Aflevering 1

In een tweetal brieven aan de Tweede Kamer heeft het kabinet uitleg gegeven hoe het verder wil met openbaarmaking van controlegegevens. Vervolgens is op 19 oktober 2012 een consultatieronde gestart over een voorgenomen wijziging van o.a. de Gezondheidswet inzake openbaarmaking van ‘controlegegevens’. Tot aan 30 november 2012, de sluitingsdatum, zijn 13 reacties van het bedrijfsleven binnengekomen. Deze bijdrage is een verkorte versie van de gezamenlijke reactie van VNO-NCW en MKB-Nederland op het voornemen.

Met de Wet dieren wordt de Kaderwet diervoeders ingetrokken. Immers, alle diervoederregelgeving wordt opgenomen in de Wet dieren. Omdat de meeste diervoeder-regelgeving Europees is en ook nog in de vorm van verordeningen is vastgesteld, bestaat de nationale regelgeving in hoofdzaak uit de strafbaarstelling van deze Europese verordening en de bestuurlijke maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering. Deze laatste zijn overigens voor een groot deel te vinden in het Besluit handhaving.

De staatssecretaris van EZ heeft per brief de Eerste en Tweede Kamer een algemene maatregel van bestuur aangeboden, strekkende tot wijziging van het Besluit doden van dieren en het Besluit ritueel slachten in verband met de uitvoering van Verordening (EG) nr. 1099/2009 inzake de bescherming van dieren bij het doden.

Uitvoeringsbesluit (EU) nr. 1097/2012 van de Commissie van 23 november 2012 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 142/2011 tot uitvoering van Verordening (EG) nr. 1069/2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten en tot uitvoering van Richtlijn 97/78/EG van de Raad wat betreft bepaalde monsters en producten die vrijgesteld zijn van veterinaire controles aan de grens krachtens die richtlijn, wat betreft de verzending van dierlijke bijproducten en afgeleide producten tussen lidstaten.

Een fabrikant wil een saus in de handel brengen waarin alleen gluten aanwezig zijn afkomstig van het ingrediënt gerstemout, dat in een geringe hoeveelheid aanwezig is. Hoe moeten nu de gluten op het etiket vermeld worden?

Naar aanleiding van de cursus De nieuwe etiketteringsvoorschriften in de praktijk (Sdu Juridische Opleidingen, 27 september 2012) zijn vragen gesteld over de noodzaak van voedingswaardevermelding op creamer- en suikersticks en hun omverpakking als gevolg van Verordening (EU) nr. 1169/2011 betreffende de verstrekking van voedsel-informatie aan consumenten. In deze bijdrage wordt uitleg gegeven van de geldende voorschriften.

Brief van de staatssecretaris van Economische Zaken en de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal over het antibioticabeleid voor de veehouderij.

In deze al lang slepende zaak gaat het om de erkenning dat een bepaalde groep preparaten als geneesmiddel dan wel als kruidenpreparaat moet worden aangemerkt. In eerste instantie werd de minister gedwongen het genomen afwijzingsbesluit te herzien, maar dat maakte voor het oordeel de facto geen verschil.

De VWA (inmiddels NVWA) heeft in 2011 The Natural Health Company een boete opgelegd. Volgens de VWA zou dit bedrijf de Geneesmiddelenwet (Gmw) hebben overtreden. Het bedrijf heeft hiertegen bezwaar ingediend. De VWA heeft vervolgens dit bezwaarschrift ongegrond verklaard waarna het bedrijf beroep heeft ingesteld bij de rechtbank. De VWA heeft een verweerschrift ingediend dat in deze zaak voorligt.

De klacht is gericht op de 125 grams verpakking van Kips theeworst. Klager vindt dat de vermelding ‘de onvervalste gerookte theeworst’ op de bovenkant en de zijkant van de verpakking niet terecht is. Uit de ingrediëntenlijst blijkt namelijk dat slechts rookaroma is toegevoegd.

Klaagster maakt bezwaar tegen een tweetal reclame-uitingen voor colloïdaal zilverwater van Sciocare.

Een van de belangrijke redenen voor het opstellen van de Wet dieren was het creëren van een gezamenlijk handhavingskader voor de regelgeving rondom dieren en dierlijke producten. Waar tot 2013 de maatregelen die bij overtredingen op het gebied van dierenwelzijn, diergezondheid, diergeneesmiddelen of diervoeder soms ver uit elkaar lagen, is dat met de Wet dieren tot één geheel gesmeed. Dit handhavingskader is beschreven in hoofdstuk 8 in de Wet dieren en nader uitgewerkt in het Besluit handhaving.

De Wet dieren trad op 1 januari 2013 in werking: hij bevat een integraal kader waarin de kernpunten zijn vastgelegd voor regels met betrekking tot het gedrag van mensen jegens dieren en voor regels ter beheersing van de risico’s die dieren of producten die van die dieren afkomstig zijn met zich kunnen brengen voor de mens en voor andere dieren. Daartoe vervangt deze wet de regels ter zake van gehouden dieren en daaraan gerelateerde onderwerpen die voorheen waren geregeld in zeven verschillende wetten: de Gezondheids- en welzijns-wet voor dieren (Gwwd), de Diergeneesmiddelenwet, de Wet op de dierenbescherming, de Wet op de uitoefening van de diergeneeskunde 1990, de Kaderwet diervoeders, de Landbouwkwaliteitswet en de Landbouwwet.

Op 8 november 2012 werd de lijst van toegelaten voedingsclaims krachtens de Claimsverordening gewijzigd. Daarmee kwam een einde aan een aantal onlogische complicaties van de tot dan toe van toepassing zijnde regels.

In 2009 en 2010 heeft de Europese Commissie het huidige systeem van normalisatie op productveiligheidsterrein onderzocht en geëvalueerd. Uit die evaluatie is naar voren gekomen dat het stelsel van normalisatie op zich goed functioneert, maar dat toch een aantal verbeteringen mogelijk is. De verbeteringen richten zich op de participatie bij normalisatie en de terreinen waarop normalisatie plaats heeft. Verordening (EU) nr. 1025/2012 (de Verordening) beoogt een verbetering van het normalisatiesysteem vast te leggen.