Aflevering 3

In de 80-er jaren van de afgelopen eeuw heeft de zorgplicht met name haar intrede in de milieuwetten gedaan. Het uitgangspunt 'Het is verboden...' is daarmee (deels) overgegeaan in een handhaafbare verantwoordingsplicht voor degene die een handeling of activiteit uitvoert. In haar advies van 3 mei 1994, nr. W03.93.0317 concludeerde de Raad van State, afdeling Advies, nog dat de zorgplichtbepaling moet worden afgewezen, behoudens hoge uitzondering. Alleen 'die door het strafrecht gedekte algemeen luidende geboden en verboden welke zo in het algemeen rechtsbewustzijn leven dat de rechtsgenoten voor ogen staat wat ter naleving van de algemene bepaling rechtens van hen mag worden gevergd', konden wat de Raad betreft in aanmerking komen voor zorgplichtbepalingen.

Onlangs is bij Berghauser Pont Publishing te Amsterdam 'Hoofdlijnen van het Omgevingsrecht' verschenen. Ronald de Waard en Bart Oostveen, de twee auteurs van het boek, zijn beiden werkzaam als zelfstandig adviseur onder andere binnen het werkveld omgevingsrecht. Uit dien hoofde adviseren zij overheidsorganisaties en bedrijven, verzorgen zij studiedagen en cursussen en werken zij mee aan publicaties op dit vakgebied.

Bij brieven van 23 november 2012 en 20 december 2012 heeft de staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu aan Stena Weco medegedeeld dat een partij HSFO stookolie aan boord van het zeeschip ‘Freja Crux’ als afvalstof wordt aangemerkt.

Bij besluit van 29 augustus 2012 heeft het college van B&W van Venray omgevingsvergunning verleend voor het bouwen, oprichten en in werking hebben van een vleesvarkensstal en het veranderen van de inrichting. Bij uitspraak van 2 mei 2013 heeft de rechtbank het door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 4 juni 2012 heeft het college van B&W van Nederweert een omgevingsvergunning verleend voor het veranderen van een legkippenhouderij met mestnadroging. Bij uitspraak van 27 juni 2013 heeft de rechtbank het door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Bij uitspraak van 2 december 2013 heeft de Afdeling na vereenvoudigde behandeling het beroep ongegrond verklaard. Tegen deze uitspraak heeft opposant bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 5 december 2013, verzet gedaan. Bij de uitspraak waarvan verzet is het beroep van opposant tegen een besluit omtrent een salderingsreservering in het kader van de Verordening Stikstof en Natura 2000 Noord-Brabant ongegrond verklaard.

Deze wijziging betreft de periodieke actualisering van de normdocumenten, in dit geval opname van geactualiseerde versies van een aantal normdocumenten in bijlage C bij de regeling. Daarnaast zijn nog enkele wijzigingen van ondergeschikte aard doorgevoerd.

Bij besluit van 17 juni 2009 heeft het college van B&W van Lingewaard reguliere bouwvergunning verleend voor het gedeeltelijk veranderen van de ruimten in een woonhuis. Bij besluit van 29 maart 2012 heeft de raad van de gemeente het projectbesluit voor het gedeeltelijk veranderen van de ruimten in het woonhuis genomen. Bij besluit van 24 april 2012 heeft het college opnieuw op het door appellant sub 2 tegen het besluit van 17 juni 2009 gemaakte bezwaar beslist en het bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 12 februari 2013 heeft de rechtbank het besluit van 24 april 2012 vernietigd en bepaald dat het college een nieuw besluit op bezwaar dient te nemen.

Bij besluit van 21 maart 2013 heeft de raad van de gemeente van Son en Breugel het bestemmingsplan ‘Ekkersrijt; Saturn’ vastgesteld. Bij besluit van 2 april 2013 hebben B&W van Son en Breugel aan Bouwontwikkeling BV [belanghebbende] een omgevingsvergunning verleend voor de bouw van een elektronicawarenhuis op het perceel Ekkersrijt 4086. De raad, het college en [belanghebbende] betwisten de ontvankelijkheid van het beroep van Neddex. Zij wijzen op de afstand tussen de percelen van Neddex en het plangebied.

