Aflevering 7

Steeds vaker is het voor publiek toegankelijke instellingen noodzakelijk om additionele inkomsten te verkrijgen door middel van nevenactiviteiten. daarbij valt te denken aan verhuur van zalen waarin gecaterde activiteiten plaatsvinden aan groepen en bedrijven en het geven van rondleidingen in musea of landgoederen. echter, met het inzakken van de zakelijke markt en het wegvallen van subsidies valt het oog van de eigenaar steeds vaker op het exploiteren van een restaurant-café. Sterker nog: er zijn in de praktijk diverse voorbeelden te noemen waarbij dit de boventoon voert ten opzichte van de oorspronkelijke functie van de instelling. in dit artikel wordt aan de hand van deze casus besproken waar publiekrecht overgaat in huurrecht, waar de twee verschillende werelden – privaat en publiek oftewel huur en concessie – elkaar kruisen.

Hoge raad 27 november 1998, NJ 1999, 380, LJN ZC2790 (Van der Meer/Beter Wonen).

Woonoverlast en openbare orde verstoringen komen in veel gemeenten regelmatig voor. De wetgever heeft in dat kader verschillende instrumenten ontwikkeld om een woning tijdelijk te sluiten.

De eigenaar van een gebouw verhuurt aan een vereniging die het gebouw gebruikt als woon- en oefenruimte voor (onder andere) kunstenaars.

Het hof oordeelt in de onderhavige zaak dat als de huurder en de verhuurder met wederzijds goedvinden overeenkomen dat de huurovereenkomst tegen betaling van een vergoeding voortijdig eindigt, een en ander voor de btw wordt aangemerkt als een dienst.

De huurder van bedrijfsruimte op Schiphol heeft die ruimte met toestemming van de verhuurder voor 90% onderverhuurd aan een aantal andere ondernemers.

De verhuurder vordert in kort geding (onder andere) dat de curatoren veroordeeld worden het gehuurde te ontruimen.

De voorzieningenrechter van de Rechtbank Amsterdam wijst in de onderhavige procedures het door de krakers gevraagde verbod tot strafrechtelijke ontruiming door de Staat af.

De gemeente Rotterdam verhuurt aan de coöperatieve werkgemeenschap Utopia een gebouw dat in gebruik is als woonruimte, bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:290 BW en bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:230a BW.

De (opvolgend) verhuurder van een woning zegt de huurovereenkomst op, althans ontbindt die op grond dat het in Nederland geldende stelsel van huurprijsbescherming in strijd is met artikel 1 Eerste Protocol (EP) voor het EVRM en daarmee ongeldig.

De huurder van een woonruimte verzoekt de huurcommissie (onder andere) de hoogte van de huurprijs te toetsen.

De verhuurder van woonruimte heeft de huurovereenkomst met betrekking tot de ruimte opgezegd op grond van dringend eigen gebruik.

De huurder van woonruimte heeft de huurovereenkomst opgezegd.

De Raad voor de Onroerende Zaken (ROZ) heeft op 3 oktober 2012 een ‘sterk vernieuwd’ model voor een huurovereenkomst voor bedrijfsruimte in de zin van artikel 7:290 BW gelanceerd.

De verhuurder heeft in eerste aanleg met succes de ontbinding van de huurovereenkomst en de ontruiming van het gehuurde gevorderd.

Een huurder en een verhuurder komen overeen dat de huurder de binnenkant van het pand geschikt maakt voor bewoning en de verhuurder de buitenkant.

De verhuurder vordert (voor zover in hoger beroep van belang) vernietiging van het vonnis waarin de voorzieningenrechter oordeelde dat de huurder de betaling van de huur terecht opschortte met als gevolg dat de huurachterstand geen reden voor ontruiming vormde.

De verhuurder (een woningstichting) vordert dat de rechtbank, sector kanton, de huurder van een woonruimte alsnog niet ontvankelijk verklaart in zijn verzoek aan de Huurcommissie tot uitsplitsing van de huurprijs.

De gemeente Amsterdam wil treiterende huurders verplicht laten verhuizen.

Connexxion huurt een pand dat zij (onder andere) gebruikt als verblijfsruimte voor haar chauffeurs en als kantoor.

De auteur bespreekt HR 26 maart 2012, LJN BL0683 (Herenhuisarrest) en de diverse commentaren daarop.

De auteurs bespreken in een zeer uitgebreid artikel eerst de reikwijdte van artikel 7:291 BW en analyseren de goedkeuringsgronden.

‘Hoe verzekert de verhuurder zich van de bestaande huurstromen? De slag om de huurder’, M.T.H. de Gaay Fortman (THvB 2012-4, p. 196-198)

De auteur bespreekt naar aanleiding van de conferentie ‘Een “gezekerde” huurovereenkomst: zekerheden vanuit een huurrechtelijk perspectief’ de gevolgen van HR 14 januari 2011, LJN BO3534 (Aukema q.q./Uni Invest).