Aflevering 11

In de ochtend en middag van 12 oktober jl. vond in het schitterende complex bij de golfbaan Naarderbos een congres plaats waarbij diverse fiscale specialisten hun licht lieten schijnen over aspecten die alle betrekking hadden op het begrip woning.

Woningen bevinden zich in Nederland zowel in stedelijk gebied als daarbuiten. Voor woningen gelegen in het buitengebied gelden diverse bijzondere juridische en fiscale regelingen. In deze bijdrage zullen twee van deze bijzondere regimes op hoofdlijnen worden besproken, namelijk de status als ‘plattelandswoning’ uit hoofde van de Wet plattelandswoningen uit 2012 en de juridische en fiscale lotgevallen van de woning behorend tot een landgoed in de zin van de Natuurschoonwet 1928.

De waardering van woningen is een onderwerp dat altijd een warme aandacht geniet. Deze aandacht is er vanuit vele partijen en belangen. De rol van de Wet WOZ is dat deze de kapstok vormt voor de uniformering van de waardebepaling en waardevaststelling van onroerende zaken in Nederland. De WOZ-waarde geldt inmiddels als uitgangspunt voor meerdere heffingen en andere doeleinden. Door het toegenomen belang is ook een tendens ontstaan dat het belangrijk is dat informatie over de waardering van de woning openbaar en toegankelijk dient te zijn. Voorts vormt de WOZ-beschikking een belangrijk schakelpunt aangezien een belanghebbende tegen deze beschikking bezwaar en beroep dient aan te tekenen indien hij de vastgestelde waarde van bijvoorbeeld zijn woning betwist. In dit artikel wordt ingegaan op een aantal aspecten van de Wet WOZ en de WOZ-waarde van woningen.

Als partners samen een eigen woning kopen en de aankoop financieren deels door een gezamenlijke schuld aan te gaan en deels door inbreng van eigen geld van een van de partners dan ligt bij verkoop van die woning mogelijk een fiscale verrassing op de loer. Zeker als het eigen geld afkomstig is van een eigenwoningreserve van een van de partners en die partner ook nog recht heeft op het overgangsrecht. Door vooraf afspraken te maken wordt een verrassing voorkomen. De notaris kan hierin een rol spelen.

X heeft op 31 december 2012 een BV opgericht. Op dezelfde dag heeft hij € 1,5 mln gestort van zijn bankrekening op een derdenrekening van de notaris onder vermelding ‘agiostorting’. Dit geldbedrag heeft de notaris 3 weken later overgeboekt naar de bankrekening van de BV. Verder heeft X op 28 december 2012 een schriftelijke overeenkomst gesloten met de BV (in oprichting) op grond waarvan X zijn percelen landbouwgrond verhuurt aan de BV.

X is enig erfgenaam in een nalatenschap. Tussen X en de inspecteur is een geschil ontstaan over een schenking van € 100.000 die X vóór het overlijden had verworven met behulp van een volmacht die de erflaatster had verleend. De inspecteur stelt dat de schenking nietig is zodat de nalatenschap € 100.000 hoger is dan in de aangifte erfbelasting is vermeld omdat: