Aflevering 28

vorderbaar en inbaar

In V&A 17-016 wordt de situatie beschreven dat een dga in 2016 is overleden en vervolgens het, volledig in eigen beheer gehouden, partnerpensioen is ingegaan. Na 1 april 2017 wenst de partner het ingegane partnerpensioen af te kopen. Het CAP stelt dan vervolgens dat omdat de dga ultimo het boekjaar 2015 nog in leven was, de fiscale balanswaarde van de verplichting voor het af te kopen partnerpensioen op de eindbalans van het boekjaar 2015 veel lager is dan de afkoopwaarde van de aanspraak op partnerpensioen na het overlijden van de dga in 2016. Hierdoor wordt de bij afkoop op de afkoopwaarde van het partnerpensioen te verlenen korting berekend over de veel lagere fiscale balanswaarde van de verplichting voor het partnerpensioen ultimo 2015.

Staatssecretaris Snel van Financiën heeft mede namens de minister voor Medische Zorg en Sport en de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Kamervragen van de leden Kerstens en Nijboer (beiden PvdA) over de belastbaarheid van de premiebijdrage aan de gemeentepolis beantwoord. In zijn antwoord laat de staatssecretaris weten dat een gemeentelijke bijdrage aan de premie voor de aanvullende pakketten niet wordt belast, ook niet voor zover deze is toe te rekenen aan herverzekering van het wettelijk verplichte eigen risico.

hoofdverblijf, nader bewijs, ter beschikking staan, verhuur, wooneenheid

De staatssecretaris van Financiën heeft de notitie van het Centraal Planbureau (CPB) ‘Ex-post effecten woningmarktmaatregelen’ aan de Tweede Kamer gestuurd. Deze notitie is onderdeel van de evaluatie van de fiscale eigenwoningregeling die de staatssecretaris eind 2019 zal opleveren. Naast de complexiteit van de eigenwoningregeling wordt bij de evaluatie gekeken naar de doeltreffendheid en doelmatigheid ervan. In verband met het laatstvermelde evaluatieonderdeel heeft het CPB in een notitie de effecten van een aantal deelregelingen en drie potentiële eindbeelden van de fiscale eigenwoningregeling doorgerekend. Belangrijkste conclusie is dat de afbouw van fiscale maatregelen voor een structurele stijging van de welvaart op de woningmarkt zorgt van € 2 miljard. Door subsidies op de woningmarkt verder af te bouwen kan dit nog toenemen, maar dit gaat gepaard met lagere huizenprijzen. De staatssecretaris merkt op dat dit niet de eindbeelden zijn zoals voorgesteld door het kabinet. Ze maken deel uit van het onderzoek naar de doeltreffendheid en doelmatigheid van de fiscale eigenwoningregeling, uitgevoerd door SEO Economisch Onderzoek.

Tijdens een algemeen overleg over de fiscale beleidsagenda heeft de Tweede Kamer een motie aangenomen om een parlementair advocaat onderzoek te laten doen naar de gevolgen van het arrest van de Hoge Raad van 14 juni 2019 in de procedure massaal bezwaar box 3 ((NTFR 2019/1609 ) ).

De staatssecretaris van Financiën heeft Tweede Kamervragen beantwoord over het arrest van de Hoge Raad in de procedure massaal bezwaar box 3. In zijn beantwoording meldt de staatssecretaris dat de Belastingdienst binnenkort collectief uitspraak zal doen op de massaalbezwaarschriften over de jaren tot en met 2016. Verder zal hij op Prinsjesdag een onderzoek aan de Tweede Kamer sturen waarin nader uitgewerkt zal zijn of het mogelijk is om spaarders in box 3 tegemoet te komen.

afkoop stamrecht, afkoopsom, liquidatiebalans, stamrechtaanspraak, totstandkomingsgeschiedenis

