Aflevering 3

In een drietal recente arresten heeft de Hoge Raad voor de overdrachtsbelasting aan het begrip economische eigendom bedoeld in artikel 2, lid 2 WBR weer wat meer reliëf gegeven: (i) de Hoge Raad aanvaardt geen beperkt begrip economische eigendom (bij voorbehouden stille reserves), (ii) economische eigendom onder opschortende voorwaarde is pas belastbaar bij vervulling van de voorwaarde, en (iii) economische vestiging van een beperkt recht is niet belastbaar. Vooral de laatste uitspraak biedt voor de praktijk interessante mogelijkheden tot belastingbesparing. Zolang het duurt, want reparatie valt te verwachten.

Het belastingrecht is een rechtsgebied dat bij uitstek de druk ervaart van ontwijkingspogingen van rechtssubjecten. Het is immers dwingend recht dat voorziet in verplichtingen die niemand wenst behalve op het moment dat hij in het stemhokje staat. De gevolgen daarvan zijn in de Successiewet zoals bekend terug te vinden in een reeks fictiebepalingen en in de Wet op belastingen van rechtsverkeer onder meer in ‘de econoom' van artikel 2, lid 2.

Het ministerie van Financiën heeft als beleid regelingen per onderwerp gebundeld te publiceren, en dat betekent dat een besluit ook wordt gewijzigd wanneer slechts op detail een wijziging in een besluit heeft plaatsgevonden. In FBN 2006, nr. 16 heeft de auteur het Besluit Eigenwoningregeling van 27 januari 2006 behandeld. Sindsdien is het besluit twee keer geactualiseerd, als je de verschrijving in november 2009 negeert. In dit artikel worden de wijzigingen ten opzichte van het besluit uit 2006 behandeld. Als eerste gaat de auteur in op de uitbreiding van de verhuisregeling waarin huiseigenaren die hun voormalige eigen woning niet gemakkelijk verkocht krijgen, tegemoet worden gekomen.

Als een pand wordt gekocht met de bedoeling dit na een grondige verbouwing ter beschikking te stellen aan de eigen BV, komt dit pand dan eerst terecht in box 3 en pas vanaf de feitelijke terbeschikkingstelling in box 1 zoals de staatssecretaris meent of al direct in box 1? Ofwel: zijn de verkrijgings- en verbouwingkosten aftrekbaar? De Hoge Raad heeft in een tweetal arresten gesproken. Hieruit blijkt het belang van de uit een overeenkomst vastgelegde bedoeling van partijen.

X heeft in 2003 samen met haar oma en haar moeder een onderhandse akte ondertekend.

De vader van X is in 2003 overleden. Tot de nalatenschap behoren onder meer 66,67% van niet-royeerbare certificaten van aandelen in een BV. De andere certificaten zijn in handen van een oom.

Naar aanleiding van hun echtscheiding twisten M en V onder meer over de waarde van de gemeenschappelijke woning waarop een zakelijk recht van gebruik en bewoning rust ten gunste van V’s vader.

In Notafax 2008, nr 132 is een hofuitspraak behandeld, waarbij de echtgenoten M en V een overeenkomst hadden gesloten met hun zoon op grond waarvan zij voor een onbepaalde tijd in het huis van hun zoon mochten wonen tegen betaling van een relatief lage