Aflevering 6868

Schrijver onderzoekt hoe de ontworpen tweede zin van art. 1:102 BW dient te worden verstaan en toegepast en komt tot de conclusie dat het aanbeveling verdient deze zin aan te passen.

Kan een kind dat al een juridische vader heeft erven van zijn biologische vader? De vervaltermijnen van art. 1:200 lid 6 en 1:205 lid 4 nader beschouwd in twee recente beschikkingen.

Met belangstelling heb ik kennis genomen van de door de redactie mij ter inzage verstrekte ‘reactie’ van mr. Visser op mijn opstel ‘Óók Vormerkung bij executieverkoop?’ in WPNR (2010), 6855 (p. 666-672). Gaarne maak ik gebruik van de mij geboden gelegenheid een paar opmerkingen over en naar aanleiding van die reactie te maken. Daarbij beperk ik mij tot het volgende, hetgeen dus niet impliceert dat ik mij met alles wat verder onbesproken blijft volledig kan verenigen.

In de privaatrechtelijke rechtspraktijk en bij de redactie van het WPNR heerst grote onvrede over de stroperigheid van het wetgevingsproces op de hierna aan te duiden terreinen.

De auteur reageert op de stelling dat bescherming van de veilingkoper door middel van Vormerkung onwenselijk is. Tevens wordt de mogelijkheid van inschrijving van de veilingkoop in de openbare registers besproken.

Voortgezette bespreking van dwaling en nonconformiteit vanuit bewijsrechtelijk perspectief. In deze afl evering de non-conformiteit, met bijzondere aandacht voor het peilmoment, normaal gebruik en de rol van onderzoeks- en mededelingsplichten.

Als bij de wettelijke verdeling of een ouderlijke boedelverdeling minderjarigen zijn betrokken, kan de kantonrechter geen zekerheidstelling verlangen. Ook niet als, bij de wettelijke ver - deling, de wilsrechten van de art. 4:21 e.v. BW aan de kinderen zijn ontnomen.