Aflevering 27

Het Centraal Aanspreekpunt Pensioenen (CAP) heeft V&A 10-001 inzake de redelijke termijn bij het aankopen van een pensioen-/stamrechtuitkering geactualiseerd.

Het Centraal Aanspreekpunt Pensioenen (CAP) heeft op 7 juni 2019 een V&A gepubliceerd over de inhaal van pensioen op basis van een 3%-staffel.

Belanghebbende voldeed in 2013 aan de wettelijke eisen van de alleenstaande-ouderkorting, behalve aan de inschrijvingseis (meer dan zes maanden op hetzelfde woonadres in de GBA). Vanwege een onveilige situatie (huiselijk geweld en stalking) stonden belanghebbende en haar dochter ingeschreven op verschillende briefadressen. Hoewel belanghebbende en haar kind niet voldeden aan de wettelijke eis van inschrijving op een woonadres, heeft Hof Den Bosch 22 maart 2018, nr. 17/00186, NTFR 2018/1172 belanghebbende de alleenstaande-ouderkorting toegekend. Die beslissing houdt in cassatie echter geen stand. Uit de wetsgeschiedenis volgt dat de inschrijvingseis tot doel heeft een helder criterium te geven voor toekenning van een aanvullende tegemoetkoming aan een alleenstaande ouder wegens het feit dat de zorg voor kinderen voor alleenstaande ouders een draagkrachtverminderende factor vormt, alsmede te verhinderen dat de alleenstaande-ouderkorting aan meer dan een van de ouders van een kind zou worden toegekend. Gelet hierop dient aan de inschrijvingseis in beginsel geen verdergaande betekenis te worden toegekend dan noodzakelijk is om een alleenstaande ouder aanspraak te geven op deze aanvullende tegemoetkoming. Dit betekent echter niet dat wanneer om veiligheidsredenen niet aan de inschrijvingseis kan worden voldaan, inschrijving gedurende meer dan zes maanden op briefadressen volstaat om aanspraak te hebben op de alleenstaande-ouderkorting. In de Wet GBA was niet voorzien in voorwaarden waaronder om veiligheidsredenen inschrijving op een briefadres toelaatbaar was. Belanghebbende heeft geen recht op de alleenstaande-ouderkorting.

De staatssecretaris van Financiën heeft een brief aan de Tweede Kamer gezonden over de instelling van een adviescommissie. De aanleiding is een motie waarin wordt gevraagd om een commissie die zal adviseren ‘over maatregelen om de belastingheffing over winsten van multinationals eerlijker te maken, terwijl Nederland aantrekkelijk blijft voor Nederlandse hoofdkantoren’. De opdracht aan de commissie zal luiden: ‘maatregelen te inventariseren die leiden tot een grondslagverbreding van de vennootschapsbelasting, waarbij tegelijkertijd oog wordt gehouden voor het (…) behoud van hoofdkantooractiviteiten in Nederland’. De commissie zal bestaan uit fiscalisten, economen en specialisten op het gebied van EU-recht, onder leiding van een externe voorzitter. Zij zal in 2019 advies uitbrengen.

De nota van wijziging van het initiatiefwetsvoorstel Wet centraal aandeelhoudersregister (CAHR) bevat met name aanpassingen die bijdragen aan de bescherming van de privacy van natuurlijke personen waarop de nieuwe wettelijke regeling van toepassing wordt. De initiatiefindieners willen hiermee geen afbreuk doen aan de uitgangspunten van het wetsvoorstel. De aanpassingen houden in:

