Aflevering 2

De uitspraak van de Rechtbank Rotterdam van 30 juni 2011 heeft aanleiding gegeven tot een nadere bespreking. De reden hiervan is dat dit vooralsnog de enige op rechtspraak.nl gepubliceerde uitspraak is over de kwalificatie van dieetvoeding voor medisch gebruik. In de procedure die geleid heeft tot deze uitspraak stond onder andere de vraag centraal of door de (toenmalige) Voedsel en Waren Autoriteit terecht werd gesteld dat het product, alwaar het in die procedure om ging, niet als dieetvoeding voor medisch gebruik kon worden gekwalificeerd, omdat het geen voedende werking had. Alvorens hierna nader in te gaan op het oordeel van de Rechtbank Rotterdam, wordt eerst het juridisch kader waarbinnen deze vraag beantwoord dient te worden, uiteengezet.

Dankzij de Europese regelgeving op het gebied van geografische aanduidingen en oorsprongsbenamingen is de juridische positie van de belanghebbende bij een dergelijke naamsbescherming aanzienlijk verstevigd. In het merkenrecht is namelijk inmiddels een plaats ingeruimd voor dergelijke beschermde aanduidingen en benamingen. Daarin is nu bepaald dat “geweigerd wordt, de inschrijving van merken die een oorsprongsbenaming of een geografische aanduiding bevatten”. Dat deze wijziging relevant is, volgt wel uit het arrest dat het Hof van justitie van de Europese Unie onlangs wees.

Op 18 december 2012 vond in hotel Blijdorp te Rotterdam, onder leiding van dagvoorzitter Jeroen Hendrickx van Kroonenburg Advies BV, de ‘Dag van het Levensmiddelenrecht’ plaats. Doel van de dag was de deelnemers bij te praten over de nieuwe ontwikkelingen op dit gebied. Presentaties werden verzorgd door Ivan Huntjens, Marjan van Ravenhorst, Koen Weel, Christine Grit, Pauline van Beusekom en Jeroen Hendrickx.

Verordening (EU) Nr. 1115/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 21 november 2012 inzake kwaliteitsregelingen voor landbouwproducten en levensmiddelen.

De wijze waarop informatie over voedsel aan consumenten verstrekt moet worden, is geregeld in Verordening (EU) nr. 1169/2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie aan consumenten. Om allergische consumenten te beschermen tegen allergenen zijn voorschriften van kracht met betrekking tot het etiketteren van allergenen op de verpakking. Nationaal wordt nog een aanvullende regel, de zgn.´ allergenenbox´, toegepast. De vraag is aan de orde of dat nog wel mogelijk is.

Eén van de uitwerkingen van een strikter antibioticumbeleid in de veehouderij is in de Regeling diergeneesmiddelen opgenomen. Specifieke antibiotica mogen alleen nog toegepast worden als er een gevoeligheidsbepaling heeft plaatsgevonden.

In vervolg op mogelijke tariefafspraken met derde landen vreest Kamerlid Thieme (PvdD) een stortvloed aan legbatterijeieren uit deze landen.

De klacht is gericht op een reclame-uiting voor Unox Extra Magere Rookworst. Klager heeft een klacht ingediend over een advertentie in het blad Allerhande voor dit product.

De klacht is gericht op een reclame-uiting op de website www.ah.nl/bonus voor ‘AH Zaden en pittenbrood’.

Op verzoek van de Europese Commissie heeft de EFSA een poging gewaagd om een overzicht samen te stellen van de risico’s van pathogenen in levensmiddelen van niet-dierlijke oorsprong.

Het bericht in de Volkskrant dat de voedingsindustrie de kinderreclameregels via internet zou ontlopen, gaf aanleiding voor Kamervragen. Gevraagd werd of en hoe de staatssecretaris van VWS hiertegen kan of wil optreden.

De klacht is gericht op een reclame-uiting van Perfetti Van Melle voor Fruitella snoepjes. Klaagster vindt dat de uiting aanzet tot excessieve consumptie.

Op 15 januari 2013 hield Frans Kok de eerste publiekslezing van de Nederlandse Academie van Voedingswetenschappen (NAV)2 met de intrigerende titel ‘Verslikken we ons in de voeding?’ Circa 80 mensen woonden de lezing bij, door het barre winterweer minder dan waren aangemeld. Het is de bedoeling dat de NAV begin 2014 opnieuw een dergelijk evenement zal organiseren.

De Europese Commissie heeft met steun van het Europees Parlement de eerste stap genomen om het totale verbod op de vervoedering van dierlijke eiwitten aan te passen. Uit onderzoeken is namelijk gebleken dat juist dat verbod tot het voederen van niet-herkauwers – onder strikte voorwaarden – niet noodzakelijk is.