Bij besluit van 30 januari 2013 hebben B&W van Rijnwoude, thans: Alphen aan den Rijn geweigerd aan appellant omgevingsvergunning te verlenen voor het bouwen van een woning te Hazerswoude-Dorp. Appellant betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat het college in redelijkheid de omgevingsvergunning heeft kunnen weigeren en dat met betrekking tot die weigering op het college niet een zwaardere motiveringsplicht rust.

Bij besluit van 27 februari 2012 hebben B&W van Arnhem aan Stichting Cito Instituut voor Toetsontwikkeling een omgevingsvergunning verleend voor het bouwen van een deur in de zijgevel van het kantoorgebouw te Arnhem. Het bouwplan voorziet in het plaatsen van een dubbele deur in de zijgevel van het kantoorgebouw. Deze deur zal worden gebruikt voor het aanvoeren van goederen. Appellanten wonen tegenover de deur en vrezen hinder te zullen ondervinden van laad- en losactiviteiten.

De minister van Financiën kan de in Nederland gelegen kerninstallaties uitsluiten van de toepassing van het Verdrag van Parijs inzake de aansprakelijkheid van exploitanten van kerninstallaties voor schade uit kernongevallen.

Bij besluit van 30 oktober 2012 heeft het college van B&W van Sittard-Geleen aan ProRail een oprichtingsvergunning verleend als bedoeld in artikel 8.1 van de Wet milieubeheer voor het spoorwegemplacement Born.

Met deze regeling is nadere invulling gegeven aan de Wvgs en het Besluit transportroutes externe veiligheid. Op basis van de Wvgs worden in de onderhavige regeling de tot het basisnet behorende infrastructuur en de risicoplafonds vastgesteld. Ook is er een systematiek opgenomen ter beheersing van het risico vanwege het vervoer binnen die plafonds.

Bij besluit van 6 juni 2012 heeft de raad van de gemeente Deventer het bestemmingsplan ‘Buitengebied Deventer’ vastgesteld. Voor zover appellant sub 7 en anderen stellen dat in strijd wordt gehandeld met de Wet publieke gezondheid, omdat geen onderzoek is gedaan naar de mogelijk te verwachten gezondheidseffecten, overweegt de Afdeling dat uit die wet in het kader van de bestemmingsplanprocedure geen onderzoeksverplichting volgt.

Decentrale steun aan de ontwikkeling en revitalisering van grond is in principe geen staatssteun. Dit valt op te maken uit de conclusie van de Europese Commissie eind maart in een onderzoek naar een Duitse steunregeling. Hierin staat dat taken tot de publieke taken van decentrale overheden horen en vallen daarom buiten de Europese staatssteunregels.

Bij besluit van 20 oktober 2009 heeft het dagelijks bestuur van het Waterschap Noorderzijlvest het verzoek van belanghebbende van 21 september 2009 om jegens appellante sub 2 handhavingsmaatregelen te treffen wegens het overtreden van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren, afgewezen. De verzoeken van belanghebbende om handhaving hebben betrekking op de opslag van zand, afkomstig uit de zandput Ureterp, in een onderwaterdepot in de recreatieplas Strandheem bij Opende.

Dit wijzigingsbesluit bevat een wijziging van de artikelen 4 en 9 en van de bijlage bij de Bts.

Bij besluit van 27 februari 2013 heeft de raad van de gemeente Oldambt het bestemmingsplan ‘Scheemda-Centrum, Poststraat e.o.’ vastgesteld. Het plan heeft hoofdzakelijk betrekking op detailhandel met bijbehorende infrastructuur.

