Aflevering 1

In dit artikel wordt ingegaan op de pensioenen die onder het toepassingsbereik van de Wet verevening pensioenrechten bij scheiding vallen en op de vraag in hoeverre het bij het opstellen van overeenkomsten, zoals huwelijkse voorwaarden, samenlevingscontracten en echtscheidingsconvenanten, wenselijk is rekening te houden met de bijzondere kenmerken van het in de Wvps gehanteerde pensioenbegrip.

De strafkamer van de Hoge Raad heeft in 2020 geoordeeld dat bij de strafbepaling van art. 69 lid 2 AWR sprake is van een kwaliteitsdelict, zodat slechts degene die de in de wettelijke bepaling genoemde hoedanigheid heeft bestraft kan worden als het delict wordt gepleegd.1 Op grond van de Successiewet moet sinds 2012 de executeur dezelfde verplichtingen van die wet vervullen als de erfgenamen. Naar aanleiding van deze jurisprudentie komt de vraag op of hierdoor aan de executeur een boete kan worden opgelegd, die kwalificeert als een impliciet of expliciet kwaliteitsdelict op grond van de AWR. In dit artikel worden de verplichtingen van de erfgenamen besproken in par. 2, de fiscale gevolgen van een gevolmachtigde in par. 3 en vervolgens de verplichtingen van de executeur in par. 4.

In deze bijdrage volgt een pleidooi voor het beschouwen van het fideicommissair vermogen als een (latent) afgescheiden vermogen.

Afscheid van een lid van de redactie