De staatssecretaris heeft de resultaten aan de Tweede Kamer gezonden van een steekproef naar 22.500 niet handmatig beoordeelde MKB-aangiften vennootschapsbelasting over 2016. Hieruit zijn in de steekproef 225 aangiften aselect beoordeeld. Hieruit is gebleken dat:

gelijkheidsbeginsel, op de zaak betrekking hebbende stukken, vertrouwensbeginsel

bedoeling wetgever, bedrijfsopvolgingsregeling, gelijkheidsbeginsel, objectieve onderneming

causaliteit, rechtstreeks en onmiddellijk verband, werkkamer

kwaliteit van de dienst, medische vrijstelling, Solleveld

IO is lid van de raad van commissarissen van een stichting die blijvende huisvesting aanbiedt aan hulpbehoevenden. Uit de statuten van de stichting blijkt dat er meerdere commissarissen zijn, dat de commissarissen geen werknemer mogen zijn van de stichting en dat zij alleen onder bijzondere omstandigheden na besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid kunnen worden geschorst of ontslagen. De raad van commissarissen heeft als takenpakket het benoemen, schorsen en ontslaan van het bestuur van de stichting, het vaststellen van de jaarstukken, het adviseren van het bestuur en het benoemen, schorsen en ontslaan van leden van de raad van commissarissen.

bouwaanvraag, omgevingsvergunning, overgangsrecht, vertrouwensbeginsel

bestanddeel, erfpacht, zakelijk gerechtigde, zelfstandig gedeelte

De regering van Sint Maarten heeft een vennootschap opgericht voor de aanleg van een brug. Die vennootschap (de opdrachtgever) heeft de minister van Financiën van Sint Maarten verzocht een aanschrijving uit te vaardigen waarin vrijstelling van Belasting op Bedrijfsomzetten (BBO) wordt verleend voor leveringen en diensten die door ondernemers in het kader van het brugproject worden verricht. Nadat een nieuwe minister is aangetreden, is het verzoek in 2013 afgewezen. Belanghebbende is in 2012 als aannemer gestart met de werkzaamheden voor het brugproject. Op verzoek van de opdrachtgever heeft belanghebbende in 2012 geen BBO in rekening gebracht. De inspecteur heeft deze BBO bij belanghebbende nageheven. Volgens belanghebbende is naheffing in strijd met het vertrouwensbeginsel, nu de minister de toezegging heeft gedaan dat de prestaties voor het brugproject vrijgesteld zijn van BBO. Het Gemeenschappelijk Hof van Justitie heeft geoordeeld dat een dergelijke toezegging – zo daar al sprake van is – zozeer in strijd is met de wet dat belanghebbende daaraan geen vertrouwen mocht ontlenen. In cassatie heeft belanghebbende terecht aangevoerd dat deze maatstaf van ‘zozeer in strijd met wet’ geldt bij individuele toezeggingen, maar niet geldt voor de vraag of vertrouwen kan worden ontleend aan door de minister vastgesteld beleid. Tot vernietiging van de hofuitspraak leidt dit echter niet. Volgens de Hoge Raad kan aan de toezegging om beleid uit te vaardigen, pas vertrouwen worden ontleend nadat die beleidsregel van kracht is geworden.

De inspecteur heeft bij belanghebbende op 28 november 2011 oplegging van een vergrijpboete aangekondigd. Op 28 december 2011 is deze boete opgelegd. Na twee cassatieronden heeft Hof Den Bosch als derde hof op 21 juni 2018 (NTFR 2018/2340) uitspraak in deze zaak gedaan. Het hof heeft de klachten ongegrond verklaard, maar heeft ambtshalve de vergrijpboete met 5% gematigd wegens overschrijding van de redelijke termijn met ruim drie maanden. Hierom heeft het hof belanghebbende ook vergoedingen van griffierecht en proceskosten toegekend. In cassatie betogen beide partijen dat de overschrijding van de redelijke termijn niet juist is berekend door het hof. De Hoge Raad is het daar echter niet mee eens. De Hoge Raad zet onder verwijzing naar zijn arresten van 22 april 2005 en 19 februari 2016 uiteen dat:

In vele BPM-zaken heeft Hof Arnhem-Leeuwarden de redelijke behandeltermijn van twee jaar verlengd met zes maanden wegens verknochtheid van de zaken. Daartegen komt belanghebbende met succes in cassatie. Onder verwijzing naar HR 19 april 2019, (NTFR 2019/1139) oordeelt de Hoge Raad namelijk dat van verknochtheid geen sprake is. Verder heeft het hof ten onrechte geen beslissing genomen op het impliciete verzoek van belanghebbende om vergoeding van wettelijke rente op grond van art. 6:119 BW wegens vertraging in de vergoeding van het in hoger beroep betaalde griffierecht. De Hoge Raad doet de zaak zelf af. De vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn in hoger beroep wordt verhoogd tot € 1.000 en de hofuitspraak wordt aangevuld met een beslissing inzake de rente over het griffierecht.