Bij besluit van 16 september 2013 heeft het college van gedeputeerde staten van Zuid-Holland aan Shell een vergunning voor de emissie van zwaveldioxide (SO2) verleend en daaraan voorschrift 2.2A verbonden. Natuur en Milieu betoogt dat het college bij de vaststelling van het voor de inrichting geldende SO2-emissieplafond had moeten uitgaan van een SO2-emissie van de SRU’s van 634 ton per jaar in plaats van 1.446 ton per jaar waarvan in het bestreden besluit is uitgegaan.

Dit besluit beoogt de nakoming te verzekeren van de verplichting die Nederland als lidstaat van de EU heeft om verordeningen van de EU niet alleen op het Nederlandse grondgebied en in de Nederlandse territoriale zee uit te voeren, maar ook in de Nederlandse exclusieve economische zone in de Noordzee (EEZ).

Dit besluit strekt tot gedeeltelijke implementatie van de EU-richtlijn wat het zwavelgehalte van scheepsbrandstoffen betreft. Tevens is een aantal wettechnische reparaties doorgevoerd van de EU-richtlijn betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van bepaalde vloeibare brandstoffen.

Dit wetsvoorstel wijzigt het systeem van verevening van kosten dat is verbonden aan de overschrijding van de hoeveelheid CO2-emissies die voor de glastuinbouwsector voor een bepaalde periode is vastgesteld. Daarnaast wordt geregeld dat de emissieruimte per kalenderjaar vastgesteld wordt. De wetgever wil deze wetswijziging in werking laten treden op 1 januari 2015.

Met deze wijzigingsregeling is de Regeling tegemoetkoming niet-loondienstgerelateerde slachtoffers van mesothelioom zodanig gewijzigd dat onder bepaalde voorwaarden ook voor de ziekte asbestose een tegemoetkoming kan worden verstrekt.

Met deze regeling wordt het ook voor werknemers die als gevolg van de blootstelling aan asbest de ziekte asbestose hebben ontwikkeld mogelijk om in aanmerking te komen voor een voorschot.

In de bijlage van de brief wordt de ‘Aanpak Modernisering Milieubeleid’ uit de doeken gedaan. Daarin komt aan de orde op welke (nieuwe) manier het kabinet (samen met andere partijen) de problemen en uitdagingen van de 21ste eeuw in het milieu- en duurzaamheidsbeleid beoogt aan te pakken.

In dit besluit zijn beleidsregels opgenomen voor de belasting op leidingwater, de afvalstoffenbelasting, de kolenbelasting en de energiebelasting.

Bij besluit van 8 maart 2013 heeft het college van GS van Noord-Brabant geweigerd aan appellante een revisievergunning als bedoeld in artikel 8.4, eerste lid, van de Wet milieubeheer te verlenen voor een inrichting te Deurne. Appellante betoogt dat het college de revisievergunning niet met toepassing van artikel 8.10, derde lid, van de Wet milieubeheer heeft kunnen weigeren, gelet op de rechten die zij aan de op 4 juni 1997 voor de inrichting verleende milieuvergunning kan ontlenen.

Bij besluit van 8 januari 2013 heeft het college van B&W van Zuidplas na gemaakt bezwaar de afwijzing van het verzoek van appellant om vaststelling van maatwerkvoorschriften op grond van artikel 2.20 van het Activiteitenbesluit milieubeheer voor de inrichting van belanghebbende, gehandhaafd. Bij uitspraak van 8 mei 2013 heeft de rechtbank het door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 22 mei 2012 heeft het college van B&W van Boxmeer een omgevingsvergunning verleend voor het milieuneutraal veranderen van een nertsen- en paardenhouderij. Bij besluit van 18 december 2012 heeft het college het daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 19 juli 2013 heeft de rechtbank het besluit van 18 december 2012 vernietigd, het besluit van 22 mei 2012 herroepen en de aanvraag van de omgevingsvergunning geweigerd.

Bij besluit van 31 januari 2013 heeft de raad van de gemeente Eemsmond het bestemmingsplan ‘Aviko/Rixona’ vastgesteld. Bij besluit van 15 februari 2013 heeft het college van B&W van Eemsmond een omgevingsvergunning verleend voor het oprichten en in werking hebben van een co-vergistingsinstallatie voor biomassa.

