Aflevering 6

Gebiedsontwikkelingen worden met enige regelmaat door gemeenten via een aanbesteding in de markt gezet. Omdat een gebiedsontwikkeling, zoals een stedelijke herontwikkeling, echter niet van de één op de andere dag is gerealiseerd, wordt in de praktijk nogal eens de behoefte gevoeld om de na aanbesteding via een contract beklonken samenwerking te gaan aanpassen. Er is bijvoorbeeld de behoefte aan een (iets) ander bouwprogramma en realisatietempo, of in plaats van de geboden gouden klinkers wil me

In veel gemeenten worden weer plannen gemaakt. Locaties en gebieden worden weer opgenomen in bouwprognoses en de termen groei, woningtekorten en prijsstijging duiken weer op in tal van nota’s, beleidsstukken en kranten. Ook zijn er nieuwe discussies over de juiste ontwikkelstrategie, waarin een meer actief beleid van de gemeentelijke overheid steeds meer de kop op steekt. En ook de ontwikkelaars oude stijl poken het vuurtje weer op! Want ja er is een nieuwe VINEX-opgave, jawel aan de rand van de stad en niet erin!

Het kabinet wil de verschillen tussen de nationale Wet op de omzetbelasting (Wet OB) en de EU-richtlijnen wegnemen. Dat blijkt lastiger dan gedacht.

Bij het aangaan van een overeenkomst voor een gebiedsontwikkeling heffen gemeente en ontwikkelaar vaak het glas. De ondertekening als feestelijk persmoment, soms nadat er jarenlang stevig is onderhandeld. Het contract uitgemond in een juridisch maatpak dat partijen op dat moment als gegoten zit. Na verloop van tijd blijkt het jasje soms toch te ruim of zelfs te krap. Hoe krijg je een slecht zittend kostuum weer juridisch op maat of misschien zelfs wel helemaal uit? Manfred Fokkema schetst enkel

Op de inhoud van de concept-Aanvullingswet grondeigendom, waarvoor de consultatieperiode op 16 september jl. afliep, wordt inmiddels, naast de reacties in de consultatie zelf, veel commentaar geleverd. Ook als het gaat om de onderdelen onteigening en voorkeursrecht. In dit artikel wordt, zonder naar volledigheid te streven, ook een aantal kritische kanttekeningen geplaatst bij deze onderdelen van de Aanvullingswet. Een opinie dus, hier en daar wat meer bezien met een gemeentelijke bril.

In Grondzaken in de Praktijk 2016 nr. 5 heeft Evert Jan van Baardewijk uiteengezet dat de consultatieversie van de Aanvullingswet grondeigendom op het onderdeel kostenverhaal nogal wat wijzigingen laat zien ten opzichte van de aangenomen Omgevingswet. Het schematisch overzicht van de wijzigingen is toen abusievelijk onvolledig afgedrukt. Het complete schematische overzicht met een korte toelichting is hierna opgenomen.

Een overzicht van rechterlijke uitspraken over de schadeloosstelling bij onteigening uit de periode 1 mei 2016 tot 1 oktober 2016.

De oplossing voor het beperken van de schaalgrootte van woningcorporaties en de lokale binding lijkt in de Woningwet te zijn gevonden in de woningmarktregio’s. Thea Lourens gaat in op deze woningmarktregio’s, wat zijn de criteria, welke regio’s zijn gevormd en wat zijn de gevolgen?

Drie jaar geleden werd door minister Blok het woonakkoord gesloten met als doel de woningmarkt te hervormen en een impuls te geven door het stimuleren van doorstroming, de bouwsector op gang te brengen en zekerheid te bieden voor woonconsumenten. Een van de maatregelen was de verhuurderheffing.

Op 8 november 2016 is de wijziging van het Besluit ruimtelijke ordening (Bro) gepubliceerd voor internetconsultatie. Met die wijziging krijgen gemeenten de mogelijkheid om geliberaliseerde woningen in het middensegment op te nemen als aparte categorie in bestemmingsplannen. Gemeenten kunnen verder met de maatregel een maximale aanvangshuurprijs vastleggen en een termijn stellen aan de periode waarin de woning in dit segment moet worden verhuurd. Minister Blok (Wonen en Rijksdienst) en minister Schultz (Infrastructuur en Milieu) willen zo het aanbod aan huurwoningen in het midden- segment stimuleren.

Het standpunt van de gemeente komt erop neer dat onder vigeur van de Wvg de eigenaar ook na verwerping van de aangeboden prijs door de overheid nog steeds aan zijn aanbod gebonden blijft, tenzij hij dat aanbod uitdrukkelijk herroept. Dat standpunt vindt geen steun in het recht. De Wvg verschaft de overheid weliswaar een instrument om beperkingen op te leggen aan het eigendomsrecht van de eigenaren, maar reikt niet zo ver dat de overheid de eigenaar kan dwingen aan haar zijn goed te verkopen en te leveren. Daarvoor is immers de onteigeningsprocedure met speciaal daarbij behorende waarborgen in het leven geroepen. Dit is slechts anders indien (naar regels van burgerlijk recht) inmiddels een overeenkomst tot stand is gekomen. In dat geval ontstaat er wel een verbintenis tot levering van het goed, maar dan uit hoofde van die koopovereenkomst. Dit alles leidt tot de conclusie dat de Wvg de bepalingen in het burgerlijk wetboek over aanbod en aanvaarding, met inbegrip van artikel 221 BW, niet buitenspel zet.

In dit artikel bespreekt de auteur de combinatie van instrumenten die gemeenten bij inwerkingtreding van de regeling in 2019 kunnen inzetten om een plangebied door middel van stedelijke kavelruil te ontwikkelen.

In de rubriek Vraag en antwoord is plaats voor beantwoording van uw praktijkvragen, die ook voor anderen interessant kunnen zijn. Onze deskundigen beantwoorden uw vragen graag!Uw vragen kunt u stellen via: grondzaken @sdu.nl.