Aflevering 2

Het Grossmann-arrest van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen (“HJEG”) is op het moment dat dit artikel geschreven wordt twee jaar oud2. Ter opfrissing van het geheugen: het Grossmann- arrest betrof de uitleg van de zogenaamde Rechtsbeschermingsrichtlijn3. Deze richtlijn geeft het kader voor de rechtsbescherming waarin de lidstaten van de Europese Gemeenschap moeten voorzien bij geschillen over Europese aanbestedingsprocedures. De Richtlijn is niet door middel van een expliciete regeling in de Nederlandse rechtssfeer geïmplementeerd. Het aanbestedingsrecht is in Nederland ingebed in het civiele (proces-)recht en het daarin neergelegde instrumentarium voor de burgerlijke rechter voldoet aan de voorschriften van de Rechtsbeschermingsrichtlijn.

Geen samenvatting

De Europese Commissie heeft ingevolge artikel 211 EG-Verdrag tot taak toe te zien op de naleving van de bepalingen van het Verdrag en het secundaire gemeenschapsrecht. Onder dit secundaire gemeenschapsrecht vallen onder meer de aanbestedings- en rechtsbeschermingsrichtlijnen. Het EG-Verdrag kent een drietal beroepsprocedures wegens schending van het gemeenschapsrecht door een lidstaat. De lidstaat kan daarbij worden aangesproken op eigen handelen en op dat van lagere overheden en publiekrechtelijke instellingen. Indien de Commissie van oordeel is dat een lidstaat een verdragsbepaling heeft geschonden of handelt in strijd met het secundaire gemeenschapsrecht, kan zij die lidstaat op grond van artikel 226 EG-Verdrag voor het Hof van Justitie EG (hierna: het Hof) dagen, de zogenaamde inbreukprocedure. Daarnaast biedt artikel 227 EG-Verdrag lidstaten een beroepsrecht ten opzichte van een andere lidstaat wegens verdragsschending of het niet naleven van een arrest van het Hof, van welk recht overigens nauwelijks gebruik wordt gemaakt. Tenslotte biedt artikel 228 EG-Verdrag de Commissie de mogelijkheid een lidstaat opnieuw voor het Hof te dagen indien die lidstaat geen uitvoering geeft aan een krachtens artikel 226 EG-Verdrag gewezen arrest van het Hof waarin is vastgesteld dat deze lidstaat het Verdragsrecht heeft geschonden.

Een fundamentele benadering van onze samenleving, van ons rechtssysteem en van verschillende rechtsgebieden levert ons een aantal beginselen op, die daaraan ten grondslag liggen en ter rechtvaardiging van genomen besluiten worden ingeroepen. Eén daarvan is het transparantiebeginsel, dat ook behoort tot de algemene beginselen van het aanbestedingsrecht. Het speelt daarin een belangrijke rol: duidelijke tevoren bekendgemaakte criteria dienen de gelijke kansen voor de inschrijvers, en zichtbare, begrijpelijke, voldoende bekendgemaakte en gemotiveerde besluiten vergroten de controleerbaarheid van het handelen.

Voor mij liggen weer twee nieuwe boeken op het vakgebied van het aanbestedingsrecht. Zij vormen mede weer een bewijs dat het aanbestedingsrecht zich in korte tijd ontwikkelt tot een echt specialisme binnen het recht. Het rechtsgebied wordt niet alleen (meer) bepaald door de procedurerichtlijnen en enkele beleids- en parlementaire stukken, maar in toenemende mate ook door de vakliteratuur en uitspraken in de veel voorkomende aanbestedingsgeschillen waarover diverse soorten procedures worden gevoerd. Het ene – dunne – boek bespreekt alleen jurisprudentie, het andere behandelt een breed scala aan aanbestedingsrechtelijke bronnen.

Geen samenvatting