Bij besluit van 20 juni 2013 heeft de staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu het besluit van 3 september 2012, waarbij aan [partij] een last onder dwangsom is opgelegd, ingetrokken. Tegen dit besluit heeft appellant bezwaar gemaakt.

Bij besluit van 6 september 2011 heeft het college van burgemeester en wethouders van Gulpen-Wittem geweigerd handhavend op te treden tegen de verloedering van de percelen in kwestie door onder meer begroeiing, en van de zich daarop bevindende leegstaande woningen. Bij besluit van 3 juli 2012 heeft het college het door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 4 juni 2013 heeft de rechtbank het door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

De wijzigingen hebben met name betrekking op de subsidieregeling voor investeringen in technieken ter vermindering van de uitstoot van fijn stof. Voorts zijn twee wijzingen doorgevoerd die meer technisch van aard zijn.

Staatssecretaris Sharon Dijksma (EZ, PvdA) heeft nog steeds vertrouwen in de toegevoegde waarde van de Programmatische Aanpak Stikstof (PAS). “Zonder PAS is het risico van verdere stagnatie in de vergunningverlening voor nieuwe economisch gewenste ontwikkelingen reëel” schrijft Dijksma in een brief aan de Tweede Kamer.

Bij besluit van 29 augustus 2011 heeft de staatssecretaris van Economische zaken besloten wegens het verspreidingsgevaar van botulisme alle kadavers in de ontwaterde bassins van Nova in de noordelijke vloeivelden te Zevenbergen, gemeente Moerdijk, per direct te verwijderen en de bassins met gebiedseigen water aan te vullen tot 0 meter NAP. Nova heeft aangevoerd dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de staatssecretaris aannemelijk heeft gemaakt dat door de ontwatering van de bassins gegronde vrees bestond voor botulisme waardoor aanleiding bestond zo spoedig mogelijk tot toepassing van bestuursdwang over te gaan.

Bij besluit van 28 mei 2013, nummer 131006132, heeft de raad van de gemeente Lelystad het bestemmingsplan ‘Stadsrandgebied’ vastgesteld. Appellant sub 2 stelt dat in artikel 3.2.1, aanhef en onder h, van de planregels ten onrechte de voorwaarde is opgenomen dat een omgevingsvergunning voor het bouwen van bedrijfsgebouwen alleen kan worden verleend indien vast staat dat een vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 niet nodig is, is verleend, dan wel zal worden verleend.

Bij besluit van 23 juli 2012 hebben GS van Gelderland aan de V.O.F. Nieuwenhuis-te Molder een vergunning krachtens artikel 19d, lid 1 van de Natuurbeschermingswet 1998 verleend voor het oprichten van een varkens- en rundveehouderij met 1.280 vleesvarkens en 84 runderen te Angerlo. Sanberian en anderen betogen dat het saldo van de apart bijgehouden depositiebank niet als maatregel bij de passende beoordeling mag worden betrokken.

Bij besluit van 24 mei 2012 heeft het college van gedeputeerde staten van Overijssel een aanvraag van appellant om een subsidie op grond van de Subsidieregeling natuur- en landschapsbeheer afgewezen. Bij besluit van 30 oktober 2012 heeft het college het door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 17 april 2013 heeft de rechtbank het door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Zienswijze na hoorzitting ingediend en dus te laat. Beroep op zelfrealisatie afgewezen omdat voornemen te laat en niet met een concreet plan is ingebracht. Reclamant 9 heeft gronden, grenzend aan het inpassingsplan, maar dit maakt reclamant echter niet tot belanghebbende in deze procedure. De Onteigeningswet, noch de Awb, verzet zich tegen het in de vakantieperiode ter inzage leggen van het ontwerpbesluit c.a.

