Aflevering 5

Een belanghebbende procedeerde tot en met de Hoge Raad over de vraag hoe art. 13a SW moet worden toegepast in het geval van een ernstig zieke erflaatster. Ontstaat de waardestijging van de aandelen in deze situatie door het overlijden of al eerder vanwege de ziekte? En is heffing op grond van art. 13a SW dan nog wel mogelijk?

Bij de overdracht van vastgoedportefeuilles wil het wel eens gebeuren dat één koopprijs wordt afgesproken, en vervolgens naar rato (om niet van willekeur te spreken) een koopprijs per onroerende zaak wordt toegekend. Twee uitspraken van Rechtbank Noord-Holland op 11 februari 2019 laten zien dat nader onderzoek nodig is om te komen tot een juiste maatstaf van heffing voor de overdrachtsbelasting. In deze bijdrage wordt ingegaan op die uitspraken en komt ook andere recente jurisprudentie over de maatstaf van heffing aan de orde.

In de sfeer van de vennootschapsbelasting kunnen verliezen achterwaarts en voorwaarts worden verrekend. Dit is geregeld in art. 20 lid 2 Wet Vpb 1969. Met ingang van 1 januari 2019 is de termijn voor de zogenoemde voorwaartse verliesverrekening beperkt van negen tot zes jaar. De termijn voor achterwaartse verliesverrekening van één jaar is ongewijzigd gebleven. Na de ommekomst van zes jaar is de voorwaartse verliesverrekening uitgesloten.

X heeft een pand geleverd gekregen waarin vroeger een textielfabriek was gevestigd. De verkoper heeft diverse verbouwingswerkzaamheden uitgevoerd. Naar aanleiding hiervan is een geschil ontstaan over de vraag of aan X een nieuw vervaardigde onroerende zaak is geleverd in welk geval geen overdrachtsbelasting is verschuldigd (art. 15.1.a WBRV).

X heeft alle aandelen in een holding-bv van zijn ouders geschonken gekregen. De ouders hadden de aandelen op dat moment meer dan vijf jaar in hun bezit. De inspecteur heeft de bedrijfsopvolgingsfaciliteit van art. 35b SW echter geweigerd met betrekking tot twee deelnemingen omdat de holding de betreffende aandelen nog niet vijf jaar in haar bezit had.