes opgelegd. In geschil is of de vergrijpboetes vernietigd moeten worden vanwege vrijwillige inkeer. Hof Den Haag heeft geoordeeld dat het vermoeden gerechtvaardigd is dat UBS Bank de brief van 16 september 2015 ook aan belanghebbende heeft verzonden en dat deze ook is ontvangen. Nu belanghebbende dit vermoeden niet heeft ontzenuwd, komt het hof tot de conclusie dat geen sprake is van een vrijwillige inkeer. Belanghebbende kon namelijk vermoeden dat de inspecteur door het groepsverzoek op de hoogte zou komen van de bij UBS Bank aangehouden rekeningen.

Dit arrest wordt besproken in HR 18 juli 2025, nr. 23/04710, ECLI:NL:HR:2025:1062, NTFR 2025/1437.

Belanghebbende heeft geen aangifte gedaan over het tweede kwartaal van 2019. Bij brief van 9 juli 2019 heeft belanghebbende voor dit tijdvak verzocht om teruggaaf van omzetbelasting. De inspecteur heeft op dat verzoek beslist dat belanghebbende geen recht op teruggaaf heeft. Belanghebbende heeft daartegen bezwaar gemaakt. De inspecteur heeft het bezwaar ongegrond verklaard, waarna ook de rechtbank het beroep ongegrond heeft verklaard.

Belanghebbende heeft in de aangifte IB/PVV 2017 specifieke zorgkosten afgetrokken. De inspecteur heeft later een gewijzigde aangifte ontvangen met een aftrek specifieke zorgkosten van € 7.015. Hierover zijn vragen gesteld. Belanghebbende heeft toegelicht dat de inspecteur haar voor oudere jaren ook om bewijsstukken heeft gevraagd en dat in de jaren 2010 t/m 2012 akkoord is gegaan met de aftrek. De inspecteur heeft in de aanslag geen aftrek specifieke zorgkosten in aanmerking genomen en handhaaft dit standpunt in de bezwaarfase. Belanghebbende heeft daags voor de zitting een brief overgelegd waaruit blijkt dat er contact is geweest over de Fraude Signalering Voorziening (FSV). Kennelijk stonden gegevens van belanghebbende in de FSV. Blijkens de brief zou belanghebbende recht hebben op een financiële tegemoetkoming. Belanghebbende is van mening dat de inspecteur geen onderzoek had mogen instellen naar haar aangifte aangezien dat onderzoek er één is in een reeks van vele jaren. Die onderzoeken zijn bovendien geïnstigeerd door haar – onterechte – opname in de FSV; zij is jarenlang ten onrechte als fraudeur weggezet. Dit leidt tot de conclusie dat haar aangifte ten onrechte is gecorrigeerd aangezien de inspecteur haar daarover niet had mogen bevragen.

coffeeshop, administratie, cannabis, kassasysteem, controle, boekenonderzoek, vergrijpboete, opzet

Belastingfraude, Witwassen, Criminele organisatie

Track & Trace, terugwijzing, PostNL, gemachtigde, naheffing, vergrijpboete, buitenland

Keskin, eerlijk proces, vrijspraak, faillissement

uitputtingsbeginsel, Luxemburg, vermogen, navordering, boete, informatiebeschikking, omkering, verzwaring, vergrijpboete, opzet, bankgeheim, redelijke termijn

Belanghebbende is geboren in 1959 en heeft de Nederlandse nationaliteit. Hij is in 1961 met zijn ouders vanwege het werk van zijn vader naar Italië verhuisd en in 1968 met zijn ouders naar België verhuisd. Volgens de Basisregistratie Personen verblijft belanghebbende sinds 30 september 1977 onafgebroken in Nederland. Belanghebbende heeft, nadat hij in 1986 is afgestudeerd, drieënhalf jaar bij het Staatsbedrijf der Posterijen, Telegrafie en Telefonie (PTT) gewerkt en is sinds 1990 in dienstbetrekking werkzaam bij het Europees Octrooibureau (het EOB) in Rijswijk. Het salaris dat belanghebbende geniet van het EOB is vrijgesteld van inkomstenbelasting. Belanghebbende heeft voor het jaar 2018 aangifte gedaan naar een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van € 120.682. Daarbij heeft hij onder meer een bedrag van € 607.871 aan bank- en spaartegoeden in Nederland aangegeven en een bedrag van € 1.887.389 aan beleggingen (aandelen en obligaties), zodat de totale waarde van de bezittingen € 2.495.260 bedraagt. In hoger beroep is in geschil of het belastbaar inkomen uit sparen en beleggen bij belanghebbende in de heffing van inkomstenbelasting mag worden betrokken.