Aflevering 7

Met de inwerkingtreding van de vierde tranche van de Awb per 1 juli 2009 is er een algemene regeling gekomen voor het opleggen van bestuurlijke boeten. Tevens zijn algemene bepalingen inzake bestuurlijke handhaving in de Awb opgenomen en is de regeling van enkele herstelsancties gewijzigd. Wat verandert er daardoor materieel en in hoeverre is ‘slechts’ sprake van harmonisatie?

In de rechtspraak worden grote en kleine zaken berecht, die vaak nauw verbonden zijn met de plaats van handeling. In de rubriek ‘De Vindplaats’ keren leden van onze redactie of gastschrijvers terug naar de plaats van handeling in een soms meer, soms minder geruchtmakende zaak. Foto's tonen de vindplaats en een toelichting memoreert de uitspraak.

Vanaf eind 2003 is de rechtspraak geconfronteerd met opmerkelijk grote aantallen zaken die alle betrekking hadden op zogenoemde effectenleaseovereenkomsten. Het betreft een (financiële) massaschadezaak van formaat. Dit artikel geeft de ervaringen weer van het team effectenlease van de rechtbank Amsterdam bij de afdoening van effectenleasezaken.

De verslaglegging van de Hoge Raad over 2007 en 200801-09-2009

Begrijpelijke juridische taal is belangrijk. Het moet volgens de wet. Maar kan het ook? In dit artikel wordt niet alleen gekeken hoe juridische teksten begrijpelijker kunnen worden geschreven, maar ook wat ons ervan weerhoudt dit te doen.

adDe onlangs ingevoerde wettelijke voorrangsregeling van kinderalimentatie en de veranderende tijdsgeest waarbij de onderhoudsbijdrage van kinderen als een gezamenlijke verantwoordelijkheid van ouders wordt gezien, nopen tot een kritische blik op het huidig systeem van vaststelling van kinderalimentatie. De almaar verdergaande verfijning van de Tremanormen leidt tot een (te) ingewikkeld systeem van vaststelling. Indien kinderalimentatie op een eenvoudige manier kan worden vastgesteld, weten ouders al vóór de echtscheiding waar zij aan toe zijn en dat vergroot wellicht de bereidheid tot betaling van kinderalimentatie. Door overheid, wetenschap, rechterlijke macht en andere betrokkenen dient gezamenlijk te worden opgetreden om een wijziging in het systeem mogelijk te maken. Aldus de conclusie van een symposium over kinderalimentatie dat de subwerkgroep kinderalimentatie van de Werkgroep Alimentatienormen op 26 juni 2009 bij de Rechtbank Utrecht organiseerde. In deze bijdrage volgt een verslag van deze boeiende middag.

In de gerechten wordt de sector steeds vaker in ‘teams’ onderverdeeld. Ieder zichzelf respecterend bestuur lijkt over teams te willen beschikken in de rechtbank. In de Wet op de rechterlijke organisatie (Wet RO) worden de teams niet uitdrukkelijk geregeld. Art. 20-21 Wet RO geven wel een regeling voor de sector. De door mij veronderstelde drift van besturen van gerechten om de sector onder te verdelen in teams verdient nadere aandacht. In dit artikel zal ik enkele juridische kanttekeningen maken. In het bijzonder verdient aandacht de functie van ‘teamleider niet-rechter’ die in een enkel gerecht is, dan wel wordt, gecreëerd.

in de rubriek ‘Personalia’ worden de Koninklijke Besluiten van de benoemingen en ontslagen van de leden van de zittende en staande magistratuur gepubliceerd. De redactie heeft ervoor gekozen de KB’s van de plaatsvervangers en gerechtsauditeurs niet in deze rubriek op te nemen.

NVvR Actueel komt tot stand dankzij bijdragen van leden, medewerkers van het bureau en leden van het bestuur van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVvR). Deze bijdragen verschijnen onder verantwoordelijkheid van het bestuur van de NVvR. Hebt u vragen/opmerkingen naar aanleiding van deze uitgave? Neemt u dan contact op met het bureau van de NVvR.

Tijdens de themadag over taalvernieuwing die op 13 mei jl. was georganiseerd in het huis van de Rechtspraak aan de Haagse Kneuterdijk bleek het voor lang niet alle aanwezige rechters en stafjuristen duidelijk voor wie ze nu eigenlijk hun uitspraken schrijven. Het leek soms wel of procespartijen en andere belangstellende leken alleen in begrijpelijke brieven en persberichten geïnteresseerd zouden zijn, terwijl daarentegen onze vonnissen per definitie zoveel geheimtaal moeten bevatten dat ze slechts voor onderonsjes van juristen kunnen dienen. Komt dat doordat de Hoge Raad een vonnis al voldoende gemotiveerd acht als het voor juristen niet onbegrijpelijk is, zo nodig na enige moeite?

Hilversum: Uitgeverij Verloren 2009, ISBN 978 90 8704 090 1

Den Haag: Sdu Uitgevers 2009 ISBN 978 90 12 38137 6