Volgens de Kroon kunnen de dijkverlegging en de verruiming van de rivier de IJssel worden aangemerkt als werken die vallen onder de artikelen 62 en 72a van de titels II en IIa van de Onteigeningswet. De verwervingslogboeken maken geen deel uit van de ter inzage te leggen onteigeningsstukken.

Ingevolge artikel 38 van de Onteigeningswet hebben belanghebbenden in bepaalde omstandigheden de mogelijkheid om gehele overname te vorderen van onroerende zaken waarvan slechts gedeelten worden onteigend. Deze mogelijkheid komt echter pas in het kader van de gerechtelijke onteigeningsprocedure aan de orde. Reclamanten zijn niet als belanghebbenden naar voren gekomen. Echter heeft het niet aanschrijven van reclamanten hen niet belemmerd in het tijdig indienen van de zienswijzen. Reclamanten zijn naar oordeel van de Kroon dan ook niet in hun belangen geschaad.

In de administratieve onteigeningsprocedure kunnen geen zelfstandige uitspraken worden gedaan over de eventuele aan de aanleg van het werk verbonden aspecten die op geluidhinder en luchtkwaliteit betrekking hebben. De behandeling daarvan dient te geschieden in het kader van de procedures op grond van de Wet geluidhinder en de Wet luchtkwaliteit.

Gelet op de feitelijke verwevenheid van de werkzaamheden van de bedrijven De Beijer die door dezelfde bestuurders worden bestuurd, moet het er naar oordeel van de Kroon niettemin voor worden gehouden dat de kennisgeving uit dien hoofde ook aan De Beijer Logistiek B.V. bekend had kunnen zijn. Ook kunnen naar oordeel van de Kroon Provinciale Staten van Gelderland worden aangemerkt als meest gerede partij tot het doen van het verzoek tot aanwijzing ter onteigening.

Op 28 maart 2014 heeft de Ministerraad de Structuurvisie Windenergie op land vastgesteld. Daarmee is het beleid van kracht geworden om ruimte te bieden voor grootschalige windparken om de doorgroei naar ten minste 6.000 megawatt (MW) windenergie op land in 2020 te realiseren. De Structuurvisie, de daarop betrekking hebbende stukken, waaronder de Nota van Antwoord en het MER, zijn ter inzage gelegd.

Bij besluit van 27 mei 2013 heeft de raad van de gemeente Voorst het bestemmingsplan ‘Var-West 2013’ vastgesteld. Appellant sub 2 en appellant sub 3 betogen dat de raad één bestemmingsplan had moeten vaststellen voor het gehele bedrijfsterrein van VAR na de uitbreiding, omdat het bestaande en het nieuwe bedrijfsterrein samen één inrichting vormen in de zin van artikel 1.1, lid 4 van de Wet milieubeheer.

Bij besluit van 5 juli 2012 heeft de raad van de gemeente Gemert-Bakel het bestemmingsplan ‘Gemert-Bakel Buitengebied, herziening Bernhardstraat 25 in Bakel, Marcogas B.V.’ vastgesteld. Appellanten sub 1, sub 3 en sub 4 en anderen stellen dat de huidige milieuvergunning van het bedrijf is verleend in 1993 zodat wat betreft het plaatsgebonden risico, gelet op artikel 24, lid 1 van het Bevi, een norm geldt van 10-5 per jaar.

Bij besluit van 18 december 2012 heeft de raad van de gemeente Hof van Twente het bestemmingsplan ‘Buitengebied Hof van Twente’ vastgesteld en besloten om geen exploitatieplan vast te stellen. BM Vastgoed en anderen stellen dat het plan is vastgesteld in strijd met de vrijheid van vestiging, het vrij verrichten van diensten en het vrij verkeer van goederen, zoals neergelegd in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (hierna: VWEU).

