Aflevering 3

In de rechtspraak worden grote en kleine zaken berecht, die vaak nauw verbonden zijn met de plaats van handeling. In de rubriek ‘De Vindplaats’ keren leden van onze redactie of gastschrijvers terug naar de plaats van handeling in een soms meer, soms minder geruchtmakende zaak. Foto’s tonen de vindplaats en een toelichting memoreert de uitspraak.

Gezocht: wisselwachters; Scherzo01-03-2007

De invoering van de Wet stroomlijnen hoger beroep is voor de redactie van de Prinsengrachtreeks aanleiding geweest om te voorzien in een eerste commentaar op de nieuwe wet onder de titel Stroomlijning van het hoger beroep in strafzaken. Het commentaar bevat negen omvangrijke bijdragen over diverse aspecten van de nieuwe wettelijke regeling. Het aardige is, dat daarbij ervaringen met door grieven gestuurde appèlrechtspraak op andere rechtsgebieden dan het strafrechtelijke bepaald niet zijn vergeten. De auteurs zijn erin geslaagd naast hun gewone werk als appèlrechter te voorzien in een grondige bespreking van de nieuwe wet. Dat is geen sinecure. Het bedrijven van appèlrechtspraak pleegt een mens toch wel van de straat te houden. Daarbij moet worden bedacht dat de auteurs nog niet konden profiteren van de zegeningen van de nieuwe wet, volgens de wetgever een efficiëntere afdoening van de berechting in appèl. Daarmee ben ik ook meteen aangeland bij een pijnlijk punt: maakt de nieuwe wet het bedrijven van appèlrechtspraak wel zoveel efficiënter?

Op 30 november jl. werd door de Raad voor de rechtspraak een debat georganiseerd over lekenrechtspraak. Centrale vraag was of een vorm van deelname door nietjuristen aan de (straf)rechtspraak in Nederland zou moeten worden ingevoerd of niet. Hier volgt een verslag van het debat, dat wij afsluiten met enkele eigen opmerkingen.

In de rubriek ABC geeft Trema mensen die binnen of buiten de rechterlijke macht werkzaam zijn, het woord over de kwaliteit van rechtspraak. De beginletter van de achternaam van de auteur is gelijk aan de beginletter van het kernwoord dat de auteur als uitgangspunt heeft genomen voor deze bijdrage. Deze keer is het woord aan drs. Gerd Leers, burgemeester van Maastricht.

In de rubriek ‘Personalia’ worden de Koninklijke Besluiten van de benoemingen en ontslagen van de leden van de zittende en staande magistratuur gepubliceerd. De redactie heeft ervoor gekozen de KB’s van de plaatsvervangers en gerechtsauditeurs niet in deze rubriek op te nemen.

De bijdragen aan NVvR-mededelingen verschijnen onder verantwoordelijkheid van het hoofdbestuur van de NVvR. Deze rubriek kwam tot stand dankzij bijdragen van de medewerkers van het Bureau van de NVvR en van leden van het hoofdbestuur. De eindredactie van deze pagina’s wordt verzorgd door G. van Rhee, communicatieadviseur/persvoorlichter.

Dit is de zevende in de serie columns waarin de heer N. van Raalte (voormalig raadsheer in het Gerechtshof Arnhem) aandacht geeft aan zaken die rechters en andere deelnemers aan het rechtsproces in de gewone praktijk van alledag tegenkomen. Reacties op deze column kunt u rechtstreeks aan de auteur sturen, e-mailadres: ophir@planet.nl.

SURRF-Symposium; Hoe de kwaliteit van de rechtspraak bevorderen?01-03-2007

De wijze waarop de kantonrechter zijn werk doet is onderhevig aan verandering, de afgelopen vijftien jaar in niet geringe mate onder invloed van ICT. Vanouds werkten kantonrechter, gerechtsecretaris en griffiemedewerker ambachtelijk samen. Een willekeurig voorbeeld daarvan is het dossier in de zaak Kaderschool/Bhagwandin, op 20 november 1991, aangebracht bij het kantongerecht Amsterdam. Deze zaak dateert van voor de automatisering en illustreert die ambachtelijke samenwerking. Bij het maken van een vonnis volstond de kantonrechter met het aanleveren van een handgeschreven maatwerk tekst. Zijn gerechtsecretaris voorzag vervolgens een formulier handmatig van aanvullingen en wijzigingen en leverde het standaard tekstdeel. De griffiemedewerker maakte daarna het vonnis gereed door het geheel over te typen en te voorzien van kop en staart. Bij de werkwijze anno 1991 behoorde een ponds-pondsverdeling van alle binnenkomende zaken direct over de kantonrechters en een rolzitting per rechter die was gekoppeld aan de eigen zaakportefeuille. Hij en zijn secretaris hielden daardoor zicht op die portefeuille en daarmee op de work flow van te houden zittingen en te maken uitspraken. Bij deze samenwerking had ieder van deze drie spelers een eigen taak en inbreng. De onderlinge afstemming behoefde geen sturing van bovenaf want zelfsturing was inherent en toereikend.