Aflevering 1

Sedert het standaardarrest Poot/ABP heeft de Hoge Raad het leerstuk van de afgeleide schade in een reeks arresten verder ontwikkeld. De laatste jaren was het, wat de Hoge Raad betreft, stil op dit terrein. In 2007 heeft de Hoge Raad echter twee arresten gewezen waarin afgeleide schade weer centraal staat: het arrest TuinBeheer/Houthoff Buruma en het arrest Kessock/SFT Bank. In dit artikel bespreek ik deze twee arresten. Aan de hand daarvan ga ik vervolgens in op de reikwijdte en inhoud van het leerstuk van de afgeleide schade. Tenslotte wil ik bezien welke lessen er voor de praktijk uit deze arresten getrokken kunnen worden.

De groot-aandeelhouder van een bv wilde werknemers laten participeren in zijn bedrijf. Na fiscaal en juridisch advies te hebben ingewonnen, koos hij voor het aanbieden van certificaten van aandelen. Toen hij zich realiseerde dat voor elke overdracht aan een werknemer een akte van levering nodig was, schrok hij. Toen hij zich realiseerde dat bij het einde van het dienstverband van een werknemer-certificaathouder een akte van (terug)levering nodig was, gaf hij te kennen dat hij dat niet accepteerde. De instructie was eenvoudig: de (terug)overdrachten moesten zonder akten geschieden. Alvorens de structuur te beschrijven die dat mogelijk maakt, ga ik eerst nader in op een aantal relevante zaken, zoals de juridische kwalificatie van certificaten en de problemen die zich kunnen voordoen bij het ‘terughalen’ van certificaten.

De regeling met betrekking tot overgang van onderneming gaat uit van de gedachte dat werknemers beschermd dienen te worden tegen het verlies van hun baan of een wijziging van hun arbeidsvoorwaarden indien de onderneming waar zij werkzaam zijn wordt overgenomen. Door de overgang van een onderneming gaan de rechten en verplichtingen die op dat tijdstip voor de werkgever in die onderneming voortvloeien uit een arbeidsovereenkomst tussen hem en een daar werkzame werknemer van rechtswege over op de verkrijger (art. 7:663 BW). De criteria van overgang van onderneming zijn opgenomen in het tweede lid van art. 7:662 BW. Art. 7:662 lid 2 sub a BW definieert de overgang als “de overgang, ten gevolge van eenovereenkomst, een fusie of een splitsing van een economische eenheid die haar identiteit behoudt”. Art.7:662 lid 2 sub b BW definieert vervolgens de economische eenheid als een geheel van georganiseerde middelen, bestemd tot het ten uitvoer brengen van een al dan niet hoofdzakelijk economische activiteit. Het is vooral de invulling van de begrippen ten gevolge van een overeenkomst en economische eenheid die haar identiteit behoudt die hebben geleid en leiden tot een flinke stroom van jurisprudentie. Nu deze regelgeving is gebaseerd op een Europese richtlijn is ook de jurisprudentie van het Hof van Justitie van belang. Dit artikel beoogt een lijn in die rechtspraak te vinden en de grenzen van die begrippen op te zoeken. Het zal blijken dat die lijn niet altijd even eenvoudig te vinden is en de grenzen vooralsnog niet duidelijk zijn aangegeven.

Sedert het standaardarrest Poot/ABP heeft de Hoge Raad het leerstuk van de afgeleide schade in een reeks arresten verder ontwikkeld. De laatste jaren was het, wat de Hoge Raad betreft stil op dit terrein. In 2007 heeft de Hoge Raad echter twee arresten gewezen waarin afgeleide schade weer centraal staat: het arrest Tuin Beheer/Houthoff Buruma en het arrest Kessock/SFT Bank. In dit artikel bespreek ik deze twee arresten. Aan de hand daarvan ga ik vervolgens in op de reikwijdte en inhoud van het leerstuk van de afgeleide schade. Ten slotte wil ik bezien welke lessen er voor de praktijk uit deze arresten getrokken kunnen worden.

De groot-aandeelhouder van een bv wilde werknemers laten participeren in zijn bedrijf. Na fiscaal en juridisch advies te hebben ingewonnen, koos hij voor het aanbieden van certificaten van aandelen. Toen hij zich realiseerde dat voor elke overdracht aan een werknemer een akte van levering nodig was, schrok hij. Toen hij zich realiseerde dat bij het einde van het dienstverband van een werknemer-certificaathouder een akte van (terug)levering nodig was, gaf hij te kennen dat hij dat niet accepteerde. De instructie was eenvoudig: de (terug)overdrachten moesten zonder akten geschieden. Alvorens de structuur te beschrijven die dat mogelijk maakt, ga ik eerst nader in op een aantal relevante zaken, zoals de juridische kwalificatie van certificaten en de problemen die zich kunnen voordoen bij het 'terughalen' van certificaten.