Bij besluit van 25 april 2012 heeft de raad van de gemeente Woensdrecht geweigerd het perceel in kwestie te bestemmen voor woondoeleinden. Bij besluit van 14 maart 2013 heeft de raad het door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Bij besluit van 23 april 2013 heeft de raad van de gemeente Losser het bestemmingsplan ‘Losser dorp, partiële herziening [locatie 1]’ vastgesteld. Appellant en anderen betogen dat zij ten onrechte niet in de gelegenheid zijn gesteld om te reageren op een door een externe deskundige uitgebracht advies, bedoeld als nadere onderbouwing van het bestreden besluit, over de ruimtelijke aanvaardbaarheid van een tweede woning.

Bij besluit van 27 juni 2013 heeft de raad van de gemeente De Ronde Venen het bestemmingsplan ‘Zonne-energie A2 Abcoude’ vastgesteld. LTO Noord en anderen kunnen zich niet met het plan verenigen, omdat als gevolg daarvan agrarische gronden worden onttrokken aan het buitengebied. LTO Noord en anderen betogen dat het plan in strijd is met de provinciale regels, nu daarin is bepaald dat verstedelijking van het landelijk gebied niet is toegestaan.

Bij besluit van 12 december 2012 heeft de raad van de gemeente Gouda het bestemmingsplan ‘Nieuwe Park Bedrijven’ vastgesteld. Appellant sub 2 en anderen en appellant sub 3 en anderen richten zich tegen het niet als zodanig bestemmen van woonwagenstandplaatsen aan de Goudkade.

Bij besluit van 5 januari 2010 hebben B&W van Laarbeek belanghebbende A een tegemoetkoming in planschade van €8.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 7 november 2008 tot de dag van uitbetaling, toegekend. Bij besluit van dezelfde dag heeft het belanghebbende B een tegemoetkoming in planschade van €9.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 20 november 2008 tot de dag van uitbetaling, toegekend.

Bij besluit van 11 juni 2010 heeft het Faunafonds een aanvraag van appellante om een tegemoetkoming in de door hoofdzakelijk door spreeuwen veroorzaakte schade aan haar percelen blauwe bessen afgewezen. Bij besluit van 2 maart 2011 heeft het Faunafonds het door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 4 februari 2013 heeft de rechtbank het door appellante ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 5 juli 2011 heeft het college van B&W van Teylingen het verzoek om een tegemoetkoming in planschade afgewezen. Bij besluit van 3 december 2011 heeft het college het door verzoekster gemaakte bezwaar ongegrond verklaard en het besluit van 5 juli 2011 met aanpassing van de motivering gehandhaafd. Bij uitspraak van 20 februari 2013 heeft de rechtbank het door verzoekster daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, het besluit van 3 december 2011 vernietigd, het bezwaar tegen het besluit van 5 juli 2011 gegrond verklaard, dit besluit herroepen, verzoekster een tegemoetkoming in planschade van € 40.300,00 toegekend en bepaald dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit.

Bij besluit van 3 juni 2008 heeft het college van B&W van Amsterdam een schadevergoeding van € 7.000,00 toegekend in verband met de aanleg van de Noord-Zuidlijn, te verminderen met het reeds toegekende voorschot van € 5.000,00 en te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 9 maart 2005 en de vergoeding voor de gemaakte deskundigenkosten van € 2.526,24. Bij besluit van 15 april 2009 heeft het college het daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 1 maart 2013 heeft de rechtbank het ingestelde beroep, dat is voortgezet door de erven, ongegrond verklaard.

Bij besluit van 2 september 2011 heeft het college van B&W van Texel een verzoek om vergoeding van planschade afgewezen. Bij besluit van 24 januari 2012 heeft het college het door verzoeker gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 8 november 2012 heeft de rechtbank het besluit van 24 januari 2012 vernietigd.

Bij besluit van 24 mei 2011 heeft de minister van Infrastructuur en Milieu een verzoek van Techniek om vergoeding van schade ten gevolge van het op 17 maart 2004 bekendgemaakte Tracébesluit Hanzelijn Aanvulling Hattem-Zwolle, afgewezen. Bij besluit van 20 oktober 2011 heeft de minister het door Techniek daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 31 januari 2013 heeft de rechtbank het door Techniek daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 31 maart 2011 heeft de raad van de gemeente Sittard-Geleen het verzoek van appellant om vergoeding van planschade afgewezen. Bij besluit van 10 november 2011 heeft de raad het door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 1 februari 2013 heeft de rechtbank het besluit van 10 november 2011 vernietigd.

