Aflevering 5

C.A. van der Beek Belasting met een knipoog01-05-2005

Dit artikel is een bewerking van een voordracht die mr. Verheij op vrijdag 18 maart 2005 tijdens het door de Erasmus Universiteit Rotterdam georganiseerde symposium ‘De Kwaliteit van de Rechtspraak’ heeft gehouden en wordt geplaatst in het kader van de discussie over de kwaliteit van rechtspraak.

H.L.C.Hermans Rechter, wetenschap en vrijheid01-05-2005

Klachtenregeling in de praktijk (aflevering 12)01-05-2005

In het Trema-nummer van februari jl. vraagt de redactie aandacht voor de juridisch-inhoudelijke kwaliteit van de rechtspraak naar aanleiding van een geruchtmakende conclusie van Advocaat-generaal bij de Hoge Raad mr. Jörg, waarin gealarmeerd wordt geconstateerd dat de feitelijke instanties nogal eens steken laten vallen. Prof. mr. H.L.C. Hermans en prof. mr. P.A.M. Mevis hebben de spits afgebeten met hun artikel ‘Over de kwaliteit van rechtspraak en het bewaken ervan’. In het vorige nummer van Trema is een reactie opgenomen vanuit de NVvR van de hand van mr. W. Tonkens-Gerkema en mr. P. van Kesteren, getiteld ‘Kritiek op kwaliteit, kritiek op de organisatie’. Onderstaande bijdrage richt de focus op RechtspraaQ als katalysator voor de discussie over inhoudelijke kwaliteit binnen de gerechten.

M. Malsch De Wet Belaging, totstandkoming en toepassing Van erotomanen en andere belagers01-05-2005

Vanaf 1 april 2005 wordt stapsgewijs in alle rechtbanken en hoven een doorverwijzingsvoorziening naar mediation opgestart. Eind 2007 zullen alle gerechten beschikken over een voorziening die het mogelijk maakt partijen op een adequate manier en in zich daarvoor lenende gevallen door te verwijzen naar mediation. Elke maand verzorgt iemand die nauw betrokken is bij de implementatie of uitvoering van de doorverwijzingsvoorziening, informatie over de ontwikkelingen rond de implementatie en/of nodigt u uit tot discussie over de al dan niet positieve ervaringen met doorverwijzen naar mediation. Deze maand zijn dat mr. Petra de Wolf en mr. Madeleine Spliet.

In de rubriek ‘Hora Finita’ laat Trema leden van de rechterlijke macht aan het woord die het doctoraat in de rechtsgeleerdheid hebben behaald. Zij praten over de aanleiding tot, het werken aan en de verwachtingen over hun dissertatie, de samenwerking met de promotor(es) en eventuele anekdotes rondom het proefschrift.

NVvR-Mededelingen01-05-2005

Korte inhoud van het voorafgaande en aankondiging van wat volgt: Bij een verkenning van verspreid in onze wet- en regelgeving neergelegde rechterlijke mores kwamen we uit bij het vertrouwen in de rechtspraak dat rechters zich waardig moeten tonen. Dat maatschappelijk vertrouwen fluctueert in de loop der tijd, zij het dat het verwijt van klassenjustitie ook in Nederland een constante factor lijkt. Op de lange termijn lijkt er trouwens wel sprake van een daling. Hoe zeer de cijfers ook wel eens lijken te wisselen met de vraagstelling – wat te denken moet geven, is het actief wantrouwen van diverse actievoerders, die daarvoor gehoor vinden bij de massamedia inclusief zogenaamde kwaliteitspers. Maatschappelijke betrokkenheid en nevenfuncties bezorgen rechters soms het verwijt van partijdigheid. De wens de schijn daarvan te vermijden leidde begin 2004 tot de Leidraad Onpartijdigheid, opgesteld onder verantwoordelijkheid van NVvR en presidentenvergadering. De Leidraad verwees al naar de eind 2002 tijdens een sessie in het Haagse Vredespaleis definitief tot Principles geëvolueerde Bangalore Principles of Judicial Conduct (BPJC). Die evolutie is beschreven in het kader van de geschiedenis van de totstandbrenging van deze BPJC onder leiding van de door de Commissie voor de mensenrechten van de Economische en Sociale Commissie van de UNO benoemde Speciale Rapporteur (SR). Deze tweede bijdrage vangt aan met een kort commentaar op die BPJC, signaleert de internationale aandrang om tot een nationale gedragscode voor rechters te komen en de wens van de Nederlandse wetgever om zo’n gedragscode voor alle niet-rechterlijke ambtenaren voor te schrijven. Na bespreking van de functies, pro’s en contra’s van zo’n gedragscode slaat de balans door naar de wenselijkheid van opstelling ervan voor alle al dan niet met rechtspraak belaste gerechtsambtenaren door NVvR en BARI, zo nodig in samenwerking met de presidentenvergadering. De slotconclusie luidt dat het niettemin per saldo aankomt op individuele verantwoordelijkheid en gezamenlijke ontwikkeling van rechterlijke deugden. Want als de maatschappij echt zou moeten kiezen, is ze beter af met deugende rechters zonder gedragscode dan ondeugende rechters met een code, hoe streng gehandhaafd ook.

‘Dombo’01-05-2005