Belanghebbende exploiteert een melkveebedrijf. Zij fokt kalveren op tot melkkoeien. Zij maakt daarvoor opfokkosten (o.a. voer, huisvesting, dierenarts). Belanghebbende maakte tot 1 juli 2013 gebruik van de landbouwregeling, waardoor zij geen omzetbelasting was verschuldigd over de vergoeding voor door haar geleverde melk en de aan deze leveringen toerekenbare omzetbelasting niet in aftrek kon brengen. Over het laatste tijdvak van 2013 heeft belanghebbende verzocht om teruggaaf van de omzetbelasting voor de opfokkosten voor zowel de kalveren die zij had op 1 juli 2013 en die pas nadien als melkkoe zijn gebruikt, als voor de kalveren die zij reeds vóór 1 juli 2013 als melkkoe in gebruik had genomen. De Hoge Raad oordeelt dat voor zowel de kalveren als voor de melkkoeien de aftrek van omzetbelasting kan worden herzien. Het opfokken moet worden aangemerkt als het ontwikkelen van een bedrijfsmiddel. Dat betekent dat de omzetbelasting die ter zake daarvan in rekening is gebracht, aftrekbaar is overeenkomstig de bestemming en zo nodig nadien wordt herzien. Voor de kalveren die reeds vóór 1 juli 2013 melkkoe werden, kan geen herziening op grond van art. 15, lid 4, tweede volzin, Wet OB 1968 plaatsvinden. Wel kan de aftrek worden herzien op grond van art. 15, lid 6, Wet OB 1968.

aftrek van voorbelasting, economisch verkeer, misbruik van recht, overheid als ondernemer

Belanghebbende is een gemeente. Zij heeft in 2006 en 2007 vier gymnastieklokalen in gebruik genomen. De gymlokalen maken deel uit van multifunctionele accommodaties. Ter zake van de bouw van de accommodaties heeft belanghebbende geen omzetbelasting in aftrek gebracht. De gymlokalen worden in eerste instantie voor 40% kosteloos ter beschikking gesteld aan onderwijsinstellingen voor bewegingsonderwijs en voor 60% tegen vergoeding aan sportverenigingen. Vanaf 1 januari 2010 brengt belanghebbende voor het ter beschikking stellen aan de onderwijsinstellingen eveneens een vergoeding in rekening. Deze vergoeding wordt door belanghebbende gesubsidieerd. In 2010 heeft de inspecteur desgevraagd alsnog een teruggaaf verleend van 60% van de omzetbelasting die bij de bouw van de gymlokalen in rekening is gebracht in verband met het tegen vergoeding ter beschikking stellen aan de sportverenigingen. Met betrekking tot het tijdvak december 2012 verzoekt belanghebbende een aanvullende teruggaaf wegens herziening van de aftrek van de omzetbelasting die bij de bouw van de gymlokalen in rekening is gebracht, omdat zij de gymlokalen vanaf 1 januari 2010 volledig voor belaste prestaties gebruikt. De inspecteur heeft deze teruggaaf niet verleend. Hij is van mening dat herziening van de aftrek niet mogelijk is voor zover belanghebbende de gymlokalen in gebruik heeft genomen voor het om niet ter beschikking stellen van de gymlokalen.

Oro Efectivo koopt van particulieren voorwerpen met een hoog gehalte aan goud of andere edele metalen. Zij verkoopt deze door aan ondernemingen die gespecialiseerd zijn in de vervaardiging van staven of uiteenlopende voorwerpen van die edele metalen. Volgens de Spaanse belastingdienst zijn de aankopen door Oro Efectivo onderworpen aan de belasting op de overdracht van vermogensbestanddelen en op authentieke akten. De verwijzende rechter vraagt zich af of de Btw-richtlijn en het neutraliteitsbeginsel heffing van deze belasting in de weg staan.