Bij besluit van 17 november 2011 heeft het algemeen bestuur van het Schadevergoedingsschap HSL-Zuid, A16 en A4 een verzoek om vergoeding van schade als gevolg van de aanleg van de HSL-Zuid en de daarmee samenhangende werken aan rijkswegen afgewezen. Bij besluit van 19 juni 2012 heeft het algemeen bestuur het door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Bij uitspraak van 11 april 2013 heeft de rechtbank het door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Met dit wetsvoorstel wordt in de Wet algemene regels herindeling een structurele regeling opgenomen voor de effecten van een gemeentelijke herindeling op de reguliere gemeenteraadsverkiezingen.

Deze procesregeling heeft betrekking op (de voortgang van de procedure in) algemeen bestuursrechtelijke, vreemdelingrechtelijke en fiscaalrechtelijke zaken bij de rechtbanken. Ieder gerechtsbestuur heeft voor het eigen gerecht een met deze modelregeling overeenkomende procesregeling vastgesteld.

Bij besluit van 7 juli 2011 heeft het college van B&W van Veenendaal het verzoek van appellant sub 2 om handhavend op te treden tegen geluidshinder veroorzaakt door het gebruik van een voetbalkooi, afgewezen. Bij uitspraak van 15 december 2011 heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Utrecht een verzoek van appellant sub 2 om een voorlopige voorziening te treffen toegewezen en het college gelast binnen drie maanden op het bezwaarschrift te beslissen, met inachtneming van hetgeen in die uitspraak is overwogen. Bij besluit van 14 augustus 2012 heeft het college het door appellant sub 2 tegen het besluit van 7 juli 2011 gemaakte bezwaar gegrond verklaard, dat besluit ingetrokken en alsnog besloten handhavend op te treden (hierna: besluit I). Bij besluit van 14 augustus 2012 heeft het college aan de gemeente Veenendaal ontheffing verleend van het verbod tot het veroorzaken van geluidshinder (hierna: besluit II). Bij uitspraak van 2 mei 2013 heeft de rechtbank de besluiten van 14 augustus 2012 vernietigd.

Op 23 januari 2012 heeft appellant aan B&W van de gemeente Aa en Hunze een vergunning aangevraagd voor het afsluiten van de Hanebijtershoek te Gieten. Op 3 mei 2012 heeft appellant beroep ingesteld tegen het niet tijdig nemen van een besluit op deze aanvraag. Appellant heeft aangevoerd dat de rechtbank zijn beroep ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard wegens het ontbreken van procesbelang.

Appellant betoogt dat de rechtbank heeft miskend dat deze in de tussenuitspraak een bindende termijn van vier weken aan het college heeft gegeven om het geconstateerde gebrek in het besluit van 17 januari 2012 te herstellen en dat deze het besluit van 21 september 2012 in de einduitspraak buiten beschouwing had moeten laten, nu het college dat besluit niet binnen de bindende termijn heeft genomen. De tussenuitspraak van 16 augustus 2012 is op 23 augustus 2012 verzonden, zodat de zogenoemde hersteltermijn op 20 september 2012 eindigde. Het besluit van 21 september 2012 was derhalve te laat door het college genomen.

Bij uitspraak van 11 december 2012 heeft de rechtbank een door appellant tegen het niet tijdig nemen van een besluit ingesteld beroep ongegrond verklaard.

