Aflevering 4

Op 8 juli jl. was het eindelijk zover en velde de Eerste Kamer haar finale oordeel over de Aanbestedingswet.2 Op dat moment was het alweer zo’n zes jaar geleden dat de Parlementaire Enquêtecommissie Bouwnijverheid de aanbeveling had gedaan om de nieuwe, gemoderniseerde Europese richtlijn voor aanbesteding van alle overheidsopdrachten te implementeren door omzetting van de richtlijn in Nederlandse (kader)wetgeving.

De gunningsmethodiek is bij uitstek een onderwerp waar zichtbaar is dat het aanbestedingsrecht een inkoopproces is en het om de kwaliteit van inkooptechniek gaat. Hier ontmoeten juristen en inkopers elkaar – bien étonnés de se trouver ensemble? In dit artikel worden veel voorkomende problemen met gunningsmethodieken besproken, de ontwikkeling van het recht daaromtrent geschetst en gekeken in hoeverre door middel van nieuwe wetgeving verdere oplossingen kunnen worden geboden. De relevantie daarvan is dat het ter discussie stellen van de gunningsmethodiek een dikwijls voorkomende manier is waarop een afgewezen inschrijver in kort geding probeert de aanbestedingsprocedure onderuit te halen. Tegen die achtergrond wordt aandacht besteed aan de vraag of de rechter adequaat optreedt in de gevallen waarin de rechtmatigheid of doelmatigheid van een gunningsmethodiek aan zijn oordeel wordt onderworpen.

Geen samenvatting

Volgens het Hof van Justitie van de EG moet een principieel onderscheid wor den gemaakt tussen criteria voor de beoordeling van de geschiktheid van de in schrijvers en criteria voor de gunning van de opdracht.

Geen samenvatting

Geen samenvatting