bedoeling partijen, objectieve beoordeling, slopen

De gemeente Noordenveld heeft de baten van de rioolheffing voor 2013 geraamd op € 3.810.000 en de lasten op € 3.865.954. Tot de geraamde lasten behoren onder meer de posten ‘Schouwsloten’ van € 182.438 en ‘BTW activa en exploitatie’ (hierna: btw) van € 433.567. De stelling van belanghebbende, een woningcorporatie die in de rioolheffing 2013 is betrokken, dat de opbrengstlimiet is overschreden, is door Hof Arnhem-Leeuwarden (19 juni 2018, nr. 16/00957, NTFR 2018/1765) verworpen. In cassatie betoogt belanghebbende dat de kosten voor onderhoud van de schouwsloten niet verhaald mogen worden via de rioolheffing. De Hoge Raad verwerpt dat betoog omdat die kosten meer dan zijdelings verband houden met de riolering, zodat zij (geheel of ten dele) via de rioolheffing mogen worden verhaald. Verder betoogt belanghebbende dat tot de lasten ter zake waarvan de rioolheffing wordt geheven niet mag worden gerekend rente over nog niet als afschrijving in aanmerking genomen btw, omdat op investeringen drukkende btw direct wordt terugontvangen via het BTW-compensatiefonds. Ook dat betoog treft geen doel. Voor de invoering van de Wet op het BTW-compensatiefonds mochten gemeenten voor de berekening van kapitaallasten in verband met investeringen in riolering, in de gemeentelijke begroting uitgaan van het investeringsbedrag inclusief de over die investeringen verschuldigde omzetbelasting. Met art. 228a, lid 3, Gem.w. heeft de wetgever beoogd de gemeenten in staat te stellen voor de berekening van de lasten ter zake waarvan de rioolheffing wordt geheven een ten opzichte van de situatie vóór invoering van de Wet op het BTW-compensatiefonds ongewijzigde methodiek te hanteren. Het stond de gemeente dus vrij om rente over het niet afgeschreven deel van de investeringen inclusief de daarover verschuldigde omzetbelasting te rekenen tot de kapitaallasten die via de rioolheffing kunnen worden verhaald.

De gemeente Steenwijkerland heeft de baten van de rioolheffing voor 2013, 2014 en 2015 lager geraamd dan de lasten. Tot de geraamde lasten behoren in alle jaren kosten voor het baggeren van watergangen, het onderhoud van oeverbeschermingen, het beheer en onderhoud van vaarwegen waterschap en het maaien en onderhoud van sloten (hierna: de baggerkosten en kosten van onderhoud oevers). De stelling van belanghebbende, een woningstichting, dat de opbrengstlimiet is overschreden, is door Hof Arnhem-Leeuwarden (27 februari 2018, nrs. 17/00514 t/m 17/00516, NTFR 2018/635) verworpen. In cassatie betoogt belanghebbende dat de baggerkosten en kosten van onderhoud oevers niet verhaald mogen worden via de rioolheffing. De Hoge Raad verwerpt dat betoog omdat die kosten meer dan zijdelings verband houden met de riolering, zodat zij (geheel of ten dele) via de rioolheffing mogen worden verhaald. Verder is de Hoge Raad het niet eens met belanghebbende dat het hof de regels omtrent stelplicht en bewijslast zou hebben miskend met betrekking tot de baggerkosten. Anders dan belanghebbende bepleit, is de Hoge Raad voorts van oordeel dat het de gemeente vrijstond om de baggerkosten en kosten van onderhoud oevers geheel of gedeeltelijk aan de rioolheffing toe te rekenen aangezien die kosten meer dan zijdelings verband houden met de riolering en het Besluit begroting en verantwoording de gemeenten niet beperkt in de mate waarin lasten worden toegerekend aan posten waarmee zij meer dan zijdelings verband houden. De jurisprudentie inzake de tot 2008 op art. 229 Gem.w. gebaseerde mogelijkheid tot het heffen van rioolrechten is ook van betekenis voor de vanaf 1 januari 2008 op art. 228a Gem.w. gebaseerde rioolheffingen. De stelling van belanghebbende dat met de omzetbelasting over de voor de riolering gemaakte kosten geen rekening mag worden gehouden omdat deze kosten niet in de ramingen van de gemeente waren opgenomen, faalt ten slotte ook. Het achteraf alsnog in aanmerking nemen van omzetbelasting in de ramingen voor een vastgestelde rioolheffing brengt geen wijziging in de begroting van de gemeente mee en leidt, anders dan een verhoging of verlaging van de rioolheffing, niet tot een lastenverschuiving.

