Aflevering 6874

Aard en strekking van art. 3:310 lid 1 BW brengen mee dat binnen de context daarvan het risico van een verschoonbare rechtsdwaling niet te vanzelfsprekend bij de dwalende dient te worden neergelegd.

Aansprakelijkheid van bestuurders ex. art. 2:216 Flex-wet en decharge.

Feitelijke macht, schijn en kenbaarheid: Babylonische spraakverwarring in het publiciteitsleerstuk.

Zoals Vonck in zijn reactie reeds aangeeft, behandelt hij in feite een andere vraag dan de problematiek die in mijn artikel in WPNR (2010) 6859 aan de orde was. Aldaar stond centraal de vraag wat de rechtsgevolgen zijn van erfpachtconversie bij appartementsrechten voor de betrokken lasten en beperkingen. Vonck behandelt de vraag wat het rechtsgevolg is van een wijziging van het betrokken erfpachtrecht. Zo’n wijziging is bij erfpachtconversie lang niet altijd noodzakelijk, met name niet wanneer erfverpachter en erfpachter het recht doen eindigen door afstand. Ik ben het met Vonck eens dat naar huidig recht niet geheel duidelijk is wat de rechtsgevolgen van een wijziging van een beperkt recht precies zijn. Echter, in de meeste erfpachtvoorwaarden is de mogelijkheid van wijziging meestal op enigerlei wijze voorzien. Zoals ook Vonck sub 9 van zijn bijdrage aangeeft, zal - zeker in het geval de mogelijkheid van wijziging is voorzien - de wijziging van het beperkte recht van erfpacht in beginsel leiden tot een voortzetting van het bestaande recht. Ook over de precieze gevolgen daarvan jegens degene die op het desbetreffende erfpachtrecht weer een beperkt recht hebben - bijvoorbeeld een hypotheekrecht - bestaat echter geen communis opinio.

Huijgen stelt terecht dat de opzegging van een erfpacht ook de hypotheek op die erfpacht doet eindigen. De daaraan voorafgaande wijziging van de erfpachtvoorwaarden hoeft de hypotheekhouder zich echter niet te laten welgevallen.