Belanghebbende heeft te laat bezwaar aangetekend tegen de haar opgelegde aanslag VPB 2011 en de daarbij gegeven verzuimboetebeschikking. Volgens belanghebbende is het verzuim verschoonbaar omdat zij het aanslagbiljet niet heeft ontvangen. Hof Den Haag oordeelde dat de termijnoverschrijding niet verschoonbaar is en dat het bezwaar terecht niet-ontvankelijk is verklaard door de inspecteur. Met betrekking tot de aanslag is de Hoge Raad het eens met het hof. De Hoge Raad herhaalt in het onderhavige arrest zijn vaste bewijsspelregels op dit vlak. Het hof heeft die spelregels niet miskend. Met betrekking tot de boete grijpt de Hoge Raad deze zaak aan om ‘om te gaan’. Tot dusverre gold in boetezaken dat de regel dat een te laat gemaakt bezwaar/beroep niet-ontvankelijk is, buiten toepassing moet blijven indien de belastingplichtige, stelt dat, en op welke grond, de termijnoverschrijding niet aan hem is toe te rekenen; de niet-ontvankelijkheid kan dan slechts worden uitgesproken indien de onjuistheid van deze stelling wordt bewezen. De Hoge Raad ziet thans echter reden om hiervan terug te komen. Dit omdat de oude opvatting van de Hoge Raad afwijkt van de rechtspraak van de Hoge Raad in zogenoemde Mulderzaken en van die van de andere hoogste bestuursrechters en art. 6 EVRM niet tot die bescherming dwingt. De Hoge Raad is thans, vanwege het belang van de rechtseenheid, van oordeel dat ook indien een fiscale procedure een bestuurlijke boete betreft, de ten aanzien van belastingaanslagen geldende bewijsregels dienen te gelden. Het in art. 6 EVRM begrepen recht op toegang tot de rechter staat aan toepassing van die regels niet in de weg. Wel brengt het rechtszekerheidsbeginsel met zich dat de Hoge Raad voor overgangsrecht zorgt. De thans door de Hoge Raad aanvaarde regels blijven buiten toepassing met betrekking tot de ontvankelijkheid van bezwaar- en beroepschriften die zijn ingediend vóór 1 juli 2019. Belanghebbende heeft voor het hof gesteld dat zij het aanslagbiljet niet heeft ontvangen en dat om die reden redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat zij in verzuim is geweest. Het hof heeft ten onrechte niet onderzocht of de inspecteur de onjuistheid van die stelling heeft bewezen. Daarom wordt de zaak verwezen.

Aan belanghebbende is een verkeersboete opgelegd wegens overschrijding van de maximumsnelheid. De gemachtigde van belanghebbende heeft daartegen beroep ingesteld bij de officier van justitie. Het beroepschrift bevat een ontkenning van de gedraging en een verzoek om een termijn om de gronden aan te vullen. Nadat een nadere motivering uitbleef, heeft de officier van justitie het beroep ongegrond verklaard. In het daaropvolgende beroep bij de kantonrechter is het beroepschrift evenmin gemotiveerd, ook niet na verzending van een verzuimbrief. De kantonrechter heeft het beroep daarom niet-ontvankelijk verklaard.

vernietiging

Nederland en Irak hebben op 1 juli 2019 een belastingverdrag ondertekend. Met het opnemen van een algemene antimisbruikbepaling en enkele andere aanpassingen voldoet dit belastingverdrag aan de minimumstandaarden uit het zogeheten BEPS-project van de OESO/G20 tegen belastingontwijking. Verder zijn er afspraken gemaakt over onderlinge uitwisseling van informatie en de bijstand bij invordering van belastingen. Het verdrag sluit op een groot aantal onderdelen aan bij het OESO-Modelbelastingverdrag. Het verdrag zal in beide landen nog de vereiste goedkeuringsprocedure moeten doorlopen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.

Onze redactie heeft deze uitspraak niet samengevat of becommentarieerd, maar wil er wel graag op attenderen.