Belanghebbende heeft een ongemotiveerd bezwaarschrift ingediend tegen een naheffingsaanslag parkeerbelasting. Op 19 juli 2017 heeft de heffingsambtenaar belanghebbende een hersteltermijn gegeven van zeven dagen. Daarbij is vermeld dat het bezwaar niet-ontvankelijk zal worden verklaard wanneer herstel niet binnen de gestelde termijn plaatsvindt. Belanghebbende heeft op 26 juli 2017 per fax om uitstel gevraagd. De heffingsambtenaar heeft het bezwaar wegens het ontbreken van de gronden van het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Volgens Hof Arnhem-Leeuwarden 9 oktober 2018, nr. 18/00107, NTFR 2018/2462 is dat terecht. Art. 6:6 Awb bevat volgens het hof niet de eis dat – bij het bieden van een mogelijkheid het verzuim te herstellen – het bestuursorgaan de betrokkene erop wijst dat het bezwaar niet-ontvankelijk kan worden verklaard. Dat oordeel is volgens de Hoge Raad niet juist. Een zorgvuldige behandeling van een bezwaarschrift brengt namelijk mee dat het bestuursorgaan bij het aan de belanghebbende stellen van een fatale termijn voor het herstellen van een verzuim, de belanghebbende erop dient te wijzen dat overschrijding van die termijn ertoe kan leiden dat het bezwaar niet-ontvankelijk wordt verklaard. Daaraan doet niet af dat art. 6:6 Awb het doen van die mededeling niet uitdrukkelijk eist. Indien het bestuursorgaan heeft verzuimd die mededeling te doen, zal aan de hand van de omstandigheden van het geval moeten worden beoordeeld of de niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar in stand kan blijven. Tot cassatie komt het echter niet. De feitenrechters hebben bij het ongegrond verklaren van het beroep namelijk mede in aanmerking genomen dat de heffingsambtenaar bij het stellen van de hersteltermijn bedoelde mededeling heeft gedaan.

Belanghebbende woont in Nederland en is sinds 2002 werknemer van een Zwitserse AG. Hij was tot 2009 werkzaam aan boord van motortankschip B en sindsdien aan boord van motortankschip B II. Voor de beoordeling van de aftrek ter voorkoming van dubbele belasting voor het jaar 2003 heeft de inspecteur belanghebbende begin 2006 verzocht stukken toe te zenden waaruit blijkt dat hij aan boord van een Rijnschip heeft gevaren onder Zwitserse vlag. Belanghebbende heeft in bezwaar een ‘Lohnausweis für 2003’ verstrekt, waarna de inspecteur bij uitspraak op bezwaar de vermindering voor 2003 heeft verleend. Volgens Hof Den Bosch (6 september 2018, nrs. 17/00352 en 17/00353, NTFR 2018/2838) heeft belanghebbende ook voor 2011 en 2012 recht op vermindering door toepassing van het vertrouwensbeginsel. De Hoge Raad vernietigt de hofuitspraak omdat het hof niet is ingegaan op de stelling van de inspecteur dat belanghebbende vanaf 2009 werkzaam is op een schip onder Duitse vlag. Als deze stelling juist is, kan belanghebbende voor de jaren 2011 en 2012 geen vertrouwen meer ontlenen aan de standpuntbepaling van de inspecteur voor het jaar 2003. Dat uit niets blijkt dat de inspecteur voor 2003 relevant heeft geacht onder welke vlag het schip vaart, heeft betrekking op het ontbreken van een gedraging aan de zijde van de inspecteur, en kan daarom niet het vertrouwen wekken dat voor de aanspraak op vermindering niet relevant is onder welke vlag een schip vaart, aldus de Hoge Raad.

afwezigheid van alle schuld, betaalverzuimboete, coulanceregeling

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.