Aflevering 6691

De vooral fiscaalrechtelijk geïnspireerde portacabindoctrine houdt een niet bedoelde breuk in met het vorige BW, is strijdig met de ontstaansgeschiedenis van art. 3:3 BW en met het Europees recht en hij ontregelt het vermogensrecht.

Het WPNR verschijnt rond de jaarwisseling, met ingang van 23 december 2006 tot en met 13 januari 2007, eens per twee weken, te weten: 23/30 december 2006 en 6/13 januari 2007 en zal steeds uitkomen op de laatstgenoemde datum.

Het is zonder meer juist dat bij tal van ouderen de eigen woning een belangrijk (zelfs in veel gevallen: het belangrijkste) bestanddeel van hun vermogen vormt. De lijfrentehypotheek kan dan een heel goed middel zijn om dit vermogen liquide te maken. Ik denk echter dat voorzichtigheid is geboden, zeker nu Nederland niet, zoals thans wel het geval is in Frankrijk, een wettelijke regeling inzake de lijfrentehypotheek kent. Er bestaat in Nederland derhalve geen wettelijk kader, waarbinnen de belangen van in het bijzonder de lijfrentehypotheekgever beschermd worden. Een beschermingsbepaling zoals art. L 314-9 van het Franse Consumentenwetboek bestaat dan ook niet in het Nederlandse recht. Mocht de lijfrentehypotheek ook in Nederland gebruikt gaan worden - en ten minste één Nederlandse bank heeft daarover al informatie op haar website staan - dan dienen de toch veelal oudere cliënten die een dergelijke hypotheek zouden willen afsluiten daarover buitengewoon zorgvuldig geadviseerd te worden.

Wat is de zin van erven? En: waarom is het erfrecht de laatste tweehonderd jaar zo weinig veranderd? Het zijn fundamentele vragen die - naast de europese echtscheidingsbeginselen - in het besproken boek aan de orde komen.

Bij KB de dato 22 november 2006 zijn benoemd tot notaris te

Professor Van Erp heeft een kort maar krachtig overzicht gegeven van enkele wijzigingen in het Franse zekerhedenrecht. Hij gaat hierbij onder andere in op de lijfrentehypotheek (prêt viager hypothécaire). Bij deze vorm van hypotheek keert een kredietgever in een keer of periodiek geld uit aan een natuurlijk persoon. Tot zekerheid voor de terugbetaling wordt ten behoeve van deze kredietgever hypothecaire zekerheid op de woning gesteld. De hypothecaire schuld is opeisbaar bij overlijden van de hypotheekgever of bij verkoop van de woning. Op deze manier kunnen personen die een eigen woning bezitten en behoefte hebben aan liquide middelen, deze liquide middelen ter beschikking krijgen. Zowel het geleende bedrag als de rente hoeven pas bij het einde van de lening te worden terugbetaald. In Frankrijk zit veel vermogen vast in onroerend goed. De overheid hoopt dat door de lijfrentehypotheek kapitaal consumptief zal worden aangewend, met als gevolg een positief effect op de economische cijfers. Het zijn met name gepensioneerden met een klein pensioen en een waardevolle woning voor wie deze hypotheek interessant kan zijn. Zij hebben tijd om te reizen en lekker te eten, maar daar zijn wel liquide middelen voor nodig.

Regelmatig wordt notarissen verzocht mee te werken aan de tenuitvoerlegging van een vonnis of beschikking van de rechter. Bij dit soort verzoeken moet worden gedacht aan de reële executie waartoe art. 3:300 jo 3:301 BW de mogelijkheid biedt. Het betreft bijvoorbeeld een uitspraak met betrekking tot de verdeling of overdracht van een onroerende zaak, waarin is bepaald dat één partij moet meewerken aan het passeren van de akte bij gebreke waarvan de uitspraak in de plaats treedt van de medewerking van de betreffende persoon (art. 3:300 lid 1 BW: “vonnis vervangt wilsverklaring”) dan wel de uitspraak in de plaats treedt van de vereiste notariële akte (art. 3:300 lid 2 BW: “vonnis vervangt akte”).Zie Jongbloed, Kluwer, Vermogensrecht, art. 3:300 BW, aantekening 8 en 10.