Aflevering 6

Bij arrest van 25 november 2016 heeft de Hoge Raad beslist dat, anders dan tot dan toe werd aangenomen, de notariële akte van levering waarin melding wordt gemaakt van btw geen factuur is als bedoeld in artikel 37 Wet OB 1968. De gevolgen van de uitspraak voor de vastgoedpraktijk worden in kaart gebracht. Is de koper ondernemer en de levering btw-belast, dan dient de notaris erop toe te zien dat de verkoper een btw-factuur opstelt die voldoet aan de wettelijke eisen.

Rechtbank Zeeland-West-Brabant (ECLI:NL:RBZWB:2016:1675, FBN 2016, nr. 38) heeft op 23 maart 2016 geoordeeld dat bij toepassing van de bedrijfsopvolgingsregeling in de Successiewet 1956 de latente inkomstenbelasting evenredig moet worden toegerekend aan het voorwaardelijk vrijgestelde en het niet-vrijgestelde deel van de verkrijging. Op 14 april 2017 is dit oordeel door de Hoge Raad bevestigd (ECLI:NL:HR:2017:674). In deze bijdrage bespreekt de auteur het arrest.

In het eerste kwartaal van 2017 heeft de staatssecretaris van Financiën twee beleidsbesluiten gepubliceerd op het terrein van de overdrachtsbelasting en btw. Het besluit van 22 februari 2017 bevat zowel nieuw als geactualiseerd beleid over de maatstaf van heffing voor de overdrachtsbelasting. Meest in het oog springende onderdelen zijn die over transformatiebouw en over doorverkoop waarbij de koper de last op zich neemt om de overdrachtsbelasting van de (door)verkoper op zich te nemen.

Casus 1: X heeft een appartement verkregen in een complex dat vroeger werd gebruikt voor onderwijs. Omdat aangifte overdrachtsbelasting is gedaan naar het tarief van 2%, heeft de inspecteur een naheffingsaanslag opgelegd. Weliswaar is: het pand gesplitst, een bouwvergunning voor woningen verleend en de bestemming gewijzigd in wonen, maar dat betekent zijns inziens niet dat ten tijde van de levering sprake was van een woning.

Een notaris is betrokken geweest bij een onroerendgoedtransactie waarbij een poging is gedaan om € 72.000 overdrachtsbelasting te besparen. De koper had de onroerende zaken gekocht met de bedoeling om deze door te verkopen. Omdat de verwachting bestond dat de doorlevering van de onroerende zaken niet binnen de termijn van artikel 13 WBR kon plaatsvinden, had de notaris een akte opgesteld waarbij de verkoper het recht had om de koopovereenkomst te ontbinden. In een andere niet bij de Belastingdienst geregistreerde akte was echter bepaald dat dit recht slechts kan worden uitgeoefend op initiatief van de koper. Nadat de koper de onroerende zaken had doorverkocht aan een ander werden de onroerende zaken eerst teruggeleverd aan de verkoper die vervolgens doorleverde aan de nieuwe koper. De notaris heeft vervolgens namens de eerste koper een verzoek ingediend tot teruggaaf van de eerder geheven overdrachtsbelasting van € 72.000 op grond van artikel 19.1.a WBR. Naar aanleiding hiervan heeft de inspecteur aan de notaris een boete van € 72.000 opgelegd.

In deze rubriek wordt opgenomen hetgeen op fiscaal gebied door Notafax is bericht, maar (nog) niet in FBN is besproken. Trefwoorden van de verschillende onderwerpen zijn in het register te vinden met vermelding van het nummer van deze rubriek. De nummers corresponderen met die van de desbetreffende berichten.