Aflevering 6639

In deze bijdrage wordt aandacht besteed aan de EET-Verordening die vanaf 21 oktober 2005 van toepassing is. Deze verordening geeft een regeling voor de waarmerking van bepaalde executoriale titels met een EET. De gewaarmerkte executoriale titels kunnen in de lidstaten op een eenvoudige wijze ten uitvoer gelegd worden.

Bij de verkoop en levering van onroerende zaken is het vrij gebruikelijk dat de verkoper zijn vorderingen op derden ten aanzien van het verkochte op de koper doet overgaan. In deze bijdrage wordt ingegaan op het arrest ESSO/Alberts en Bartol, dat het belang van een expliciete overdracht van deze vorderingen onderstreept.

Volgens Van Schaick wordt een dief die zijn buit verborgen houdt geen bezitter en heeft deze dan ook geen uitzicht op eigendomsverkrijging door verjaring. Salomons bestrijdt deze opvatting met zowel wettelijke als praktische argumenten; een dief wordt vrijwel steeds bezitter. Het gevaar van diefstalomwille- van-verjaring is niettemin gering.

Het doet mij groot genoegen dat Jansen en Salomons de moeite hebben genomen om te reageren op mijn korte bijdrage aan Privaatrecht Aktueel. Beide auteurs verzetten zich tegen mijn opvatting dat veel dieven geen bezitter worden omdat ze het goed na de diefstal verbergen en aldus het betere recht van de rechthebbende blijven erkennen. Als mijn opvatting juist is, kunnen deze dieven - die ik hierna gemakshalve ‘verbergende dieven’ zal noemen - niet door verkrijgende verjaring eigenaar worden.

Of een dief de feitelijke macht over de buit openlijk dan wel heimelijk uitoefent maakt niet uit, hij is bezitter. Iedere dief kan dan ook van de bijzondere verkrijgende verjaring van art. 3:105 profiteren.