Bij besluit van 8 november 2011 (hierna: het aanwijzingsbesluit) heeft het college van B&W van Den Haag onder meer Moerwijk Noord (wijk 38) aangewezen als buurt waar gebruik moet worden gemaakt van ondergrondse restafvalcontainers (hierna: ORAC’s). Bij besluit van 29 april 2013 heeft het college het door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Appellant voert aan dat het college bij het besluit van 29 april 2013 ten onrechte heeft vastgesteld dat hem geen dwangsom, als bedoeld in artikel 4:17 van de Algemene wet bestuursrecht, wegens het niet tijdig beslissen op zijn bezwaar wordt toegekend. Volgens appellant was de maximale dwangsom verbeurd. Bij besluit van 20 augustus 2013 heeft het college alsnog vastgesteld dat aan appellant een dwangsom wordt toegekend wegens het niet tijdig beslissen op het door hem gemaakte bezwaar.

Bij besluit van 7 juli 2013 heeft de staatssecretaris van Infrastructuur en Milieu op grond van de Tracéwet het tracébesluit ‘Derde spoor Zevenaar-Duitse grens’ vastgesteld. Voor de beoordeling van de trillinghinder ten gevolge van de uitvoering van het tracébesluit heeft de staatssecretaris de op 19 april 2012 in werking getreden Beleidsregel Trillinghinder Spoor van het ministerie van Infrastructuur en Milieu gehanteerd.

Het project Veiligheid Nederland in Kaart (VNK2) heeft de overstromingsrisico’s op basis van nieuwe rekenmethoden in beeld gebracht. Hierdoor is er meer inzicht gekomen in de sterke en zwakke plekken van waterkeringen.

Deze Regeling bevat bepalingen inzake de verstrekking van subsidie door het Rijk aan waterschappen die vanwege wijziging van de veiligheidsnorm, de hydraulische randvoorwaarden of de toetsvoorschriften maatregelen dienen te treffen teneinde hun primaire waterkeringen weer aan de wettelijke norm te laten voldoen.

De wettelijke bepalingen die betrekking hebben op verontreinigingsheffing voor zware metalen komen te vervallen. Daarnaast wordt een toepassing van een eenvoudiger analysemethode voor zuurstofbindende stoffen, de zogenoemde cuvettenmethode, mogelijk gemaakt. Tot slot is van de gelegenheid gebruik gemaakt om de methoden voor het conserveren en analyseren van afvalwatermonsters aan te passen.

In beroep zijn besluiten tot afwijzing van verzoeken tot het treffen van handhavingsmaatregelen wegens het overtreden van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren en het Besluit bodemkwaliteit. De verzoeken om handhaving hebben betrekking op de opslag van zand, afkomstig uit de zandput Ureterp, in een onderwaterdepot in de recreatieplas Strandheem bij Opende.

Op 25 november 2011 heeft het algemeen bestuur van het waterschap Rivierenland streefpeilen vastgesteld voor onder meer de Groenlanden en de Ooijse Graaf in het gebied de Ooijpolder. Bij uitspraak van 28 maart 2013 heeft de rechtbank, voor zover thans van belang, het door de stichting en de vereniging daartegen ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard.

Dit besluit strekt tot nadere uitvoering van drie verordeningen. Met dit besluit worden het Besluit etikettering energiegebruik personenauto’s, het Besluit typekeuring motorrijtuigen luchtverontreiniging, het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 en het Waterbesluit gewijzigd.

Met de onderhavige regeling zijn ten behoeve van de nadere uitvoering van een drietal EU-verordeningen inzake typegoedkeuring van motorvoertuigen de regels op het niveau van ministeriële regeling gewijzigd.

Met deze wijzigingsregeling zijn nieuwe combinaties voor kentekens opgenomen in de Regeling kentekens en kentekenplaten. Tevens zijn de modellen in de bijlage bij de Regeling kentekens en kentekenplaten die samenhingen met de inmiddels ingetrokken Regeling zevendaagse kentekenbewijzen geschrapt.

Zowel voor wegbeheerders en eigenaren als voor weggebruikers is het van belang dat bewegwijzering op het gehele wegennet, ‘over de grenzen van individuele wegbeheerders of eigenaren heen’, een samenhangend systeem vormt. Dit wetsvoorstel voorziet daarin, door de minister van IM de taak te geven ontwerpen vast te stellen.